II SA/Kr 1308/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik - Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 września 2019 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty przekształceniowej dotyczącej udziału w nieruchomości skargę oddala. Decyzją z dnia 12 kwietnia 2019 r., nr [...] Nr [...], Prezydent Miasta K. ustalił Ł. S. opłatę roczną przekształceniową dotyczącą udziału wynoszącego [...] części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] jednostka ewidencyjna K., położonej w K. przy ul. [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującą w mieście K. Uchwałą Nr CXV/3022/18 Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie warunków udzielania bonifikat od opłat jednorazowych z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Gminy Miejskiej K. w prawo własności tych gruntów i wysokości stawek procentowych tych bonifikat, bonifikata od opłaty za przekształcenie gruntu przysługuje osobom fizycznym będącym właścicielami lub współwłaścicielami gruntów zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi bądź udziałów w gruntach związanych z lokalami mieszkalnymi jak również spółdzielniom mieszkaniowym będącym właścicielami lub współwłaścicielami gruntów zabudowanych budynkami, w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe. Jak podkreślono, w przedmiotowej sprawie przypadający Ł. S. udział wynoszący [...] części w nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] ewidencyjna K., związany jest z garażem nr [...] przy ul. [...], a zatem bonifikata od opłaty jednorazowej Wnioskodawcy nie przysługuje. Odwołanie od decyzji, w ustawowym terminie, złożył Ł. S. wnosząc o ustalenie prawidłowej wysokości opłaty przekształceniowej na kwotę [...]zł z VAT. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że organ I instancji zawężające interpretuje § 3 lit. a Uchwały Nr CXV/3022/18 Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r., gdyż intencją organu ustawodawczego było zrównanie zasad udzielania bonifikat w nieruchomościach wielomieszkaniowych pomiędzy lokalami mieszkalnymi a miejscami postojowymi i garażami. Jak podkreślono ustawa w art. 9 ust. 3b jednoznacznie stanowi, iż bonifikaty obejmują garaże w ramach nieruchomości Skarbu Państwa, natomiast art. 9 ust. 4a ustawy podkreśla, że taka okoliczność może być rozpatrzona przez jednostki samorządu terytorialnego. Ponadto Odwołujący wyjaśnił, że stawka procentowa z tytułu użytkowania wieczystego ustalona dla przedmiotowego lokalu to 1% i dotyczy nieruchomości gruntowych oddanych na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 72 ust. 3 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podkreślono, że wyrokiem z dnia 04.11.2010 r. w sprawie sygn. akt I C [...] Sąd Rejonowy dla K. - K. utrzymał stawkę procentową w wysokości 1 %, co dodatkowo dowodzi zasadności uznania lokalu Garaż nr [...] jako spełniającego cel mieszkaniowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 23 września 2019 r. nr [...], na mocy art. 1, art. 4, art. 7 ust. 1, 2, 6, 7 i 8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2018 r., poz. 1716 i 2540), oraz art. 17 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji. W ocenie Kolegium w sprawie nie jest sporne, że na mocy ww. przepisów nastąpiło przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna K. w prawo własności. W związku z tym zaktualizował się obowiązek dotychczasowego użytkownika wieczystego poniesienia tzw. opłaty przekształceniowej. Po myśli art. 7 ust. 1 u.p.uż.w. z tytułu przekształcenia nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz dotychczasowego właściciela gruntu opłatę. Stosownie do art. 7 ust. 2 u.p.uż.w. wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia. Kolegium wskazało, że zgodnie z obowiązującą uchwałą Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r. Nr CXV/3022/18 w sprawie warunków udzielania bonifikat od opłat jednorazowych z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Gminy Miejskiej K. w prawo własności tych gruntów i wysokości stawek procentowych tych bonifikat: § 1. Udziela się bonifikaty od opłaty jednorazowej należnej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Gminy Miejskiej K. w prawo własności tych gruntów dokonanego w trybie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów [Dz. U. poz. 1716], zwanej dalej "ustawą". § 2. 1. Wysokość bonifikaty od opłaty za przekształcenie gruntu wynosi: 1] 60% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w roku, w którym nastąpiło przekształcenie; 2] 50% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w drugim roku po przekształceniu; 3] 40% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w trzecim roku po przekształceniu; 4] 30% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w czwartym roku po przekształceniu; 5] 20% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w piątym roku po przekształceniu; 6] 10% - w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w szóstym roku po przekształceniu. 2. Jeżeli zaświadczenie potwierdzające przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy, zostało doręczone właścicielowi po dniu 31 grudnia 2019 r., może on wnieść opłatę jednorazową za przekształcenie w terminie do dnia 29 lutego 2020 r. z zachowaniem prawa do bonifikaty od tej opłaty w wysokości 60%. § 3. Bonifikata przysługuje: a) osobom fizycznym będącym właścicielami lub współwłaścicielami gruntów zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi bądź udziałów w gruntach związanych z lokalami mieszkalnymi, b) spółdzielniom mieszkaniowym będącym właścicielami lub współwłaścicielami gruntów zabudowanych budynkami - w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe, zwanym dalej "właścicielami". Powyższe regulacje zostały skonstruowane w oparciu o brzmienie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów [Dz. U. z 2019 r., poz. 916), co wynika wprost z treści powyższej uchwały, gdzie wskazuje się, że uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 994, 1000, 1349 i 1432) oraz na podstawie art. 9 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. poz. 1716). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Ł. S. jest właścicielem udziału wynoszącego [...] części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr[...]. ewid. K., związanego z garażem nr [...] przy ul. [...] w K.. Kolegium wyjaśniło, iż co do zasady przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów nie obejmowało garaży, niemniej poza wyjątkami wskazanymi w ustawie, a dokładniej w art. 1 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy przekształceniowej, a mianowicie: "budynki mieszkalne jednorodzinne i budynki mieszkalne wielorodzinne wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych". Na podstawie w/w przepisu dokonano przekształcenia prawa użytkowania wieczystego udziału wynoszącego [...] związanego z garażem w prawo własności. Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 1 przedmiotowej ustawy właściwy organ może udzielić osobom fizycznym będącym właścicielami budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych lub spółdzielniom mieszkaniowym bonifikaty od opłaty za dany rok w odniesieniu do gruntów stanowiących własność: 1) Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody; 2) jednostki samorządu terytorialnego - na podstawie uchwały właściwej rady albo sejmiku. Powyższe bezspornie oznacza, iż podstawą udzielenia bonifikaty od opłaty jest uchwała, w tym przypadku Uchwała Nr CXV/3022/18 Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie warunków udzielania bonifikat od opłat jednorazowych z tytułu przekształcenia prawo użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Gminy Miejskiej K. w prawo własności tych gruntów i wysokości stawek procentowych tych bonifikat. Kolegium wyjaśniło, że przedmiotowa Uchwała nie zawiera przepisu umożliwiającego udzielenie bonifikaty w przypadku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczącego lokalu niemieszkalnego (garażu), który z uwagi na brzmienie art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy uległo przekształceniu. Ustawa przekształceniowa przewiduje możliwość zastosowania bonifikaty również do lokali określonych w art. 1 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy, niemniej musi ona wynikać z podjętej uchwały. W art. 9 ust. 4a ustawy wskazuje się bowiem, że w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt. 2 i ust. 4, bonifikaty mogą obejmować również opłaty i opłaty jednorazowe wnoszone za stanowiska postojowe i garaże, o których mowo w art 1 ust. 2 pkt 3. Natomiast Uchwała Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r. takich regulacji nie zawiera, co wynika zarówno z treści uchwały jak i podstawy prawnej uchwały, gdzie wprost wskazuje się, iż została ona podjęta na podstawie art. 9 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, z wyraźnym pominięciem ust. 4a art. 9 ustawy. Skoro zatem ustawodawca w stosunku do gruntów stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego dał możliwość decydowania odpowiednim organom w formie uchwały o zakresie udzielanej bonifikaty, poprzez sformułowanie: "właściwy organ może udzielić", to nie można zarzuć organowi niekonsekwencji w stosowaniu przepisów ustawy. Bonifikata nie wynika bowiem z Uchwały Nr CXV/3022/18 Rady Miasta K. z dnia 7 listopada 2018 r. w sprawie warunków udzielania bonifikat od opłat jednorazowych z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Gminy Miejskiej K. w prawo własności tych gruntów i wysokości stawek procentowych tych bonifikat. Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożył Ł. S. wskazując, iż jako osoba fizyczna będąca właścicielem udziału w gruncie związanym z lokalem mieszkalnym przysługuje mu 60% bonifikata ze względu na fakt uiszczenia opłaty przekształceniowej w roku, w którym nastąpiło przekształcenie. Skarżący podkreślił, iż jest osobą fizyczną, właścicielem udziału w gruncie oznaczonym jako działka o nr. [...] (z mocy Ustawy), a grunt ten jest związany z lokalami mieszkalnymi, jako przeznaczony pod budynek wielomieszkaniowy przy ul. [...] (jak stanowi podrubryka 1.4.2 księgi wieczystej [...]). Skarżący wnosi o ustalenie opłaty przekształceniowej uwzględniającej 60% bonifikatę. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawione przez organ poglądy, które zostały obszernie przytoczone w części historycznej uzasadnienia, należy uznać za trafne, a dokonana przez organ wykładnia przepisów ustawy i uchwały jest jak najbardziej prawidłowa. W podkreśleniu i uzupełnieniu stanowiska organu, należy wskazać, że Ustawa z dnia 20 lipca 2018 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, w art. 9 ust. 4a przewiduje możliwość zastosowania bonifikaty również do lokali określonych w art. 1 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy tj. do stanowisk postojowych i garaży. Prawo do bonifikaty musi jednak wynikać z podjętej uchwały. W przedmiotowym wypadku prawo do bonifikaty reguluje Uchwała Rady Miasta K. Nr CXV/3022/18 z dnia 7 listopada 2018 r. Uchwała ta z jednej strony została podjęta na podstawie art. 9 ust. 4 i 5 ustawy, z wyraźnym pominięciem jej ust. 4a, a z drugiej strony treść uchwały jednoznacznie wskazuje, że nie znajduje ona zastosowania do gruntów zabudowanych stanowiskami postojowymi i garażami. Z użytego w § 3a uchwały zwrotu - na który powołuje się skarżący – że bonifikata przysługuje osobom fizycznym, będącym właścicielami udziałów w gruntach związanych z lokalami mieszkalnymi wynika, że bonifikata przysługuje właścicielom mieszkań w budynkach wielorodzinnych, z którą to własnością mieszkania wiąże się udział w gruncie, na którym usytuowany jest budynek wielorodzinny, a do którego to gruntu prawo, uległo przekształceniu z użytkowania wieczystego na prawo własności. Tymczasem skarżący nie jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym usytuowanym na działce nr [...] obr. [...]. ewid. K., z którym związany jest udział w gruncie, lecz właścicielem garażu nr [...] przy ul. [...] w K., z którym związany jest udział w części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [...] jedn. ewid. K.. Dlatego § 3a uchwały, który w swojej treści nie koresponduje ponadto z treścią art. 1 ust. 2 ustawy, nie znajduje do skarżącego zastosowania. Z powyższych przyczyn skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.