II SA/Bd 1062/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2020 r. sprawy ze skargi G. D. D. K. i A. O. w S. na decyzję D. R. Z. G. W. W. P. w B. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w opłacie za pozwolenie wodnoprawne 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Inne na rzecz G. D. D. K. i A. O. w S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód [...] w P. (zwany dalej "Dyrektorem Zarządu Zlewni") decyzją z [...] listopada 2018 r., znak: [...] udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Odział w S. (zwanej dalej "Skarżącą") pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne, obejmujące odprowadzanie do urządzeń wodnych, za pośrednictwem istniejących wylotów, wód opadowych i roztopowych pochodzących z powierzchni utwardzonych i terenów zielonych w km 159+307 -161+686 drogi krajowej nr [...] w m. W. , gm. W., powiat wałecki. Za wydanie ww. pozwoleń wodnoprawnych pobrano opłatę w wysokości [...] zł (5 x [...] zł). P. z [...] marca 2019 r. Skarżąca złożyła wniosek o wydanie decyzji o stwierdzeniu nadpłaty w kwocie [...]zł za wydanie ww. pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną z [...] listopada 2018 r. Skarżąca podniosła, że decyzją z [...] listopada 2018 r. udzielono jej jednego pozwolenia wodnoprawnego, należna zatem była jedna opłata w wysokości [...] zł a nie jej pięciokrotność odpowiadająca liczbie wylotów, za których pośrednictwem mają być odprowadzane wody opadowe i roztopowe. Dyrektor Zarządu Zlewni, na podstawie m.in. art. 74a i art. 75 § 4a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.) decyzją z [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty za "udzielone pozwolenia wodnoprawne". W uzasadnieniu decyzji orzekający organ administracji powołał przepis art. 398 ust. 1 w związku z art. 398 ust. 3 w związku z art. 398 ust. 9 pkt 2) i art. 398 ust. 15 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm., zwanej dalej "Prawem wodnym"), z uwzględnieniem art. 398 ust. 4, zgodnie z którymi, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w art. 398 ust. 3 Prawa wodnego, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć [...] zł. Zdaniem organu I instancji powyższe przepisy nie są jednoznaczne, dlatego też każdy wniosek rozpatrywany jest indywidualnie, uwzględniając również sposób sformułowania wniosku. Wskazano, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód kilkoma wylotami lub do kilku urządzeń wodnych bezodpływowych, należy traktować jako oddzielne pozwolenie wodnoprawne dla każdego wylotu, bowiem każde odprowadzenie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. Ponadto dla każdego sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się: - dla każdego wylotu - ilość wód opadowych lub roztopowych, odprowadzanych do wód lub do ziemi, w tym maksymalną ilość mł na sekundę i średnią ilość mł na rok, oraz powierzchnię rzeczywistą i zredukowaną zlewni odwadnianej; - miejsce poboru próbek ścieków. Organ wyjaśnił, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do odbiornika wód lub urządzenia wodnego, poprzez wyloty posiadające odrębne lokalizacje, podane za pomocą współrzędnych geodezyjnych, uważa się za pozwolenie wodnoprawne nietożsame rodzajowo, natomiast jeżeli wnioskodawca wnosi o wydanie w jednej decyzji kilku pozwoleń wodnoprawnych, to zdaniem organu nie ma w tym sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, a wnioskodawca mógłby też zawnioskować o wydanie pozwoleń odrębnie dla każdej ze zlewni. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości i orzeczenie o stwierdzeniu nadpłaty. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 398 ust. 4 Prawa wodnego poprzez uznanie, że postępowaniem z wniosku Skarżącej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne objęte zostały usługi wodne, które nie są tożsame rodzajowo. - art. 398 ust. 3 Prawa wodnego poprzez pobranie opłaty wyższej, niż wskazana w tym przepisie. Inne po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z [...] września 2019 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z wnioskiem Skarżącej pozwolenie wodnoprawne miało być wydane na usługę wodną obejmującą odprowadzanie podczyszczonych wód opadowych i roztopowych, do urządzeń wodnych - czterech stawów retencyjnych, za pośrednictwem 4 wylotów: . W1, zlokalizowanego na działce o nr ewid.[...] obręb 0062 W., po podczyszczeniu w osadniku z filtrem lamelowym OD-BS-A-3, . W3, zlokalizowanego na działce o nr ewid,[...], obręb 0062 W., po podczyszczeniu w osadniku z filtrem lamelowym OD-BS-A-6, . W4, zlokalizowanego na działce o nr ewid.[...], obręb W., po podczyszczaniu w osadniku z filtrem lamelowym OD-BS-A-10, . W5, zlokalizowanego na działce o nr ewid.[...], obręb 0062 W., po podczyszczeniu w osadniku z filtrem lamelowym OD-BS-A-3 oraz urządzeniem wodnym - wylotem W2 do ziemi, który zlokalizowany jest na działce o nr ewid.[...], obręb 0062 W., po podczyszczeniu w osadniku z filtrem lamelowym OD-BS-A-15. Każdy z ww. wylotów odprowadza wody opadowe i roztopowe z odwodnienia terenu odrębnych zlewni, po uprzednim ich oczyszczaniu na urządzeniach podczyszczających. Organ podniówł, że zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego, usługę wodną stanowi odprowadzanie wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte bądź zamknięte systemy kanalizacji deszczowej do wód lub do urządzeń wodnych. W analizowanym przypadku, w związku z odprowadzaniem wód opadowych z powierzchni pięciu niezależnych zlewni pięcioma wylotami do czterech stawów retencyjnych i urządzeniem wodnym - wylotem do ziemi, w ocenie organu II instancji zachodzi pięć usług wodnych, ponieważ korzystanie z wód ma miejsce w pięciu lokalizacjach objętych odrębnymi zasięgami oddziaływania wyznaczonymi dla każdego z ww. wylotów. Obowiązek uzyskania pozwolenia wodnoprawnego dotyczy odrębnie każdej z usług wodnych realizowanych w stosunku do wód opadowych odprowadzanych każdym z wylotów. Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanym przypadku nie zachodzi tożsamość rodzajowa pozwoleń wodnoprawnych, ponieważ wody opadowe i roztopowe zbierane są za pomocą pięciu instalacji kanalizacji deszczowej, różniących się powierzchnią odwadnianych zlewni. W świetle obowiązujących przepisów różnica w powierzchni zlewni w przypadku pozwoleń wodnoprawnych na odprowadzanie wód opadowych jest niezwykle istotna, ponieważ do każdej zlewni, w zależności od jej powierzchni i ilości odprowadzanych wód opadowych, konieczne jest dostosowanie urządzeń podczyszczających o określonej przepustowości nominalnej, tak, aby skutecznie oczyścić ilość wód opadowych spływającą ze zlewni w czasie trwania opadów. Większa powierzchnia zlewni wymaga dobrania urządzeń podczyszczających o odpowiednio większej przepustowości nominalnej. Organ zauważył, że ustawodawca w § 23 obowiązującego na dzień wydawania pozwolenia wodnoprawnego rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1800 ze zm.) uzależnił obowiązek dokonywania przeglądów urządzeń oczyszczających wody opadowe lub obowiązek wykonywania oprócz ww. przeglądów badań jakości wód opadowych, właśnie od przepustowości nominalnej tych urządzeń. Zgodnie z § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia, spełnienie warunku dotyczącego jakości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych (nie więcej niż 100 mg/l zawiesin ogólnych i 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych) dla urządzeń oczyszczających o przepustowości nominalnej większej niż 300 l/s, ocenia się na podstawie przeglądów urządzeń oczyszczających oraz na podstawie prowadzonych dwa razy w roku badań jakości wód opadowych i roztopowych, podczas gdy w przypadku przepustowości nominalnej urządzeń podczyszczających mniejszej niż 300 l/s ustawodawca nakłada wyłącznie obowiązek wykonywania przeglądów urządzeń oczyszczających. W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego nie można mówić o tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnym wydawanych dla odwodnienia pięciu różnych zlewni, ponieważ każde z tych pozwoleń wymaga ustalenia szczegółowych warunków. Dla każdego z ww. przypadków niezbędna jest weryfikacja zastosowanych urządzeń podczyszczających pod kątem nałożenia na wnioskodawcę obowiązku wykonywania przeglądów tych urządzeń bądź ewentualnej konieczności nałożenia obowiązku przeglądów wraz z obowiązkiem wykonywania analiz jakości wód opadowych. Każda z tych instalacji kanalizacyjnych powoduje emisję substancji zanieczyszczających do środowiska w innym miejscu wprowadzania wód opadowych do urządzeń wodnych. W przypadku każdej z tych instalacji kanalizacyjnych, odwadniających określoną powierzchnię zlewni, można kontrolować odrębnie jakość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych. W przypadku stwierdzenia przekroczenia określonych w rozporządzeniu wartości dopuszczalnych substancji zanieczyszczających (zawiesina ogólna, węglowodory ropopochodne), naruszenie warunków jakości odprowadzanych wód opadowych dotyczy wyłącznie tej instalacji kanalizacji deszczowej z której odprowadzane wody opadowe nie będą spełniały wymaganych warunków. W związku z powyższym odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pięcioma wylotami z pięciu instalacji kanalizacji deszczowej odwadniających różne powierzchniowo zlewnie, w ocenie organu II instancji należy traktować jako pozwolenia wodnoprawne nietożsame rodzajowo, ponieważ zarówno jakość jak i ilość odprowadzanych nimi wód opadowych jest różna. Problem uznania tożsamości rodzajowej pozwoleń wodnoprawnych należy rozpatrywać w szerszym aspekcie, również w oparciu o definicję instalacji o której mowa w ustawie - Prawo ochrony środowiska, bowiem instalacja kanalizacyjna do odprowadzania wód opadowych wykonana na potrzeby odwodnienia określonej zlewni nie jest instalacją tożsamą z instalacją wykonaną na potrzeby odwodnienia innej zlewni, ponieważ z każdej z tych instalacji kanalizacyjnych mogą zostać odprowadzone do środowiska różne ładunki zanieczyszczeń. Każda z tych niezależnych od siebie instalacji może ulec awarii, która będzie wymagała podjęcia działań naprawczych tylko i wyłącznie w stosunku do tej instalacji. W skardze do Sądu G. S. wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji zarzucając naruszenie: - art. 398 ust. 3 Prawa wodnego poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji pobranie opłaty wyższej, niż wskazana w tym przepisie, - art. 398 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 3 Prawa wodnego poprzez dokonanie jego błędnej wykładni, a w konsekwencji uznanie, że w wyniku postępowania z wniosku Skarżącej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne wydanych zostało pięć pozwoleń wodnoprawnych, które nie są tożsame rodzajowo. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Skarżąca podniosła, że zarówno gdy decyzją objęte jest jedno pozwolenie wodnoprawne jak również gdy obejmuje ona więcej niż jedno pozwolenia wodnoprawne, ale są one tożsame rodzajowo, organ nie jest uprawniony do pobrania opłaty wyższej niż [...] zł. Zdaniem Skarżącej ustawodawca użył sformułowania "nie są tożsame rodzajowo", odnosząc je do rodzajów pozwoleń wodnoprawnych. Rodzaje działań wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, nazywanych w ustawie - rodzajem pozwolenia wodnoprawnego, ustawodawca określił w art. 389 i 390 Prawa wodnego, a jednym z nich jest korzystanie z usług wodnych. Z kolei rodzaje usług wodnych skatalogowane zostały w art. 35 ust. 3 Prawa wodnego, a jedną z nich jest odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Skarżąca podkreśliła, że ustawodawca nie dokonał dalszej kategoryzacji pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne ze względu na położenie tych urządzeń, rodzaj lub powierzchnię odwanianych zlewni, a jeżeli prawodawca nadał określonym wyrażeniom znaczenie swoiste, to tak należy je rozumieć. Tym samym obowiązkiem organu jest posługiwanie się takim właśnie ustawowym podziałem rodzajów pozwoleń wodnoprawnych, jak również definicjami poszczególnych działań, dla których wydaje pozwolenia. Elementy, na które wskazuje organ w zaskarżonej decyzji, a wynikające w rozporządzenia w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla zdrowia, niewątpliwie mają znaczenie dla treści pozwolenia wodnoprawnego, ale w żaden sposób nie określają "rodzaju" pozwolenia. Skarżąca podniosła, że zasadą stosowania prawa jest, że tam gdzie ustawa nie rozróżnia, nie jest rzeczą stosującego prawo wprowadzanie rozróżnienia. Jeżeli zatem ustawodawca podłużył się określeniem "pozwolenia wodnoprawne nie tożsame rodzajowo", odnośnikiem mogą być wyłącznie rodzaje pozwoleń wodnoprawych, a nie jakiekolwiek inne elementy. W tym stanie rzeczy uznanie przez organ II instancji, że tożsame muszą być również parametry odprowadzanej wody, jej jakość i ilość oraz ładunki zanieczyszczeń odprowadzanych do środowiska, uznać zdaniem Skarżącej należy za rażące naruszenie prawa. Skarżąca zwróciła nadto uwagę, że do opłat pobieranych na podstawie Prawa wodnego stosuje się również odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Tym samym dokonując oceny charakteru tych opłat organ winien mieć na uwadze, są to ciężary o charakterze powszechnym, pobierane na rzecz podmiotu publicznego w celu realizacji zadań publicznych, mają charakter przymusowy i są bezzwrotne. Niewątpliwie zatem wyczerpują one zakres pojęcia "danina publiczna" (wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 16 marca 2010 r., K 24/08, oraz z 21 czerwca 2004 r., SK 22/03). W konsekwencji, dla wykładni tych przepisów, jak dla danin publicznych, stosować należy reguły wykładni charakterystyczne dla prawa podatkowego. Na gruncie tego prawa, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 18 lipca 2013r., SK 18/09 (publ. OTK-A 2013/6/80) wskazywał natomiast, że organy administracji publicznej powinny - zgodnie z zasadą in dubio pro tributario - rozstrzygać wątpliwości interpretacyjne na korzyść podatnika. Tak przyjęty charakter opłat wymaga od organu uwzględnienia przy wykładni przepisów określających obowiązek ponoszenia opłat i sposobu ich obliczania reguł stosowanych dla wykładni przepisów dotyczących danin publicznych. Z tych też względów wskazywany przez organ I instancji brak jednoznaczności stosowanych przepisów, w żadnym wypadku nie usprawiedliwia rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść strony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 398 ust. 3 Prawa wodnego (w brzmieniu obowiązującym [...] listopada 2018 r. tj w dniu wydania decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym [...] dla Skarżącej) za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi [...] zł. Zgodnie natomiast z art. 398 ust. 4 Prawa wodnego jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć [...] zł. Sąd zwraca uwagę, że w decyzji z [...] listopada 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni, aczkolwiek wymienił [...] zlewni i 5 wylotów objętych pozwoleniem, orzekł "udzielić G. S. (...) pozwolenia wodnoprawnego" – tj. sformułował sentencję decyzji tak, jakby udzielał jednego a nie pięciu pozwoleń wodnoprawnych. Natomiast Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. w kontrolowanej obecnie przez Sąd decyzji z [...] września 2019 r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty analizując ww. decyzję uznał, że w istocie udzielono pięciu pozwoleń wodnoprawnych na pięć usług wodnych (aczkolwiek tego samego rodzaju). Zasadniczą przesłanką uznania, że wydano taką ilość pozwoleń było stwierdzenie, że decyzja z [...] listopada 2018 r. obejmowała odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z pięciu zlewni, pięcioma wylotami – a więc obejmowała realizowanie pięciu usług wodnych o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego. Sąd podziela to stanowisko. W tej sytuacji istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy decyzja z [...] listopada 2018 r. zawierała w swojej treści udzielenie pięciu nietożsamych rodzajowo pozwoleń wodnoprawnych. W sytuacji bowiem uznania, iż mamy do czynienia z pięcioma pozwoleniami wodnoprawnymi, które nie są tożsame rodzajowo - Skarżąca winna uiścić opłatę za pięć a nie za jedno pozwolenie wodnoprawne. W przeciwnym przypadku – Skarżąca winna uiścić opłatę jedynie w wysokości [...] zł, a opłata ponad tą kwotę jest nadpłatą. Należy podkreślić, że możliwe było wydanie tylu pozwoleń wodnoprawnych, ile jest wylotów odprowadzających wody opadowe i roztopowe tzn. pozwolenia te mogły być wydane poprzez wydanie oddzielnych dokumentów (decyzji) dla każdego pozwolenia. Możliwe jest także ujęcie w jednym dokumencie (decyzji) kilku pozwoleń (co wynika chociażby z treści art. 398 ust. 4 Prawa wodnego). Nie oznacza to jednak konieczności jednoczesnej multiplikacji opłaty za udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, określonej treścią art. 398 ust. 3 Prawa wodnego. Jak bowiem wynika z treści art. 398 ust. 4 tej ustawy, jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych. Wnioskując zatem a contrario: udzielenie w jednej decyzji administracyjnej co najmniej dwóch jednorodzajowych pozwoleń wodnoprawnych nie rodzi obowiązku poniesienia więcej niż jednej opłaty z tego tytułu. Ustawodawca expressis verbis nie rozstrzyga o tym, co należy rozumieć przez jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne. Oceny w tym zakresie należy dokonać, analizując treść art. 389 Prawa wodnego, który w swej treści wymienia poszczególne kategorie działań, wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Do działań takich należą: 1) usługi wodne; 2) szczególne korzystanie z wód; 3) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej; 4) rekultywacja wód powierzchniowych lub wód podziemnych; 5) wprowadzanie do wód powierzchniowych substancji hamujących rozwój glonów; 6) wykonanie urządzeń wodnych; 7) regulacja wód, zabudowę potoków górskich oraz kształtowanie nowych koryt cieków naturalnych; 8) zmiana ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wód; 9) prowadzenie przez wody powierzchniowe pływające oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonnych lub przepustów; 10) prowadzenie przez śródlądowe drogi wodne oraz przez wały przeciwpowodziowe napowietrznych linii energetycznych i telekomunikacyjnych. Usługi wodne zostały ujęte w jednej kategorii – wymienionej w art. 389 pkt 1 Prawa wodnego. Niezależnie zatem od tego ile pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne udzielono tą samą decyzją, pozwolenia te mają charakter jednorodzajowy (por. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 13 sierpnia 2019 r. sygn. II SAB/Rz 64/19, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z powierzchni utwardzonych do urządzeń wodnych stanowi usługę wodną w myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego. Jeżeli zatem w istocie Skarżącej w jednej decyzji tj. w decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni z [...] listopada 2018 r. udzielono pięciu pozwoleń wodnoprawnych wyłącznie na usługi wodne - a jednocześnie w decyzji nie zawarto pozwolenia na którykolwiek inny rodzaj działania wymieniony w art. 389 pkt 2 – 10 Prawa wodnego, to należało uznać, że decyzja ta obejmuje wyłącznie jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne. Brak zatem było podstaw do uznania, iż z tytułu wydania decyzji z [...] listopada 2018 r. Skarżąca, stosownie do art. 398 ust. 4 Prawa wodnego, powinna była uiścić opłatę przemnożoną przez liczbę pozwoleń wodnoprawnych udzielonych tą decyzją. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja w przedmiocie nadpłaty została wydana z naruszeniem art. 398 ust. 4 Prawa wodnego. Miało to istotny wpływ na wynik sprawy tj. na ustalenie czy miała miejsce nadpłata - co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325). W ponownym postępowaniu organ winien orzec w przedmiocie nadpłaty, uwzględniając powyższe stanowisko Sądu co do jednorodzajowości pozwoleń wodnoprawnych udzielonych decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni z [...] listopada 2018 r. Mając na względzie wartość przedmiotu sprawy (868 zł) Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu sądami administracyjnymi oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).