II SA/Wa 1869/19

WyrokWSA w Warszawie2020-01-07

Skład orzekający: Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Łukasz Krzycki, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zanonimizowane decyzje organów skarbowych, które stanowią część akt postępowań podatkowych lub kontroli skarbowej, podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też są chronione tajemnicą skarbową?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zanonimizowane decyzje organów skarbowych, które stanowią integralną część akt postępowań podatkowych lub kontroli skarbowej, są objęte tajemnicą skarbową i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, w tym tajemnicy skarbowej, która ma pierwszeństwo przed przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o udostępnienie zanonimizowanych treści czterech decyzji administracyjnych wydanych przez organy kontroli skarbowej i izby skarbowej. Organy obu instancji odmówiły udostępnienia informacji, powołując się na tajemnicę skarbową. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, argumentując, że wnioskowane informacje po anonimizacji nie powinny być objęte tajemnicą skarbową. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę D. K. (dalej także: skarżąca) czterema odrębnymi wnioskami z dnia [...] kwietnia 2019 r., przesłanymi za pośrednictwem poczty elektronicznej, wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: Dyrektor IAS w [...], organ I instancji), na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330, ze zm. - dalej: u.d.i.p.), o udostępnienie zanonimizowanych (niezawierającej danych osobowych) treści decyzji: - Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], - Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] , - Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], - Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dyrektor lAS w [...] postanowił przeprowadzić jedno postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie przywołanych wyżej czterech wniosków z dnia [...] kwietnia 2019 r. Dyrektor IAS w [...] decyzją z dnia [...] maja 2019 r. (nr [...]), na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., odmówił udostępnienia informacji publicznej żądanej we wnioskach z dnia [...] kwietnia 2019 r., stwierdzając, że informacje te objęte są tajemnicą skarbową. Decyzja została doręczona Stronie w dniu [...] maja 2019 r. Od ww. decyzji Dyrektora lAS w [...] skarżąca wniosła w terminie ustawowym odwołanie; zaskarżając w całości tę decyzję zarzuciła, że decyzja została wydana z naruszeniem: - art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 293 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900) oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 720, ze zm.), przez ich niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że wnioskowane informacje dotyczą konkretnego podatnika, przez co są chronione tajemnicą skarbową i nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, podczas gdy w złożonych wnioskach Strona wniosła o udostępnienie zanonimizowanych informacji, niepozwalających na identyfikację konkretnego podatnika, a co za tym idzie, nieobjętych zakresem tajemnicy skarbowej, - art. 159 ust. 1 w związku z art. 202 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2016, poz. 1948, ze zm.), poprzez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że w postępowaniu o udostępnienie decyzji organów skarbowych wydanych w okresie obowiązywania ustawy o kontroli skarbowej stosuje się nadal przepisy tej ustawy, w tym art. 34 ust. 1 ww. ustawy dotyczący tajemnicy skarbowej, podczas gdy z przywołanych wyżej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS wynika, że ustawa o kontroli skarbowej utraciła moc, a jej przepisy znajdowały dalsze zastosowanie jedynie do postępowań kontrolnych oraz kontroli podatkowych prowadzonych w toku postępowania kontrolnego, wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tej ustawy i tylko do czasu zakończenia tych postępowań. Z uwagi na powyższe D. K. wniosła o wydanie przez organ I instancji nowej decyzji, w trybie art. 132 § 1 k.p.a., w której organ ten zmieni zaskarżoną decyzję poprzez uwzględnienie jej żądań co do udostępnienia podanych we wnioskach decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (dalej: Dyrektor IS w [...]) oraz Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] (dalej: Dyrektor UKS w [...]). Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. na podstawie art. 127 § 1 i § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 14 ust 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768, ze zm.). Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej jako Szef KAS albo Organ II instancji), po rozpatrzeniu powyższego odwołania D. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Szef KAS zauważył, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskania informacji obejmuje m.in. dostęp do dokumentów (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa powyżej, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. W myśl art. 1 tej u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Natomiast z postanowień art. 2 u.d.i.p. wynika, że prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdej osobie, przy czym od osoby tej nie można żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Następnie organ przeanalizował pojęcie informacji publicznej, określone przez ustawodawcę określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Organ II instancji podkreślił, że wnioskowane informacje tj. decyzje Dyrektora IS w [...] dotyczące konkretnego podatnika, będące częścią akt postępowań podatkowych, a także decyzje Dyrektora UKS w [...], wydane w oparciu o przepisy ustawy o kontroli skarbowej, objęte są tajemnicą skarbową. Wskazał również, że żądane przez stronę decyzje z dnia [...] marca 2016 r. są dokumentami wytworzonym przez Dyrektora IS w [...] w toku realizacji zadań ustawowych, a mianowicie w toku postępowań podatkowych (postępowań odwoławczych) i są elementem akt tych postępowań, które zostały przeprowadzone wobec konkretnego podatnika oraz dotyczyły jego indywidualnego zobowiązania podatkowego. Natomiast żądane decyzje z dnia [...] czerwca 2015 r. są dokumentami wytworzonymi przez Dyrektora UKS w [...] , które znajdują się w zasobach archiwalnych Izby Administracji Skarbowej w [...]. Samo zakwalifikowanie informacji, jako informacji publicznej, nie oznacza bezwzględnego obowiązku udostępniania tego rodzaju danych. W myśl bowiem art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Jedną z takich tajemnic jest tajemnica skarbowa, której udostępnienie zostało unormowane w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa oraz ustawy o kontroli skarbowej, która utraciła moc z dniem [...] marca 2017 r., stanowiących lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ II instancji wskazał na treść art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym tajemnicą skarbową objęte są indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Stosownie zaś do art. 293 § 2 tej ustawy, tajemnicą skarbową objęte są również informacje wynikające z deklaracji podatkowych, informacje wynikające z akt dokumentujących czynności sprawdzające oraz akt postępowań podatkowych (postępowań odwoławczych), kontroli podatkowej oraz kontroli celno-skarbowej, prowadzonych przez organy podatkowe, a o takie właśnie informacje wystąpiła skarżąca. Ochrona przewidziana przepisami o tajemnicy skarbowej obejmuje nie tylko brak możliwości udostępnienia dokumentów i informacji z toczących się postępowań bądź czynności, ale nawet brak możliwości ujawnienia samego faktu prowadzenia takich postępowań lub czynności wobec konkretnego podmiotu. Zakres i podmioty uprawnione do uzyskania informacji objętych tajemnicą skarbową określa art. 295-295c oraz art. 297-299 i art. 299c ustawy Ordynacja podatkowa. Przy czym ustawodawca w art. 301 tej ustawy wskazał, że przepisy art. 297-299 nie mogą naruszać uprawnień strony przewidzianych wart. 178 i 179 ustawy. Przepis art. 178 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stanowi, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Szef KAS zwrócił uwagę, iż skarżąca wystąpiła do Dyrektora lAS w [...] o udostępnienie w trybie przepisów u.d.i.p., informacji znajdujących się w aktach postępowań podatkowych (postępowań odwoławczych) o podanych we wnioskach numerach, które były prowadzone przez Dyrektora IS w [...] wobec konkretnego podatnika i dotyczących jego indywidualnego zobowiązania podatkowego. Żądane przez Stronę informacje stanowią tajemnicę skarbową i z tego powodu dostęp do nich odbywa się w trybie i na zasadach określonych w ustawie Ordynacja podatkowa. W myśl bowiem art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że przepisy u.d.i.p. ustępują pierwszeństwa regulacjom w przedmiocie ochrony informacji. Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie jest podmiotem wymienionym w art. 295-295c, art. 297-299 ani art. 299c ustawy Ordynacja podatkowa, nie jest również stroną postępowania, oraz zakres żądania nie dotyczy zakresu, o którym mowa w art. 293 § 3 tej ustawy, nie jest możliwe udostępnienie jej żądanych decyzji Dyrektora IS w [...] z dnia [...] marca 2016 r. W odniesieniu do decyzji Dyrektora UKS w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Organ II instancji zauważył, że decyzje te zostały wydane w okresie kiedy obowiązywała ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 553). Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania ww. decyzji, informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej, w tym na podstawie art. 7c i art. 7d, stanowią tajemnicą skarbową, z wyjątkiem informacji gromadzonych i przetwarzanych w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-7. Szef KAS podkreślił, że żądane przez skarżącą dokumenty o numerach podanych we wnioskach, nie należą do zakresu objętego ww. wyłączeniem. Organ II instancji zwrócił uwagę na fakt, że ustawa o kontroli skarbowej została uchylona z dniem [...] marca 2017 r. jednak uznał, że pomimo uchylenia ww. ustawy, nie ma podstaw prawnych do tego, aby pozbawić ochrony materiały zgromadzone w toku kontroli skarbowej, która została przeprowadzona w okresie obowiązywania ustawy o kontroli skarbowej. Strona nie jest podmiotem wymienionym w art. 34a i 34b ustawy o kontroli skarbowej, któremu przyznano prawo dostępu do informacji stanowiących tajemnicę skarbową, a jej żądanie nie dotyczy zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-7 tej ustawy, dlatego nie jest możliwe udostępnienie jej żądanych informacji zgromadzonych w aktach postępowań kontrolnych o numerach podanych we wnioskach, które znajdują się w zasobach archiwalnych Izby Administracji Skarbowej w [...]. Organ II instancji wyjaśnił również, że ustawodawca - wprowadzając ograniczenia w dostępie do informacji publicznej, w sytuacji, gdy informacja ta zawiera dane ustawowo chronione (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.) - nie nakazał organowi sposobu w jaki powinien takie dane chronić. Ochrona danych ustawowo chronionych może nastąpić w dwojaki sposób: poprzez ich anonimizację, jak wnioskuje skarżąca, lub poprzez wydanie decyzji odmawiającej ich udostępnienia. W związku z powyższym należy uznać, że to do organu należy decyzja, który sposób ochrony danych należy zastosować w sprawie. W rozpatrywanym przypadku Dyrektor lAS w [...] zadecydował, iż jedyną skuteczną formą ochrony danych ustawowo chronionych jest wydanie decyzji o odmowie ich udostępnienia, z uwagi na fakt, że żądane dokumenty, które stanowią integralną część akt podatkowych oraz akt kontroli skarbowej, zawierają informację o wynikach postępowań podatkowych/kontroli skarbowej prowadzonych wobec konkretnego podatnika, a w związku z tym cała ich treść objęta jest tajemnicą skarbową. Odnośnie do argumentacji skarżącej, odnoszącej się do publikowania na stronach internetowych zanonimizowanych orzeczeń sądów administracyjnych, Szef KAS zwrócił uwagę na ustawowe regulacje dotyczące jawności postępowań prowadzonych w sprawach podatkowych oraz postępowań prowadzonych przez sądy administracyjne. Zgodnie z art. 10 p.p.s.a., rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast art. 90 § 1 ww. ustawy stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. W myśl art. 139 § 2 p.p.s.a. ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Odmienne są natomiast regulacje dotyczące jawności rozstrzygnięć organów podatkowych zawarte m.in. w dziale VII Ordynacji podatkowej "Tajemnica skarbowa", w tym w przywołanym wcześniej przepisie art. 293 § 2 tej ustawy, z którego wynika, że tajemnicą skarbową objęte są dane zawarte aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a także w przepisie art. 129 ww. ustawy, w myśl którego postępowanie podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron. Stąd bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy pozostaje powoływanie się na okoliczność publikowania na stronach internetowych zanonimizowanych orzeczeń sądów administracyjnych z zakresu prawa podatkowego. D. K. zaskarżyła powyższą decyzję Szefa KAS do tutejszego Sądu. Decyzji organu II instancji zarzuciła naruszenie przepisów: I. postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a. przez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów i twierdzeń podniesionych w odwołaniu oraz powtórzenie twierdzeń i wniosków organu I instancji bez uwzględnienia zarzutów odwołania, a w konsekwencji brak wyczerpującego wyjaśnienia podstawy prawnej zaskarżonej decyzji; II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1. naruszenie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 293 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej jako o.p.) oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i odmowę udostępnienia wnioskowanych przez skarżącą informacji, jako chronionych tajemnicą skarbową i nie podlegających udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. — podczas gdy w złożonych wnioskach wnosiła o udostępnienie informacji zanonimizowanych, niepozwalających na identyfikację konkretnego podatnika, a co za tym idzie — nieobjętych zakresem tajemnicy skarbowej; 2. naruszenie art. 159 ust. 1 w zw. z art. 202 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej przez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej w postaci decyzji organów skarbowych wydanych w okresie obowiązywania u.k.s. stosuje się nadal przepisy tej ustawy, w tym art. 34 ust. 1 u.k.s. dotyczący tajemnicy skarbowej — podczas gdy z art. 159 ust. 1 w zw. z art. 202 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. — Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej wynika, że u.k.s. utraciła moc, a jej przepisy znajdowały dalsze zastosowanie jedynie do postępowań kontrolnych oraz kontroli podatkowych prowadzonych w toku postępowania kontrolnego, wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy — Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej i tylko do czasu zakończenia tych postępowań. 3. naruszenie art. 295-295c oraz art. 297-299 i art. 299c o.p. przez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę udostępnienia wnioskowanych przeze mnie informacji z powołaniem się na okoliczność, że nie spełniam wskazanych w ww. przepisach przesłanek uzyskania informacji objętych tajemnicą skarbową — podczas gdy wnioskowane przez skarżącą informacje nie są objęte tajemnicą skarbową, toteż ww. przepisy, określające zasady udostępnienia informacji objętych tajemnicą skarbową, nie powinny być stosowanie w niniejszej sprawie. W konsekwencji skarżąca wniosła o: 1. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c p.p.s.a.; 2. o uchylenie w całości decyzji organu I instancji, na podstawie art. 135 p.p.s.a; 3. w razie uwzględnienia przez Sąd wniosków z pkt 1 i 2 powyżej - o zobowiązanie organu I instancji do załatwienia sprawy w określonym terminie poprzez udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskami skarżącej w tym przedmiocie z [...] kwietnia 2019 r., na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a. 4. w razie uwzględnienia przez Sąd jedynie wniosku z pkt 1 powyżej - o zobowiązanie organu II instancji do wydania w określonym terminie decyzji: uchylającej w całości decyzję organu I instancji i orzekającej co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie wniosków z [...] kwietnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a.; 5. o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, na podstawie art. 200 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi D. K. podkreśliła znaczenie odpowiedzi na pytanie: "Czy decyzja organu skarbowego poddana anonimizacji, tzn. decyzja, z której usunięto wszystkie dane indywidualne (zarówno dane podatnika będącego jej adresatem, jak również dane dotyczące wymiaru podatku wobec tego podatnika) nadal jest objęta tajemnicą skarbową?". Organom obu instancji zarzuciła, że żaden nie odpowiedział wprost na postawione wyżej pytanie oraz każdy z nich pominął to, że wnioski nie dotyczyły udostępnienia pełnej treści decyzji organów skarbowych, lecz udostępnienia tych decyzji po anonimizacji. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Użyte w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcie "każdy", oznacza, że każdą osobę fizyczną i prawną, "każdy" podmiot prawa prywatnego. W myśl art. 5 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). W niniejszej sprawie organ, odmawiając skarżącej udostępnienia informacji publicznych, powołał się na tajemnicę skarbową. Zgodnie z art. 293 § 1 o.p., indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Stosownie do § 2 pkt 3), przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Natomiast krąg podmiotów zobowiązanych do przestrzegania tajemnicy skarbowej wymienia natomiast art. 294 § 1 o.p., zgodnie z którym do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są (m.in.): pracownicy izb administracji skarbowej; pracownicy Krajowej Informacji Skarbowej; minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów; Szef Krajowej Administracji Skarbowej; pracownicy urzędów skarbowych oraz izb skarbowych. Bez wątpienia zatem podmioty, do których skarżąca wystąpiła z wnioskiem, są wymienione jako zobowiązane do przestrzegania tajemnicy skarbowej. Jak zasadnie zauważył Szef KAS, skarżąca nie jest podmiotem wymienionym w art. 295-295c oraz art. 297-299 i art. 299c o.p., nie jest również stroną postępowania, a żądanie nie dotyczy zakresu, o którym mowa w art. 293 § 3 tej ustawy. W konsekwencji trafnie –zdaniem Sądu- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą udostępnienia skarżącej żądanych przez nią decyzji Dyrektora IS w [...] z dnia [...] marca 2016 r. W odniesieniu do decyzji Dyrektora UKS w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Organ II instancji zasadnie zauważył, że decyzje te zostały wydane w okresie obowiązywania ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 553). Zdaniem Sądu, organ II instancji zasadnie uznał, że mimo uchylenia z dniem [...] marca 2017 r. ustawy o kontroli skarbowej, nadal podlegają ochronie materiały, zgromadzone w toku kontroli skarbowej, przeprowadzonej w okresie obowiązywania ustawy o kontroli skarbowej. Podkreślenia wymaga też, że Strona nie jest podmiotem wymienionym w art. 34a i 34b ustawy o kontroli skarbowej, któremu przyznano prawo dostępu do informacji stanowiących tajemnicę skarbową, a także, iż żądanie nie dotyczy zakresu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4-7 tej ustawy. Z tych względów zdaniem Sądu nie było możliwe udostępnienie jej żądanych informacji. Trafnie organ II instancji wyjaśnił również, że ustawodawca, wprowadzając ograniczenia w dostępie do informacji publicznej, w sytuacji, gdy informacja ta zawiera dane ustawowo chronione (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.), nie nakazał organowi sposobu w jaki powinien takie dane chronić. W związku z tym do organu należy decyzja, który sposób ochrony danych należy zastosować w sprawie. Sąd podziela twierdzenie, że jedyną skuteczną formą ochrony danych ustawowo chronionych jest wydanie decyzji o odmowie ich udostępnienia, z uwagi na fakt, że żądane dokumenty stanowią integralną część akt podatkowych oraz akt kontroli skarbowej, zawierają informację o wynikach postępowań podatkowych/kontroli skarbowej prowadzonych wobec konkretnego podatnika, a w związku z tym cała ich treść objęta jest tajemnicą skarbową. Z faktu, że skarżąca we wniosku wskazała konkretne numery decyzji i daty ich wydania wynika, zdaniem Sądu, że doskonale wiedziała, o którego podatnika chodzi. Anonimizacja wskazanych we wniosku decyzji nie spełniłaby zatem roli ochronnej wobec tegoż podatnika. Nietrafna jest argumentacja skarżącej, dotycząca publikowania na stronach internetowych zanonimizowanych orzeczeń sądów administracyjnych. Konieczność ta wynika z zasady jawności postępowań prowadzonych w sprawach podatkowych czy szerzej: postępowań (w ogóle) prowadzonych przez sądy administracyjne. Zgodnie z art. 10 p.p.s.a., rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; stosownie do art. 139 § 2 p.p.s.a. ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Regulacje dotyczące jawności rozstrzygnięć organów podatkowych są zupełnie odmienne i wynikają m.in. z przepisów działu VII Ordynacji podatkowej "Tajemnica skarbowa", w tym w przywołanym wcześniej przepisie art. 293 § 2, a także z art. 129 ww. ustawy, w myśl którego postępowanie podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron. Zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarżącej, zawarte w skardze, ponieważ zaskarżona decyzja zawiera dokładne i precyzyjne uzasadnienie stanowiska organu, dlaczego żądane wnioskiem decyzje nie mogą być udostępnione. Organ prawidłowo zgromadził i rozpatrzył materiał dowodowy, wyczerpująco ustalił stan faktyczny, a następnie wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej odpowiadającą prawu. Podsumowując, w ocenie Sądu, organ zasadnie odmówił udostępnienia skarżącej informacji publicznych z powołaniem się na tajemnicę skarbową. Jego stanowisko znajduje oparcie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych (patrz np. wyrok NSA z 2013.06.13, I OSK 495/13). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło