II SA/Łd 216/20

Sygn. akt II SA/Łd 216/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2020 roku sprawy ze skargi P.N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie przekazania do ponownego rozpoznania sprawy zwrotu podania dotyczącego wykonania robót na nieruchomości oddala skargę. E.S. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "k.p.a.", uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...], znak: [...], którym w oparciu o przepis art. 66 § 3 k.p.a. zwrócono podanie Dyrektora Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z o.o. S. T. w sprawie wykonanych robót na nieruchomości położonej w miejscowości K., przy ul. A (działka nr ewid. 16/1 i 16/2) jako podanie wniesione do organu niewłaściwego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 12 kwietnia 2019 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. wpłynęło pismo Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z o.o. w K., w treści którego wnioskowano o przeprowadzenie kontroli zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji realizowanej przez P. N. i W. N. na terenie działek geodezyjnych nr 16/1 i 16/2, obręb [...] przy ul. A w K. W dniu 28 maja 2019 r. organ I instancji przeprowadził oględziny na nieruchomości położonej w K przy ul. A działka nr ewid. 16/1 i 16/2, stwierdzając, iż na terenie ww. nieruchomości nie są prowadzone roboty budowlane. Teren nieruchomości został nawieziony ziemią oraz gruzem i sukcesywnie jest niwelowany. Z aktu notarialnego Rep. A nr [...] sporządzonego w dniu 12 stycznia 2005 r. przed notariuszem E. D. w Kancelarii Notarialnej w Ł. wynika, że właścicielami działki nr ewid. 16 w K. przy ul. A zostali W. i P. N. P. N. uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku magazynowego związanego z działalnością rolniczą wydane przez Starostę [...], lecz roboty budowlane związane z ww. obiektami nie zostały rozpoczęte. Wykonano roboty przygotowawcze. Budynek magazynowy został wytyczony na gruncie i został zdjęty humus pod jego budowę. Powyższe działania zostały opisane w dzienniku budowy. P. N. oświadczył, że widoczne na mapach działki nr ewid. 16/2 rowy służyły niegdyś do nawadniania pól zgodnie z opinią biegłego sądowego do spraw melioracji i nie są to zaewidencjonowane urządzenia melioracji wodnych. W dniu kontroli stwierdzono, że działka nr ewid. 25 (od wschodniej strony nieruchomości należącej do Państwa N.) znajduje się wyżej niż działka nr ewid. 16/2. Teren działki nr ewid. 15 znajduje się na podobnym poziomie rzędnej jak działka nr ewid. 16/2. P. N. oświadczył, że kanał odprowadzający wody popłuczne ze stacji uzdatniania wody w I. do rzeki [...] wykonany jest z rur PCV o średnicy 200 mm, długości 65,7 m (przez działkę nr ewid. 16/1 i 16/2). Kanał zagłębiony jest około 1,8 m na gruncie przy wylocie do rzeki. Następnie organ I instancji postanowieniem z dnia [...], nr [...], znak: [...], w oparciu o przepis art. 66 § 3 k.p.a. zwrócił podanie Dyrektora Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z o.o. S. T. wniesione do organu w dniu 12 kwietnia 2019 r., w sprawie wykonanych robót na nieruchomości położonej w miejscowości K., przy ul. A (działka nr ewid. 16/1 i 16/2) jako podanie wniesione do organu niewłaściwego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Przedsiębiorstwo Komunalne Gminy K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie skarżącej o wizji na terenie nieruchomości z udziałem inwestorów, a także poprzez uniemożliwienie skarżącej przed wydaniem zaskarżonego postanowienia wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, w wyniku czego zostało naruszone prawo skarżącej do czynnego udziału w postępowaniu, - art. 66 § 3 k.p.a. w związku z art. 77 k.p.a. w wyniku uznania, że przedmiotem żądania skarżącej było naruszenie warunków służebności przesyłu, w sytuacji gdy skarżąca żądała w podaniu przeprowadzenie kontroli zgodności wykonywanych prac ziemnych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, - art. 7, 77 § k.p.a. poprzez zaniechanie ustalenia związku prowadzonych przez W. i P. N. - inwestorów prac ziemnych polegających na podwyższeniu poziomu gruntu na działkach o nr 16/1 i 16/2 przy ul. A w K. z rozpoczętą budową budynku magazynowego. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji, powołując się w pierwszej kolejności na przepis art. 66 § 3 k.p.a., wskazał, że Przedsiębiorstwo Komunalne Gminy K. Sp. z o.o. pismem z dnia 9 kwietnia 2019 r. (data wpływu do organu: 12.04.2019 r.) wystąpiło do organu I instancji o przeprowadzenie kontroli zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji realizowanej przez P. N. i W. N. na terenie działek geodezyjnych nr 16/1 i 16/2, obręb [...], przy ul. A w K. Mając na uwadze powyższe organ II instancji stwierdził, że kwestie poruszone ww. piśmie zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane należą do właściwości organów nadzoru budowlanego. Organ II instancji, odwołując się do orzecznictwa NSA, zgodził się z organem I instancji, iż nawiezienie ziemi i podniesienie terenu nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego (wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2002 r., IV SA 76/01, wyrok NSA z dnia 1 lutego 2007 r., II OSK 813/06). Dodał przy tym, że tego rodzaju prace nie mogą być również zakwalifikowane jako budowla ziemna, o której mowa w przepisie art. 3 pkt 3, gdyż tego rodzaju obiekt musi stanowić całość techniczno-użytkową (np. nasyp ziemi, wał przeciwpowodziowy). Jednocześnie organ II instancji zauważył, że z treści protokołu z przeprowadzonych w dniu 28 maja 2019 r. czynności kontrolnych organu I instancji wynika, iż wykonano roboty przygotowawcze, tj. budynek magazynowy został wytyczony na gruncie i został zdjęty humus pod jego budowę, a powyższe działania zostały opisane w dzienniku budowy. Ponadto organ II instancji wskazał, że właściciel działki nr ewid. 16 w K. przy ul. A P. N. uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku magazynowego związanego z działalnością rolniczą wydane przez Starostę [...]. W ocenie organu II instancji nie została pozyskana przez organ I instancji, choćby od inwestora, decyzja o pozwoleniu na budowę, a ma to znaczenie dla podjęcia prac przygotowawczych na terenie przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem organu II instancji, samo nawiezienie ziemi, jeśli nie ma związku z prowadzoną budową, to nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego, jednak to nie zostało wyjaśnione przez organ I instancji. Organ II instancji stwierdził zatem, że bezzasadnie zostało zwrócone podanie Przedsiębiorstwu Komunalnemu Gminy K. Sp. z o.o., ponieważ treść podania z dnia 9 kwietnia 2019 r. bezspornie wskazywała, że organ nadzoru budowlanego szczebla podstawowego jest właściwy do jego rozpoznania w kwestii dotyczącej prawidłowości prowadzonego procesu inwestycyjnego. Organ II instancji dodał przy tym, że w świetle argumentów strony zawartych w zażaleniu, iż przedmiotem żądania skarżącej nie było naruszenie warunków służebności przesyłu, gdyż żądała przeprowadzenia kontroli zgodności wykonanych prac ziemnych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ II instancji podkreślił przy tym, że jeśli organ ustalił, że doszło jedynie do nawiezienia ziemi, to powinien rozważyć przekazanie wniosku do właściwego organu. Organ II instancji wyjaśnił także, iż kwestie stosunków wodnych nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego, co wynika z art. 29 ust. 3 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Skargę na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył P. N., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zwrot kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, iż samo nawiezienie ziemi, jeśli nie ma związku z prowadzoną budową, nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Następnie skarżący dodał, że skoro fakt ten został potwierdzony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w protokole z przeprowadzonych czynności kontrolnych w dniu 28 maja 2019 r. i stanowił, że: "w dniu kontroli stwierdzono, iż na terenie ww. nieruchomości nie są prowadzone roboty budowlane" oraz w postanowieniu PINB z dnia [...] zostało potwierdzone, że prowadzona na w/w nieruchomości niwelacja terenu nie jest związana z inwestycją dotyczącą budowy, to niezrozumiałe są dalsze wątpliwości organu wyższej instancji co do tego, czy nawiezienie ziemi ma cokolwiek wspólnego z robotami budowlanymi. Skarżący wskazał również, że powierzchnia przedmiotowej nieruchomości wynosi 15 798,00 m2, a wyodrębniona powierzchnia zabudowy budynkiem mieszkalnym, jak wynika z projektu budowlanego, wynosi 172,65 m2, oraz budynku magazynowego wynosi 153,00m2, co łącznie daje powierzchnię zabudowy 325,65m2. Ponadto skarżący podniósł, że organ I instancji potwierdził w protokole, iż w miejscu wytyczenia budynku magazynowego został zdjęty humus pod jego budowę, co zostało również potwierdzone w dzienniku budowy. Skarżący podniósł także, iż nieprawdą jest, iż Przedsiębiorstwo to nie zostało powiadomione o terminie przeprowadzenia czynności kontrolnych na przedmiotowej nieruchomości przez organ I instancji, bowiem w tym dniu o ustalonej porze przyjechali na oględziny przedstawiciele Przedsiębiorstwa, ale niestety nie wysiedli z samochodu i po kilku minutach odjechali. Inspektor PINB poinformowała podczas kontroli, że powiadomiła telefonicznie Przedsiębiorstwo o terminie kontroli. Skarżący zauważył również, że nie tylko inwestor zgodnie z zawiadomieniem z dnia 7 maja 2019 r. dostarczył wszelką dokumentację, w tym pozwolenie na budowę, dziennik budowy itp., ale również Inspektor PINB potwierdziła, że w swoich zasobach PINB posiada te dokumenty, ze względu na prowadzone wcześniej inne postępowanie dotyczące tej nieruchomości. W dalszych motywach skargi skarżący podniósł, że w związku z tym, iż zaraz po wydanym zaskarżonym postanowieniu organ II instancji odesłał akta sprawy do organu I instancji nie czekając do uprawomocnienie się orzeczenia i tym samym pozbawił prawa strony do możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed złożeniem skargi, to po otrzymaniu informacji, że akta sprawy trafiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wskazał, że dokona przeglądu akt sprawy i zastrzega możliwość uzupełnienia skargi o kolejne zarzuty dotyczące zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Pismem z dnia 30 marca 2020 r. skarżący w ramach uzupełnienia skargi z dnia 31 stycznia 2020 r. wskazał, że organy prowadzące postępowanie w przedmiotowej sprawie nie sprawdziły, czy Przedsiębiorstwu Komunalnemu Gminy K. Sp. z o.o. przysługuje przymiot strony postępowania. Tym samym w jego ocenie organy naruszyły szereg przepisów prawa, gdyż umożliwiły zapoznanie się pracownikom Przedsiębiorstwa nie tylko z aktami sprawy dotyczącymi budowy budynku mieszkalnego i magazynowego, ale ujawnili również dane dotyczące skarżącego. Zdaniem skarżącego, Przedsiębiorstwo nie posiada interesu prawnego i faktycznego do prywatnej inwestycji budowalnej i pozostałej części nieruchomości poza pasem o szerokości 1,2 m, na którym znajduje się kanał. Organy przekazały orzeczenie Przedsiębiorstwu dotyczące przedmiotowej nieruchomości o powierzchni całkowitej 15 79,00 m2. Skarżący na poparcie swej argumentacji odwołał się do orzeczeń, potwierdzających w jego ocenie, że ww. Przedsiębiorstwo korzysta z części nieruchomości bezprawnie. Ponadto podniósł zarzut nierównego traktowania spraw i podmiotów przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Ł., tj. skarżącego i Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K., na przykładzie innych spraw. W związku z powyższym skarżący wniósł o rozpoznanie kwestii przysługiwania ww. Przedsiębiorstwu przymiotu strony postępowania, a tym samym, czy organy słusznie wydały postanowienia owemu Przedsiębiorstwu, dopuszczając do możliwości zapoznania się z danymi zawartymi w aktach sprawy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 czerwca 2020r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin posiedzenia w tej sprawie został wyznaczony na dzień 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z art.134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy czym zakresem kontroli sądu nie są objęte kwestie związane z pokrzywdzeniem strony decyzją (postanowieniem), czy negatywnymi dla niej skutkami i podobnie kwestie naruszeń zasad współżycia społecznego, jedyne bowiem kryterium kontroli, jak wskazano powyżej, stanowi legalność działania organu administracji publicznej. Jednocześnie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a wobec spełnienia tegoż warunku, przedmiotowa sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym we wskazanym trybie w drodze ww. zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 czerwca 2020 r., a Sąd przy jej rozpoznaniu kierował się ww. normą art. 134 § 1 p.p.s.a. kreującą obowiązek rozpoznania sprawy z uwzględnieniem całokształtu ewentualnych naruszeń prawa materialnego i procesowego, w tym także tych niewykazanych przez skarżącego w ramach zgłoszonych w skardze zarzutów i wniosków. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], uchylające w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nr [...], którym zwrócono podanie Dyrektora Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z o.o. w sprawie wykonania robót na nieruchomości położonej w K. przy ul. A (działka nr ewid. 16/1 i 16/2) jako podanie wniesione do organu niewłaściwego i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie nakreślonej wyżej kognicji sądów administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem postanowienie to nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie powołanego wyżej art. 145 § 1 p.p.s.a. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest zasadność zwrócenia podania Dyrektora Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z.o.o. zawierającego żądanie przeprowadzenia kontroli zgodności wykonania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji realizowanej przez P. N. i W. N. na terenie działem geodezyjnych nr 16/1 i 16/2 obręb [...] przy ul. A w K., na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Zgodnie z powołanym art. 66 § 3 k.p.a., jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zastosowanie powyższej normy prawnej warunkowane jest wniesieniem podania do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie da się ustalić po analizie treści podania lub gdy w sprawie właściwym jest sąd powszechny. W przedmiotowej sprawie nie ziściła się żadna z powyższych przesłanek uzasadniających zwrot przedmiotowego podania. W ocenie Sądu, treść pisma Dyrektora Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy K. Sp. z o.o. nie budzi wątpliwości. Zawarto w nim żądania przeprowadzenia kontroli zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę na przedmiotowej nieruchomości. Powyższe żądanie wpisuje się w dyspozycję art. 84a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zauważyć przy tym należy, że zadania organów nadzoru budowlanego określone zostały w art. 84 ww. ustawy. Do zadań tych m.in., zgodnie z art. 84 ust. 1 pkt 1, należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlane, a w myśl art. 84a ust. 1 pkt 1 kontrola ta obejmuje m.in. kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę. Niewątpliwie zatem organem właściwym do rozpatrzenia powyższego podania jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. jako organ właściwy miejscowo, zgodnie z kompetencjami, które wskazane zostały w art. 83 ustawy Prawo budowlane. Słusznie zauważył organ II instancji, iż wskazany powyżej organ, w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 28 maja 2019 r., ustalił, że dokonano wytyczenia na gruncie budynku magazynowego i zdjęty został humus pod jego budowę. Powyższe zostało odnotowane w dzienniku budowy. Wskazane prace niewątpliwie wpisują się w dyspozycję art. 41 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym pracami przygotowawczymi są wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie i wykonanie niwelacji w terenie. Niewątpliwie kwestią wymagającą wyjaśnienia jest, czy na terenie przedmiotowej inwestycji wykonane zostały prace przygotowawcze, roboty budowlane i w jakim zakresie, a także czy związane były one z realizacją inwestycji, na wykonanie której inwestor uzyskał już pozwolenie na budowę, czy też dotyczyły innej inwestycji. Odnosząc się przy tym do podniesionej przez skarżącego w uzupełnieniu skargi kwestii posiadania przez Przedsiębiorstwo Komunalne Gminy K. Sp. z o.o. przymiotu strony, Sąd stwierdził, iż nie budzi on wątpliwości w niniejszej sprawie, albowiem - jak wskazał sam skarżący - Przedsiębiorstwo to "nie posiada interesu prawnego i faktycznego do prywatnej inwestycji budowalnej i pozostałej części nieruchomości poza pasem o szerokości 1,2 m, na którym znajduje się kanał". Ta okoliczność, wbrew twierdzeniom skarżącego, daje podstawy do przyjęcia, iż ww. Przedsiębiorstwu przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Wskazać w tym względzie bowiem należy, że w świetle art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowalne (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186), powoływanej w niniejszym uzasadnieniu także jako: "ustawa Prawo budowlane", stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 20) tej ustawy pod pojęciem obszaru oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. W ocenie Sądu wskazana przez skarżącego okoliczność, iż na ww. części nieruchomości znajduje się kanał oraz fakt, że prowadzona przez skarżącego niwelacja terenu skutkuje naruszeniem służebności przesyłu utrudniając dostęp do urządzenia przesyłowego, a także uszkodzenia tego kanału, dają podstawy do przyjęcia, iż ww. Przedsiębiorstwu przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Natomiast kwestia, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ nie poczynił dostatecznych ustaleń w tym zakresie dowodzi, iż uzasadnienie to zostało sporządzone z naruszeniem art. 124 § 2 k.p.a., aczkolwiek, w ocenie Sądu, naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a jedynie tego rodzaju naruszenia prawa mogłoby stanowić podstawę do uwzględnienia skargi w niniejszej sprawie. Reasumując, Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących wskazanych w niej i jej uzupełnieniu naruszeń prawa, w szczególności nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skargę należało zatem oddalić jako niezasadną. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. ał