II FSK 1166/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 79/16 w sprawie ze skargi E. M. i T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku Wyrokiem z 22 października 2019 r., sygn. akt II FSK 1166/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 79/16. Pismem z 27 grudnia 2019 r. pełnomocnik w imieniu skarżących wniósł o sprostowanie tego wyroku w części dotyczącej uzasadnienia. Pełnomocnik wskazał, że na stronie 4 uzasadnienia NSA stwierdzono, że: "W efekcie użycie sformułowania "w składzie jednostki wojskowej" wyklucza odniesienie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) u.p.d.o.f. do żołnierzy wykonujących zadania wprawdzie zagranicą, lecz poza takim zespołem, np.: w strukturach sztabowych czy administracyjnych. Jednoznaczne doprecyzowanie przesłanek powstania prawa do ulgi podatkowej, tj. skonkretyzowanie warunku polegającego na udziale w formacjach bojowych, jakimi są jednostki wojskowe, to w istocie podstawowy cel nowelizacji omawianej regulacji, dokonanej z dniem 1 stycznia 2011 r.". Ocena ta zdaniem pełnomocnika jest sprzeczna z oceną wyroku NSA zapadłego w składzie siedmiu sędziów z dnia 8 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 1167/17, który na stronie 11 uzasadnienia stwierdził, że: "stosowanie analizowanego przepisu nie może być zawężane tylko do jednostki wojskowej w rozumieniu ustawy o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa, z pominięciem żołnierzy, którzy wykonują służbę poza granicami państwa bezpośrednio w strukturach międzynarodowych jednostek wojskowych NATO". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Tymczasem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżących nie dotyczy takiego fragmentu uzasadnienia wyroku, który może być analizowany pod kątem oczywistej omyłki. Wynika to z faktu, że autor wniosku powołując się na sprzeczność między argumentacją zawartą w poszczególnych częściach uzasadnienia wyroku zmierza w istocie do wykazania, że zwolnienie podatkowe przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) u.p.d.o.f. obejmuje także tych żołnierzy, którzy pełnią służbę poza jednostkami wojskowymi. Jego argumentacja nie odnosi się natomiast do tego rodzaju błędów czy niedokładności, które mogą podlegać sprostowaniu na podstawie art. 156 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga ponadto, że w uzasadnieniu wyroku nie występuje sprzeczność argumentacji, którą próbował wykazać autor wniosku. Powołał się on bowiem na wyrwany z kontekstu wycinek z uzasadnienia wyroku o sygn. akt II FSK 1167/17 (którego argumentacja została podzielona w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku) ze str. 11, który nie może być interpretowany z pominięciem wcześniejszego fragmentu uzasadnienia, gdzie NSA stwierdza: "W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak podstaw do różnicowania sytuacji podatkowej żołnierzy realizujących cele preferowane podatkowo, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) u.p.d.o.f., w ramach jednostki wojskowej stanowiącej element Sił Zbrojnych RP od żołnierzy wykonujących te same zadania w składzie międzynarodowych jednostek wojskowych NATO. (...) W konsekwencji uznać należy, że stosowanie analizowanego przepisu nie może być zawężane tylko do jednostki wojskowej w rozumieniu ustawy o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa, z pominięciem żołnierzy, którzy wykonują służbę poza granicami państwa bezpośrednio w strukturach międzynarodowych jednostek wojskowych NATO.". NSA w wyroku jednolicie argumentuje, że zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a) u.p.d.o.f. dotyczy żołnierzy, którzy wykonują służbę w ramach jednostek wojskowych polskich bądź międzynarodowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.