II SAB/Wa 798/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.S. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: - odrzucić skargę. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w piśmie z [...] października 2017 r. (znak: [...]) powołując się na art. 14 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz.U. z 2019 r. poz. 2199), poinformował M.S., że odwołuje ją ze stanowiska Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. M.S. w dniu [...] października 2017 r. zwróciła się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie (w listopadzie 2018 r.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na o pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 2046/17 na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), odrzucił skargę M.S. na to pismo. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2018 r. sygn. akt I OSK 2558/18, oddalił jej skargę kasacyjną w tej sprawie. Sąd II instancji podzielił zapatrywanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że M.S. pozostawała w stosunku pracy z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego na podstawie powołania, o którym mowa w art. 68 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2019 r. poz. 1040), a jej odwołanie ze stanowiska Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej wywołało skutki przewidziane w art. 70 § 2 Kodeksu pracy, zgodnie z którym odwołanie jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę. To prowadzi do wniosku, że akt odwołania, pomimo że pochodzi od organu administracji publicznej, nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu k.p.a. i jest aktem z zakresu prawa pracy, a zatem podlega zaskarżeniu do sądu powszechnego (sądu pracy). W dniu 15 października 2019 r. M.S. złożyła będącą przedmiotem niniejszej sprawy, skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu jej wniosku z [...] października 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej pismem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] października 2017 r. Skarżąca powołała się na wyrok NSA z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2747/18 (dotyczący odwołania ze stanowiska dyrektora Instytutu [...]) i stwierdziła, że akt odwołania dyrektora instytucji kultury ma "podwójny charakter", jest aktem publicznoprawnym oraz aktem z zakresu prawa pracy. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Organ powołał się na wyroki WSA w Warszawie z 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2046/17 i NSA z 28 września 2018 r. sygn. akt I OSK 2558/18 i stwierdził, że skoro odwołanie M.S. ze stanowiska Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i podlega kontroli sądu administracyjnego, to tym samym nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy - jej odwołania ze stanowiska. Minister dodał, że wyrok, na który powołuje się skarżąca, dotyczy stosunku pracy dyrektora, który znajduje oparcie w ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2012 r. poz. 406 ze zm.), która w przypadku skarżącej nie ma zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga podlega odrzuceniu. Skarżąca M.S. zaskarżyła do Sądu bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] października 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej jej odwołania ze stanowiska Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, traktując pismo z dnia [...] października 2017 r. jako decyzję administracyjną. Według art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 września 2018 r. oddalającym skargę kasacyjną M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 2046/17 uznał, że pismo Ministra z [...] października 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Zatem w niniejszej sprawie, dotyczącej bezczynności Ministra w postępowaniu dotyczącym odwołania skarżącej ze stanowiska, droga sądowoadministracyjna jest niedopuszczalna, co jednoznacznie wynika z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. Skoro skarżącej nie służy skarga do sądu administracyjnego na odwołanie jej ze stanowiska, to nie jest również dopuszczalna skarga na bezczynność organu w tej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji..