V SA/Wa 1330/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - sekr. sądowy Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia gry na automatach oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. sp. z o.o. w R. (dalej: strona, spółka lub skarżąca) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IAS, organ odwoławczy lub organ II instancji) z [...] czerwca 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: Naczelnik UCS lub organ I instancji) z [...] marca 2019 r., nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 300.000 zł na ww. spółkę za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] kwietnia 2018 r. funkcjonariusze celno-skarbowi M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. ujawnili w lokalu – środkowym pomieszczeniu kontenera zlokalizowanego na terenie myjni samochodowej [...] mieszczącym się przy ul. W. w miejscowości S. automaty służące do gier hazardowych o nazwach: HOT SPOT (bez numeru), HOT SLOT (bez numeru) oraz BLACK HORSE (bez numeru). Na każdym z automatów znajdowała się plakietka z napisem: "TO URZĄDZENIE EKSPLOATOWANE JEST PRZEZ FIRMĘ - C. PL. SP Z O.O. UL. N., [...] W.K.". Urządzenia znajdujące się w lokalu posiadały elementy konstrukcyjne występujące w automatach do gier hazardowych tj.: monitory, panele sterowania, akceptory banknotów, wrzutniki monet. W dniu kontroli funkcjonariusze służby celno-skarbowej przesłuchali świadka A.A.Ż. - pracownika myjni oraz świadków: R.B. i P.A.R. – graczy. Z powyższych czynności sporządzono stosowne protokoły. Kontrolujący przeprowadzili również oględziny zewnętrzne ww. automatów opisane w protokole oględzin z [...] kwietnia 2018 r. oraz eksperymenty w celu sprawdzenia czy gry na tych urządzeniach mają charakter gier losowych. W związku z powyższym organ I instancji postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. wszczął z urzędu, wobec skarżącej postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej urządzającemu gry na automatach bez koncesji, bez zezwolenia lub dokonania wymaganego zgłoszenia. W wyniku przeprowadzonego postępowania Naczelnik UCS decyzją z [...] marca 2019 r. nałożył na stronę karę pieniężną w łącznej wysokości 300.000 zł za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Pismem z 17 grudnia 2018 r., strona reprezentowana przez pełnomocnika złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia. Wniosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Do odwołania załączono umowę najmu lokalu z 27 marca 2018 r. zawartą pomiędzy skarżącą a L. sp. z o.o. oraz wydruki zdjęć ogłoszenia prasowego z [...] marca 2018 r. W aktach sprawy znajduje się ponadto pismo L. sp. z o.o. z [...] czerwca 2019 r. (data nadania) do którego załączono umowę najmu lokalu z 28 marca 2018 r. pomiędzy L. sp. z o.o. a C. Pl sp. z o.o. Dodatkowo w piśmie z 11 czerwca 2019 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego oraz przeprowadzenie rozprawy. Postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. organ II instancji odmówił przeprowadzenia na wniosek strony rozprawy. Decyzją z [...] czerwca 2019 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie wymierzenia spółce kary pieniężnej za urządzanie gier bez koncesji, zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał treść przepisów ustawy o grach hazardowych zawierających definicję gier hazardowych, gier na automatach, wygranej rzeczowej oraz określających zasady prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz wskazał, korygując w tym zakresie decyzję Naczelnika UCS, na przepis art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 165 ze zm., dalej: u.g.h.) jako prawidłową podstawę nałożenia kary pieniężnej. Wyjaśnił, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w dniu kontroli, tj. [...] kwietnia 2018 r., w posiadaniu samoistnym strony znajdował się lokal - myjnia samochodowa [...] - mieszczący się przy ul. W. w miejscowości S., w którym prowadzona była działalność usługowa i gdzie ujawniono niezarejestrowane automaty do gier. Dlatego też, w ocenie organu II instancji, Stronę należało ukarać nie za urządzanie gier hazardowych na automatach do gier bez koncesji, zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia, jak to uczynił Naczelnik UCS, a za posiadanie samoistne lokalu w którym ujawniono przedmiotowe automaty. Organ odwoławczy podkreślił, że oględziny zewnętrzne urządzeń wskazywały na uzasadnione podejrzenie, iż na ww. automatach były urządzane gry w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Skarżący nie prowadził działalności na podstawie ustawy o grach hazardowych, tj. nie posiadał zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach ani innego zezwolenia albo koncesji, o której mowa w tej ustawie. Ponadto automaty, na których urządzano gry nie były zarejestrowane. Następnie organ zaznaczył, że zgodnie z art. 3 u.g.h. urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. definiuje, że grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 4 u.g.h. wygraną rzeczową na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości rozpoczęcia nowej gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. W ocenie organu II instancji przedmiotowe urządzenia niewątpliwie są urządzeniami elektronicznymi (komputerowymi). Z akt sprawy wynika bowiem, że posiadają m.in. monitory, panel sterowania i są zasilane energią elektryczną. W ocenie Dyrektora IC, bezspornym jest także, że gra organizowana była w celach komercyjnych. Z akt sprawy wynika, że te automaty udostępnione były publicznie w lokalu – w środkowym pomieszczeniu kontenera zlokalizowanego na terenie myjni samochodowej [...] mieszczącym się przy ul. W. w miejscowości S.. Ponadto przedmiotowe automaty posiadały wrzutniki monet, akceptory banknotów oraz rynienkę na wygrane, a warunkiem przystąpienia do gry było wpłacenie pewnej kwoty pieniędzy. Powyższe świadczy o komercyjnym charakterze gier prowadzonych na tych automatach. Spełniony został zatem kolejny warunek definicji gier na automatach wynikający z art. 2 ust. 5 u.g.h., tj. gra jest organizowana w celach komercyjnych. Podał także, że następnym warunkiem przyporządkowania gry na automatach do definicji zawartych w art. 2 ust. 3 lub ust. 5 u.g.h. jest ustalenie "elementu losowości", ewentualnie "charakteru losowego" w grze. Organ odwoławczy powołał się na literalną wykładnię tych pojęć i wskazał za słownikiem języka polskiego, że zwroty "element" i "charakter" tłumaczone są odpowiednio jako: "część składowa jakiejś całości; składnik nadający czemuś odrębną cechę, właściwość; czynnik" oraz zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku; wygląd, postać, forma". Natomiast zwrot "losowy", to "wybrany przez przypadek lub losowanie; zależny od losu, przeznaczenia; dotyczący losu". Wskazał następnie, że z protokołu oględzin z [...] kwietnia 2018 r. wynika, iż: "W trakcie przeprowadzonych gier gracz nie miał wpływu na ostateczny wynik gry oraz nie miał możliwości zatrzymania zmieniających się symboli na bębnach w najlepszym dla siebie ustawieniu konfiguracji, gdyż jego zdolność percepcji i sprawności nie dają gwarancji wpłynięcia w pożądany sposób na ten wynik. Ponadto o odpowiedniej konfiguracji bębnów z symbolami różnych figur decyduje ostatecznie mechanizm (algorytm) automatu, a nie działanie gracza".Spełniony został zatem, w ocenie organu odwoławczego, kolejny warunek definicji gier na automatach, tj. gra ma charakter losowy, a tym samym zawiera element losowości. Dyrektor IC wskazał ponadto, że ostatnim warunkiem istotnym prawnie z punktu widzenia zakwalifikowania gier na automatach do jednej z definicji zawartych w art. 2 ust. 3 lub ust. 5 u.g.h., jest ustalenie, czy gry są prowadzone o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 4 u.g.h., wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Wskazał, iż z gier kontrolnych przeprowadzonych przez kontrolujących wynika, że na jednym z automatów (HOT SPOT) urządzane są gry o wygrane rzeczowe, zaś dwa pozostałe automaty (HOT SLOT i BLACK HORSE) umożliwiały bezpośrednią wypłatę wygranych w postaci pieniężnej. Podczas przeprowadzania gier automaty wypłaciły bowiem środki pieniężne. Mając na względzie podane wyżej ustalenia faktyczne i prawne, organ odwoławczy stwierdził, że gry na ww. automatach wypełniają definicję gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h., tj. są grami na urządzeniu elektronicznym (komputerowym) o wygrane pieniężne lub rzeczowe, zawierającymi element losowości. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ odwoławczy stwierdził, iż skarżący był posiadaczem samoistnym lokalu, w którym prowadził działalność usługową, a w którym znajdowały się niezarejestrowane automaty do gier. Wyjaśnił przy tym, że kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego-skarbowego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa lub znajduje się niezarejestrowany automat - w przypadkach, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1-4, 6-8 oraz ust. 3 (art. 90 ust. 1 pkt 1) w łącznej wysokości 300.000 zł. Dalej Dyrektor IC odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów uznając je za niezasadne. Pismem z 12 lipca 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Dyrektora IAS wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Organowi odwoławczemu strona zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisów art. 122, art. 187 § 1,2, art. 188, art. 191 O.p. w zw. z art. 8 u.g.h., polegające na: - niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w szczególności poprzez odmowę przeprowadzenia zawnioskowanych przez skarżącą w odwołaniu z 4 kwietnia 2019 r. dowodów z zeznań świadka A.S. - prezesa zarządu L. sp. z o.o. - najemcy pomieszczenia, w którym zatrzymano automaty do gier oraz przesłuchania w charakterze strony prezesa zarządu skarżącej spółki M. sp. z o.o.; - niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażających się dowolną oceną zeznań świadków, jak również pominięciem dokumentacji zdjęciowej oraz dołączonych do odwołania z 4 kwietnia 2019 r. dokumentów w postaci umowy najmu lokalu z 27 marca 2018 r., ogłoszenia prasowego z [...] marca 2018 r., a nadto pisma spółki L. sp. z o.o. wraz z dołączoną doń umową; przy czym wyżej opisane uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a polegających na bezzasadnym przyjęciu, że spółka była posiadaczem samoistnym lokalu, w którym urządzano gry na automatach, "zorganizowała miejsce na zainstalowanie urządzeń (...) umożliwiła dostęp do takiego miejsca, utrzymywała automaty w stanie stałej aktywności", podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz z zaoferowanych przez skarżącą wraz z odwołaniem z 4 kwietnia 2019 r. dokumentów wynika, że strona nie prowadziła w pomieszczeniu, w którym zatrzymano urządzenia działalności gospodarczej, bowiem na podstawie umowy najmu z 27 marca 2018 r. pomieszczenie to zostało oddane w posiadanie zależne L. sp. o.o., która to następnie podnajęła je C. Pl sp. z o.o.; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisów art. 123 § 1 i 2, art. 188, art. 190 § 1, 2, art. 192 w zw. z art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 8 u.g.h., poprzez oparcie ustaleń faktycznych w sprawie o materiał dowodowy zebrany w toku innego postępowania, w którym skarżąca spółka (jej przedstawiciel) nie brała udziału, co dotyczy w szczególności udziału w czynnościach dowodowych w postaci przesłuchania świadków A.A.Ż., R.B., P.A.R., C.R.; uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skarżąca jako strona postępowania została pozbawiona swoich gwarancji procesowych przewidzianych w Ordynacji podatkowej do czynnego udziału w toku postępowania, w szczególności prawa zadawania pytań przesłuchiwanym świadkom, co w efekcie spowodowało także naruszenie zasady działania organów podatkowych w sposób budzący zaufanie; 3) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. przepisu art. 89 ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 89 ust. 4 pkt 3 u.g.h., poprzez jego niezastosowanie w sprawie niniejszej, podczas gdy lokal, w związku z którym wymierzono skarżącej spółce karę pieniężną, w dacie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celno-skarbowych, znajdował się w posiadaniu zależnym L. sp. z o.o. lub C. Pl sp. z o.o., wobec czego karze pieniężnej w sprawie niniejszej podlegał posiadacz zależny lokalu, a nie skarżąca jako posiadacz samoistny; 4) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. przepisu art. 89 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 89 ust 4 u.g.h., poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie niniejszej, polegające na przyjęciu, że spółka ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier na automatach jako posiadacz samoistny lokalu, w którym gry te były urządzane, podczas gdy lokal w związku z którym wymierzono skarżącej karę pieniężną, w dacie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celno-skarbowych, znajdował się w posiadaniu zależnym L. sp. z o.o. lub C. Pl sp. z o.o., wobec czego karze pieniężnej w sprawie niniejszej podlegał posiadacz zależny lokalu, a nie skarżąca jako posiadacz samoistny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego dacie orzekania sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej – ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ppsa). W rozpoznawanej sprawie oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. W ocenie sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Zdaniem sądu organy orzekające w sposób prawidłowy wykazały, że kontrolowane urządzenia umożliwiały grę na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 4 u.g.h. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach - jak definiuje art. 2 ust. 4 u.g.h., jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Zakres definicji legalnej gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h., zgodnie z którym grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. Co istotne w treści skargi strona nie kwestionowała charakteru gier na automatach znajdujących się w kontrolowanym lokalu, a jedynie podnosiła, wykazując błędy w postępowaniu dowodowym organów, iż odpowiedzialność za organizację gier ponosi inny podmiot. Wyjaśnić zatem w tym miejscu należy, że przepisy postępowania, określając m.in. zasady gromadzenia i przeprowadzania dowodów oraz ich oceny, zapewniać mają zgodność ustaleń faktycznych z prawdą materialną (art. 122 O.p.). Organy podatkowe mają więc obowiązek zebrać pełny, wszechstronny materiał dowodowy, w sposób odpowiadający wymogom przepisów postępowania, a w szczególności art. 180 § 1, 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p. Zdaniem sądu, podejmowanie przez organy podatkowe kroków zmierzających do ustalenia okoliczności związanych z prowadzeniem gry wbrew warunkom ustawy o grach hazardowych należy uznać za postępowanie wypełniające przesłanki zawarte w art. 122 O.p. Trzeba mieć bowiem na względzie, że przepis mówi o działaniach niezbędnych, a wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony i bezwzględny. Obowiązek ten obciąża organy jedynie do momentu uzyskania pewności w zakresie stanu faktycznego sprawy. W ocenie sądu, zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na poczynienie miarodajnych ustaleń faktycznych, stąd też zarzut co do niekompletnego materiału dowodowego (brak przeprowadzenia dowodu z przesłuchania dodatkowych świadków) nie może zostać uwzględniony. Jednocześnie należy podkreślić, że przeprowadzony przez organy wywód w przedmiocie oceny zebranych dowodów jest w pełni logiczny i nie nosi cech dowolności. Sąd podziela w tym zakresie argumentację organów, która w świetle wszechstronnej oceny materiału dowodowego jest w pełni uzasadniona i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Zaznaczyć przy tym należy, że skuteczność zarzutu naruszenia przez organ zasady wynikającej z art. 191 O.p. wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu organu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie strony o innej niż przyjął organ wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena organu. Zarzut dowolnego działania organu można by postawić dopiero wówczas, gdyby ustalenia faktyczne zostały oparte na dowodach dowolnie wybranych, a zatem takich, których wybór nie został poparty odpowiednią argumentacją. Sytuacja taka nie występuje jednak wówczas, gdy organ, wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko wskazuje, którym dowodom przyznaje moc dowodową, a którym odmawia wiarygodności i z jakich przyczyn. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie organy dokonały oceny każdego z zebranych dowodów, odniosły się do każdego z nich, dokonując ich analizy we wzajemnej łączności. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących nieprzeprowadzenia wnioskowanych dowodów, sąd nie stwierdził w tym zakresie naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 187 § 1 w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 188 O.p.. Zauważyć należy, że oceny żądań dowodowych strony organ powinien dokonywać z uwzględnieniem znaczenia przeprowadzonych już w postępowaniu dowodów co w niniejszej sprawie organy uczyniły. Nie istnieje bowiem nieograniczony obowiązek dowodzenia wszystkich okoliczności i to takich jak wnioskowane przez spółkę ustaleń na okoliczność, że gry na zatrzymanych automatach mają charakter logiczny, stąd nie można zgodzić się z zarzutami o braku kompletności zgromadzonego materiału. W ocenie sądu faktu nieprzeprowadzenia przez organ dowód z zeznań prezesa zarządu skarżącej oraz prezesa zarządu L. sp. z o.o.) nie można oceniać negatywnie w kontekście pozostałych zgromadzonych dowodów, które to dowody jednoznacznie wskazywały na hazardowy charakter spornych urządzeń i fakt samoistnego posiadania lokalu przez stronę. Organ swobodnie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ocenia, czy wymaga on jeszcze uzupełnienia, czy też nie i w sprawie zasadnie stwierdził, że materiał dowodowy jest wystarczający do podjęcia decyzji, bez konieczności przedłużania postępowania. Wskazać bowiem należy, że zasada wynikająca z art. 122 i art. 187 § 1 O.p. nie ma charakteru bezwzględnego, a jeżeli organ celny, na podstawie zebranych w toku postępowania dowodów, może dokonać nie budzącego wątpliwości ustalenia stanu faktycznego, wówczas dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 14 lipca 2005 r. I FSK 2600/04, z 15 grudnia 2005 r. I FSK 391/05.). W ocenie Sądu przeprowadzone czynności były wystarczające do stwierdzenia, że sporne automaty znajdujące się w lokalu Skarżącej były automatami do gier w rozumieniu powołanego przepisu art. 2 ust. 3, 4, 5 u.g.h., a wnioski organów podatkowych były prawidłowe i mieściły się granicach swobodnej oceny dowodów. Kara została wymierzona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 u.g.h. w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2017 r., zgodnie z którym karze pieniężnej podlega posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego. Skarżąca w skardze podnosi, że nie powinna odpowiadać na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 u.g.h. w tej sprawie w związku z tym, że wynajęła lokal L. sp. z o.o., która to spółka, następnie podpisała umowę najmu z C. Pl sp. z o.o., a zatem ewentualną odpowiedzialność powinna ponieść jedna z tych spółek jako posiadacz zależny (art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h.). Wyjaśnić zatem należy, że z treści umowy najmu zawartej 27 marca 2018 r. między Skarżącą (Wynajmujący), a L. sp. z o.o. (Najemca) wynika, że wynajmujący oddaje w posiadanie zależne najemcy lokal opisany w § 1 umowy, tj. lokal mieszczący się przy ul. W. w M.M.. Jednocześnie niesporne jest, że w lokalu, w którym [...] kwietnia 2018 r. została przeprowadzona kontrola, Skarżąca prowadziła działalność usługową – myjnię samochodową. Zdaniem Sądu z okoliczności faktycznych sprawy wynika zatem, że mimo zawarcia ww. umowy najmu (jak i kolejnej umowy z 28 marca 2018 r. pomiędzy L. sp. z o.o. a C. Pl sp. z o.o.), lokal mieszczący się przy ul. W. w miejscowości S. ([...] M.M.) nie był przedmiotem posiadania zależnego. Przedmiotowym lokalem faktycznie władała Skarżąca jak właściciel, a swoim postępowaniem dostatecznie uzewnętrzniła wolę jego posiadania. Powyższe potwierdzają dowodowy zgromadzone w aktach sprawy, tj. zeznania świadków zawarte w protokołach przesłuchania z [...] kwietnia 2018 r. A.Ż. pracownik myjni zeznał, iż "(...) Pierwszy gracz pojawił się około godziny 10:00, ja go wpuściłem do pomieszczenia z automatami do gier, bo chciał zagrać. (...) Później pojawił się kolejny gracz, którego wpuściłem do pomieszczenia z automatami (...) W tym czasie, jak pracuję na myjni, to nie zawsze w jej jednym z pomieszczeń były ustawione automaty do gier. (...) Pomieszczenie z automatami jest zamykane przez drzwi zabezpieczone elektromagnetycznym zamkiem sterowanym z pomieszczenia biurowego przyciskiem, taki sam przycisk otwierający jest w pomieszczeniu z automatami do gier. (...) Właścicielem myjni na dzień dzisiejszy jest M. sp. z o.o. (...) ". R.B., gracz zeznał, że " w dniu [...] kwietnia 2018 r. do lokalu z automatami przy ul. W.B i C [...] S. przyszedłem w celu gry na automatach. Do lokalu wpuścił mnie Pan z obsługi myjni. Odbyło się to na zasadzie takiej, iż Pan z obsługi myjni po moim zapytaniu czy mogę pograć wpuścił mnie do lokalu z automatami otwierając mi drzwi poprzez naciśnięcie przycisku na pilocie i otwarciu drzwi elektrozamkiem. (...) W tym punkcie jestem drugi raz (...). Natomiast drugi gracz P.R. zeznał, że "w dniu 05.04.2018 r. przyszedłem do lokalu Myjnia pod adresem ul. W.B i C [...] M.M. około godziny 13. Do lokalu zostałem wpuszczony przez mężczyznę, który obsługuje myjnię. W tym lokalu byłem kilka razy w celu pogrania na automatach. Każdorazowo wchodziłem do lokalu poprzez pracownika myjni". Przedstawione zatem przez stronę oraz L. sp. z o.o. umowy nie są wystarczającymi dowodami, aby wyłączyć skarżącą z kręgu podmiotów, którym może zostać nałożona kara pieniężna na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych. Lokalem faktycznie władała Spółka jako właściciel, a swoim postępowaniem dostatecznie uzewnętrzniła wolę jego posiadania. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy działalność prowadzona przez Spółkę w lokalu środkowym pomieszczenia kontenera zlokalizowanego na terenie myjni samochodowej P., była działalnością usługową oferującą dostęp do automatów do gier hazardowych. Spółka zorganizowała miejsce na zainstalowanie urządzeń (ogłoszenie załączone do odwołania o wynajmie 8 m2 lokalu), umożliwiła dostęp do takiego miejsca (do pomieszczenia wpuszczał pracownik myjni - zeznania świadków), utrzymywała automaty w stanie stałej aktywności. Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko organów, że Skarżąca ponosi odpowiedzialność przewidzianą w wskazanych przepisach u.g.h. jako posiadacz samoistny lokalu mieszczącego się przy ul. W.B i ...C w miejscowości S., w którym prowadzona była działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa i w którym znajdowały się trzy niezarejestrowane automaty do gier. Ze wskazanych wyżej powodów niezasadny jest również zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 4 u.g.h. Odpowiadając na zarzut oparcia rozstrzygnięcia na dowodach zebranych w toku innego postępowania, w którym skarżąca (jej przedstawiciel) nie brała udziału, wyjaśnić należy, że Naczelnik M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2019 r. włączył do akt przedmiotowej sprawy m.in. protokoły przesłuchania świadków oraz protokół oględzin zawierający opis eksperymentu gry na automatach. Strona pomimo stosownego pouczenia w ww. postanowieniu nie wniosła na nie zażalenia. Dodatkowo postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2019 r. organ I instancji poinformował Stronę, iż zgodnie z art. 200 § 1 O.p. przed wydaniem decyzji przysługuje jej prawo do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona z powyższego uprawnienia skorzystała, bowiem [...] marca 2019 r. zapoznała się z materiałem dowodowym oraz sporządziła fotokopię akt sprawy. Z protokołu z przeprowadzonych czynności nie wynika natomiast, aby Strona, zastępowana przez pełnomocnika, wniosła zastrzeżenia do protokołu. Należy również zauważyć, że dodatkowe dowody skarżąca przedłożyła dopiero na etapie postępowania przed organem II instancji. Co istotne organ odniósł się w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji do tych dowodów (s. 16 decyzji) uznając, iż nie mają one wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Nie sposób zatem przyznać racji stronie, która zarzuciła również Dyrektorowi IAS, iż ten pominął w sprawie dowody przedstawione przez nią w toku postępowania administracyjnego. Reasumując, w działaniu organów sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak jego oceny. Organy celne orzekające wyjaśniły motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wystarczająca do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Tym samym nieusprawiedliwione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania w zakresie kompletności materiału dowodowego, prawidłowości trybu jego gromadzenia oraz jego oceny i ujęcia jej w uzasadnieniu, którą sąd uznał za odpowiadającą prawu i dopuszczalną, a której to oceny skarżąca nie zdołała skutecznie podważyć. Organy rzetelnie zebrały wystarczający (pełny) materiał dowodowy, dokonały jego wnikliwej oceny (rozpatrzenia) akcentując jego wzajemną koherentność i wykazały przesłanki zastosowania przepisów u.g.h., zawierając stosowne rozważania wyjaśniające wszelkie istotne kwestie w uzasadnieniach decyzji. W szczególności organy wskazały w uzasadnieniu decyzji przesłanki ustalenia losowego charakteru gier prowadzonych na spornych urządzeniach, a także tego, że skarżąca była posiadaczem samoistnym lokalu, w którym znajdowały się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona była działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa. Skarżąca była również powiadamiana i informowana o czynnościach organu i gromadzeniu materiału dowodowego, a działała w sprawach przez profesjonalnego pełnomocnika, który żadnym działaniem organu nie został ograniczony w zakresie możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego. Raz jeszcze przypomnieć należy, że w myśl art. 89 ust. 1 pkt 4 u.g.h. karze pieniężnej podlega posiadacz samoistny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier i w którym prowadzona jest działalność gastronomiczna, handlowa lub usługowa, o ile lokal nie jest przedmiotem posiadania zależnego. Stosownie do treści art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadku gier na automatach wynosi 100 tys. zł od każdego automatu. Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że organy dysponując dowodami w postaci eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych w sposób wystarczający ustaliły losowy charakter gier prowadzonych na spornych automatach, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (zeznania świadków), dawał podstawy do stwierdzenia, że skarżąca była posiadaczem samoistnym lokalu w którym wykryto przedmiotowe automaty do gier. Podnieść należy, że ustalenia co do losowego charakteru gier dotyczyły stanu automatów w chwili kontroli i z perspektywy umiejętności przeciętnego gracza, z jakiej należy oceniać charakter gier. W świetle powyższego zarzuty w zakresie dotyczącym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego uznać należy za nieuzasadnione, a jednocześnie sąd nie stwierdził po stronie organu uchybień naruszających prawo, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Z tych względów, na podstawie art. 151 ppsa, skarga została oddalona.