II SA/Rz 1280/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Maciej Kobak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2020 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Przedmiotem skargi B. K. (dalej w skrócie: "skarżąca") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO") z dnia [...] września 2019 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] (dalej w skrócie: "Wójt") z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania stypendium szkolnego w formie świadczenia pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym. Kwestionowane postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. Decyzją częściową z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Wójt po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 22 października 2018 r., orzekł o przyznaniu stypendium szkolnego w formie świadczenia pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym dla A. B. i K. B. na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 marca 2019 r. Odpis powyższej decyzji został przesłany skarżącej listem poleconym, nadanym w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2019 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 2 maja 2019 r. oraz 10 maja 2019 r. i nie została przez skarżącą odebrana (k. 16-17 akt adm.). W dniu 29 lipca 2019 r. skarżąca wniosła za pomocą poczty elektronicznej oraz platformy ePUAP pismo, które SKO zakwalifikowało m. in. jako odwołanie od powyższej decyzji Wójta. Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, SKO postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 127 § 1 i 2 w zw. z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm. – dalej w skrócie: "k.p.a."), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia SKO stwierdziło, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Wójta z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] upłynął skarżącej w dniu 30 maja 2019 r. Natomiast skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji wniosła odwołanie w dniu 29 lipca 2019 r. za pomocą poczty elektronicznej i platformy ePUAP. Dalej SKO wskazując na treść przepisów k.p.a. regulujących sposób doręczeń pism organów administracji publicznej stwierdziło, że decyzja Wójta z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] została wysłana skarżącej na jej adres zamieszkania w dniu 30 kwietnia 2019 r. Ponieważ skarżącej nie zastano w domu, pismo zostało w dniu 2 maja 2019 r. awizowane stosownie do treści art. 44 § 2 k.p.a. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie 7 dni w placówce pocztowej umieszczono w drzwiach domu skarżącej. Z powodu niepodjęcia przesyłki w tym terminie, awizowano ją powtórnie w dniu 10 maja 2019 r. Tym samym w ocenie SKO nastąpiła realizacja dyspozycji art. 44 § 3 k.p.a. Pomimo podwójnego awizowania, przesyłka nie została odebrana przez skarżącą i w dniu 17 maja 2019 r. została zwrócona do nadawcy (art. 44 § 1 i § 4 k.p.a.). Urząd pocztowy przechowywał przesyłkę przez czternaście dni, zaś zawiadomienie o możliwości odbioru pisma było dwukrotnie pozostawiane w drzwiach adresata. Dlatego skutek doręczenia nastąpił w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, o czym stanowi art. 44 § 4 k.p.a., tj. w dniu 16 maja 2019 r. A zatem termin na wniesienie odwołania dla skarżącej upłynął w dniu 30 maja 2019 r. SKO wskazało przy tym, że skarżąca jako adres zamieszkania w odwołaniu wskazała ten sam adres, na który organ I instancji doręczył decyzję z dnia [...] kwietnia 2019 r. Jednocześnie SKO wskazało, że fakt wydania kserokopii decyzji w dniu [...] lipca 2019 r., która już została uprzednio prawidłowo doręczona skarżącej, nie może mieć bezpośredniego wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia odwołania, a w szczególności nie otwiera na nowo biegu terminu dla strony. Ponowne doręczenie decyzji stronie ma jedynie charakter informacyjny. SKO wskazało, że przedmiotowe odwołanie nie zawiera wniosku skarżącej o przywrócenie uchybionego terminu. Wobec powyższego SKO stwierdziło, że zobligowane jest wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie SKO. W uzasadnieniu skargi skarżąca sformułowała liczne zarzuty pod adresem Wójta dotyczące prowadzonego przez ten organ postępowania w przedmiocie przyznania a następnie odebrania stypendium szkolnego dla dzieci skarżącej. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje stanowisko wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem kwestionowane nią postanowienie narusza przepisy prawa procesowego – art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 126, art. 134 K.p.a. W sprawie nie ma sporu co do tego, że decyzją częściową z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Wójt orzekł o przyznaniu stypendium szkolnego w formie świadczenia pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym dla córek skarżącej, A. B. i K. B. na okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 marca 2019 r. Decyzja została przesłana skarżącej listem poleconym, nadanym w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2019 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 2 maja 2019 r. oraz 10 maja 2019 r. i nie została przez skarżącą odebrana. Sąd w niniejszej sprawie nie ocenia skuteczności przedmiotowego doręczenia. W dniu 29 lipca 2019 r. skarżąca wniosła za pomocą poczty elektronicznej oraz platformy ePUAP pismo, w którym stwierdza expressis verbis: "nie zgadzam się z Decyzją Wójta Gminy [...] oraz [...], Decyzją nr [...] oraz [...]". Podać trzeba, że w aktach sprawy nie ma decyzji administracyjnych o takich numerach. Numery wskazane w podaniu skarżącej odpowiadają pismom Wójta z dnia [...] lipca 2019 roku (k. 38) oraz Gminnego Zespołu Obsługi Szkół z dnia [...] lipca 2019 roku (k.40). Oba pisma, choć podpisane przez inne podmioty i w innych terminach mają identyczną treść i stanowią replikę do twierdzeń skarżącej co do nieprawidłowości doręczenia jej decyzji z [...] kwietnia 2019 roku. Skarżąca w swoim piśmie z dnia 29 lipca 2019 roku w żadnym miejscu nie stwierdza, że odwołuje się od decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], choć się na nią powołuje, ale wyłącznie w kontekście uargumentowania swoich twierdzeń co do jej niedoręczenia. Co więcej, w końcowej części swojego pisma skarżąca wnosi o "wznowienie decyzji o stypendium" i "wznowienie postępowania", "tak abym mogła dostarczyć faktury do Gminy i uzyskać należne stypendium". W ocenie Sądu przy tak ukształtowanej treści podania skarżącej z 29 lipca 2019 roku nie było podstaw do kwalifikowania go jako odwołanie od decyzji z dnia [...] kwietnia 2019 roku, a każdym razie było to przedwczesne. Jeżeli treść pisma nie pozwala jednoznacznie zakwalifikować go procesowo, organ powinien w trybie art. 64 § 2 K.p.a. wezwać skarżącą do dokonania stosownych uściśleń, pouczając ją jednocześnie o przysługujących jej prawach i ciążących na niej obowiązkach, adekwatnie do konfiguracji procesowej, w oparciu o art. 9 K.p.a. Należy również odnotować, że w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SA/Rz 1281/19 zarejestrowana jest sprawa ze skargi na postanowienie SKO w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, z której wynika, że to samo pismo skarżącej z 29 lipca 2019 roku SKO potraktowało jako odwołanie od wyżej powołanych przez Sąd pism Wójta z dnia [...] lipca 2019 roku (k. 38) oraz Gminnego Zespołu Obsługi Szkół z dnia [...] lipca 2019 roku (k.40). SKO dokonało więc alternatywnego zakwalifikowania tego samego podania skarżącej i rozpatrzyło je w dwóch wykluczających się układach procesowych. Jest to działanie wadliwe. W ponownie prowadzonym postępowaniu SKO oceni pismo skarżącej z dnia 29 lipca 2019 roku, jeżeli będzie miało w tym zakresie wątpliwości wezwie skarżącą w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do złożenia stosownych oświadczeń, adekwatnie do ich treści nada mu stosowny bieg i w razie konieczności podejmie stosowne rozstrzygnięcie. Na obecnym etapie zaskarżone postanowienie narusza art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w zw. z art. 126, art. 134 K.p.a., co niewątpliwie mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z tych względów Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.