II SA/Po 340/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podziału na obwody łowieckie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie [...]zł ([...] złotych). /-/ E. Brychcy Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga D. J. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podziału na obwody łowieckie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Wyjaśnił, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niniejsza skarga wniesiona została w trybie i na zasadach określonych w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. Samorząd województwa (aktualne brzemiennie - t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 512). Przepis ten, przed zmianą dokonaną ustawą dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. – stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W brzmieniu nadanym od [...] czerwca 2017 r. przepis ten nie zawiera już wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zatem ustalenia wymaga, czy skargę złożoną na uchwałę z dnia [...] listopada 2011r. należało poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu przejściowego tj. art. 17 ustawy z dnia [...] kwietnia 2017 r. wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z powyższego wynika, że nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, tj. po [...] czerwca 2017 r. Mając zatem na uwadze, że zaskarżona uchwała podjęta została przed wejściem w życie przepisów zmieniających – dnia [...] listopada 2011 r., to w sprawie konieczne było zastosowanie przepisów poprzednio obowiązujących ustaw, które nakazywały przed wniesieniem skargi wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 Ppsa w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Brak jakiejkolwiek informacji w przedłożonych przez organ materiałach, pozwala na przyjęcie, że wezwania takiego strona skarżąca do organu nie kierowała. Wprawdzie skarżąca i jej pełnomocnik ustosunkowując się do wezwania Sądu wskazali, że skarżąca występowała do sejmiku województwa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pismami z dnia [...] marca 2018 oraz [...] marca 2019 r. (k. 35 i 61 akt sądowych) to wskazać należy, że – po pierwsze – z informacji uzyskanych od organy wynika, że wezwanie z dnia [...] marca 2019 r. nie zostało doręczone organowi, zaś strona skarżąca nie udowodniła faktu jego doręczenia. Po drugie natomiast – w konsekwencji wezwania z dnia [...] marca 2018 r. została wywiedziona przez skarżącą skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i postępowanie zakończyło się wyrokiem z dnia [...] października 2018 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po [...]. Czynność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością wywołującą skutki prawne, dlatego nie może być przez stronę powtarzana, a jako skuteczną traktować należy pierwszą z dokonanych czynności, zatem wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] marca 2018 r. Zwrócić uwagę należy, iż przyjęcie, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa może być przez stronę składane wielokrotnie, stawiałoby wzywającego w bardziej uprzywilejowanej pozycji od innych wnoszących skargi podmiotów. Jednokrotna możliwość złożenia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi gwarancję stabilności obrotu prawnego i jasnych zasad postępowania. Stawiając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa obok innych środków odwoławczych, takich jak odwołanie czy zażalenie, zwrócić uwagę należy, iż traktować trzeba je w taki sam sposób, nie ma bowiem podstaw do uprzywilejowania tego właśnie środka odwoławczego względem innych. Stanowisko powyższe ugruntowane zostało na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych (vide: postanowienia NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II GSK 212/06 czy z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 754/08, LEX nr 506026) Stwierdzić zatem należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje stronie tylko raz. W niniejszej sprawie skargę należało zatem wnieść w terminie 60 dni liczonym od dnia wniesienia przez skarżącą wezwania do usunięcia prawa, za które można uznać jedynie pierwsze pismo skarżącej w tym przedmiocie skierowane do organu. Kolejne pisma skarżącej w tej samej sprawie nie mogą być zaś traktowane jako wezwania w rozumieniu przepisu art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Uwzględniając zatem, że strona nie wyczerpała dostępnych środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa odrzucił skargę. Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa, należało zwrócić stronie kwotę uiszczoną tytułem wpisu od wniesionej skargi. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. /-/ E. Brychcy