II SAB/Sz 35/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2021 r. sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 29 lipca 2020 r. K. N. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej, do Komendy Policji, dalej również jako: "Komendant", "wniosek o wydanie kopii nagrań pobytu w Izbie Zatrzymań cela nr [...] w dniach [...] do [...] lipca 2020 roku oraz SKARGA na procedowanie organu Policji w D. i S. i popełnienie przestępstw przez policjantów i lekarzy". Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. nr l.dz. [...] Komendant przekazał ww. wniosek do Prokuratury Rejonowej w K. celem poddania ocenie prawnokarnej oraz włączył ją do prowadzonego postępowania skargowego. O sposobie załatwienia skargi Komendant zawiadomił skarżącego pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., w którym odniósł się do wniosku o wydanie dokumentów związanych z pobytem skarżącego w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych (PDOZ) w Komendzie Policji oraz zarejestrowanego przez monitoring obrazu, uznając artykułowane w tym zakresie żądania skarżącego za nieuzasadnione. Pismem z dnia 15 lutego 2021 r. K. N. złożył skargę na bezczynność Komendanta w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 29 lipca 2020 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniach [...] lipca 2020 r. skarżący został bezprawnie pozbawiony wolności w Izbie Zatrzymań w Komendzie Policji po tym jak został pobity przez funkcjonariuszy policji z D.. Sprawa ta zawisła przed SR w K. (II Kp [...]), RPO i RPP, oraz przed PR w K., gdzie skarżący ma status pokrzywdzonego (PR 3 [...] ). Wnioskiem z dnia 29 lipca 2020 r., na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP, skarżący zwrócił się do organu o wydanie kopii dokumentacji dotyczącej udzielanych mu świadczeń medycznych, wydawanych leków, wydawanych posiłków, wykazu wydanych mu rzeczy do celi, dezynfekowania pomieszczenia, gdzie znajdowała się toaleta, umywalka, prysznic, ewentualnego dostarczenia papieru toaletowego i mydła, zapewnienia skarżącemu korzystania z prysznica i spaceru na świeżym powietrzu, zapewnienia w celi wentylacji z dopływem świeżego powietrza oraz dopływu naturalnego światła, odmowy dostarczenia papieru, kopert i przedmiotu piszącego, związanej z prawem funkcjonariusza Policji do kontrolowania czynności sporządzania pism przez skarżącego, odmowy zapewnienia dostępu do posługi duszpasterskiej i telefonicznego kontaktu z adwokatem, związanej z odebraniem materaca, koca i pościeli, wykazu ilości rzeczy znajdujących się w magazynie rzeczy wydawanych osadzonym, ewentualnie będących na stanie. Skarżący wskazał, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał żadnej odpowiedzi w tym przedmiocie, pomimo że w innym zakresie (skargi) odpowiedź została mu udzielona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zgodnie z § 43 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 2012 r. w sprawie pomieszczeń przeznaczonych dla osób zatrzymanych lub doprowadzonych w celu wytrzeźwienia, pokoi przejściowych, tymczasowych pomieszczeń przejściowych i policyjnych izb dziecka, regulaminu pobytu w tych pomieszczeniach, pokojach i izbach oraz sposobu postępowania z zapisami obrazu z tych pomieszczeń, pokoi i izb (Dz.U. z 2012 r. poz. 638), zapisany obraz z pomieszczeń dla osób zatrzymanych jest udostępniany przez kierownika jednostki organizacyjnej Policji na pisemny wniosek uprawnionego organu. Z uwagi na przekazanie materiałów związanych z zatrzymaniem skarżącego do Prokuratury Rejonowej w K. celem poddania ocenie prawnokarnej, zarówno dokumentacja związana z pobytem skarżącego w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych (PDOZ) w Komendzie Policji, jak i zapis obrazu z tych pomieszczeń, z uwagi na przedmiot postępowania karnego toczącego się w sprawie okoliczności zatrzymania skarżącego, mogą być udostępnione na wniosek Sądu lub Prokuratury, a także w trybie uregulowanym w przepisach kodeksu postępowania karnego. Materiały, które zostały zebrane w ramach prowadzonej w stosunku do skarżącego interwencji zostały włączone do postępowania przygotowawczego zarejestrowanego pod l.dz. [...], [...], prowadzonego w Komisariacie Policji w D. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w K.. Zważywszy na powyższe, Komendant wskazał, że odpowiedział na wniosek skarżącego w przedmiocie udostępnienia dokumentów związanych z pobytem skarżącego w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych (PDOZ) w Komendzie Policji oraz zarejestrowanego przez monitoring obrazu, w czasie nieznacznie przekraczającym 14 dni od dnia złożenia wniosku, wskazując jako przyczynę późniejszego udzielenia odpowiedzi przekazanie materiałów do Prokuratury i wyjaśnienie zarzutów zgłoszonej przez skarżącego równocześnie skargi w tym zakresie, w związku z czym nie pozostaje w bezczynności. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Organem, który może wydać zezwolenie na rozpowszechnianie wiadomości z postępowania przygotowawczego, jest prokurator, a po wpłynięciu aktu oskarżenia do sądu organem właściwym jest sąd (art. 241 § 1 k.k., art. 156 k.p.k., art. 217 § 1 k.p.k.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 225 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego przepisu Sąd rozpoznał sprawę bez wyznaczania rozprawy. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ (podmiot obowiązany) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Przechodząc do analizy charakteru żądanej we wniosku informacji, należy odwołać się do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.". Z przepisu tego wynika, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych rozumianych jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. Przepis art. 6 ustawy zawiera przykładowy katalog informacji oraz danych, które podlegają reżimowi ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydująca jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji. Jednocześnie, należy zwrócić uwagę na regulację art. 5 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W rozpatrywanej sprawie, skarżący, wnioskiem z 29 lipca 2020 r., zwrócił się do Komendanta Policji o udostępnienie informacji publicznej poprzez wydanie dokumentów związanych z pobytem skarżącego w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych (PDOZ) w Komendzie Policji oraz zarejestrowanego przez monitoring obrazu. O sposobie załatwienia skargi Komendant zawiadomił skarżącego pismem nr [...], doręczonym mu w dniu 24 sierpnia 2020 r., w którym wskazał, że materiały, których żądał skarżący, zostały zebrane w ramach prowadzonej w stosunku do skarżącego interwencji i włączone do postępowania przygotowawczego zarejestrowanego pod l.dz. [...], [...], prowadzonego w Komisariacie Policji w D. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w K.. Z uwagi na przedmiot postępowania karnego toczącego się w sprawie okoliczności zatrzymania skarżącego, żądane materiały mogą być udostępnione wyłącznie na wniosek sądu lub prokuratury. Jak już wyżej wskazano, dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom. Dotyczy to w szczególności ograniczenia z uwagi na tajemnicę śledztwa (postępowania przygotowawczego) i wszelkie aspekty zabezpieczenia prawidłowego toku tego postępowania. Na etapie postępowania przygotowawczego wszelkie dokumenty i informacje dotyczące śledztwa może przekazywać wyłącznie prokurator (art. 156 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 30). Przedmiotem powyższej ochrony jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości przez zabezpieczenie postępowania przygotowawczego przed przedwczesnym rozpowszechnianiem zgromadzonych w tym stadium wiadomości, co mogłoby utrudnić lub udaremnić postępowanie karne lub wykrycie sprawcy przestępstwa. Prawnokarny zakaz rozpowszechniania wiadomości z postępowania przygotowawczego trwa do czasu ich ujawnienia w postępowaniu sądowym. Dopiero bowiem rozprawy sądowe są publiczne i jawne (art. 355 – 357 k.p.k.). Wobec powyższego nie można zatem uznać, że organ w jakikolwiek sposób pozostał bezczynny wobec złożonego przez skarżącego wniosku. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę.