II SA/Kr 1190/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie : WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody z dnia 5 sierpnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Starosta [...] decyzją z dnia 18 grudnia 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 104 K.p.a. po ponownym rozpatrzeniu wniosku zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę dla A. B. obejmujące budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku garażowo – gospodarczego wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną: dojściem, dojazdem, miejscem postojowym, miejscem do gromadzenia odpadów stałych, przyłączem wodociągowym, kanalizacyjnym, wewnętrzna instalacją elektroenergetyczną oraz budową muru oporowego na działce ewid. nr [...] obręb [...] K. , jednostka ewidencyjna [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wnioskiem z 12 grudnia 2017 r., inwestor A. B. zwróciła się do Starosty [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji jw. Decyzją nr [...] z 22 lutego 2018 r. znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Od decyzji tej pismem z 29 marca 2018 r., odwołała się M. C.-K.. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Wojewoda, stwierdzając nieprawidłowości postępowania przed organem l instancji, decyzją znak: [...] z 12 września 2018 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując wady postępowania oraz jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Organ l instancji przeprowadził postępowanie i decyzją nr [...] z 18 grudnia 2018 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Od tej decyzji odwołanie wniosła M. C. – K. zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie przepisów wynikających z § 330 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - według stanu prawnego obowiązującego od dnia 01.01.2018 r. oraz naruszenie prawa materialnego poprzez usytuowanie projektowanej zabudowy w odległości mniejszej niż 3 m od granicy z sąsiednią działką, a także naruszenie § 235 rozporządzenia poprzez nieprawidłowe i niezgodne ze sztuką budowlaną zaprojektowanie muru oporowego. Wojewoda decyzją z dnia 5 sierpnia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że analiza akt wykazała, że po uchyleniu wcześniejszej decyzji Starosty [...] i skierowaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, organ l instancji postanowieniem z 30 października 2018 r., na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Postanowienie to uwzględniało uwagi zawarte w decyzji Wojewody z 12 września 2018 r. Przy piśmie z 3 grudnia 2018 r. pełnomocnik inwestora uzupełnił wskazane braki w zakresie wskazanym w postanowieniu. W związku z powyższymi uzupełnieniami, pismem z 5 grudnia 2018 r., na podstawie art. 10 K.p.a., organ l instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, żadna ze stron nie skorzystała z tej możliwości. W oparciu o powyżej opisany zakres postępowania przed organem l instancji, w ocenie organu odwoławczego zostało ono przeprowadzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Organ wskazał, że inwestor, w celu uzyskania przedmiotowego pozwolenia na budowę, wystąpił do organu l instancji wnioskiem z 20.12.2017 r. Wskazywany w treści odwołania § 330 rozporządzenia, to przepis, którego treść sformułowano w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12 kwietnia 2002 r. i dotyczył on zasad stosowania rozporządzenia w sprawach dotyczących inwestycji przed wejściem w życie ww. rozporządzenia. Wyrokiem z 14 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 1423/07 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepis intertemporalny § 330 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczył sytuacji przejściowej, kiedy inwestor przed 16 grudnia 2002 r. złożył wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, który opracowany został na podstawie dotychczasowych przepisów wykonawczych rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać i ich usytuowanie, wówczas z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2 miały zastosowanie przepisy dotychczasowego rozporządzenia. Kolejne zmiany rozporządzenia nie obejmowały swoim zakresem § 330 WT, tak więc przepis ten nadal odnosi się do sytuacji stosowania przepisów WT przed ich wejściem z dniem 12 kwietnia 2002 r. Organ odwoławczy stwierdził, że w § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się:1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. Zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr [...] rady Gminy K. z 2 lipca 2001 r. dla wschodniej części obszaru wsi K. (zwanego dalej MPZP), w obszarze oznaczonym symbolem M6, w którym zlokalizowano planowaną zabudowę, nie wprowadzają innych uregulowań odnośnie do sytuowania zabudowy jednorodzinnej, niż te, określone w WT. Ponieważ przedmiotowe budynki usytuowano w odległości 2,32 m oraz 2,40 m od granicy z działką sąsiednią, odległość ta nie jest mniejsza niż 1,5 m a szerokość działki inwestycyjnej nie przekracza 16 m, w ocenie organu odwoławczego usytuowanie takie jest zgodne z § 12 ust. 3 pkt 1 WT. Odnośnie do zgodności z przepisami p.poż, na karcie 28 oraz 42 proj. bud. znajduje się pieczęć potwierdzająca zgodność projektu z wymogami ochrony przeciwpożarowej stwierdzona przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych K. S., bez uwag. Organ stwierdził, że na projekcie zagospodarowania terenu (patrz karta 28 proj. bud.) ściany znajdujące się w zbliżeniu do granic działek ew. nr [...] oraz [...] oznaczono jako ściany oddzielenia p.poż. Z rysunków projektowych planowanych budynków wynika, że ściany te są ścianami o konstrukcji murowanej, a znajdujące się w nich otwory, zgodnie z § 232 ust. 6 WT, nie przekraczają 10% powierzchni ściany oddzielenia p.poż., wypełniono je luksferami. Pokrycie dachu jest z materiału niepalnego, a usytuowanie tych ścian na działce budowlanej uzgodniono bez uwag z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co omówiono wcześniej. Podkreślić należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed udzieleniem pozwolenia na budowę sprawdza, zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 35 ust. 1 pkt 2 Pb zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno - budowlanymi. Organ nie ma podstaw prawnych do kwestionowania przyjętych rozwiązań projektowych projektu budowlanego, a ten, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Pb kontroluje jedynie pod kątem jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1. ww. zakres kontroli projektu, budowlanego dotyczy także kwestionowanej prawidłowości zaprojektowania muru oporowego. Organ odwoławczy stwierdza, że na rysunku projektu zagospodarowania terenu, mur oporowy został zaprojektowany w całości na działce ew. nr [...] (karta 28 proj. bud.). Za prawidłowość przyjętych rozwiązań technicznych odpowiedzialność ponosi projektant, a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest uprawniony do ich kwestionowania, co opisano wyżej. Analiza akt wykazała, że działka inwestycyjna nr ew. [...] posiada dostęp do drogi gminnej przez działkę [...], istniejącym zjazdem z drogi gminnej na ww. działkę. Jak wynika z akt sprawy, inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także kopie uprawnień projektowych projektantów i ich zaświadczenia o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na aktualnej kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjnego. Projekt odpowiada wymaganiom wynikającym z art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego zawierając w swojej treści opracowanie określające geotechniczne warunki posadowienia obiektu budowlanego, sporządzone przez uprawnioną osobę (karta 7-13 proj. bud.). W ocenie organu odwoławczego projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwane WT), w szczególności z przepisem zawartym w § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, regulującym odległości sytuowania obiektu względem granic działki. Analiza projektu budowlanego wykazała, że projektowany budynek mieszkalny jednorodzinny jest budynkiem wielopokojowym, dla którego zostały spełnione wymagania wynikające z § 13 oraz § 60 WT. Przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W świetle powyższych ustaleń, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Starosty [...]. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. C. – K. zarzucając naruszenie: 1/ § 330 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. "z uwagi na "niewłaściwe zastosowanie przepisów tego rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2018 r. w miejsce mających - zgodnie z § 330 - zastosowanie rozporządzeniem o warunkach jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w brzmieniu poprzednim tj. rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; 2/ § 235 rozporządzenia Ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. z uwagi na zatwierdzenie projektu budowalnego naruszającego przepis dotyczący budynku drugiego tj. § 235 tego rozporządzenia. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zrzuty, w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu i instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu podlega ocena legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla domu jednorodzinnego. W ocenie organu projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi a projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem dokumenty w tym oświadczenie o prawie dysponowania przez inwestora nieruchomością na cele budowlane. Skarżący zarzuca, iż organ oceniając posadowienie planowanego obiektu wziął pod uwagę przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 (dalej; rozporządzenie) a zgodnie z regulacją zawartą w § 330 rozporządzenia powinien stosować rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. poz. 140 i 434, z 2000 r. poz. 214 oraz z 2001 r. poz. 207), które nie dopuszczało w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2 rozporządzenia lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. W ocenie sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wyżej wskazany przepis przesądza, iż procedując w przedmiocie pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego, o ile dla terenu na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności organ ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ administracji architektoniczno-budowlany jest obowiązany a jednocześnie uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi jedynie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu. Przypomnieć w tym miejscu należy, że w pierwotnym brzmieniu art. 35 ustawy prawa budowlane w ustępie 2 upoważniał organ do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5 ustawy. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Obecnie zakres weryfikacji projektu budowlanego przez organ jest węższy, gdyż nie obejmuje oceny zgodności projektu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wynika to z założenia ustawodawcy, że odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno-budowlanego spoczywa na projektancie. Dlatego też przepis art. 20 ust 1 ustawy wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Sprawdzenie przez organ zgodności z projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Jak zasadnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 2016 r. II OSK 760/16 przepis art. 35 ust. 1 oraz ust. 3-5 ustawy Prawo budowlane określa zakres merytoryczny oceny wniosku o pozwolenie na budowę. Art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane określa dopuszczalne ramy oceny projektu budowlanego, stanowiącego podstawowy załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę. Projekt składa się z dwóch części, z projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak też z projektu architektoniczno- budowlanego. Zakres badania przez organ każdej z tych części projektu jest zróżnicowany. Pierwsza z nich (art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego) podlega ocenie pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, z wymaganiami ochrony środowiska w szczególności wskazaniami decyzji środowiskowej, jak też przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, określonymi aktualnie w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast badanie drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego, zostało znacznie ograniczone. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane wprowadza zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponoszą wyłącznie projektant, oraz w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu – sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączenia do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Natomiast za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia zawinienia odpowiedzialność dyscyplinarna (ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów - art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1) albo odpowiedzialność zawodowa (art. 45 ust. 2 wskazanej ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 ustawy Prawo budowlane). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przepisów przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, organ bada ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, o czym stanowi wskazany w skardze kasacyjnej art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W niniejszej sprawie kontrola, o której mowa wyżej została przeprowadzona. W zaskarżonej decyzji organ wskazał na zgodność planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym co do funkcji - tereny zabudowy mieszkaniowo M6 gdzie podstawowym przeznaczeniem terenów jest: zabudowa mieszkaniowa, pensjonatowa. Organ I instancji (którego zapatrywania podzielił organ II instancji) przeanalizował także zapisy planu co do wskaźnika intensywności zabudowy, dopuszczalnej kubatury, formy architektonicznej oraz miejsc parkingowych. Organ ten poddał analizie także odprowadzanie wód opadowych z terenu inwestycji oraz zastosowanie w projektowanym budynku ścian oddzielenia pożarowego. Organ II instancji prawidłowo wskazał, iż zgodność projektu budowlanego przepisami przeciwpożarowymi potwierdził uprawniony rzeczoznawca do spraw pożarnictwa. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż nie znajdują one uzasadnienia. Przepis § 330 pkt 1 rozporządzenia w brzmieniu - przepisów rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów, ma a w zasadzie miał zastosowanie do sytuacji. kiedy to przed wejściem w życie rozporządzenia tj. przed 16 grudnia 2012 r. projekt budowlany został złożony do organu z wnioskiem o jego zatwierdzenie. Nie można z niego w żaden sposób wywieść, że nowelizacja rozporządzenia cofa każdorazowo ocenę projektu budowlanego do rozporządzenia z 1994 r. Warto też podkreślić, że w dacie złożenia projektu budowlanego przez skarżącego przepis § 12 ust 4 pkt 1 rozporządzenia miała brzmienie takie same jak obecnie tj. w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Usytuowanie projektowanego obiektu jest więc zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi. Organ prawidłowo zatem ocenił, że projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd na podstawie art. b151 P.p.s.a skargę oddalił.