III OSK 2780/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora Politechniki Gdańskiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 838/19 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Rektora Politechniki Gdańskiej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok Szkoły Doktorskiej uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 20 lutego 2020 r. III SA/Gd 838/19, po rozpoznaniu skargi J.G. na decyzję Rektora Politechniki [...] z [...] października 2019 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok Szkoły Doktorskiej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora Politechniki [...] z [...] września 2019 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał na następujące okoliczności sprawy. Rektor Politechniki [...] decyzją z [...] października 2019 r., działając na podstawie art. 23 ust. 4 i art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz.1668) w zw. z art. 104 k.p.a. oraz § 7 ust. 7-8 zasad rekrutacji kandydatów do Szkoły Doktorskiej na Politechnice [...] na rok akademicki 2019/2020, stanowiących załącznik nr 1 do Uchwały Senatu Politechniki [...] nr [...] z [...] kwietnia 2019 r., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z [...] września 2019 r., odmawiającą przyjęcia J.G. na pierwszy rok Szkoły Doktorskiej na Politechnice [...] (dyscyplina architektura i urbanistyka) w roku akademickim 2019/2020. W uzasadnieniu wskazano, że kandydat nie spełnił wymogów kwalifikacyjnych rekrutacji (§ 6 ust. 1 pkt 3 zasad rekrutacji ), tj. otrzymał negatywny wynik rozmowy kwalifikacyjnej. Z notatki z rozmowy rekrutacyjnej wynika, że komisja rekrutacyjna zastosowała ten sam zestaw pytań do wszystkich kandydatów, mający ocenić wiedzę kandydata w temacie deklarowanej pracy doktorskiej w odniesieniu do dotychczasowych doświadczeń kandydatów i ich motywacji podjęcia kształcenia w szkole doktorskiej. Jeśli chodzi o osiągnięcia, o które zdaniem kandydata niesłusznie pytała komisja, zgodnie z informacją uzyskaną od komisji jej członkowie nie oceniali ponownie dorobku naukowego kandydata, w rozumieniu § 6 ust. 3 pkt 1 zasad rekrutacji, a jedynie chcieli poznać wcześniejszą aktywność kandydata spoza zakresu wskazanego w tym paragrafie, mieszczącą się w obszarze naukowym, którym zamierza się zająć, co pośrednio powinno przekładać się na znajomość tematu. Zdaniem komisji kandydat przedstawił jedynie osiągnięcia zawodowe, których jednak nie powiązał w stopniu zadowalającym z celami naukowymi planowanej dysertacji, w związku z tym zarzut ponownego przyznawania punktów za to samo kryterium jest bezzasadny. Uzyskana przez kandydata średnia ocen, wynosząca 2,722, jest poniżej 3, co oznacza negatywny wynik rozmowy kwalifikacyjnej. Organ odniósł się też do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że faktycznie zapisy zasad rekrutacji dotyczące list rankingowych nie są spójne, jednak nie miało to wpływu na wynik rozmowy kwalifikacyjnej i odmowy przyjęcia kandydata. Wskazał także, że dane personalne przedstawiciela doktorantów w komisji rekrutacyjnej, obecnego przy rozmowie kwalifikacyjnej widnieją w protokole z posiedzenia komisji rekrutacyjnej i w notatce z tej rozmowy. Na decyzję Rektora Politechniki [...] z [...] października 2019 r. J.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając, że została mu ona doręczona po terminie i wydana na podstawie nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego. Przepisy uchwały określającej zasady rekrutacji kandydatów do Szkoły Doktorskiej potraktowano wybiórczo przy publikacji list rankingowych, co zmusza do osobistego stawiennictwa w biurze Szkoły Doktorskiej w celu zapoznania się z wynikami rekrutacji jedynie kandydata nieprzyjętego do Szkoły. Nieprzyjęcie do Szkoły uzasadniono m.in. treścią notatki z rozmowy kwalifikacyjnej, gdy tymczasem w biurze Szkoły skarżący został poinformowany, że protokół z przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej nie został spisany, a jedynym zapisem sporządzonym przez komisję jest tabelaryczne zestawienie ocen, co potwierdził członek tej komisji. Notatka z rozmowy kwalifikacyjnej wskazuje na ocenianie przez komisję kwalifikacyjną obszaru niepodlegającego ocenie na etapie rozmowy kwalifikacyjnej, bowiem wskazano w niej, że ocenie podlegały dotychczasowe osiągnięcia (pkt 3 notatki). Wyjaśnienie Rektora, że członkowie komisji "chcieli poznać wcześniejszą aktywność potencjalnego doktoranta spoza zakresu wskazanego w tym paragrafie, mieszczącą się w obszarze naukowym, którym zamierza się zająć", jest nadinterpretacją przedstawionego tłumaczenia komisji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ wskazał ponadto, że zarzuty, jakkolwiek werbalnie sformułowane jako zarzuty naruszenia procedury, w istocie podważają merytoryczną ocenę wiedzy kandydata w kontekście jego zamierzeń naukowych, dokonaną przez komisję kwalifikacyjną w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej. Komisja sprawdzając w III etapie poziom wiedzy merytorycznej kandydata nie może uniknąć pytań o stan jego dotychczasowej wiedzy i znajomość literatury w zakresie deklarowanego pola badawczego, z uwzględnieniem wyraźnego nakreślenia pola badawczego. Założenie, że komisja nie może zadawać pytań odwołujących się do posiadanej wiedzy w tym zakresie uniemożliwiałoby merytoryczną ocenę wiedzy kandydata w zakresie planowanej pracy badawczo-naukowej. Ocena merytoryczna wiedzy w deklarowanej tematyce pracy doktorskiej nie jest weryfikowana w trybie administracyjnym. Usterki formalne w zakresie ogłaszania wyników nie mają żadnego związku z treścią rozstrzygnięcia. Skarżący nie wykazał też, czy i jaka jego wypowiedź, która została według niego źle zrozumiana przez jednego z członków komisji, wpłynęła na ocenę dokonaną przez całą komisję. Uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą (wskazanym na wstępie wyrokiem z 20 lutego 2020 r. III SA/Gd 838/19), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty można uznać za zasadne. Rekrutacja do szkoły doktorskiej na Politechnice [...] prowadzona była w oparciu o uchwałę Senatu Politechniki [...] nr [...] z [...] kwietnia 2019 r., w sprawie określenia zasad rekrutacji kandydatów do szkoły doktorskiej na Politechnice [...] na rok akademicki 2019/2020. Zasady rekrutacji określone zostały w załączniku nr [...] do tej uchwały. Z postanowień zasad rekrutacji wynika, że rekrutacja odbywa się w formie konkursu (§ 2 ust. 1 zasad rekrutacji). Zgodnie z § 6 ust.1 zasad rekrutacji procedura oceny kandydatów jest trzyetapowa - w pierwszym etapie sprawdza się kryteria formalne (pkt 1 ), w drugim - kryteria jakościowe - oceny uzyskane w toku studiów wyższych oraz dotychczasowe osiągnięcia naukowe (lit. a ), odpowiednie dla poszczególnych dyscyplin - ocena w skali 2-5 (lit. b). Na zakończenie drugiego etapu tworzona jest wstępna lista rankingowa. Zgodnie z § 6 ust.1 pkt 3 zasad rekrutacji kandydaci, którzy przeszli do etapu trzeciego biorą udział w rozmowie kwalifikacyjnej prowadzonej w języku angielskim. W trakcie rozmowy członkowie komisji, za wyjątkiem przedstawiciela doktorantów, oceniają w skali od 2 do 5 wiedzę kandydatów w tematyce deklarowanej pracy doktorskiej. Wynik rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem stanowi średnia ocen członków komisji, uprawnionych do oceny. Wynik rozmowy uważa się za pozytywny, jeśli ocena średnia z ocen nie jest niższa niż 3. Na zakończenie trzeciego etapu tworzona jest końcowa lista rankingowa uwzględniająca jedynie kandydatów, którzy uzyskali ocenę pozytywną rozmowy ( pkt 3 ). Skarżący przeszedł do etapu trzeciego rekrutacji i wziął udział w rozmowie kwalifikacyjnej. Wynik tej rozmowy nie był dla skarżącego pozytywny, bowiem nie uzyskał on wymaganej oceny średniej nie niższej niż 3. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy trzeci etap rekrutacji odbył się zgodnie z regułami określonymi w § 6 ust. 1 pkt 3 zasad rekrutacji, to jest czy podczas rozmowy kwalifikacyjnej oceniono wiedzę skarżącego w tematyce deklarowanej pracy doktorskiej. Rektor Politechniki [...] w zaskarżonej decyzji uznał, na podstawie notatki komisji rekrutacyjnej z rozmowy kwalifikacyjnej, datowanej na dzień [...] września 2019 r., za bezzasadne zarzuty skarżącego o ponownej ocenie na trzecim etapie rekrutacji dotychczasowych osiągnięć skarżącego jako kandydata. Rektor uznał, że komisja nie oceniała ponownie dorobku kandydata. Jednak takie stanowisko organu nie pokrywa się z treścią notatki z rozmowy kwalifikacyjnej. Wyraźnie w niej wskazano, że średnia ocen uzyskana za odpowiedzi na zadane pytania wynikała z przedstawionych przez kandydata merytorycznych uzasadnień w trzech zakresach: problematyka badawcza, motywacja podjęcia studiów, dotychczasowe osiągnięcia. Co do tego ostatniego zakresu w uwagach wskazano, że kandydat przedstawił osiągnięcia zawodowe, których nie powiązał w stopniu zadowalającym z celami naukowymi planowanej dysertacji. Argumentacja organu przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przeczy ponadto postawionej przez organ tezie, że komisja nie oceniała ponownie dorobku kandydata. Organ wskazał bowiem, że komisja chciała poznać wcześniejszą aktywność kandydata spoza zakresu wskazanego w § 6 ust. 1 pkt 3 zasad rekrutacji, mieszczącą się w obszarze naukowym, którym zamierza się zająć, co powinno przekładać się na znajomość tematu. To stanowisko potwierdza zarzut skarżącego o dokonaniu w trzecim etapie oceny jego wcześniejszych dokonań. Nie sposób także zgodzić się ze stanowiskiem organu, wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że zarzuty skarżącego, sformułowane jako naruszenie procedury, w istocie podważają merytoryczną ocenę wiedzy skarżącego. Odnosząc się do stanowiska wyrażonego w odpowiedzi na skargę wskazać należy, że czym innym jest stan wiedzy kandydata i znajomość literatury w zakresie deklarowanego pola badawczego, a czym innym jego dotychczasowe osiągnięcia. Skarżący nie kwestionował przy tym dokonania sprawdzenia jego wiedzy, lecz dokonanie oceny jego dotychczasowych osiągnięć. Wynika z powyższego, że - wbrew stanowisku organu - osiągnięcia kandydata miały wpływ na wynik rozmowy kwalifikacyjnej, co jest sprzeczne z treścią § 6 ust. 1 pkt 3 zasad rekrutacji. Jak należy przypomnieć, trzeci etap rekrutacji - zgodnie z przywołanym przepisem zasad rekrutacji - ma na celu sprawdzenie wiedzy kandydatów w tematyce deklarowanej pracy doktorskiej, nie zaś sprawdzenie ich osiągnięć, nawet w kontekście tematyki deklarowanej pracy doktorskiej. Dotychczasowe osiągnięcia kandydata ponadto podlegają ocenie na etapie drugim rekrutacji. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że zarzut dotyczący sposobu publikacji list rankingowych nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie dotyczy on bowiem przeprowadzenia procesu rekrutacji w celu wyłonienia zakwalifikowanych do szkoły doktorskiej kandydatów, lecz ogłaszania wyników tej rekrutacji. Tak więc nawet gdyby doszło w tym zakresie do jakichś uchybień, to sposób ogłoszenia wyników rekrutacji nie mógł mieć wpływu na jej merytoryczny przebieg. Także zarzut dotyczący doręczenia skarżącemu decyzji z [...] października 2019 r. "po terminie wyznaczonym na wydanie odpowiedzi na wniosek w trybie administracyjnym" nie mógł wywrzeć skutku oczekiwanego przez skarżącego, czyli - jak wyjaśnił skarżący na rozprawie - milczącego załatwienia sprawy i przyjęcia go do szkoły doktorskiej. Zgodnie z art. 122a § 2 pkt 1 k.p.a. sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania). Zgodnie natomiast z art. 122b k.p.a. za dzień wydania decyzji, o której mowa w art. 122a § 2 pkt 1 uznaje się dzień nadania decyzji za pokwitowaniem przez operatora pocztowego (...) albo doręczenia za pokwitowaniem decyzji przez pracowników organu administracji publicznej lub inne upoważnione osoby, albo wprowadzenia decyzji do systemu teleinformatycznego (...). Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...] października 2019 r., natomiast zaskarżona decyzja została mu doręczona w dniu 12 listopada 2019 r. Jednak podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 122 a § 1 k.p.a. sprawa może być załatwiona milcząco, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stanowi w art. 200 ust. 5, że odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ustawie tej (ani żadnej innej) nie zawarto postanowień, że w przypadku odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej sprawa może być załatwiona milcząco. W tej sytuacji nie było możliwe przyjęcie, że organ odwoławczy milcząco uwzględnił w całości żądanie skarżącego. Organ będzie miał na uwadze, że w istocie rzeczy postępowanie rekrutacyjne wobec skarżącego nie zostało zakończone, z uwagi na wadliwie przeprowadzony jego trzeci etap. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 lutego 2020 r. III SA/Gd 838/19, wniósł Rektor Politechniki [...]. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu naruszenie: 1. prawa materialnego poprzez: a) błędną wykładnię § 6 ust. 1 pkt 2 b) i 3), przy pominięciu w tym paragrafie ust. 3, zasad rekrutacji uchwalonych przez senat [...] uchwałą nr [...] z [...] kwietnia 2019 r., prowadzącą do przyjęcia przez Sąd, że komisja wadliwie oceniała wiedzę kandydata w tematyce deklarowanej pracy doktorskiej zatem postępowanie rekrutacyjne wobec kandydata nie zostało zakończone; b) pominięcie treści art. 9 ust. 2 i 5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85), prowadzące do nadmiernej ingerencji w zagadnienia oceny kandydata do Szkoły Doktorskiej. 2. przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, tj. art. 106 § 5 p.p.s.a w związku z art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów skutkujące odrzuceniem negatywnej oceny kandydata wskazanej w karcie oceny dokonanej przez komisję rekrutacyjną i przeciwstawienie tej ocenie przyjętych wybiórczo fragmentów sformułowań użytych w notatce z [...] września 2019 r. oraz nadinterpretację fragmentów notatki. Skarżący kasacyjnie wniósł o "zmianę wyroku poprzez oddalenie skargi na decyzję w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok Szkoły Doktorskiej." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły. Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej zarzutów. Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. Jeśli skarga kasacyjna oparta jest na obydwu podstawach kasacyjnych, co do zasady rozpatrzeniu w pierwszej kolejności podlegać powinny zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, albowiem zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego mogą być oceniane przez Naczelny Sąd Administracyjny wówczas, gdy stan faktyczny sprawy i motywy rozstrzygnięcia nie budzą wątpliwości. Za pozbawiony w sposób oczywisty usprawiedliwionych podstaw należy uznać zarzut postawiony w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), naruszenia art. 106 § 5 p.p.s.a w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. Art. 106 § 5 p.p.s.a. ma następujące brzmienie: "Do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego." Przepis ten (art. 106 § 5 p.p.s.a.) stosuje się zatem tylko do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3 art. 106 p.p.s.a. Tymczasem w tej sprawie Sąd I instancji nie przeprowadzał żadnego dowodu uzupełniającego z dokumentów, o jakim mowa w § 3. Notatka z rozmowy kwalifikacyjnej, o której wspomina się w skardze kasacyjnej, znajdowała się już w aktach administracyjnych sprawy i nie był to dowód dopuszczony w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. "Niezrozumienie istoty tej regulacji jest przyczyną wielu wadliwie skonstruowanych skarg kasacyjnych, które przez zarzut naruszenia art. 106 § 3 w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. bezskutecznie usiłują zakwestionować poczynione w sprawie ustalenia faktyczne. Zarzut naruszenia art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. w zw. z art. 227–257 k.p.c. może być skutecznie podnoszony w skardze kasacyjnej tylko wówczas, gdy sąd administracyjny pierwszej instancji prowadził postępowanie dowodowe wyłącznie w zakresie wynikającym z treści art. 106 § 3 p.p.s.a. oraz jeżeli strona skarżąca wykazała, że zastosowane przez sąd pierwszej instancji kryteria oceny wiarygodności dopuszczonych dowodów były oczywiście błędne" (B. Dauter [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, uw. 20 do art. 106, LEX/el 2019). Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Na uwzględnienie zasługiwał za to zarzut naruszenia § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b) i pkt 3) zasad rekrutacji kandydatów do Szkoły Doktorskiej na Politechnice [...] na rok akademicki 2019/2020, stanowiących załącznik nr [...] do Uchwały Senatu Politechniki [...] nr [...] z [...] kwietnia 2019 r. Sąd I instancji przyjął, że osiągnięcia kandydata miały wpływ na wynik rozmowy kwalifikacyjnej, co jest sprzeczne z § 6 ust. 1 pkt 3 zasad rekrutacji. Trzeci etap rekrutacji - zgodnie z przywołanym przepisem zasad rekrutacji - ma na celu sprawdzenie wiedzy kandydatów w tematyce deklarowanej pracy doktorskiej, nie zaś sprawdzenie ich osiągnięć, nawet w kontekście tematyki deklarowanej pracy doktorskiej. Dotychczasowe osiągnięcia kandydata podlegają ocenie na etapie drugim rekrutacji. Stanowisko powyższe należy uznać za błędne. Na drugim etapie rekrutacji ocenie podlegały osiągnięcia naukowe kandydata (zob. § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 3 zasad rekrutacji). Tymczasem z notatki z rozmowy kwalifikacyjnej, na którą powołał się Sąd I instancji wyrażając stanowisko przedstawione wyżej wynika, że w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej kandydat był pytany o osiągnięcia zawodowe, których nie powiązał w stopniu zadowalającym z celami naukowymi planowanej pracy. Osiągnięć zawodowych nie można utożsamiać z osiągnięciami naukowymi. Tylko te ostatnie były oceniane na drugim etapie rekrutacji. Osiągnięcia zawodowe zaś, oceniane w kontekście celów naukowych planowanej pracy doktorskiej, można – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – zakwalifikować jako pytanie o stan wiedzy kandydata wynikający z dotychczasowych doświadczeń zawodowych i czy wiedza taka znajdzie jakiekolwiek przełożenie na planowane pole badawcze. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylenie decyzji Rektora Politechniki [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok Szkoły Doktorskiej z powodów wskazanych przez Sąd I instancji, nie tylko narusza zasady rekrutacji, o których była mowa, ale naruszenie zasad rekrutacji w powyższym aspekcie powoduje także zbył głęboką ingerencję w autonomię uczelni wyższe, o której mowa w art. 9 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gdyż wkracza w przypisany Komisji Rekrutacyjnej zakres oceny wiedzy kandydata (w tym wynikającej z doświadczenia zawodowego) i jej przełożenia na planowane pole badawcze. Mając to na uwadze, na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.