IV SA/Wa 2092/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Monika Barszcz,, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. Paweł Jastrzębski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania instalacji oddala skargę U Z A S A D N I E N I E Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. , nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 365 ust. 1 oraz 366 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. W., uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w części dotyczącej terminu wstrzymania użytkowania instalacji i wyznaczył nowy termin wstrzymania użytkowania instalacji do dnia [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu podano, iż wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach od [...] stycznia do [...] marca 2018 r. organ I instancji ustalono, że K. W. eksploatuje nowo zbudowaną instalację do chowu drobiu - brojlerów kurzych, składającą się z 4 budynków inwentarskich o łącznej liczbie stanowisk dla drobiu wynoszącej 235 200., przy czym nie posiada pozwolenia zintegrowanego dla przedmiotowej instalacji. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ I instancji wszczął z urzędu w celu ustalenia bezpiecznego terminu wstrzymania użytkowania przedmiotowej instalacji. Pismem z dnia 1 czerwca 2018 r. strona poinformowała, że ostatni cykl chowu drobiu rozpoczęto w dniach [...]-[...] maja 2018 r., a przewidywany termin zakończenia cyklu to [...]-[...] czerwca 2018 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] pismem z dnia 6 czerwca 2018 r. potwierdził informacje przekazane przez stronę, dodatkowo wskazując, że przerwa między cyklami wynosi ok. 10 dni i następne wstawienie ptaków planowane jest w dniach [...]-[...] lipca 2018 r. W oparciu o te ustalenia [...] WIOS wydał w dniu decyzję. z dnia [...] października 2018 r. o wstrzymaniu użytkowania instalacji do dnia [...] grudnia 2018 r. W odwołaniu K. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując, że obecnie toczy się postępowanie o wydanie pozwolenia zintegrowanego przez Marszałkiem Województwa. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 201 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, pozwolenia zintegrowanego wymaga prowadzenie instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości. Bezsprzecznym, że strona eksploatuje instalację do chowu drobiu o więcej niż 40 000 stanowisk, wymienioną w pkt 6 ppkt 8 lit. a) załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 r. poz. 1169), która objęta jest obowiązkiem posiadania pozwolenia zintegrowanego. Dowodem powyższego są ustalenia [...] WIOŚ potwierdzone protokołem kontroli Nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 365 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska zobowiązany był do wstrzymania, w drodze decyzji, użytkowania instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego. Strona nie uzyskała pozwolenia zintegrowanego, zatem organ I Instancji zobowiązany był przepisami prawa do wydania decyzji wstrzymującej użytkowanie instalacji. GIOŚ wskazał, iż w związku z tym, że termin wstrzymania użytkowania instalacji upłynął z dniem [...] grudnia 2018 r., decyzję należało uchylić w części dotyczącej terminu wstrzymania i orzec co do istoty sprawy. Wyznaczając nowy termin wstrzymania uwzględniono potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia użytkowania, w tym konieczność zakończenia trwającego cyklu chowu. Z informacji Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. wynika, że cykl chowu trwa ok. 42 dni, przerwa między cyklami wynosi ok. 10 dni, a termin zakończenia ostatniego cyklu chowu (na dzień wydawania zaskarżonej decyzji) planowany był w dniach [...]-[...] października 2018 r. Zatem dzień [...] sierpnia 2019 r. będzie odpowiednim terminem, do którego powinno nastąpić wstrzymanie użytkowania instalacji, z uwzględnieniem ok. 2 tygodni z przeznaczeniem na wywóz drobiu, przeprowadzenie higienizacji oraz innych niezbędnych czynności pozwalających na bezpieczne dla środowiska i ptaków zakończenie użytkowania instalacji. Organ podkreślił, iż fakt toczącego się przed Marszałkiem Województwa [...] postepowania w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego nie zmienia tego, że na dzień wydawania niniejszej decyzji strona nie posiada pozwolenia zintegrowanego. Z tego powodu wniosek strony niewstrzymywanie użytkowania instalacji do końca 2019 r. nie mógł być uwzględniony. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc zarzut naruszenia: 1. - art. 365 ust. 1 w zw. z art. 366 ust. 3 prawa ochrony środowiska poprzez wydanie decyzji o wstrzymaniu użytkowania instalacji ( fermy drobiu składającej się z 4 budynków inwentarskich o łącznej obsadzie 235.200 sztuk, położonej w miejscowości [...],. gmina [...]) w sytuacji, w której wydanie takiej decyzji było przedwczesne, a to z uwagi na prowadzone przez Marszałka Województwa [...] sprawy w przedmiocie wydania pozwolenia zintegrowanego dla prowadzonej przez skarżącego fermy drobiu; 2. art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niezawieszenie postępowania, mimo że rozpatrzenie przedmiotowej sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ, tj. rozstrzygnięcia Marszałka Województwa [...] sprawy z wniosku skarżącego w sprawie o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla prowadzonej przez skarżącego fermy drobiu. Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302,; dalej jako: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 365 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r., poz. 799 ze zm.; dalej jako " Poś"), zgodnie z którym wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego. Na podstawie art. 366 ust. 3 Poś, w decyzji, o której mowa w art. 365 ust. 1, określa się również termin wstrzymania działalności lub użytkowania, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności lub użytkowania. Stosownie do art. 201 ust. 1 Poś, pozwolenia zintegrowanego wymaga prowadzenie instalacji, której funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości, z wyłączeniem instalacji lub ich części stosowanych wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych. Obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego zgodnie z pkt 6 ppkt 8 li. a) załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji (...) objęta jest instalacja do chowu drobiu o więcej niż 40 000 stanowisk. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że skarżący prowadzi instalację do chowu drobiu o łącznej obsadzie 235 000 sztuk i na jej prowadzenie nie posiada stosownego pozwolenia zintegrowanego. W tych warunkach organy ochrony środowiska obowiązane były zastosować art. 365 ust. 1 Poś i wydać decyzję o wstrzymaniu użytkowania przedmiotowej instalacji do chowu drobiu. Z treści powołanego przepisu jasno wynika, że decyzja podejmowana na podstawie tego przepisu ma charakter związany. Ustawodawca zobowiązał organ administracji do wstrzymania użytkowania instalacji w razie stwierdzenia wystąpienia wymienionej w nim przesłanki. W związku z tym organy administracji nie mają żadnej swobody przy podejmowaniu decyzji kończącej postępowanie. Postępowanie prowadzone w trybie art. 365 ust. 1 Poś ogranicza się do ustalenia, czy podmiot użytkujących instalację posiada na to użytkowanie pozwolenie zintegrowane, czy też nie (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 20 października 2009 r., IV SA/Wa 410/09; z dnia 15 maja 2008 r., IV SA/Wa 404/08, dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).). Do dnia wydania zaskarżonej decyzji skarżący nie uzyskał wymaganego pozwolenia zintegrowanego. Skoro skarżący nie posiadał stosownego pozwolenia zintegrowanego dla przedmiotowej instalacji, to organy miały prawny obowiązek wstrzymania jej użytkowania. Stąd też zarzut naruszenia art. art. 365 ust. 1 w zw. z art. 366 ust. 3 Poś nie mógł odnieść oczekiwanego skutku. Za chybiony należy uznać zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., albowiem albowiem okoliczność wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie wyczerpuje przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego. Fakt złożenia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie jest przesłanką do uznania postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego za zagadnienie wstępne w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji. W orzecznictwie podkreśla się, iż przez zagadnienie wstępne należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie główne, ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym" (zob. wyrok NSA z 12 kwietnia 2013 r., I OSK 2108/11, w CBOSA). Toczące się postępowanie w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego z wniosku skarżącego, nie jest kwestią prawną, która albo ujawniła się w toku postępowania prowadzonego na podstawie art. 365 ust. 1 Poś i dotyczy istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Pomiędzy sprawą wydania decyzji wstrzymującej użytkowanie instalacji bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego, a kwestią toczącego się postępowania o udzielenie pozwolenia zintegrowanego nie istnieje taki związek normatywny, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż brak jest związku przyczynowego pomiędzy prowadzonym postępowaniem w sprawie wydania decyzji wstrzymującej użytkowanie instalacji na podstawie art. 365 ust. 1 Poś a ewentualnym otrzymaniem lub nie, pozwolenia zintegrowanego przez wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.