II OZ 725/20

Dnia 7 października 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 1086/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Rz 1086/19 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1086/19, odrzucił skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie od wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 14 lutego 2020 r. Natomiast skarżący nadał skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku w dniu 17 marca 2020 r. Z zestawienie ww. dat wynika, że trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienia skargi kasacyjnej upłynął, w świetle art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - dalej: "P.p.s.a.", z dniem 16 marca 2020 r. (poniedziałek). Skarżący natomiast wniósł skargę kasacyjną w dniu 17 marca 2020 r., czyli z uchybieniem terminu. Sąd meriti podkreślił również, że w dacie końcowej terminu przewidzianego na wniesienie skargi kasacyjnej nie obowiązywał jeszcze przepis art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVlD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.) – dalej: "ustawa o zwalczaniu COVID-19". Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 - 3 P.p.s.a., Sąd Wojewódzki skargę kasacyjną odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając naruszenie przepisu art. 15zzs ust 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego niezastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na jego zawieszenie. Wobec powyższego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że pomimo, iż powołany przepis art. 15zzs ust 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to ustawodawca jasno wskazał, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Skoro stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to należy przyjąć, że od tej daty, z mocy prawa, następuje skutek wynikający ze wskazanej normy prawnej. Podniesiono również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje jako datę wpływu odpisu wyroku do skarżącego dzień 14 lutego 2020 r. natomiast termin umieszony przez pracownika Sekretariatu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie na prezentacie wpływu to 17 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Odnosząc się do wskazanego w zażaleniu zarzutu podnieść należy, że stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. Nadto, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Jakkolwiek stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r. (a od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii), to jednak powołany przepis wszedł w życie dopiero 31 marca 2020 r. Co istotne ustawodawca nie wprowadził regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny. W konsekwencji hipotezą ww. przepisu objęte mogą być wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie - skutek zawieszający bieg terminu oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć - skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu. Natomiast przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o zwalczaniu COVID-19 nie dotyczy terminów, które upłynęły przed jego wejściem w życie, tak jak w przypadku terminu na wniesienie skargi kasacyjnej przez skarżącego. Zatem prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Wbrew bowiem twierdzeniom zawartym w zażaleniu ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wyroku wynika bezsprzecznie, że został on odebrany przez P. B. w dniu 14 lutego 2020 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku upływał w dniu 16 marca 2020 r. Zatem wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 17 marca 2020 r. musiało skutkować jej odrzuceniem. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.