I SA/Kr 1300/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz WSA Waldemar Michaldo (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. P. z siedzibą w O. na postanowienie Zarządu Województwa z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej kwotę [...]zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [..] czerwca 2016 r. pomiędzy Województwem - Wojewódzkim Urzędem Pracy pełniącym rolę Instytucji Pośredniczącej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa a M. K., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą [...] M. K. w O. - jako Beneficjentem - została zawarta umowa nr [...]o dofinansowanie projektu pt. "[...] w ramach Działania 8.2. Aktywizacja zawodowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. W dniu [...]czerwca 2018 r. M. K. przesłała do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w pismo, w którym zwróciła się z prośbą o wydłużenie terminu do złożenia końcowego wniosku o płatność z uwagi na procedurę aneksowania umowy. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Wojewódzki Urząd Pracy w wyraził zgodę na wydłużenie terminu złożenia końcowego wniosku o płatność do czasu zakończenia procedury aneksowania umowy o dofinansowanie. W dniu [...]lipca 2018 r. M. K. złożyła końcowy wniosek o płatność nr [...]za okres [...] kwietnia - [...] maja 2018 r., w którym przestawiła do rozliczenia zaliczki w kwocie 165.719,35 zł, w tym środki europejskie 151.368,53 zł i dotacja celowa 14.350,82 zł oraz wkład własny w kwocie 68.429,93 zł, a także środki niewykorzystane (pozostające do rozliczenia) w kwocie 281.369,30 zł. W piśmie z dnia [...] września 2018 r. nr [...] zatytułowanym "Informacja dla Beneficjenta o wynikach weryfikacji końcowego wniosku o płatność" Wojewódzki Urząd Pracy w poinformował M. K., że ze względu na zwrot niewykorzystanych środków po terminie wynikającym z zapisów umowy o dofinansowanie środki zwrócone w dniu [...] lipca 2018 r. zostały zaliczone na poczet należności głównej wraz z odsetkami oraz wezwał do zwrotu kwoty 4.245,70 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania środków, tj. od dnia [...] lutego 2018 r. do dnia zapłaty w terminie [...]dni kalendarzowych od dnia doręczenia przedmiotowego wezwania. Następnie, w odpowiedzi na pisma M. K. z dnia [...] października 2018 r. oraz z dnia [...] października 2018 r., zawierające jej stanowisko wobec twierdzeń organu, Wojewódzki Urząd Pracy w pismem z dnia [...] października 2018 r. nr [...] poinformował, że na podstawie przedstawionych przez Beneficjenta dokumentów nie można jednoznacznie określić daty obciążenia rachunku w dniu [..] czerwca 2018 r., a nadto WUP podtrzymał stanowisko w sprawie oraz ponownie wezwał do zwrotu kwoty 4.245,70 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania środków, tj. od dnia [...] lutego 2018 r. do dnia zapłaty w terminie [...]dni kalendarzowych od otrzymania niniejszego wezwania. Z uwagi na nie dokonanie przez M. K. zapłaty, pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w zawiadomił ją o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. o finansach publicznych kwoty środków do zwrotu w projekcie pt. "[...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. M. K., reprezentowana przez radcę prawnego Ł. S [...]przedstawiła stanowisko w sprawie wskazując, że naliczenie zwrotu należności głównej wraz z odsetkami za nieterminowy zwrot środków w dniu [...] lipca 2018 r. jest niezasadne, gdyż przelew z dnia [...] czerwca 2018 r. został zrealizowany tzw. szybkim przelewem, który spowodował obciążenie rachunku w dniu [...] czerwca 2018 r. i potwierdza jego realizację w dniu [...] czerwca 2018 r. oraz żądanie daty realizacji w dniu [...] czerwca 2018 r. Organ pismem z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] wezwał radcę prawnego Ł. S.m.in. do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez M. K. wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik M. K. złożył pismo datowane na dzień [...] lutego 2019 r., do którego dołączono potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr[...] Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy określił M. K. kwotę w wysokości 4.380,00 zł z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, jako środki do zwrotu w projekcie pt. "[...]?" realizowanym na podstawie umowy o dofinansowanie z dnia [...]czerwca 2016 r. nr . w ramach Działania 8.2. Aktywizacja zawodowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Ponadto w decyzji tej organ I instancji zauważył, że pełnomocnictwo do reprezentowania M. K. przedłożone w niniejszym postępowaniu zostało udzielone do reprezentowania w postępowania przed Wojewódzkim Urzędem Pracy w , znak: [...] Natomiast postępowanie administracyjne w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy z dnia [...] sierpnia 2009 r. o finansach publicznych prowadzone było pod znakiem [...] Organ I instancji stwierdził, że nie kwestionował udzielonego pełnomocnictwa z uwagi na tożsamy zakres przedmiotowy sprawy, a także z uwagi na powinność zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Decyzja organu I instancji została doręczona M. K. w dniu [...] czerwca 2019 r. oraz przesłana do wiadomości radcy prawnego Ł. S., który odebrał ją w dniu [...] czerwca 2019 r. W dniu [...] czerwca 2019 r. (data stempla pocztowego) radca prawny Ł. S. wniósł, w imieniu M. K., odwołanie od powyższej decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy . Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 9 lit. c ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm.) oraz w zw. z art. 207 ust. 12 pkt 2 w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869), Zarząd Województwa stwierdził, że odwołanie M. K. od decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...]zostało wniesione z uchybieniem terminu. Uzasadniając swoje stanowisko Zarząd Województwa wskazał, że decyzja została doręczona stronie dnia [..]czerwca 2019 r., natomiast odwołanie zostało wniesione dnia[...] czerwca 2019 r. Organ II instancji stwierdził przy tym, że termin na wniesienie odwołania nie mógł rozpocząć biegu od dnia, w którym decyzję odebrał radca prawny Ł.S., tj. [...] czerwca 2019 r., bowiem w tej dacie nie był on umocowany do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ l instancji pod znakiem [...] w sprawie określenia w trybie art. 207 kwoty do zwrotu. W ocenie Zarządu Województwa brak jest podstaw do przyjęcia, iż udzielone radcy prawnemu pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2018 r. do sprawy znak: [...] obejmowało swym zakresem także umocowanie do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie określenia kwoty środków do zwrotu w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych pod znakiem: [...] przed organem l instancji wraz z uprawnieniem do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w ramach tego postępowania przez organ l instancji. Biorąc powyższe pod uwagę Zarząd Województwa wskazał, że w niniejszym stanie faktycznym 14-dniowy termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, doręczonej stronie dnia [...] czerwca 2019 r., rozpoczął bieg dnia [...] czerwca 2019 r. i upłynął z dniem [...] czerwca 2019 r. Zdaniem organu, z analizy stanu faktycznego sprawy wynika natomiast, że odwołanie od ww. decyzji zostało sporządzone i nadane przesyłką pocztową w dniu [...] czerwca 2019 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Zarządu Województwa ,. . pismem z dnia [...] października 2019 r. wniosła na nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi M. K. wyjaśniła, że w związku z prowadzonym postępowaniem przed Wojewódzkim Urzędem Pracy w w sprawie określenia zwrotu środków w projekcie pt. "[...], udzieliła w dniu [..] grudnia 2018 r. pełnomocnictwa radcy prawnemu Ł. S., który pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. zajął stanowisko w sprawie. Pismo oraz pełnomocnictwo zostało załączone przez organ I instancji do sprawy [...] Następnie pełnomocnik skarżącej dokonywał innych czynności w sprawie, wnosił pisma, załączał dowody do sprawy, przeglądał akta sprawy, zapoznał się z aktami sprawy przed zamknięciem postępowania. W całym tym postępowaniu pełnomocnik działał na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu w dniu [...] grudnia 2018 roku. Skarżąca stwierdziła, że w przekonaniu jej oraz samego organu I instancji nie było wątpliwości, że pełnomocnik jest umocowany do działania w sprawie [...] Zwłaszcza, że organ wszczął postępowanie w sprawie [...] grudnia 2018 r., a pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu [...] grudnia 2018 r. Ponadto w decyzji organu I instancji jasno wskazano jako stronę M. K. [...] M. K. w O. reprezentowaną przez radcę prawnego Ł. S. Decyzja ta został doręczona także pełnomocnikowi skarżącej. Autorka skargi wskazała, że wszelkie wątpliwości w tej kwestii rozstrzyga także stanowisko organu I instancji wyrażone na stronie 12 decyzji, z którego wynika, że organ ten nie kwestionował udzielonego pełnomocnictwa z uwagi na tożsamy zakres przedmiotowy sprawy, a także z uwagi na powinność zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania. W związku z tym skarżąca uważa, że skoro decyzja organu I instancji została doręczona jej pełnomocnikowi w dniu [...] czerwca 2019 r., to od tej daty liczy się 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji, który upłynął w dniu [...] czerwca 2019 r., natomiast jej pełnomocnik był uprawniony do reprezentowania jej w sprawie. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ stwierdził, że nie zgadza się z argumentacją skargi, gdyż o zakresie umocowania nie decyduje "przekonanie" tego czy innego podmiotu co do działania w charakterze pełnomocnika, ale zakres udzielonego pełnomocnictwa. Jak wynika zaś z akt sprawy udzielone pełnomocnictwo obejmowało swym zakresem umocowanie do zastępowania skarżącej przed Wojewódzkim Urzędem Pracy w w sprawie znak: [...] a niniejsze postępowanie toczyło się pod znakiem: [...] Zdaniem organu, nie budzi zatem wątpliwości to, że pełnomocnik nie był umocowany do działania w niniejszej sprawie przed organem l instancji. W ocenie Zarządu Województwa organ l instancji postąpił zatem prawidłowo doręczając decyzję stronie i od daty tego doręczenia biegł właśnie termin do wniesienia odwołania. Termin ten nie został przez skarżącą dochowany. Zarząd Województwa dodał przy tym, że okoliczność, iż decyzja organu l instancji została także wysłana do wiadomości rzekomemu pełnomocnikowi skarżącej pozostaje bez wpływu na ustalenie początku biegu terminu do wniesienia odwołania, którym niewątpliwie jest doręczenie stronie decyzji organu l instancji. Tym samym prawidłowo stwierdzono, iż odwołanie zostało wniesione po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł, doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Zarządu Województwa stwierdzające, że wniesienie przez skarżącą odwołania od decyzji organu I instancji nastąpiło z uchybieniem terminu. Kwestię wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji regulują przepisy art. 127-140 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwanej dalej K.p.a.). Zgodnie z treścią art. 129 § 1 i § 2 tej ustawy, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oraz uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydaje w tym przedmiocie postanowienie, które jest ostateczne (art. 134 K.p.a.). Zdaniem organu odwoławczego, termin do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2019 r. rozpoczął bieg w dniu [...] czerwca 2019 r., a upływał w dniu [...] czerwca 2019 r. Natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu [...] czerwca 2019 r., a więc po terminie. W ocenie Sądu, stanowisko organu II instancji jest błędne. Jak wynika z akt sprawy przed Wojewódzkim Urzędem Pracy w toczyło się postępowanie w sprawie weryfikacji końcowego wniosku o płatność nr [...] w ramach projektu pt. "[...]", realizowanego na podstawie umowy z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] zawartej w ramach Działania 8.2. Aktywizacja zawodowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Postępowanie to toczyło się pod numerem [...] Przed wskazanym organem toczyło się następnie pod nr [...].postępowanie administracyjne w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy finansach publicznych kwoty środków do zwrotu w projekcie pt. "[...] to kto?" Należy jednak zauważyć, że jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Urząd Pracy sporządzał i wysyłał do skarżącej pisma opatrzone innymi niż ww. numerami, np. pismo z dnia [...] czerwca 2018 r. nr[...] informujące skarżącą o zmianie numerów rachunków bankowych Urzędu, czy pismo z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], w którym WUP wyraził zgodę na wydłużenie terminu złożenia końcowego wniosku o płatność do czasu zakończenia procedury aneksowania umowy o dofinansowanie. Dopiero pismo z dnia [...] września 2018 r., zatytułowane "Informacja dla Beneficjenta o wynikach weryfikacji końcowego wniosku o płatność" zostało opatrzone numerem [...]. Natomiast na zawiadomieniu z dnia [...] grudnia 2018 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy finansach publicznych kwoty środków do zwrotu w projekcie pt. "[...]?" widnieje nr [...] Ta różnorodność numeracji pism organu mogła wywołać u skarżącej wątpliwości co do tego pod jakim numerem toczy się wszczęte wobec niej postępowanie na chwilę sporządzenia przez nią pełnomocnictwa z dnia [...] grudnia 2018 r. Powyższa kwestia jest o tyle istotna, że zdaniem organu odwoławczego udzielone przez skarżącą radcy prawnemu Ł. S. pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2018 r. obejmowało swoim zakresem jedynie umocowanie do zastępowania jej przed Wojewódzkim Urzędem Pracy w [...] w postępowaniu toczącym się pod numerem [...] Natomiast postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się pod numerem [...]. Dlatego też organ odwoławczy uznał, że radca prawny Ł. S. nie był umocowany do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Dyrektorem Wojewódzkiego Urzędu Pracy Prawdą jest, że z treści pełnomocnictwa z dnia [...]grudnia 2018 r. wynika, że skarżąca udzieliła go radcy prawnemu Ł' S. do reprezentowanie jej w postępowaniu toczącym się pod [...] a nie pod nr [...]. Niemniej jednak należy zauważyć, że przedmiot wskazanych spraw pozostaje ze sobą w ścisłym związku. Akta kontrolowanej sprawy obejmują oba te postępowania. Należy zauważyć, iż postępowanie administracyjne w sprawie określenia kwoty środków do zwrotu w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych poprzedzane jest postępowaniem w sprawie weryfikacji końcowego wniosku o płatność i jest niejako jego naturalną konsekwencją. Kwestia zakresu umocowania pełnomocnika skarżącej nie budziła wątpliwości organu I instancji, który dalsze czynności w postępowaniu nr[...] prowadził już z udziałem radcy prawnego Ł. S., kierując do niego wszystkie pisma w sprawie oraz umożliwiając mu zapoznanie się z aktami sprawy i zajęcie stanowiska. Należy też zauważyć, że w decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. organ I instancji stwierdził, że "nie kwestionował udzielonego pełnomocnictwa z uwagi na tożsamy zakres przedmiotowy sprawy, a także z uwagi na powinność zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania". Mimo to organ I instancji swoją decyzję wysłał skarżącej, zaś jej pełnomocnikowi jedynie informacyjnie. Ww. działanie organu I instancji jest niezrozumiałe, gdyż z jednej strony organ ten w toku całego postępowania i w treści decyzji traktował radcę prawnego Ł. S. jako pełnomocnika skarżącej, a z drugiej strony pozbawił go tego statusu wysyłając mu decyzję z dnia [...] czerwca 2019 r. jedynie informacyjnie. Tym samym organ I instancji zaprzeczył sam sobie. Jeżeli organ I instancji miał wątpliwości co do zakresu udzielonego przez skarżącą pełnomocnictwa powinien był to zweryfikować w toku toczącego się postępowania, wysyłając stosowne wezwanie do pełnomocnika. Bez tych wyjaśnień organ I instancji nie był uprawniony do kwestionowania zakresu pełnomocnictwa w sposób jak to zrobił w niniejszym postępowaniu, tj. wysyłając pełnomocnikowi skarżącej swoją decyzję jedynie informacyjnie. Reasumując więc zupełnie niezrozumiałe jest dla Sądu postępowanie organu I instancji, który z jednej strony w trakcie postępowania zakończonego wydaną decyzją z dnia [...] czerwca 2019r. traktował r.pr. Ł. S. jako pełnomocnika M. K. - czego dowodem jest także treść uzasadnienia wskazanej decyzji -, a z drugiej strony doręczył swoje końcowe rozstrzygnięcie wskazanemu pełnomocnikowi jedynie informacyjnie (nie wiadomo przy tym w jakim trybie i w oparciu o jaką podstawę prawną). Doręczając swoje rozstrzygniecie w trybie i ze skutkiem procesowym bezpośrednio stronie postępowania organ w istocie pominął jego zdaniem prawidłowo ustanowionego pełnomocnika. Takie postępowanie organu I instancji jest nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne i wprowadza w usprawiedliwiony błąd nie tylko samą stronę, ale i reprezentującego ją profesjonalnego pełnomocnika co do procesowego skutku doręczenia decyzji jak i rozpoczęcia biegu terminu procesowego do złożenia od niej odwołania. Co istotne takie procedowanie organu wprost narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 K.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu, organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W celu realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa. Wskazana zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej, ma na celu wyrównanie z natury nierównych pozycji obywatela i organu w postępowaniu władczym, jakim jest postępowanie administracyjne. Stoi na przeszkodzie temu, by organ wykorzystywał wywołany przez siebie (nawet nieświadomie) u strony błąd w rozumieniu prawa na niekorzyść obywatela (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2019 r. sygn. akt III AUa 462/19. W ślad za wyrokiem NSA z dnia z dnia 17 października 2019 r. sygn. akt I GSK 1406/18, należy zaznaczyć nadto, że zgodnie z zasadą zaufania obywateli do organów państwa nie można na stronę przerzucać błędów lub uchybień popełnionych przez organ prowadzący postępowanie. Jednakże dla ustalenia odpowiedzialności organu za naruszenie omawianej zasady konieczne jest wykazanie, że fakt dezinformacji rzeczywiście wystąpił. Powyższa okoliczność w niniejszej sprawie jest oczywista i jako taka pozostaje niesporna, iż to bezpośrednio działanie organu I instancji wywołało u skarżącej i jej pełnomocnika fakt dezinformacji co do skutku procesowego doręczenia decyzji i daty rozpoczęcia biegu terminu procesowego do jej zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, a także całokształt okoliczności sprawy w tym fakt, iż sporne pełnomocnictwo zostało wystawione w dniu [...]grudnia 2018r. a postępowanie w sprawie [...] zostało wszczęte w dniu [...] grudnia 2018r., należy przychylić się do stanowiska, iż wolą skarżącej było reprezentowanie jej osoby przez ww. pełnomocnika w trakcie przedmiotowego postępowania. Pośrednio tą tezę potwierdza również sporządzone na wezwanie organu II instancji umocowanie przez skarżącą dla r.pr. Ł. S. do złożenia odwołania od decyzji z [...] czerwca 2019r. i reprezentowania jej również przed organem II instancji W świetle całokształtu okoliczności niniejszej sprawy zdaniem Sądu, należy przyjąć, iż udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2018r., pomimo podania w nim błędnego numeru sprawy, odnosiło skutek także w toczącym się przed Dyrektorem Wojewódzkiego Urzędu Pracy postępowaniu administracyjnym w sprawie określenia kwoty środków do zwrotu w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych. W ocenie więc Sądu w realiach niniejszej sprawy wbrew stanowisku organu odwoławczego nie można więc przyjąć, iż składając odwołanie z dnia [...] czerwca 2019r., od decyzji organu I instancji strona uchybiła terminowi do jego wniesienia, albowiem jak wskazano powyżej naruszałoby to wprost wskazaną powyżej zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 K.p.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. – orzekł jak w pkt I wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w pkt II wyroku, na podstawie art. 200 oraz 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w wysokości 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).