II OZ 373/20

Dnia 18 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 819/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi I. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie czasowego odebrania zwierząt postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 13 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 819/19, odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę I. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie czasowego odebrania zwierząt, przyjmując, że skarżąca mimo wezwania nie usunęła w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi, polegających na braku podpisu, braku jednego egzemplarza odpisu skargi oraz numeru PESEL. Skarżąca od tego postanowienia wniosła zażalenie, twierdząc, że wprawdzie uchybiła terminowi i uzupełniła braki formalne skargi z jednodniowym opóźnieniem, jednakże powyższe uczyniła nie ze swoje winy, gdyż jest "osobą nieobeznaną z prawem, z obowiązującymi przepisami". Dodała, że często nie rozumienie nawet treści pouczeń. Ponadto stwierdziła, że braki formalne "miały charakter nieistotny i nie powinny stać się podstawą do nie nadania sprawie dalszego biegu". W oparciu o powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Skarżąca w zażaleniu nie zakwestionowała stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, tj. nie przesłała podpisanej skargi lub oryginalnego jej egzemplarza, nie nadesłała jednego egzemplarza odpisu skargi oraz nie podała numeru PESEL. Wręcz przeciwnie, przyznała, że "nadesłała podpisaną skargę jeden dzień po upływie terminu". Z uwagi zatem, że ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych, NSA uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że braki formalne skargi "miały charakter nieistotny i nie powinny stać się podstawą do nie nadania sprawie dalszego biegu". W kwestii braku podpisu na skardze oraz braku odpisu skargi ugruntowane jest stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego co do charakteru tych braków formalnych. Jednolicie przyjmuje się, że są to braki, których nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Podnoszona w zażaleniu okoliczność, że uchybienie terminu nie było celowe i nie wynikało z umyślnego działania skarżącej nie ma wpływu na legalność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Może to być natomiast argumentacja wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zażalenie oddalił. Odnośnie do zawartego w zażaleniu wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu NSA wyjaśnia, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a.