II SAB/Wa 821/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 marca 2020 r. sprawy ze skargi K. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oddala skargę K.G. (dalej także jak "wnioskodawca" lub "skarżący") pismem z dnia 12 listopada 2018 r. złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt K 17/15. Jednocześnie tożsamy wniosek został złożony do Komendanta Powiatowego Policji w S. Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. poinformował wnioskodawcę, że art. 115a ustawy o Policji uznany został za niezgodny z Konstytucją, wyrok ten ma charakter zakresowy i skutkuje uchyleniem części wskazanego przepisu w zakresie, w jakim odnosi się do wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia. W chwili obecnej zatem brak jest podstawy prawnej do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Następnie Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Nadto postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania wnioskodawcy z dnia 27 marca 2019 r. od pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia K.G. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego wypłaty ekwiwalentu pieniężnego, uchylił zaskarżone postanowienie w całości. K.G. pismem z dnia 3 lipca 2019 r. złożył do Komendanta Powiatowego Policji w S. ponowny wniosek o wydanie decyzji administracyjnej dot. wyliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia zwolnienia ze służby lub decyzji o odmowie wypłacenia. Komendant Powiatowy Policji w S. w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. poinformował wnioskodawcę, że art. 115a ustawy o Policji uznany został za niezgodny z Konstytucją, a wyrok ma charakter zakresowy i skutkuje uchyleniem części w/w przepisu w zakresie w jakim odnosi się do wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia. W chwili obecnej brak jest podstawy prawnej do pozytywnego K.G. pismem z dnia 15 lipca 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2019 r. oraz na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1694/19 odrzucił skargę K.G. na pismo Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie wyliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Nadto postanowieniem z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1695/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.G. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wnioskodawca pismem z dnia 7 października 2019 r. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie – bezczynność organu tj. Komendanta Powiatowego Policji w S. Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., po rozpatrzeniu ponaglenia uznał, że organ nie dopuścił się bezczynności postępowania. K.G. pismem z dnia 12 listopada 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Powiatowego Policji w S. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. organowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: 1. art. 12 § 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 35 § 1-3 K.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy niezwłocznie; 2. art. 6 K.p.a. poprzez prowadzenie postepowania w sposób niezgodny z przepisami prawa, wyrażający się w błędnym przeświadczeniu organu, że brak jest podstawy prawnej do załatwienia sprawy; 3. art. 115a ustawy o Policji w zw. z art. 66 ust. 2 oraz art. 190 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nierespektowanie orzeczenia trybunału Konstytucyjnego. Mając na uwadze powyższe zarzuty wniósł o: 1. na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. o zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w S. do załatwienia sprawy w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. o stwierdzenie, że Komendant Powiatowy Policji w S. dopuścił się bezczynności; 3. na podstawie art. 149 § la P.p.s.a. o stwierdzenie, że bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w S. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. o przyznanie od Komendanta Powiatowego Policji w S. na moją rzecz sumy pieniężnej w kwocie 5.000 /pięć tysięcy/ złotych; 5. na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. o zasądzenie na moją rzecz od organu kosztów postępowania; 6. na podstawie art. 119 ust. 4 P.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w S. wniósł o jej oddalenie. Organ zaznaczył, że pierwszy wniosek skarżącego z dnia 19 listopada 2018 r. został przekazany do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] celem dalszej realizacji. Na drugi wniosek z dnia 3 lipca 2019 r. została udzielona wnioskodawcy odpowiedź. Organ stanął na stanowisku, że podejmowane przez niego działania były wystarczające i mieściły się w ramach obowiązujących przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Na wstępie należy także zaznaczyć, że skarga na bezczynność i przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w S., na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie skarżący uczynił nierozpoznanie wniosku przez Komendanta Powiatowego Policji w S. o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt K 7/15. W niniejszej sprawie, przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy, należy zauważyć, że skarżący przed zgłoszeniem skargi wypełnił ustawową przesłankę dopuszczalności jej wniesienia, a mianowicie poprzedził ją złożonym do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] ponagleniem (art. 53 § 2b p.p.s.a. w zw. z art. 37 K.p.a.). Zaznaczyć również należy, że skargę taką można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art.53 § 2b P.p.s.a.). Skarga więc jako dopuszczalna i złożona z zachowaniem wymogu określonego w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. podlega merytorycznej ocenie. Sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie obowiązany jest zatem wyłącznie do zbadania czy zarzucana Komendantowi Powiatowemu Policji w S. bezczynność lub przewlekłość obiektywnie zaistniała, bez wchodzenia w istotę sporu, który legł u podstaw badanej bezczynności. Jak wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie, rola sądu badającego skargę na bezczynność ogranicza się do sprawdzenia, czy organ podjął stosowne działanie i nie może polegać na merytorycznym rozstrzyganiu sprawy (zob. przykładowo wyroki NSA: z 9 grudnia 2016 r., I OSK 490/15 i z 28 października 2016 r., I FSK 277/15 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query; dalej: CBOSA). Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a.). Pojęcie przewlekłości postępowania obejmuje zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu do załatwienia sprawy. Do przewlekłości postępowania dojdzie w przypadku prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu lub czynności pozornych, zbędnych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Przewlekłe prowadzenie postępowania będzie miało miejsce również wtedy, gdy czynności organu będą nieadekwatne do stanu faktycznego sprawy i nie będą prowadziły do ustalenia jakiejkolwiek istotnej w sprawie okoliczności. Badając skargę powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przy ocenie zasadności skargi decydujące znaczenie miał stan faktyczny i prawny istniejący w chwili orzekania przez Sąd. Lektura akt administracyjnych pozwala odnotować, że skarżący wniósł do Komendanta Powiatowego Policji w S. oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] wniosek w sprawie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wraz z należnymi odsetkami liczonymi od dnia zwolnienia wnioskodawcy ze służby lub decyzji o odmowie wypłacenia. Komendant Główny Policji w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] wskazał, że organem właściwym w sprawie do załatwienia wniosku skarżącego jest Komendant Powiatowy Policji w S., bowiem organ ten zwolnił skarżącego ze służby oraz ustalał uprawnienie do omawianego ekwiwalentu. Wobec powyższego skarżący wnioskiem z dnia 3 lipca 2019 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w S. o wyliczenie i wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, o którym mowa w art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r., poz. 161). Powołał się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt K 7/15 (Dz. U. z 2018 r., poz. 2102). Komendant Powiatowy Policji skierował do skarżącego pismo z dnia [...] lipca 2019 r, w którym poinformował wnioskodawcę o braku w chwili obecnej podstawy prawnej do rozpatrzenia wniosku. Wskazać należy, że wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop następuje w drodze czynności materialno-technicznej i nie stanowi podstawy do wydania decyzji administracyjnej. Z uwagi na powyższe brak jest przesłanek ustawowych do wydania decyzji administracyjnych ustalających prawo do ekwiwalentu, bowiem jedynie odmowa jego wypłacenia następuje w drodze decyzji. Postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] stwierdził, że organ nie pozostawał w bezczynności w prowadzeniu postępowania. W odniesieniu do przedstawionego Sąd stwierdził, że działania Komendanta Powiatowego Policji w S. nie noszą cechy bezczynności i przewlekłości. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.