VI SA/Wa 1608/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Protokolant ref. staż. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2020 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę W dniu 23 czerwca 2015 r. A. K. (dalej też jako "skarżący", "strona" lub "zgłaszający"), dokonał w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też jako "Urząd", "organ" lub "UPRP") zgłoszenia wynalazku pt.: "[...]". W związku z faktem, iż jako twórca patentu, obok skarżącego, wskazana była również I. K., w dniu [...] listopada 2016 r. Urząd wydał postanowienie wzywające skarżącego do wskazania, na jakiej podstawie (np. umowa), nabył od drugiego twórcy prawo do ubiegania się o udzielenie patentu na swoją rzecz. W odpowiedzi reprezentująca skarżącego rzecznik patentowy J.W. poinformowała, iż pomiędzy skarżącym a współtwórcą patentu została zawarta stosowna umowa ustna. W związku z powyższym, w dniu [...] lutego 2017 r. organ ponownie wydał postanowienie wzywające do wskazania podstawy prawa do patentu, wyjaśniając, dlaczego zawarte w powyższej odpowiedzi informacje nie mogą zostać uznane za wystarczające. Organ podkreślił, że w myśl art. 12 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 286, dalej też jako "p.w.p.") umowa o przeniesienie prawa do uzyskania patentu wymaga zachowania, pod rygorem nieważności, formy pisemnej. Mając na uwadze brak odpowiedzi w zakreślonym terminie, w dniu [...] kwietnia 2017 r., Urząd wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku. Zgodnie z wygenerowanym przez platformę ePUAP urzędowym poświadczeniem doręczenia pisma (UPD), znajdującym się w aktach przedmiotowej sprawy, niniejsza decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi zgłaszającego w dniu 19 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 18 czerwca 2018 r., skarżący (w imieniu którego działał ustanowiony w sprawie pełnomocnik - rzecznik patentowy J. W.), złożył wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), w którym oświadczył, iż w dniu 19 kwietnia 2017 r. otrzymał decyzję Urzędu o umorzeniu postępowania. Następnie 24 maja 2017 r., pełnomocnik przesłał za pośrednictwem platformy ePUAP, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który zdaniem skarżącego, nie został doręczony z uwagi na błąd (nieprawidłowości w działaniu) ww. platformy. Skarżący oświadczył przy tym, że posiada Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (UPP) wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] maja 2017 r., które załączono do niniejszego wniosku o wznowienie postępowania. O tym, że złożony przez niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wpłynął do organu, skarżący dowiedział się w dniu 18 czerwca 2018 r. We wniosku podkreślono nadto, że w dniu 19 czerwca 2017 r. została przeprowadzona rozmowa telefoniczna z pracownikiem Urzędu, w trakcie której rzecznik patentowy J. W. pozyskała informacje, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie jest w toku. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. UPRP wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. organ poinformował, iż przedłożone przez stronę potwierdzenie przedłożenia nie dotyczy, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 maja 2017 r., a dokumentacji złożonej w dniu 24 maja 2017 r. w sprawie innego zgłoszenia. W odpowiedzi na wezwanie Urzędu do wyjaśnienia powyższej kwestii, w piśmie z 31 sierpnia 2018 r. rzecznik patentowy J. W., rozszerzyła i zmodyfikowała swoje wyjaśnienia. Wskazała, że przywołane UPP dotyczy przesłania korespondencji uzupełniającej do zgłoszenia o nr [...]. Jednocześnie oświadczyła, udało jej się wraz z dokumentacją [...] wysłać tenże wniosek, zaznaczając jednakże, że nie była w stanie sprawdzić czy "wniosek się załączył". Ponadto pełnomocnik powołała się na problemy z uzyskaniem połączenia z platformą ePUAP, nieprawidłowości w funkcjonowaniu "platformy poczty elektronicznej", jak i swój brak biegłości w obsłudze tego rodzaju systemu. Decyzją z dnia [...] października 2018 r. Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 105 § 1 oraz art. 148 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego umorzył postępowanie wznowieniowe. Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie strona, we wniosku o wznowienie postępowania, powołała się na przesłankę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., W tym przypadku termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania wynosił 1 miesiąc od daty, w której strona dowiedziała się o decyzji. Organ zaznaczył, że ze stanu faktycznego sprawy wynika, że informacja o wydaniu przez Urząd decyzji umarzającej postępowanie w sprawie zgłoszenia oznaczonego nr [...] była znana pełnomocnikowi co najmniej w dacie jej doręczenia tj. 19 kwietnia 2017 r. i nie ulega wątpliwości, że termin 1 miesiąca o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. nie został zachowany. Pomimo wystąpienia przyczyny odmowy wznowienia postępowania z powodu niedochowania terminu określonego przepisem art. 148 § 2 k.p.a. Urząd Patentowy RP, w oparciu o błędną ocenę stanu faktycznego, wydał postanowienie o wznowieniu postępowania. Organ zaznaczył, że nieprawidłowo wznowione postępowanie administracyjne narusza zasadę trwałości decyzji administracyjnych i w przypadku stwierdzenia w toku nieprawidłowo wznowionego postępowania, iż nie powinno się ono w ogóle toczyć należy umorzyć takie postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości jak to wynika z art. 105 § 1 k.p.a. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący (reprezentowany tym razem przez rzecznika patentowego M. J.), podkreślił, że wniosek o ponowne rozpatrzenie z dnia 24 maj 2017 r. został prawidłowo złożony za pośrednictwem platformy ePUAP, czego dowodzi dołączone do wniosku o wznowienie postępowania z dnia 18 czerwca 2018 r., UPP. Ponadto termin określony w art. 148 § 2 k.p.a. nie dotyczy decyzji nieostatecznej, zatem biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji ostatecznej. Tym samym termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania należy w przedmiotowej sprawie liczyć od dnia 18 czerwca 2018 roku, czyli od dnia pozyskania przez skarżącego informacji o nieodnotowaniu przez organ wpływu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 maja 2017 r. pomimo jego prawidłowego złożenia. Skarżący zaznaczył, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2017 r. nie uzyskała waloru ostateczności, m.in. z uwagi na to, iż organ w decyzji dnia [...] października 2018 r. nie zakwestionował prawidłowości złożenia ww. wniosku z dnia 24 maja 2017 r. W konsekwencji umorzenie postępowania decyzją Urzędu z dnia [...] października 2018 r. jest bezpodstawne, gdyż strona w dniu 24 maja 2017 r. prawidłowo złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem skarżącego organ naruszył art. 149 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, tj. brak wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Urząd naruszył także art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa poprzez niedokonanie wszechstronnego oraz wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie w oparciu o całokształt zgromadzonego w aktach materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy swoją uprzednią decyzję z dnia [...] października 2018 r. umarzającą postępowanie wznowieniowe w sprawie zgłoszenia wynalazku pt.: "[...]". Organ zauważył, że jedną z zasadniczych kwestii podnoszonych przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest brak odniesienia się przez organ w I instancji, do złożonego zgodnie z twierdzeniem zgłaszającego, w dniu 24 maja 2017 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle twierdzeń strony, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji organu o umorzeniu postępowania z dnia [...] kwietnia 2017 r., został skutecznie (prawidłowo) złożony w dniu 24 maja 2017 r., na potwierdzenie czego dołączono do wniosku o wznowienie postępowania UPP. Organ nie zgodził się jednakże z powyższym stanowiskiem skarżącego. Urząd podkreślił, że w dniu [...] maja 2017 r., zarówno do akt zgłoszenia wynalazku oznaczonego nr [...], jak i do akt oznaczonych nr [...] (na które dopiero w piśmie wyjaśniającym z dnia 31 sierpnia 2018 r. powołała się rzecznik patentowy J. W.) nie wpłynął ww. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem, organ w tej dacie nie mógł się z przedmiotowym wnioskiem zapoznać, gdyż nie dotarł on na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu. Ponadto już w piśmie z dnia 10 sierpnia 2018 r., organ zakwestionował przypisanie przedstawionego przez rzecznika patentowego UPP, do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 24 maja 2017 r. Organ zwrócił uwagę na to, że we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 18 czerwca 2018 r. rzecznik patentowy J. W. twierdziła, iż załączone UPP dotyczy zgłoszenia wynalazku oznaczonego nr P.412825, po czym w piśmie z dnia 31 sierpnia 2018 r., o czym wcześniej nie wspomniała, stwierdziła, iż UPP de facto dotyczy dokumentacji nadesłanej do akt zgłoszenia o nr [...], do której dołączyła wspominany wniosek. W tym samym piśmie po stwierdzeniu "udało mi się wraz z dokumentacją [...] wysłać tenże wniosek", stwierdziła, iż nie była stanie sprawdzić, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy się dołączył. W ocenie organu, stwierdzenie rzecznika patentowego J. W. we wniosku o wznowienie, iż posiada UPP potwierdzające wniesienie w dniu 24 maja 2017 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (stwierdzenie faktu), a następnie złożenie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2018 r. oświadczenia, że pełnomocnik nie mogła zweryfikować (z uwagi na brak stosownych umiejętności) czy wniosek się załączył, świadczy co najmniej o braku rzetelności w sporządzaniu pism procesowych, jeżeli nie o celowym pomijaniu istotnych informacji na etapie złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a nawet wprowadzaniu organu w błąd. Organ podkreślił, że zarówno w aktach zgłoszenia oznaczonego nr [...] jak i zgłoszenia o nr [...], brak jest jakiegokolwiek dokumentu, czy chociażby informacji świadczącej o tym, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 maja 2017 r. został złożony na elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu. Zdaniem organu, jeżeli faktycznie w dniu 24 maja 2017 r., jak twierdzi rzecznik patentowy J. W., wystąpiły problemy w działaniu platformy ePUAP i wobec tego podjęła ona decyzję o dołączeniu wniosku dotyczącego sprawy oznaczonej nr [...] do korespondencji dotyczącej zgłoszenia oznaczonego nr [...] (jako załącznik), to w piśmie przewodnim skierowanym do sprawy oznaczonej nr [...] przesyłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, tj. wniosku w sprawach dotyczących przedmiotów własności przemysłowej, powinna znaleźć się chociażby krótka wzmianka wskazująca na wyjątkowe dołączenie korespondencji dotyczącej innej sprawy, a w szczególności korespondencji tak ważkiej jak złożenie środka zaskarżenia. W korespondencji z dnia 24 maja 2017 r. nadesłanej do akt zgłoszenia oznaczonego nr [...], nie znalazła się żadna tego rodzaju informacja, jak i w spisie załączonych dokumentów brak jest pliku stanowiącego wspomniany wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dlatego też organ podkreślił, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 maja 2017 r. nie został przez niego otrzymany i nie mógł się on z nim fizycznie zapoznać, z uwagi na brak korespondencji go zawierającej w elektronicznej skrzynce podawczej Urzędu. Natomiast załączone do wniosku UPP, nie stanowi dowodu skutecznego wpływy ww. wniosku do organu, gdyż dotyczy ono wyłącznie korespondencji skierowanej do sprawy oznaczonej nr [...]. Przy czym niniejsza korespondencja nie zawiera ani w piśmie przewodnim, ani w spisie załączników żadnych informacji wskazujących, iż wniosek ten dotyczy również innego zgłoszenia. Nadto, w opinii organu, uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności twierdzeń rzecznika patentowego J. W., w przedmiocie wysłania do organu ww. wniosku, nasuwa również okoliczność, iż pełnomocnik w okresie od 24 maja 2017 r. do 18 czerwca 2018 r., nie podjęła żadnych czynności w sprawie. Pomimo upływu ponad rocznego okresu czasu, do Urzędu nie wpłynęło żadne pismo pełnomocnika dotyczące przedmiotowej sprawy, żaden wniosek dowodowy, a w szczególności ponaglenie w związku z tak długim procedowaniem przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 24 maja 2017 r. W ocenie organu sprzeczne z logiką, a w szczególności z należytym prowadzenia spraw swojego mandanta przez pełnomocnika, jest w tak szczególnej sytuacji - jaką opisała rzecznik patentowy J. W., nie podjęcie żadnych działań mających na celu zweryfikowanie poprawności złożenia w dniu 24 maja 2017 r. środka zaskarżenia. Zdaniem Urzędu pełnomocnik prowadzący sprawy swoich mocodawców z należytą starannością powinien wobec wystąpienia tego rodzaju okoliczności, jeżeli nie z ostrożności procesowej kolejnego dnia ponownie przesłać tożsamą korespondencję, to chociażby skierować do organu pismo mające na celu sprawdzenie poprawności jej złożenia w dniu 24 maja 2017 r. Zdaniem organu, znamienne jest również, że w odpowiedzi na pismo wyjaśniające organu z dnia 10 sierpnia 2018 r., rzecznik patentowy J. W. nie przedstawiła żadnych dodatkowych dowodów na poparcie twierdzeń, iż UPP dotyczy korespondencji nadesłanej do akt zgłoszenia oznaczonego nr [...], czy też raczej, jak stwierdziła dopiero w piśmie z dnia 31 sierpnia 2018 r., sprawy oznaczonej nr [...] oraz nr [...]. Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu, bezspornym jest, iż przedstawione przez stronę UPP, nie dotyczy sprawy oznaczonej nr [...], a tym bardziej nie stanowi dowodu doręczenia do Urzędu wspomnianej korespondencji - wniosku o ponowne rozpatrzenie z dnia 24 maja 2017 r. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r. umarzającej postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku pt.: "[...]". Zatem organ nie otrzymał wspominanego wniosku, a Strona nie wykazała, iż został on skutecznie do Urzędu złożony. Organ dodatkowo zauważył, iż podjęte czynności wyjaśniające nie wykazały również, iż w dniu 19 czerwca 2017 r. odbyła się rozmowa telefoniczna jednego z pracowników Urzędu z rzecznikiem patentowym J. W., na którą ta dwukrotnie się powołuje. System CRM (Customer Relationship Managment) przechowujący wszelkie informacje o osobach kontaktujących się z Centrum Informacji UPRP nie zawiera danych wskazujących, iż ww. pełnomocnik we wskazanym dniu kontaktowała się telefonicznie z Urzędem. System CRM zarejestrował jedynie dane dotyczące rozmowy telefonicznej pracownika Urzędu z ww. rzecznikiem patentowym, mające miejsce w dniu 20 czerwca 2019 r. i dotyczące innej sprawy. Organ uznał natomiast, że mylnie stwierdził w decyzji z dnia [...] października 2018 r., iż początek biegu terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął bieg od daty w której strona dowiedziała się o decyzji, tj. co najmniej w dacie jej doręczenia - 19 kwietnia 2017 r. W związku z brakiem złożenia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosowym terminie, decyzja Urzędu z dnia [...] kwietnia 2017 r. stała się ostateczna wraz z upływem 19 czerwca 2017 r. Zatem termin do złożenia ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął bieg w dniu 20 czerwca 2017 r. Mając powyższe na uwadze, pomimo błędnego określenia przez organ w decyzji z dnia [...] października 2018 r. początku biegu niniejszego terminu, nie pozostawia wątpliwości, iż orzeczenie organu w zakresie umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego jest prawidłowe. Z uwagi na to, iż wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w dniu 18 czerwca 2018 r., natomiast termin miesięczny określony w art. 148 § 2 k.p.a. rozpoczął bieg w dniu 20 czerwca 2017 r., tj. w pierwszym dniu po dniu w którym decyzja stałą się ostateczna. Bezspornym jest, iż strona uchybiła terminowi ustawowemu na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zgłoszenia oznaczonego nr [...], wnosząc niniejsze podanie dopiero w dniu 18 czerwca 2018 r. Reasumując, w ocenie organu, decyzja o umorzeniu postępowania wznowieniowego z dnia [...] października 2018 r., mimo częściowo niepełnego i nieprawidłowego uzasadnienia odpowiada prawu. Uchylenie zaskarżonej decyzji, tylko dlatego że trafne rozstrzygnięcie organu ma niezupełne uzasadnienie, sprowadzałoby się finalnie niejako jedynie do jego poprawienia. Zatem pewne braki uzasadnienia decyzji z dnia [...] października 2018 r., nie powodują uznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 stycznia 2019 r. za zasadny. W skardze na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] maja 2019 r., skarżący zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik zapadłego rozstrzygnięcia, tj. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji w okolicznościach, gdy rzecznik patentowy J. W. działając w charakterze pełnomocnika skarżącego, nie podejmowała wymaganych czynności procesowych w stopniu choćby minimalnym umożliwiającym osiągnięcie celu postępowania (uzyskanie decyzji pozytywnej dla strony), a zwłaszcza:  - zaniechała wszelkich czynności procesowych doprowadzając do umorzenia postępowania zgłoszeniowego, - w ramach postępowania wznowieniowego przedstawiała wersję zdarzeń niezgodną z rzeczywistością, w szczególności, jak należy założyć z dużym prawdopodobieństwem, wprowadziła celowo organ w błąd posługując się urzędowym poświadczeniem przedłożenia wniosku (UPP) z innego postępowania, - powoływała się na rozmowy telefoniczne nie mające miejsca, jak wynika z wnikliwej analizy organu z rejestrów systemu CRM (Customer Relationship Management) oraz w systemie EZD (Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją), względem zaś skarżącego: - udzielała mu mylnych i nieprawdziwych informacji o jakoby toczącym się postępowania zgłoszeniowym, w sytuacji, gdy było ono prawomocnie umorzone, - jak też udzielała skarżącemu niezgodnych z rzeczywistością informacji co do przyczyn, które stanowić miały podstawę wniosku o wznowienie postępowania, - zaś po wypowiedzeniu przez siebie pełnomocnictwa 6 sierpnia 2018 r. rzecznik ta nadal działała za stronę składając bez zgody i wiedzy Skarżącego pisma procesowe, - poprzez co działała na szkodę skarżącego, który nie brał udziału w postępowaniu (nie podejmował czynności procesowych), z uwagi że był wprowadzany przez szereg miesięcy w błąd przez rzecznik patentową J. W. co do stanu postępowań, jak też przyczyn, dla których postępowanie uległo umorzeniu - przy jednoczesnym braku winy skarżącego, który działał w zaufaniu do ustawy o rzecznikach patentowych i przymiotów, jakimi rzecznik patentowy winien się w myśl tej ustawy wykazywać. 2. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik zapadłego rozstrzygnięcia - a to art. 10 § 1 k.p.a. w zw. art. 252 ustawy Prawo własności przemysłowej - poprzez niezawiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co jest elementem obligatoryjnym w ramach postępowań administracyjnych również przed Urzędem Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej - zwłaszcza że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ przeprowadził daleko idące postępowanie dowodowe co do podstaw wznowienia postępowania zgłoszeniowego. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również uchylenie decyzji ją poprzedzającej a także zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi wydruków korespondencji mailowej prowadzonej pomiędzy nim a rzecznikiem patentowym J. W. a także wezwania do złożenia sprawozdania ze zlecenia dotyczącego uzyskania patentu na wynalazek wraz z odpowiedzią rzecznika patentowego J. W. Skarżący podkreślił, że nie kwestionuje prawidłowości poczynionych przez organ ustaleń stanu faktycznego co do działań (zaniechań) rzecznik patentowej J. W. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego nie sposób uznać - że rzecznik J. W. złożyła w terminie przez siebie podanym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 24 maja 2017 r. Jak wskazano w treści uzasadnienia decyzji - przedłożone UPP na okoliczność złożenia wniosku, o którym mowa w zdaniu poprzednim - dotyczyło innej sprawy z udziałem innej strony ([...]). Skarżący przyznał rację organowi, że może to świadczyć o pomijaniu przez tę rzecznik istotnych informacji, a nawet wprowadzaniu organu w błąd. Mając powyższe na uwadze, w ocenie skarżącego, nie sposób uznać za wiarygodne informacji i wyjaśnień rzecznika patentowego J. W. w ramach niniejszego postępowania. Skarżący podkreślił, że nie sposób też uznać, iż 24 maja 2017 r. został złożony w imieniu strony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący podkreślił jednakże, że nie tylko organ był wprowadzony w błąd przez rzecznik patentową J. W. Działała ona bowiem również na szkodę skarżącego - podając mu nieprawdziwe informacje o stanie sprawy. Dlatego też, w ocenie skarżącego, nie ponosi on winy w tym, że w postępowaniu w istocie nie brał udziału. Nie było bowiem możliwe do przezwyciężenia przez skarżącego dokonanie uprzedniego rozeznania - że rzecznik J.W. będzie działać w istocie na jego szkodę lub nie jest zdolna do wykonywania zawodu. W konsekwencji, w ocenie skarżącego, pomimo innej podstawy faktycznej, zachodzą jednakże przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. Z tego też względu, zdaniem skarżącego, decyzja organu jest błędna. Na rozprawie w dniu 13 marca 2020 roku, Sąd, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej zwana: "p.p.s.a.") dopuścił wnioskowane w skardze dowody. W odpowiedzi na skargę UP RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018, poz. 2107 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie zaszła w sprawie a zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2019 roku nie narusza przepisów prawa. Bez wątpienia bowiem, organ, w świetle materiału dowodowego, jakim dysponował w dniu jej wydania i ustalonego na tej podstawie stanu faktycznego, zasadnie utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję z dnia [...] października 2018 r. umarzającą postępowanie wznowieniowe w sprawie zgłoszenia wynalazku pt.: "[...]". Organ błędnie bowiem postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Wskazane przez skarżącego okoliczności dotyczące domniemanego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie stanowiły bynajmniej przesłanki wznowienia postępowania statuowanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, tj. sytuacji, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżącemu, reprezentowanemu przez pełnomocnika rzecznika patentowego J. W., została skutecznie doręczona decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2017 roku. Skarżącemu zapewniono udział w każdym stadium postępowania z jego wniosku z dnia 23 czerwca 2015 r. dotyczącego zgłoszenia wynalazku pt.: "[...]". Nie sposób zatem mówić, aby zaszła tu przesłanka pominięcia strony w toku postępowania poprzez brak doręczenia jej jakiegokolwiek rozstrzygnięcia organu. Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, oznacza bowiem sytuację, gdy strona nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania lub nie została dopuszczona do udziału w istotnych czynnościach procesowych albo nie mogła w nich brać udziału z powodów przez nią niezawinionych. Nie jest przy tym wymagane, aby winę w tym zakresie ponosili inni uczestnicy postępowania lub organ administracyjny (p. Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, publ. LEX/el. 2019). Zdaniem B. Adamiak brak udziału to: 1) brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania z urzędu lub na wniosek innej strony; 2) zawiadomienie o wszczęciu postępowania, ale brak wezwania do udziału w czynnościach postępowania wyjaśniającego albo niezapewnienie wbrew przepisom prawa aktywnego udziału w takich czynnościach; 3) niezawiadomienie o wniesieniu odwołania i przebieg takiego postępowania bez udziału strony, także w trybach nadzwyczajnych. Oznacza ono przy tym zarówno niedopuszczenie strony do uczestnictwa, jak i sytuację, gdy strona prawidłowo zawiadomiona nie mogła wziąć udziału z powodu przeszkód nie do przezwyciężenia (B. Adamiak [w:] Komentarz, 2017, s. 774). Niezrozumiałe jest zatem powoływanie się przez skarżącego na okoliczność złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (którego organ, zdaniem skarżącego, nie rozpoznał), jako przesłanki do wznowienia postępowania statuowanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W takim przypadku organ pozostawałby w bezczynności co do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem strona winna była skarżyć bezczynność organu w tym przedmiocie. Ewentualnie strona mogłaby zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do rozpoznania wniosku, jeżeli zachodziłyby przesłanki z art. 58 k.p.a. W konsekwencji, organ rozpoznając wniosek skarżącego o wznowienie postępowania, uwzględniając jego treść, winien, na podstawie art. 149 k.p.a, odmówić wznowienia postępowania. Postępowanie wznowieniowe, prowadzone na podstawie art. 145 § 1 k.p.a., można bowiem podzielić na dwie fazy. Pierwsza faza polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 k.p.a. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe do wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 1998 r., sygn. akt IV SA 116/98, LEX nr 43747). W drugiej fazie postępowania, prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, organ weryfikuje twierdzenia wnoszącego podanie, przeprowadzając merytoryczną ocenę materiału sprawy (por. cyt. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 1998 r., sygn. akt IV SA 116/98). Zamiast odmówić wznowienia postępowania, organ wznowił je postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nie oznacza to jednakże, że samo wznowienie postępowania obligowało organ do podjęcia jednego z rozstrzygnięć wskazanych w art. 151 k.p.a. W takiej bowiem sytuacji organ winien był umorzyć postępowanie, co też słusznie uczynił. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia, podejmowana jest właśnie w sytuacji, w której organ wszczął postępowanie w sprawie wznowienia, mimo braku dopuszczalności takiego postępowania (p. wyrok NSA z 16.01.2008 r., I OSK 1978/06, LEX nr 453469). Co prawda, organ, zasadności umorzenia postępowania dopatrywał się w uchybieniu terminu do złożenia wniosku, jednakże samo rozstrzygnięcie było jak najbardziej prawidłowe. Na marginesie wspomnieć można, że w wyroku NSA z 18 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 176/10 (LEX nr 992498) wskazano, że również uchybienie terminowi złożenia wniosku o wznowienie powinno skutkować odmową wznowienia postępowania, jednakże jeżeli organ błędnie wznowi postępowanie, to nie oznacza to, że w przypadku późniejszego stwierdzenia tej okoliczności może on wydać jedno z rozstrzygnięć określonych w art. 151. Zachowanie terminu stanowi bowiem warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do jego błędnego wszczęcia, to organ powinien je umorzyć. Dotyczy to również niedopuszczalności z przyczyn podmiotowych wskutek wszczęcia postępowania wznowieniowego przed organem niewłaściwym (por. wyrok NSA z 17.11.2009 r., II OSK 1793/08, LEX nr 857288, przytaczany w komentarzu do art. 150, teza 13). Warto zauważyć, że również skarżący uznał w skardze, że bynajmniej, wbrew temu, co podnosił we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 stycznia 2019 roku, w dniu 24 maja 2017 r. nie został złożony w imieniu strony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący aktualnie wskazuje na wprowadzenie go w błąd przez repezentującą go poprzednio rzecznik patentową J. W. I tu też dopatruje się przesłanki braku udziału w postępowaniu, z uwagi na zarzucane poprzedniej pełnomocnik, celowe działanie na jego szkodę. Jednakże, co należy wyraźnie podkreślić, okoliczności te bynajmniej nie podlegały ocenie organu w ramach zaskarżonej decyzji, z tej prostej przyczyny, że nie były one w ramach postępowania przed organem podnoszone. Na etapie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy aktualny pełnomocnik skarżącego podtrzymywał twierdzenia uprzedniego pełnomocnika działającego w sprawie zgłoszenia wynalazku. Dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia organu istotne jest natomiast, czy prawidłowo ustalił on stan faktyczny, opierając się na dowodach zebranych w toku postępowania. Nie sposób zarzucać organowi, że nie wziął pod uwagę okoliczności, które nie były mu znane z urzędu, a których skarżący nie podniósł w toku postępowania. Tylko bowiem skarżący dysponował wiedzą o relacjach pomiędzy nim a ustanowioną przez niego pełnomocnik. Organ orzeka na podstawie stanu prawnego i faktycznego znanego na dzień wydania rozstrzygnięcia w określonej sprawie. Zatem organ nie mógł ocenić ani uwzględnić dowodów, jak i twierdzeń przedstawionych po wydaniu decyzji w sprawie, tj. dopiero na etapie wniesienia skargi do Sądu. Formułowanie zatem zarzutów, w oparciu o te okoliczności, na etapie skargi, w sytuacji, w której nie były podnoszone na etapie postępowania administracyjnego, ani nie były znane organowi z urzędu, jest nieskuteczne. Mogą one ewentualnie stanowić osnowę nowego wniosku o wznowienie postępowania, i jak wynika z akt sprawy, tak też się stało. Wskazuje na to bowiem analiza wniosku strony o wznowienie postępowania z dnia 3 lipca 2019 roku. Nie mają one jednakże żadnego wpływu na ocenę zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.