V SA/Wa 288/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant - sekr. sądowy Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2020 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [....] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. Sp. z o.o. z siedzibą we W (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") jest stanowisko Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej: "Minister", "Organ") z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyniku oceny formalnej wniosku o dofinansowanie nr [...] pn. "Dostawa autobusów elektrycznych wraz z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej dla M. Sp. z o.o. we W." złożonego w ramach Konkursu nr POIiŚ.6.1/1/18 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko w Priorytecie VI "Rozwój niskoemisyjnego transportu zbiorowego w miastach" w Działaniu 6.1 "Rozwój publicznego transportu zbiorowego w miastach". Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: W odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków o dofinansowanie projektów, w którym Centrum Unijnych Projektów Transportowych pełniło funkcję instytucji organizującej konkurs (IOK, CUPT), Spółka w dniu [...] stycznia 2019 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Dostawa autobusów elektrycznych wraz z wykonaniem niezbędnej infrastruktury technicznej dla M. Sp. z o.o.". W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], IOK zawarła informację o negatywnej ocenie projektu z uwagi na niespełnienie kryterium formalnego nr 4: "Wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa". W ocenie IOK Strona jest podmiotem w trudnej sytuacji, o którym mowa w pkt 20 lit. a Komunikatu KE - Wytycznych z 31 lipca 2014 r. dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (dalej: Wytyczne KE) (Dz. Urz. UE 2014/C 249/01). IOK wskazała również, że w kryteriach merytorycznych pierwszego stopnia projekt Strony otrzymał 53 pkt na 65 możliwych do zdobycia (tj. 81,54%) - zatem przekroczył minimalny próg punktowy, określony w Regulaminie konkursu na poziomie 60% maksymalnej punktacji. W proteście od powyższej oceny Strona wskazała, że IOK przeanalizowała spełnienie kryterium formalnego nr 4 w oparciu o sprawozdania finansowe za lata 2015, 2016, 2017 i 2018 oraz oświadczenie Strony. Jednocześnie Spółka podkreśliła, że od czasu złożenia wniosku o dofinansowanie projektu jej sytuacja finansowa uległa znacznej poprawie: - na dzień 31 października 2019 r. kapitał podstawowy wyniósł 318.184.875,00 zł; - na dzień 31 października 2019 r. M. Sp. z o.o. we W. nie posiadała innych kapitałów: - strata z lat ubiegłych na dzień 31 października 2019 r. wynosiła 142.858.444,01 zł: - strata na koniec bieżącego okresu rozliczeniowego (na dzień 31 października 2019 r.) wynosiła 13.206.401,43 zł: Spółka podkreśliła, że powyższe oznacza, iż: - na dzień 31 października 2019 r. skumulowane straty wyniosły 156.064.845,44 zł i zmniejszyły się o 26.792.748,57 zł w stosunku do stanu na dzień 31 grudnia 2018 r.; - skumulowane straty na dzień 31 października 2019 r. nie przekroczyły połowy kapitału podstawowego (159.092.437,50 zł). Tym samym Strona od września 2019 r. nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa (o czym IOK została powiadomiona pismem z dnia 16 października 2019) i spełnia Kryterium formalne nr 4. Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. Minister Funduszy i Polityki Regionalnej poinformował Stronę o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że spełnienie zakwestionowanego kryterium formalnego nr 4 jest zależne od negatywnej odpowiedzi na pytanie, czy podmiot ubiegający się o wsparcie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych KE. W analizowanej sprawie zastosowanie znajduje pkt 20 lit. a Wytycznych KE, zgodnie z którym przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli (w przypadku spółki charakteryzującej się ograniczoną odpowiedzialnością wspólników) więcej niż połowę subskrybowanego kapitału podstawowego utracono wskutek poniesionych strat. Ma to miejsce w przypadku, gdy odliczenie poniesionych strat z kapitałów rezerwowych (i z wszystkich innych elementów ogólnie uznawanych za część funduszy własnych spółki) prowadzi do ujemnego wyniku przekraczającego połowę subskrybowanego kapitału podstawowego. Wskazówki na temat dokumentów, które powinny zostać wzięte pod uwagę przy ocenie w ramach ww. kryterium, zostały zawarte w załączniku nr 10 do Regulaminu konkursu. Wymieniono w nim dwa wymagane od wnioskodawców dokumenty, w oparciu o które weryfikowane będzie spełnienie kryterium formalnego nr 4: - informację w załączniku nr 8 do wniosku o dofinansowanie (pkt 5), - załącznik nr 9 do wniosku o dofinansowanie. Minister wskazał następnie, że Strona w proteście nie kwestionuje tego, że IOK prawidłowo ustaliła stan faktyczny w zakresie wysokości kapitałów i skumulowanej straty wykazanych w sprawozdaniach finansowych za lata: 2015, 2016, 2017 i 2018, oraz oświadczenia stanowiącego załącznik nr 8 do wniosku o dofinansowanie. Jest zatem bezsporne i oczywiste to, że według stanu na 31 grudnia 2018 r. odliczenie poniesionych strat Spółki z jej kapitałów rezerwowych (i z wszystkich innych elementów ogólnie uznawanych za część funduszy własnych Spółki) prowadziło do ujemnego wyniku, przekraczającego połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. W konsekwencji – biorąc pod uwagę sytuację finansową Spółki na koniec 2018 r. – należało ją uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, co oznaczało brak spełnienia kryterium formalnego nr 4. Kwestię sporną stanowi natomiast to, czy przy ocenie ww. kryterium należało uwzględnić sytuację Strony zaistniałą już po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie, co oznaczałoby, że w toku oceny powinny zostać uwzględnione informacje wynikające ze sprawozdań za trzy pierwsze kwartały 2019 r. (wskazane w piśmie Strony z 16 października 2019 r.) lub za 10 pierwszych miesięcy 2019 r. (wskazane w proteście). Zdaniem Ministra sposób oceny kryterium formalnego nr 4 oraz wymagane w tym zakresie dokumenty były jednoznacznie określone w Regulaminie konkursu. Zgodnie z wzorem oświadczenia (załącznik nr 8 do Regulaminu) oraz listą załączników (załącznik nr 9 do Regulaminu) wszystkie oświadczenia powinny zostać złożone przez wnioskodawców według stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, ponadto do dokumentacji aplikacyjnej należało dołączyć sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych), sporządzone zgodnie z ustawą o rachunkowości, wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Tym samym już z samej treści przytoczonych postanowień załączników do Regulaminu konkursu wynika jednoznacznie, że ocenie podlegać będzie stan na dzień złożenia wniosku oraz że stan ten zostanie ustalony na podstawie oświadczenia samej Strony oraz dokumentów opisujących jej sytuację finansową za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Minister dodał przy tym, że – w myśl art. 3 ust. 1 pkt 9 zd. 1 ustawy o rachunkowości – rok obrachunkowy (obrotowy) to rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono daną jednostkę. W przedmiotowej sprawie wniosek o dofinansowanie został złożony 30 stycznia 2019 r., natomiast – zgodnie z § 29 Aktu Założycielskiego Spółki – rokiem obrotowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy. W związku z tym, zgodnie z cytowanymi postanowieniami Regulaminu konkursu, ocenie podlegać powinny dokumenty finansowe za pełne lata kalendarzowe, zakończone przed 30 stycznia 2019 r. Uwzględnienie dokumentów opisujących okres po złożeniu wniosku o dofinansowanie oraz dokumentów nie dotyczących pełnych lat kalendarzowych byłoby oczywiście sprzeczne z wymaganiami Regulaminu konkursu - a zatem niedopuszczalne. Tym samym, jeżeli na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca pozostawał przedsiębiorcą w trudnej sytuacji finansowej (co w analizowanej sprawie zostało stwierdzone za pomocą odpowiednich dokumentów), a sytuacja ta uległa poprawie w toku oceny projektu, to zgodnie z informacją zawartą we wzorze oświadczenia Wnioskodawcy w związku z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach POliŚ 2014-2020, zgodnie z którą wszystkie oświadczenia składane są wg stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, okoliczność ta nie mogła być wzięta pod uwagę. Minister podkreślił również, że żaden z wymienionych w proteście dokumentów, dotyczących okresu od 30 stycznia 2019 r. (data złożenia wniosku o dofinansowanie) do 16 grudnia 2019 r. (data sporządzenia protestu) - obejmujących sprawozdania, oświadczenia, uchwały - nie stanowi i nie może stanowić dokumentu wymaganego zgodnie z pkt 9 listy załączników do wniosku o dofinansowanie, tj. sprawozdania finansowego, sporządzonego zgodnie z ustawa o rachunkowości, wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Wszystkie bowiem przedstawione dokumenty dotyczyły niezamkniętego roku obrotowego. Podsumowując Minister wskazał, że oceniając kondycję finansową Spółki na podstawie złożonych przez nią dokumentów księgowych, obrazujących dane finansowe za 2018 r. (tj. bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych) – oraz biorąc pod uwagę dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia przedłożone w wyniku kierowanych przez IOK wezwań – należało potwierdzić, iż więcej niż połowę subskrybowanego kapitału podstawowego utracono wskutek poniesionych strat, a tym samym Spółka jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej, zgodnie z pkt 20 lit. a Wytycznych KE. W skardze Strona zarzuciła Ministrowi przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, które miało istotny wpływ na wynik oceny. Zdaniem Skarżącej Minister dopuścił się naruszenia: 1) unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa, tj. pkt 20. lit. a) Wytycznych KE, poprzez przyjęcie, że Skarżąca jako podmiot ubiegający się o wsparcie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych KE, wskutek czego miało to wpływ na treść rozstrzygnięcia; 2) naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7) ustawy wdrożeniowej poprzez niesprecyzowanie w Regulaminie Konkursu, jasnych wymogów spełnienia kryterium nr 4 opisanego w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu, przez co organ w sposób dowolny uznał Skarżącą za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji biorąc pod uwagę sprawozdanie finansowe za kolejny, czwarty rok obrachunkowy, tj. za 2018 r., pomimo wymagania sprawozdania finansowego sporządzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości wraz z opinią i raportem z biegłego rewidenta za ostatnie trzy lata obrachunkowe na dzień złożenia Wniosku o dofinansowanie. W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że IOK w ramach weryfikacji spełnienia kryterium formalnego nr 4 dokonała oceny sprawozdań finansowych za lata 2015-2018, przy czym rozstrzygające okazało się sprawozdanie za 2018 r., które zdaniem Strony nie powinno być brane pod uwagę, ponieważ - zgodnie z Regulaminem konkursu - w jej przypadku ocenie powinny podlegać wyłącznie dokumenty finansowe za ostatniej trzy lata obrachunkowe, tj. za lata 2015-2017. Wnioski wypływające z tych sprawozdań nie pozwalają natomiast na uznanie, że Spółka znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej, a tym samym złożone przez nią oświadczenie, stanowiące załącznik nr 8 do dokumentacji aplikacyjnej, należy uznać za prawidłowe. Tym samym bezzasadne było wezwanie Strony przez IOK do złożenia wyjaśnień i poprawy dokumentacji oraz do przekazania sprawozdania finansowego za 2018 r., jak również dokonanie oceny jej projektu na podstawie tego sprawozdania. Jeżeli organ wezwał do uzupełnienia sprawozdania za dalszy okres, to powinien również uwzględnić wyjaśnienia w zakresie poprawy sytuacji finansowej w 2019 r. Jednocześnie Skarżąca podniosła, że dokonanie oceny w oparciu o sprawozdanie za 2018 r. prowadzi do wniosku że kryterium formalne nr 4 nie zostało opisane zgodnie z art. 41 ust 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, gdyż nie było sprecyzowane w sposób jasny i jednakowy dla wszystkich uczestników naboru. Jeżeli z Regulaminu konkursu wynikał obowiązek złożenia sprawozdań za ostatnie trzy lata obrachunkowe, to dodatkowe wezwanie do złożenia sprawozdania za kolejny (czwarty) rok obrachunkowy prowadzi do różnego traktowania wnioskodawców i dowolnej oceny spełniania ww. kryterium. Ponadto, przytaczając treść pkt 20 lit. a Wytycznych KE, Skarżąca stwierdziła, że organ - dokonując oceny ww. kryterium - ograniczył się wyłącznie do zbadania wysokości straty w odniesieniu do kapitału Spółki, pomijając zupełnie podstawowe kryterium do uznania przedsiębiorstwa za znajdujące się w trudnej sytuacji, obejmującego założenie, że bez interwencji państwa prawie na pewno przedsiębiorstwo będzie skazane na "zniknięcie" z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Zdaniem Strony organ w oparciu o sprawozdania finansowe powinien dokonać oceny tej właśnie okoliczności, a skoro strata przekraczająca połowę kapitału wystąpiła tylko w 2015 r., ale już nie w latach kolejnych (2016 i 2017), to na dzień złożenia wniosku nie istniało ryzyko, że Skarżąca "zniknie" z rynku we wskazanej perspektywie krótko, co oznacza, że nie była przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji. Zatem złożone oświadczenie Strony skarżącej w zakresie przesłanek określonych w pkt 20 lit. a Wytycznych KE było prawidłowe, gdyż nie pozostawało w sprzeczności ze sprawozdaniami finansowymi za lata 2015, 2016 i 2017. Poza tym Skarżąca wskazała, że nawet gdyby przyjąć stanowisko organu, że do weryfikacji kryterium formalnego nr 4 służy wyłącznie ocena wysokości straty w stosunku do kapitału Spółki, to i tak z Regulaminu konkursu nie wynika, że wymóg ten miał być spełniony w każdym roku obrachunkowym z ostatnich trzech lat (przed rokiem złożenia wniosku o dofinansowanie). W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.) - dalej: ustawa wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Organu z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z cyt. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Regulaminem konkursu nr PO liŚ.6.1/1/18 - ogłoszonego w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, Priorytet VI "Rozwój niskoemisyjnego transportu zbiorowego w miastach", Działanie 6.1 "Rozwój publicznego transportu zbiorowego w miastach" , zwanym dalej: Regulaminem konkursu. Sąd przede wszystkim – odnosząc się do regulacji zawartych w ustawie wdrożeniowej – ma za zadanie skontrolowanie, czy podczas oceny projektów nie doszło do nierównego traktowania Wnioskodawcy, co można określić jako naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Sąd dokonując tej weryfikacji uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu Organ na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych. Projekt Skarżącej oceniono zgodnie z Regulaminem konkursu, w tym w szczególności zgodnie z § 4 pkt 10 Regulaminu, tzn. ocena została dokonana pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, obowiązujących w dniu ogłoszenia konkursu, które zostały przyjęte przez Komitet Monitorujący PO IiŚ i stanowią załącznik nr 4 do Regulaminu. Projekty oceniane były w oparciu o: a) horyzontalne kryteria formalne w ocenie formalnej; b) kryteria merytoryczne I stopnia (w tym właściwe kryteria horyzontalne) w ocenie merytorycznej I stopnia; c) horyzontalne i dodatkowe kryteria merytoryczne II stopnia w ocenie merytorycznej II stopnia, przy czym ocena projektu winna być przeprowadzona w oparciu o informacje zawarte w poprawionej wersji wniosku oraz wyjaśnieniach udzielonych przez Wnioskodawcę. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą : wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż brak jest podstaw do dokonania innej oceny projektu. Przechodząc zaś do zarzutów skargi - w szczególności odnoszących się do naruszenia unijnych przepisy dotyczących pomocy państwa, tj. pkt 20 lit. a Komunikatu Komisji Europejskiej (KE) pn. Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE 2014/C 249/01) - poprzez przyjęcie, że Strona skarżąca - jako Wnioskodawca, czyli jako podmiot ubiegający się o wsparcie unijne - jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu ww. Wytycznych KE oraz naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej - poprzez brak sprecyzowania w Regulaminie konkursu jasnych wymogów w zakresie spełniania kryterium formalnego nr 4, opisanego w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu, w konsekwencji czego organ w sposób dowolny uznał Skarżącą za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, biorąc pod uwagę sprawozdanie finansowe za kolejny (czwarty) rok obrachunkowy, tj. za 2018 r., pomimo wymagania sprawozdania finansowego sporządzonego zgodnie z ustawą o rachunkowości wraz z opinią i raportem biegłego rewidenta za ostatnie trzy lata obrachunkowe na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie – należy uznać, że organy nie dokonały oceny wniosku z ich naruszeniem. Podstawą sporu jest rozstrzygnięcie, które z lat obrachunkowych należy brać pod uwagę w ocenie spełniania przez Skarżącą kryterium formalnego Nr 4 tj. czy lata 2015, 2016 i 2017 – jak chce Strona skarżąca, czy też lata 2016, 2017 i 2018, na podstawie których dokonał oceny IOK a Minister podtrzymał to stanowisko. Jak na to wskazano w rozstrzygnięciu protestu, oceny projektu dokonano w oparciu o zapisy wniosku, do czego szczegółowo odniósł się organ w zaskarżonym piśmie, Sąd w uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie zatem przytoczył obszerne stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie sposobu oceny organu. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku, albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58 ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w Regulaminie konkursu. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał tym samym, iż Minister w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście. Odnośnie zakwestionowanego Kryterium nr 4 organ wskazał, że argumentacja Wnioskodawcy podniesiona w sprzeciwie nie jest zasadna. Minister podtrzymał ocenę IOK, wskazując, że Strona skarżąca wraz z pierwotną wersją wniosku o dofinansowanie złożyła sprawozdania finansowe za ostatnie trzy lata obrachunkowe, tj. za lata 2015, 2016 i 2017, oraz oświadczenie, że nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa, co było zgodne z Regulaminem konkursu. Na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie z bilansu, rachunku zysków i strat oraz sprawozdania z przepływów środków pieniężnych, sporządzonych zgodnie z ustawą o rachunkowości, wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe, tj. 2015, 2016 i 2017, wynikało, że jedynie w 2015 r. Skarżąca odnotowała straty przekraczające połowę wartości kapitałów. W dwóch kolejnych latach, tj. 2016 i 2017, strata nie przekraczała już połowy wartości kapitałów. Na potwierdzenie tej okoliczności Strona skarżąca przedstawiła tabelę obrazującą wysokość kapitałów i strat w latach 2015-2017. Strona złożyła swój wniosek 30 stycznia 2019 r., została więc wezwana do przedłożenia wyniku finansowego za 2018 rok. Zgodnie z wyjaśnieniem Skarżącej spółki, przekazanym w piśmie z 24 lipca 2019 r. oraz załączonym do niego sprawozdaniem finansowym za 2018 r., na koniec 2018 roku wystąpiła okoliczność wskazana w Wytycznych KE, tj. łączna wartość niepokrytych strat z lat ubiegłych przewyższyła sumę kapitału zapasowego i rezerwowego oraz połowę kapitału zakładowego, dlatego też zaistniała konieczność dokonania zmiany w oświadczeniu Wnioskodawcy. Jednak Strona skarżąca wykazała, że na dzień składania tego pisma i uzupełnionej dokumentacji aplikacyjnej jej sytuacja finansowa uległa znacznej poprawie, wskutek czego w tym czasie nie była już ona przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji, co znalazło swoje potwierdzenie w przesłanych sprawozdaniach finansowych, sporządzonych na 30 września 2019 r. CUPT, jak to wynika z akt sprawy i oceny wniosku, w ramach weryfikacji spełnienia kryterium formalnego nr 4 dokonał oceny sprawozdań finansowych za lata 2015-2018, przy czym rozstrzygające okazało się sprawozdanie za 2018 r. Z Regulaminu konkursu wynika, że projekty można było składać od 14 listopada 2018 r. do 31 stycznia 2019 r. Skarżąca złożyła wniosek 30 stycznia 2019 r., a tym samym sprawozdania za lata 2015-2017 były niewystarczające do potwierdzenia spełniania przedmiotowego kryterium, a tym samym zasadne było wezwanie Wnioskodawcy przez CUPT do złożenia wyjaśnień i poprawy dokumentacji oraz do przekazania sprawozdania finansowego za 2018 r., jak również dokonanie oceny jego projektu na podstawie tego sprawozdania. Sąd pragnie przy tym wskazać, że Skarżąca mogła złożyć wniosek do końca 2018 r., wtedy – zgodnie z treścią Regulaminu konkursu - CUPT dokonywałby oceny sprawozdań finansowych za lata 2015-2017, czyli tak, jak na to wskazuje Spółka w treści protestu i skargi. Jednakże skoro Skarżąca złożyła wniosek w 2019 roku, winna była, zgodnie z dokumentacją konkursową, przedłożyć sprawozdanie za 2018 r., jako jeden z trzech ostatnich lat przed złożeniem wniosku, a tym samym ocenie podlegał okres 2016 – 2018. Zatem nie można – w ocenie Sądu – zgodzić się ze Skarżącą, że 2018 rok nie powinien być brany pod uwagę, ponieważ - zgodnie z Regulaminem konkursu - w jej przypadku ocenie powinny podlegać wyłącznie dokumenty finansowe za ostatnie trzy lata obrachunkowe, tj. za lata 2015-2017. Tak jak na to wskazywał Organ, w treści załącznika nr 10 do Regulaminu konkursu pn. Przyporządkowanie informacji i dokumentów związanych z oceną projektów do poszczególnych kryteriów (tzw. mapowanie kryteriów) jednoznacznie podano, że weryfikacja spełnienia kryterium formalnego nr 4 odbędzie się w oparciu o informację zawartą w załącznikach do wniosku o dofinansowanie: nr 8 (pkt 5) oraz nr 9. Ponadto zgodnie z wzorem oświadczenia i listą załączników, stanowiącymi załączniki nr 8 i 9 do Regulaminu konkursu, wszystkie oświadczenia powinny zostać złożone przez wnioskodawców według stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Z zapisów Regulaminu wynika też, że do dokumentacji aplikacyjnej należało dołączyć sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat oraz sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych), sporządzone zgodnie z ustawą o rachunkowości, wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Wynika to wprost z załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu, tj. ze szczegółowej listy załączników do wniosku o dofinansowanie: 1) w pkt 8 listy wymagane jest oświadczenie Wnioskodawcy w związku z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach PO liŚ 2014-2020, obejmujące m. in. deklarację, że nie podlega on wykluczeniu z możliwości otrzymania dofinansowania zgodnie z art. 37 ust. 3 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, w tym także w zakresie tego, że nie jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa (tj. Wytycznych KE), które zawiera w nagłówku wskazanie, że: wszystkie oświadczenia składane są według stanu na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie (...), 2) w pkt 9 listy wymagane jest dołączenie - jako obowiązkowego załącznika dla podmiotów przygotowujących standardowe sprawozdania finansowe (do których zalicza się Wnioskodawca) - w celu potwierdzenia kondycji finansowej: sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat, sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych), sporządzone zgodnie z ustawa o rachunkowości wraz z opinią i raportem z badania sprawozdania przez biegłego rewidenta za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Trzeba zatem zgodzić się z Organem, że już z samej treści postanowień Regulaminu konkursu, cytowanych również w rozstrzygnięciu protestu, wynika jednoznacznie, że ocenie w ramach kryterium formalnego nr 4 powinien podlegać stan na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, który zostanie ustalony na podstawie oświadczenia samego Wnioskodawcy oraz dokumentów opisujących jego sytuację finansową za ostatnie 3 lata obrachunkowe. Jednocześnie zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (co też wynika z aktu założycielskiego Strony) rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy. W związku z tym prawidłowo w ocenie Sądu i zgodnie z Regulaminem konkursu, CUPT dokonywał oceny wniosku w oparciu o dokumenty finansowe za pełne lata kalendarzowe, zakończone bezpośrednio przed rokiem, w którym został złożony wniosek o dofinansowanie, tj. w przedmiotowym przypadku - przed 30 stycznia 2019 r. Trzeba zgodzić się w tym względzie z Ministrem, że skoro wniosek o dofinansowanie Strony skarżącej został złożony w tej dacie, to sformułowanie "ostatnie 3 lata obrachunkowe" oznacza w tej konkretnej sytuacji trzy lata kalendarzowe bezpośrednio przed 2019 r., czyli wprost lata 2016-2018, a nie - jak twierdzi Strona skarżąca - lata 2015-2017. Jednocześnie wnioski wypływające z tych sprawozdań nie pozwalają na uznanie, że Spółka nie znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej. Tym samym złożone przez nią oświadczenie, stanowiące załącznik nr 8 do dokumentacji aplikacyjnej, należy uznać za prawidłowe, zatem na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, tj. 30 stycznia 2019 r., zostały spełnione przesłanki do uznania Wnioskodawcy za przedsiębiorstwo w trudnej sytuacji finansowej. W ocenie Sądu nie można zatem za zasadny uznać podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7) ustawy wdrożeniowej poprzez niesprecyzowanie w Regulaminie Konkursu, jasnych wymogów spełnienia kryterium nr 4 opisanego w załączniku nr 4 do Regulaminu konkursu. Tym samym - dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem konkretnych zarzutów podniesionych w skardze - należy wskazać, że prawidłowo w ocenie Sądu IOK oraz Minister stwierdzili, Skarżąca spółka jest podmiotem w trudnej sytuacji, o którym jest mowa w pkt 20 lit. a Komunikatu KE - Wytycznych z 31 lipca 2014 r. dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji. Z uwagi na powyższe należy uznać, że Minister - rozpatrując protest Skarżącej - działał z poszanowaniem zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz zgodnie z Regulaminem konkursu. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IOK oraz Ministra, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Powyższe ma na celu dochowanie zasad wskazanych w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Wniosek o dofinansowanie wraz z uzupełnieniami powinien być kompletny co do treści i odpowiadać na kryteria wyboru projektów, przeciwne zaś działanie podważa zasadność i celowość organizacji oceny wniosków o dofinansowanie w oparciu o złożoną dokumentację aplikacyjną opracowaną przez poszczególnych wnioskodawców na podstawie dokumentacji konkursowej. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11, dostępny tamże). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13, dostępny tamże). Odnosząc się do poprawności oceny projektu należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów organy nie popełniły. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.