IV SA/Wa 2553/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. staż. Magdalena Domagała, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: "SKO", "organ", "organ odwoławczy") po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "Stowarzyszenie") od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...]- uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący: W dniu [...] listopada 2015 r. [...] Sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą: "zmiana sposobu użytkowania (modernizacji) zakładu produkcji paliwa alternatywnego, na dz. ew. nr [...],[...],[...] (obręb [...],[...]), w miejscowości [...] gmina [...]" Do wniosku załączona została karta informacyjna, kopia mapy ewidencyjnej w skali 1:2000, z zaznaczeniem obszaru na który będzie oddziaływać inwestycja, wypisy z rejestrów gruntów obejmujące przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz tereny na które będzie oddziaływać. W dniu [...] listopada 2015 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]Wydziału Spraw Terenowych w [...] o wyrażenie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu dla planowanego przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] w dniu [...] grudnia 2015r. wezwał Wójta Gminy [...] do złożenia wyjaśnień dotyczących inwestycji: w sprawie rozbieżności zapisów w karcie informacyjnej, że przedmiotowa inwestycja polegać będzie na rozbudowie zakładu produkcji paliwa alternatywnego z zapisem iż zakład paliwa alternatywnego dopiero jest planowany do realizacji, wskazał o jednoznaczne i szczegółowe podanie zakresu przedmiotowej inwestycji. Ponadto RDOŚ wskazał, że w związku z faktem iż woda na cele przemysłowe i przeciwpożarowe będzie pochodzić ze studni wierconej, należy określić czy realizacja ww. ujęcia kwalifikuje się do ww. rozporządzenia. W dniu [...] grudnia 2015r. wezwanie do uzupełnienia raportu przekazano Inwestorowi, do wiadomości przekazano stronom postępowania, a także Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie odniósł się w żaden sposób do pisma zarówno z dnia [...] listopada 2015r. oraz pisma z dnia [...].12.2015r., nie przedstawił żadnej opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu dla planowanego przedsięwzięcia. Po wezwaniu przez RDOŚ do uzupełnienia Karty informacyjnej i wyjaśnienia wynikłych rozbieżności w jej zapisach Inwestor pismem z dnia 30.12.2015r, wniósł o zmianę nazwy przedsięwzięcia na "rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego w miejscowości [...], gmina [...]" oraz terenu realizacji inwestycji, teren ten ograniczył do "działki ew. nr [...]i [...] (obręb [...][...]woj. [...]" Jednocześnie przedłożył nową kartę informacyjną dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...]lokalizacja dz.ew. nr [...]i [...] (obręb[...],[...]), woj. [...] RDOŚ w [...] w dniu [...] stycznia 2015r. wydał opinię znak: [...]w której wskazał, że dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego, na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb [...],[...], gmina [...]" istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko powinien być zgodny z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016r.,poz. 353, zwanej dalej "ustawą") ze szczególnym uwzględnieniem: przedstawienia szczegółowego zakresu planowanej inwestycji; oddziaływania skumulowanego planowanej inwestycji z oddziaływaniami całego zakładu oraz planowanego bioreaktora, planowanego składowiska azbestu oraz planowanego do rozbudowy składowiska odpadów komunalnych; gospodarki odpadami - scharakteryzowania planowanych do przetwarzania w przedmiotowej instalacji odpadów o kodzie 12 12 12 oraz podaniem źródła ich powstawania, przeanalizowania czy przedmiotowa instalacja nie powinna uzyskać statusu Regionalnej Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych (RIPOK) i spełniać wymagania dotyczące przetwarzania odpadów komunalnych jak dla RIPOK, w zakresie oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne oraz gospodarki wodno-ściekowej, oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne. W dniu 3 marca 201r. do Wójta Gminy [...] wpłynęła informacja złożona przez Inwestora, będąca odpowiedzią na opinię RDOŚ dotyczącą konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor wskazał, że plany inwestycyjne [...] Sp. z o.o. związane z zakładem zlokalizowanym w miejscowości [...] zostały zrewidowane i ograniczone, inwestor zrezygnował z przewidywanych wcześniej planów budowy na terenie zakładu bioreaktora, składowiska azbestu. Wnioski w tej sprawie zostały wycofane, co skutkowało umorzeniem przedmiotowych postępowań, [...] Sp. z o.o. nie występowała z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia obejmującego rozbudowę składowiska odpadów komunalnych, zatem zdaniem Inwestora nie istnieje możliwość, aby spełnić zawarte w opinii RDOŚ w [...]. Inwestor wyjaśnił również, że przedmiotowa inwestycja nie spełnia kryteriów regionalnej instalacji określonych w art 35 ust. 6 ustawy o odpadach, dlatego nie jest zobowiązany do spełnienia wymogów dotyczących przetwarzania odpadów, jakie zostały nałożone na instalacje regionalne. W dniu [...] kwietnia 2016 r. Wójt Gminy [...]wydał na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy postanowienie znak: [...]stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...] W dniu [...] kwietnia 2016r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję znak: [...]stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...] W dniu [...] maja 2016 r. postanowieniem znak [...]. sprostowanym postanowieniem nr [...]z dnia [...] maja 2016 r. w wyniku złożonego zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...].03.2016 r. dopuściło Stowarzyszenie zwykłe "[...]" z siedzibą w [...] (dalej: "Stowarzyszenie") do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. Od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2016r. odwołanie złożyło Stowarzyszenie. W uzasadnieniu wskazuje, że na obszarze, na którym ma być zrealizowana inwestycja znajduje się Główny Zbiornik Wód Podziemnych (ONO), wskazuje na ten fakt również Wójt w decyzji , iż działki, których dotyczy planowana inwestycja położone są na obszarze oznaczonym symbolem WP - obszar ochrony cennych wód podziemnych. Choćby z tego względu należy przeprowadzić ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby przeanalizować czy taka inwestycja nie stwarza realnego zagrożenia dla zlokalizowanego w miejscowości [...]zbiornika wód podziemnych. Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2016 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z [...]kwietnia 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż organ I instancji pomimo wskazania że przeprowadził analizę materiałów dostarczonych przez Inwestora, a także przeanalizował opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego nie dał wiary opinii organu ochrony środowiska, pomimo że organ w bardzo szczegółowy sposób wypunktował i umotywował swoje stanowisko. Organ stwierdził jedynie, że analizując posiadane dokumenty wyraził odmienne stanowisko niż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska i postanowieniem znak: [...] z dnia [...]04.2016r. Stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem składu orzekającego Kolegium organ nie dokonał samodzielnie żadnych ustaleń, a uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji sprowadza się jedynie do powtórzenia ustaleń przyjętych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, bez jakiejkolwiek ich oceny i powtórzeniem uzasadnienia wydanego w sprawie postanowienia oraz uzasadnienie i wyjaśnienia przedłożonego organowi pismem z dnia 16 marca 2016 r Inwestora. Organ odwoławczy ponadto wskazał na konieczność określenia przez Inwestora i poddania ocenie organu dokładnego wskazania na czym będzie polegała rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Inwestor w przedłożonej karcie informacyjnej winien przedstawić w jakim zakresie inwestycja jest zrealizowana, czy na terenie inwestycyjnym w chwili obecnej funkcjonuje zakład produkcji paliwa alternatywnego, czy prowadzone jest przetwarzanie odpadów oraz dokładnie wskazać na czym będzie polegała rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Wg karty informacyjnej będzie to doposażenie i montaż elementów instalacji do produkcji paliwa alternatywnego i określono z jakich urządzeń składać się będzie linia produkcyjna paliwa alternatywnego po rozbudowie. Inwestor winien uzupełnić kartę informacyjną o informację, dotyczącą obecnie zakładu produkcji paliwa alternatywnego i jaka jest ilość przetwarzanych odpadów w chwili obecnej w zakładzie. Odnosząc się do odpowiedzi na odwołanie Inwestora, który wnosił o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dotyczącego kwestii dopuszczenia Stowarzyszenia na prawach strony do przedmiotu postępowania, SKO wskazało, że sprawa zawisła przed WSA w Warszawie nie jest zdaniem Kolegium zagadnieniem wstępnym, bez rozstrzygnięcia którego nie może toczyć się postępowanie odwoławcze. Pismem z 25 sierpnia 2016 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę na powyższą decyzję, wnosząc o stwierdzenie nieważności ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie: • art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez wydanie przez SKO decyzji, pomimo zaistnienia przesłanek do zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie dopuszczenia Stowarzyszenia [...] na prawach strony do postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia; • art. 134 K.p.a. w zw. z art. 127 § 1 K.p.a. poprzez rozpoznanie odwołania Stowarzyszenia [...] od ostatecznej decyzji administracyjnej Wójta Gminy [...]z dnia[...]kwietnia 2016 r. skutkiem czego wydana decyzja SKO obarczona jest wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.); • art. 64 § 2 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez zaniechanie wezwania przedstawiciela Stowarzyszenia [...] do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez wykazanie legitymacji do jego podpisania; • art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wydanie decyzji z pominięciem całokształtu okoliczności sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego, w tym niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji wydanej przez SKO ograniczające się do zakwestionowania zasadności wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji środowiskowej, bez jej merytorycznego zbadania oraz z pominięciem jej analizy poprzez stwierdzenie, że organ I Instancji nie wyjaśnił, dlaczego nie dał wiary opinii organu ochrony środowiska, bez jakiegokolwiek wskazania przez SKO na jakich to podstawach oparła ona swoje rozstrzygnięcie; • art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności nie wzięcie pod uwagę faktu, iż organ I Instancji w sposób szczegółowy wskazał motywy, którymi kierował się wydając decyzję środowiskową bez potrzeby oceny przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; • art. 80 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego, w tym dokonanie jego wybiórczej oceny pomijając dodatkowe wyjaśnienia Inwestora w związku z opinią RDOŚ oraz nieuwzględnienie stanowiska PPIS, które należy odczytywać jako brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; • art. 138 § 2 K.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji wszechstronnego wyjaśnienia przez Wójta Gminy [...] podstaw i przesłanek uzasadniających wydanie decyzji środowiskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z 11 stycznia 2017 r., sygn. IV SA/Wa 2514/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Sąd wskazał, że w jego ocenie, wbrew stanowisku organu odwoławczego, dopiero wynik postępowania w sprawie dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia w postępowaniu przesądzi o możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy. Kwestia ta stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., którego wystąpienie jest obligatoryjną przesłanką zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 października 2019r. sygn. akt II OSK 2739/17 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Zwykłego [...] z siedzibą w [...]od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. IV SA/Wa 2514/16 uchylił zaskarżony wyrok. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że kwestia dopuszczenia Stowarzyszenia na prawach strony do przedmiotowego postępowania została rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem SKO w [...] z[...]maja 2016 r., znak: [...]. czyli przed datą wydania decyzji przez ten organ, tj. przed dniem [...] lipca 2016 r., znak: [...]. W konsekwencji odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone przez Stowarzyszenie jako podmiot mający przymiot strony i SKO w [...]miało podstawę do rozpoznania odwołania Stowarzyszenia od decyzji organu I instancji. W konsekwencji powyższa kwestia nie stanowiła zagadnienia wstępnego i nie uniemożliwiała wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał również, że rozpoznając odwołanie SKO zbadało kwestię zachowania przez odwołującego się terminu do jego wniesienia, odnosząc się do niej na str. 4 uzasadnienia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że sprawa niniejsza jest rozpoznawana w wyniku uchylenia poprzedniego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 190 zd. 1 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez ocenę prawną, o której mowa w tym przepisie, należy rozumieć osąd odnośnie do prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa, tak materialnego, jak i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji (por. np. wyrok NSA z 21 stycznia 2015 r., I GSK 1498/13, CBOSA). W orzecznictwie jest również utrwalony pogląd, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy wojewódzki sąd administracyjny nie może stosować postanowień art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. bez uwzględnienia brzmienia przepisów art. 168 § 3, art. 183 § 1 oraz art. 190 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z 20 listopada 2014 r., I OSK 2214/14 oraz cyt. tam wyrok NSA z 20 września 2006 r., II OSK 1117/05, CBOSA). Należy z całą mocą podkreślić, że wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprawę nie może pominąć wykładni prawa dokonanej w wyroku Sądu drugiej instancji, nie jest również uprawniony do podejmowania próby jej podważania i kontestowania (por. np. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., II GSK 38/15, CBOSA). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, z art. 190 p.p.s.a. (interpretowanego z uwzględnieniem zasady zaufania oraz pewności prawa – art. 2 Konstytucji RP) wynika dla sądu I instancji w szczególności obowiązek ponownego rozstrzygnięcia sprawy w kwestiach, które nie zostały przesądzone wprost w wyroku NSA, w taki sposób, aby wyrok WSA nie godził również pośrednio w oceny prawne sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Reasumując, ratio legis art. 190 p.p.s.a. sprowadza się do przyspieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, poprzez uznanie, że pomimo uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, pewne kwestie sporne zostały już ostatecznie przesądzone. Powoduje to w konsekwencji zawężenie granic ponownego rozpoznania sprawy (por. np. wyrok NSA z 2 grudnia 2014 r., I FSK 1448/13, CBOSA). W związku z powyższym, Sąd orzekając w niniejszej sprawie miał na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone przez Stowarzyszenie Zwykłe [...] z siedzibą w [...]jako podmiot mający przymiot strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] miało podstawę do rozpoznania odwołania Stowarzyszenia od decyzji organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania przez SKO w[...]zaskarżonej decyzji z [...] lipca 2016 r., znak: [...], kwestia dopuszczenia Stowarzyszenia na prawach strony do przedmiotowego postępowania została rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem tego organu z [...] maja 2016 r., znak: [...]. Okoliczność ta sprawiła, że kwestia ta nie stanowiła zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a, musi się wyrażać w istnieniu bezpośredniego związku przyczynowego polegającego na tym, że rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej uzależnione jest bezwzględnie od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd istotnej dla sprawy okoliczności prawnej, stanowiącej przesłankę wydania decyzji. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy organ nie dysponuje takim elementem postępowania, który jest niezbędny do wydania decyzji. Tak więc zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest zgodne z prawem i w żadnym razie nie naruszało art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. oraz art. 138 § 2 k.p.a., co w konsekwencji czyni dotyczące je zarzuty skargi bezzasadnymi. W zakresie pozostałych zarzutów skargi, Sąd podzielił stanowisko organu, że decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji zakładu produkcji paliwa alternatywnego, w miejscowości [...], gmina [...]zawierała uchybienia uzasadniające jej uchylenie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] Wydział Spraw Terenowych I w [...] w dniu [...] stycznia 2015r. wydał opinię znak: [...]w której wskazał, że dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego, na działkach o nr ew. [...]i [...]obręb [...][...], gmina [...]istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko powinien być zgodny z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016r.,poz.353) ze szczególnym uwzględnieniem: przedstawienia szczegółowego zakresu planowanej inwestycji; oddziaływania skumulowanego planowanej inwestycji z oddziaływaniami całego zakładu oraz planowanego bioreaktora, planowanego składowiska azbestu oraz planowanego do rozbudowy składowiska odpadów komunalnych; gospodarki odpadami - scharakteryzowania planowanych do przetwarzania w przedmiotowej instalacji odpadów o kodzie 12 12 12 oraz podaniem źródła ich powstawania, przeanalizowania czy przedmiotowa instalacja nie powinna uzyskać statusu Regionalnej Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych (RIPOK) i spełniać wymagania dotyczące przetwarzania odpadów komunalnych jak dla RIPOK, w zakresie oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne oraz gospodarki wodno-ściekowej, oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na powietrze atmosferyczne, porównania proponowanej techniki z najlepszymi dostępnymi technikami i wskazaniem spełnienia wymagań najlepszej dostępnej techniki określonych w dokumencie referencyjnym nt. najlepszych dostępnych technik dla przemysłu przetwarzania odpadów (sierpień 2006), zgodnie m.in. z zapisami rozdziału 2.5.1.1 - przygotowanie stałego paliwa odpadowego z odpadów inne niż niebezpieczne w drodze przetwarzania mechanicznego (i biologicznego), występowania konfliktów społecznych oraz sposobów ich łagodzenia. Sąd podziela ocenę SKO w[...], że organ I instancji nie odniósł się do wskazywanych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] zagadnień do wyjaśnienia tj.: - kwestii pochodzenia wody ze studni wierconej na cele przemysłowe i przeciwpożarowe, o które wnosił RDOŚ jako uzupełnienie karty informacyjnej w wezwaniu z dnia 14 grudnia 2015r. Zasadnie wskazał organ, że inwestor w w/w karcie informacyjnej nie określił jakie będzie zużycie i pobór wody dla planowanej inwestycji na wskazane przez RDOŚ cele i czy realizacja studni będzie wymagać specjalnego zezwolenia, udzielanego na gruncie ustawy Prawo wodne. - zakresu realizacji inwestycji. Trafnie ocenił organ, że w karcie informacyjnej nie określono czy na terenie inwestycyjnym obecnie funkcjonuje zakład produkcji paliwa alternatywnego, czy prowadzone jest przetwarzanie odpadów, a jak tak to w jakiej ilości. Nie wskazano również na czym będzie polegała rozbudowa i modernizacja zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Sąd podzielił stanowisko SKO w [...]że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji pomimo tego, że wskazuje że przeprowadził analizę materiałów dostarczonych przez inwestora, a także przeanalizował opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, to w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego nie dał wiary opinii organu ochrony środowiska, pomimo że organ w bardzo szczegółowy sposób wypunktował i umotywował swoje stanowisko. Organ stwierdził jedynie, że analizując posiadane dokumenty wyraził odmienne stanowisko niż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska i postanowieniem znak: [...]z dnia [...].04.2016r. Stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Decyzja o potrzebie, bądź braku potrzeby, przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko musi zostać należycie uzasadniona, a jej wydanie musi być poprzedzone wnikliwą analizą wniosków wyrażonych m.in. przez wyspecjalizowany w tym zakresie organ jakim jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Kolegium trafnie również zauważyło, że organ I instancji nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący wystąpienia zgodności przedmiotowej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że działka oznaczona nr ewid. [...]w części na której ma być realizowana inwestycja oznaczona jest symbolem [...]- teren gospodarki odpadami, działka o nr ewid. [...]i położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...]- teren przeznaczony do rekultywacji. Działki położone są na obszarze najwyższej ochrony ONO głównych zbiorników wód podziemnych, a także na obszarze oznaczonym symbolem R-l. Organ I instancji w żaden sposób nie odniósł się i nie przeanalizował czy taka inwestycja nie stwarza realnego zagrożenia dla zbiornika wód podziemnych. Podobnie, za słuszną należy uznać uwagę Kolegium, że zgodnie z art. 63 ustawy ooś to na organie ciąży obowiązek zbadania wystąpienia powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Z akt sprawy wynika, że na terenie inwestycyjnym znajduje się funkcjonujące składowisko odpadów komunalnych. Organ I instancji – mimo że powinien – nie odniósł się do powyższego zagadnienia w uzasadnieniu wydanej decyzji. Należało przyznać rację Kolegium, że organ I instancji nie dokonał samodzielnie żadnych ustaleń, a uzasadnienie jego decyzji sprowadza się jedynie do powtórzenia - bez jakiejkolwiek ich oceny - ustaleń przyjętych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, argumentów użytych w uzasadnieniu wydanego w sprawie postanowienia oraz wyjaśnień inwestora zawartych w piśmie z dnia 16 marca 2016r. Stwierdzenie przez organ wyżej opisanych uchybień doprowadziło organ do zasadnego wniosku, że kontrolowana decyzja organu I instancji nie może się ostać. Reasumując, zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W sposób wyczerpujący został rozpatrzony zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przy przeprowadzeniu koniecznych czynności wyjaśniających, w następstwie czego organ właściwie zastosował art. 138§ 2 kpa. Ocena okoliczności sprawy wyrażona w zaskarżonej decyzji została przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 k.p.a. Organ prowadził postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, wyjaśniając stronom zasadność przesłanek, którymi się kierował i Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.