II SA/Wa 172/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi D... Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w T. na decyzję Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją - wobec art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwaną dalej "K.p.a.") oraz art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji" - odmówiono udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku D. [...] S.K.A., zwanej dalej "Spółką", który wpłynął [...] sierpnia 2018 r. W uzasadnieniu orzeczenia przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - wniosek obejmował udostępnienie informacji w zakresie przesłania na adres Spółki informacji - w przypadku ilu beneficjentów, którzy znajdują się na "[...]", zwanej dalej "Listą", wszczęto kontrolę wskaźnika eksportu, który winien zostać osiągnięty po upływie 30 miesięcy od daty zakończenia realizacji danego projektu wraz z przesłaniem wytworzonej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako "PARP") dokumentacji, potwierdzającej rozpoczęcie takiej kontroli u danego beneficjenta, - pismem z 11 września 2018 r. poinformowano Spółkę, że wnioskowane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, i mogą być udostępnione w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; w związku z tym PARP wezwała Spółkę do wykazania w terminie 14 dni okoliczności uzasadniających udostępnienie żądanych informacji; poinformowano Spółkę, że PARP nie ma wnioskowanych danych w postaci tzw. informacji prostej, niewymagającej przetworzenia i dostępnej bez konieczności podjęcia dodatkowych czynności, związanych z jej opracowaniem; wyjaśniono również, że przygotowanie odpowiadającej żądaniu informacji wymaga podjęcia dodatkowych czynności, połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz z zaangażowaniem określonych środków kadrowych i finansowych; powołano ponadto wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2008 r. (sygn. akt I OSK 521/07 – dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); wskazano tam: "gdy sporządzenie wykazów oraz udzielenie informacji żądanych we wniosku, z uwagi na ich zakres oraz czasokres, którego mają dotyczyć, wymaga od organu zaangażowania środków zmierzających do zestawienia konkretnych danych z określonego czasu, poczynienia wyliczeń oraz różnego rodzaju porównań, żądanie udostępnienia takiej informacji podlega szczególnym rygorom, gdyż ma charakter informacji przetworzonej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej", - w odpowiedzi Spółki - z 1 października 2018 r. - podniesiono, że objęte wnioskiem Spółki dane nie stanowią informacji przetworzonej, w rozumieniu ustawy o informacji; ich przekazanie nie wymaga, bowiem ponadstandardowego nakładu pracy, czy też podejmowania działań, niemieszczących się w ramach podstawowych kompetencji PARP; wniosek dotyczy w części dokumentów już wytworzonych - tym samym informacji publicznej istniejącej, w kształcie objętym wnioskiem (dokumentacja potwierdzająca rozpoczęcie kontroli u danego beneficjenta); Spółka określiła ważny interes publiczny, rozumiany jako dążenie do uzyskania stanu, w którym wszyscy beneficjenci, będą podlegać działaniom kontrolnym, prowadzonym w oparciu o jednolicie stosowane kryteria kontroli oraz jednolicie interpretowane i rozumiane wymogi (takie jak np. wskaźniki rezultatu), których spełnienie jest obowiązkiem beneficjenta i wpływa na wynik czynności kontrolnych; w efekcie, działania Spółki mogą doprowadzić do poprawy sposobu funkcjonowania instytucji publicznej, jaką jest PARP i mają znaczenie dla wszystkich beneficjentów, a zatem szerokiego kręgu potencjalnych zainteresowanych; powodem podjęcia przez Spółkę działań są nieprawidłowości, jakie ujawniono w zakresie nieprzestrzegania przez PARP obowiązkowych procedur i regulaminów, dotyczących zasad prowadzenia oceny wniosków o dofinansowanie; leży, bowiem w interesie ogółu przedsiębiorców i obywateli, aby instytucja publiczna - zajmująca się m.in. rozdziałem wielomilionowych kwot dofinansowania i realizująca w ten sposób założenia i cele programów operacyjnych, mających znaczenie dla całej gospodarki - działała rzetelnie, przejrzyście i sprawnie; uzyskane przez Spółkę dane mają posłużyć do podjęcia działań, służących osiągnięciu takiego celu; jednocześnie Spółka ograniczyła zakres wniosku o udostępnienie informacji do przekazania dokumentacji potwierdzającej rozpoczęcie kontroli u danego beneficjenta figurującego na Liście, - decyzją z [...] października 2018 r. PARP odmówiła udostępnienia informacji publicznej, gdyż Spółka nie wykazała istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej przetworzonej; żądający takiej informacji powinien - dla jej uzyskania - wykazać nie tylko jej wagę dla dużego kręgu odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego, - wobec Skargi spółki na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 25 września 2019 r. (sygn. akt II SA/Wa 6/19) - uchylił zakwestionowane orzeczenie i zobowiązał PARP do ponownego rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, z uwzględnieniem stwierdzonych przez Sąd uchybień, oraz wydania decyzji zgodnej z prawem i prawidłowo uzasadnionej; Sąd uznał za uzasadniony zarzut naruszenia art. 7, 77 oraz 107 § 3, wobec art. 8 § 1 i art. 11, K.p.a.; wskazał, że w uzasadnieniu decyzji nie opisano istotnych realiów sprawy - jakie czynności winien podjąć organ w celu udostępnienia żądanej informacji, jaki nakład pracy (czasokres) i w jakim składzie osobowym musi zostać wykonany, w celu zebrania tej informacji; w uzasadnieniu wyroku podkreślono, że za informację publiczną przetworzoną uznaje się tą, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez zobowiązany podmiot pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (tak wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1746/14 – dostępny w CBOSA); przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych, i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby Wnioskodawcy; tym samym również suma informacji prostych - w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonność, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (tak wyroki NSA o sygn. akt I OSK 977/11, 863/14, 1645/14 - dostępne w CBOSA); w judykaturze przyjmuje się również, że informacja publiczna przetworzona to taka, która stanowi wynik ponadstandardowego nakładu pracy zobowiązanego podmiotu, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniania w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie wskazanych przezeń kryteriów; jest to zatem informacja przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy - wedle wskazanych przez niego kryteriów na podstawie pierwotnego zasobu danych (tak wyroki NSA o sygn. akt I OSK 2149/12, 89/13 i 747/14 – dostępne w CBOSA); o informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie obejmuje wprawdzie informacje proste, będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) przesądza o tym, że w istocie żądana jest informacja przetworzona; dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany - w szczególności analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów dla wybrania tylko tych, na które oczekuje wnioskodawca (tak: wyroki NSA: o sygn. akt I OSK 977/11, 1199/11 i 140/14 – dostępne w CBOSA), - ponownie rozpoznając sprawę wskazano, że - zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji - prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, - w kontekście udostępnienia żądanej informacji publicznej - przesłania na adres Spółki dokumentacji, potwierdzającej rozpoczęcie kontroli u danego beneficjenta, figurującego na Liście – przeanalizowano zakres niezbędnych czynności, związanych z jej opracowaniem oraz zaangażowania środków kadrowych i finansowych, - Lista obejmuje 133 projekty; każdy z nich to średnio 5 segregatorów dokumentacji; oznacza to, że liczba tomów akt do przekartkowania wynosi ok. 665 segregatorów; w ramach każdego projektu przeprowadzono - na miejscu realizacji inwestycji - minimum 2 - 3 kontrole; finansowanie Programu Operacyjnego "[...]" zakończono w 2015 roku; znaczną część dokumentacji już zarchiwizowano - 109 ze 133 projektów znajduje się poza siedzibą PARP, - sprowadzenie takiej ilości dokumentacji niewątpliwie wygeneruje dodatkowe koszty administracyjne w PARP - pokrywane z budżetu państwa; konieczne jest również wygospodarowanie przez PARP dodatkowej powierzchni, która będzie odpowiadała warunkom do przechowania dokumentacji, zgromadzonej w 99 pudłach archiwalnych, - przygotowanie żądanych pism wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej oraz zweryfikowania kolejno poszczególnych tomów akt w celu odszukania pisma informującego o planowanej do przeprowadzenia kontroli, następnie zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną oraz wykonania kserokopii dokumentów; co istotne, dokumentacja w poszczególnych segregatorach nie była układana systemowo; oznacza to konieczność dokładnego sprawdzenia poszczególnych tomów akt w celu odszukania żądanych pism, - do wykonania tego rodzaju pracy - biorąc pod uwagę termin, w jakim informacja publiczna powinna zostać udostępniona (14 dni licząc od dnia jej wpływu) - konieczne byłoby oddelegowanie minimum 3 pracowników; stanowi to połowę etatów wykonujących pracę merytoryczną sekcji; takie zaangażowanie osób w sprawę przyczyniłoby się bez wątpienia do opóźnień w obsłudze zadań bieżących, - Wnioskodawca w tym samym czasie - oprócz przedmiotowego wniosku - zwrócił się z dwoma innymi wnioskami o udostępnienie informacji publicznej - przekazanie pism informujących: - beneficjentów figurujących na Liście, o wynikach weryfikacji złożonych przez nich wniosków o płatność końcową; - o wyborze danego projektu do udzielenia wsparcia, zawierających informacje o ilości przyznanych punktów, w tym punktów cząstkowych za poszczególne kryteria, przekazanych czy wysłanych do beneficjentów, którzy znajdują się na Liście, - przygotowanie przez PARP wszystkich informacji w żądanym kształcie i terminie oznaczałoby zaangażowanie nie tylko wszystkich pracowników sekcji odpowiedzialnej za przygotowanie dokumentacji, ale również pomoc ze strony pracowników innych sekcji Departamentu Kontroli, - odmawiając udzielenia informacji wzięto pod uwagę wszystkie powyższe aspekty sprawy; PARP nie kwestionuje, że żądana informacja stanowi publiczną; natomiast nakład pracy, zaangażowanie osób i środków finansowych w przygotowanie specjalnie dla Wnioskodawcy informacji - według podanych przez niego kryteriów - czynią tą informację przetworzoną, a Spółka, nie wykazała szczególnie znaczącego interesu publicznego, zasługującego na konieczność poświecenia takiego nakładu pracy i zaangażowania dodatkowych środków w celu jej udostępnienia, - istnieje również kwestia projektów, które są objęte prowadzonymi postępowaniami administracyjnymi, w celu odzyskania nieprawidłowo wydatkowych środków unijnych; nie można wykluczyć, że przedmiotowe zawiadomienia o planowanych kontrolach stanowią dokumentację postępowań, które znajdują się w innej sekcji Departamentu Kontroli; gdy beneficjent - zgodnie z obowiązującym prawem - odwołał się od decyzji PARP do II. Instancji, a dokumentacja postępowania została przekazana dla rozpatrzenia odwołania, niezbędne będzie również zaangażowanie zasobów kadrowych innych instytucji dla pozyskania przedmiotowego dokumentu - Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (gdy złożono skargę na decyzję); PARP podjęła czynności w zakresie weryfikacji, które projekty - figurujące na Liście - podlegają procedurze administracyjnej; obecnie PARP prowadzi 8 postępowań administracyjnych; dotychczas wydano 34 decyzje administracyjne, z czego od 10 wniesiono odwołania do organu II. instancji i przekazano tam akta administracyjne, - przywołano wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2019 r. (sygn. akt II SA/Wa 8/19), który - rozpatrując skargę Spółki na rozstrzygnięcie PARP z [...] października 2018 r. - nie zgodził się z jej argumentacją, jakoby samo ewentualne ustalenie określonych nieprawidłowości przy podziale środków na dofinansowanie w ramach działania realizowanego dla naboru z 2013 roku wystarczająco uprawdopodabniało ich wyeliminowanie w przyszłości; bez wykazania szczególnego interesu możliwe jest żądanie każdej informacji publicznej pod warunkiem, że jej udostępnienie nie wymaga jej przetworzenia, - z powyższych względów niezasadne jest stanowisko Spółki, że udostępnienie żądanej informacji publicznej nie wymaga ponadstandardowego nakładu pracy oraz, że nie wymaga podejmowania działań, niemieszczących się w ramach podstawowych kompetencji PARP; wniosek Spółki nie dotyczy informacji prostej ale obejmuje obszerny zbiór informacji, wymagających przetworzenia i poważnego zaangażowania osobowego oraz technicznego podmiotu udostępniającego - informację przetworzoną, - stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2018 (sygn. akt I OSK 915/16 – dostępny w CBOSA); wskazano tam: "przetworzenie może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona.", - w świetle powyższego - przed wydaniem decyzji w sprawie - istniała podstawa do wezwania Spółki, do wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji, - analiza treści pisma Spółki z [...] października 2018 r. - gdzie wskazano, że celem otrzymania informacji publicznej jest dążenie do uzyskania stanu, w którym wszyscy beneficjenci będą podlegać działaniom kontrolnym prowadzonym w oparciu o jednolicie stosowane kryteria kontroli oraz jednolicie interpretowane i rozumiane wymogi - nie prowadzi do wniosku, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu ogółu; chęć poprawy działalności Instytucji publicznej w obszarze kontroli obecnych i potencjalnych beneficjentów bez wskazania na konkretne działania konieczne dla osiągnięcia zamierzonego celu, nie wyczerpuje przesłanki ustawowej określonej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji; Spółka nie zdefiniowała działań, które miałyby przyczynić się do poprawy funkcjonowania PARP - w szczególności w zakresie realizacji jej ustawowych zadań; tylko takie argumenty mogły być uznane jako zasadne z punktu widzenia ochrony szczególnego interesu publicznego, - brak wykazania przez Spółkę wpływu żądanej informacji na działalność publiczną PARP jest równoznaczne z brakiem wystąpienia szczególnie istotnego interesu publicznego; w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji stanowi to podstawę negatywnego załatwienia wniosku Spółki; nie sposób bowiem uznać, że Spółka - będąca podmiotem sektora prywatnego - ma realne możliwości oddziaływania na proces legislacyjny lub kształt wytycznych Ministra Inwestycji i Rozwoju, dotyczących wdrażania funduszy unijnych przez PARP, - żądający informacji publicznej przetworzonej powinien - w celu jej uzyskania - wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realna możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (tak: wyroki NSA o akt I OSK 1365/11 oraz 3097/12 – dostępne w CBOSA); przez użycie słów "szczególnie istotne", prawodawca wyraził kwalifikowaną formę interesu publicznego; Wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego dla udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, jak również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość poprawy dotychczasowej działalności PARP; jakkolwiek pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, niemającym zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa, niemniej interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych, jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa; jak podnosi się w literaturze prawniczej: "brak jest ustawowej definicji pojęcia szczególna istotność dla interesu publicznego, należy jednak zwrócić uwagę na to, że ustawodawca uznaje tu wyraźnie prymat interesu publicznego nad interesem prywatnym i ogranicza prawo do informacji publicznej (...). Przepis ten ma przeciwdziałać zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych (np. pisanie pracy naukowej) lub komercyjnych (np. żądanie przez kancelarie prawne znacznej liczby wokand lub odpisów wyroków). Nie wystarczy przy tym, że uzyskanie informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego. Ma być szczególnie istotne, co stanowi dodatkowy kwalifikator przy ocenie, czy mamy do czynienia z informacją przetworzoną" (tak: Irena Kamińska i Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Art. 3. W: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III. Wolters Kluwer 2016). W skardze Spółka zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, poprzez jego błędną wykładnię i w efekcie niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem skarżącej pominięto, że uzyskanie przez Spółkę wnioskowanej informacji publicznej spełnia przesłankę szczególnego znaczenia dla interesu publicznego. W uzasadnieniu podniesiono: - PARP przyjęła, że skoro Spółka nie ma realnej możliwości oddziaływania na proces legislacyjny lub kształt wytycznych Ministra Inwestycji i Rozwoju, dotyczących wdrażania funduszy strukturalnych, to nie może w praktyce podjąć działań, w wyniku których mogłoby faktycznie dojść do poprawy funkcjonowania PARP jako instytucji realizującej cele publiczne; tymczasem Spółka może osiągnąć taki skutek, podejmując innego rodzaju niż wpływanie na proces legislacyjny przewidziane prawem działania; świadczy o tym chociażby złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa (z [...] stycznia 2019 r.); zawiadomienie to nie jest oczywiście jedyną aktywnością Spółki w związku z nieprawidłowościami, jakie miały miejsce w PARP, a które były powodem złożenia przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej; nie był on zresztą jednostkowy; przyznaje to PARP w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia; zakres informacji, jakich udostępnienia przez PARP domaga się Spółka jest znacznie szerszy, - wszystkie już wdrożone oraz przyszłe działania - do podjęcia których niezbędne są między innymi wnioskowane przez Spółkę informacje publiczne - mają w założeniu ukształtować stan, w którym wszyscy beneficjenci będą podlegać działaniom kontrolnym, prowadzonym w oparciu o jednolicie stosowane przez PARP kryteria kontroli oraz jednolicie interpretowane i rozumiane wymogi, których spełnienie jest obowiązkiem każdego beneficjenta i wpływa na wynik czynności kontrolnych; osiągnięcie takiego stanu będzie oznaczać poprawę sposobu funkcjonowania instytucji publicznej, jaką jest PARP; właśnie w tym wyraża się ochrona szczególnie uzasadnionego interesu publicznego wymagana przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, - niesłusznie założono, że Spółka - nie posiadając wpływu na proces legislacyjny - nie ma w praktyce możliwości doprowadzenia do poprawy sposobu funkcjonowania instytucji publicznej; PARP nie może antycypować działań, jakie podejmuje i podejmie Spółka w tym zakresie uznając - i z góry przesądzając - że żadne z nich nie może przynieść skutków szczególnie istotnych dla interesu publicznego, - niesłusznie, umyślnie i celowo podkreślano w uzasadnieniu skarżonego aktu zakres czynności, które trzeba by podjąć, liczbę zaangażowanych osób i koszty administracyjne; wniosek dotyczył bowiem wyłącznie informacji już istniejącej, wytworzonej, w postaci dokumentacji potwierdzającej rozpoczęcie kontroli u danego beneficjenta, figurującego na Liście; jej zebranie nie wymaga z całą pewnością zabiegów tak szeroko i szczegółowo opisanych (włącznie z koniecznością przekartkowania 665 segregatorów akt); PARP dysponuje bowiem - bez konieczności dokonywania opisanej kwerendy dokumentów, przekazanych do archiwum - wiedzą, w stosunku do jakich beneficjentów wszczęto kontrole; zatem realizacja wniosku wymagałaby sięgnięcia jedynie do konkretnych akt danej sprawy, nie zaś sprawdzania całości dokumentacji, związanej z realizacją konkretnego działania, - Spółka zamierza udostępnić uzyskane od PARP dokumenty dziennikarzom, którzy zbierają materiały do publikacji opisującej m.in. jej 4-letnie zmagania proceduralne i prawne z PARP - w tym postępowania odwoławcze, dotyczące wniosku o dofinansowanie złożonego jesienią 2015 roku.; uzyskał on pozytywną ocenę dopiero po korzystnym dla Spółki rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; mimo to PARP odmówiła następnie zawarcia umowy o dofinansowanie; nie trzeba uzasadniać, że krytyczne publikacje prasowe mogą powodować zmiany natury organizacyjnej i administracyjnej w sferze organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafna jest argumentacja organu administracji – zarówno w zakresie ustaleń faktycznych jak i powołanych poglądów prawnych, w tym cytowanych poglądów judykatury i doktryny. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie jego stanowiska, ponowne go powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne. Odnosząc się do argumentacji skargi należy wskazać, że jej zarzuty są bezzasadne z następujących przyczyn. Trafnie - na gruncie, wyjaśnień sformułowanych w uzasadnieniu skarżonego aktu – skonstatowano, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji. Odzwierciedlone w uzasadnieniu ustalenia własne organu - co do tego gdzie rozproszone są dokumenty, dotyczące podejmowania konkretnych kontroli oraz co do rozmiaru zasobu do przeszukania - uzasadniają ocenę, że zgromadzenie żądnych dokumentów w celu ich udostępnienia, po stosownym opracowaniu (np. anomizacja), wymagałoby przetworzenia informacji. Spółka wywodzi wprawdzie, że - jej zdaniem - PARP musi dysponować wyselekcjonowaną informacją o kontrolach, przeprowadzonych dla potrzeb sprawdzenia realizacji projektów przez beneficjentów, którzy znajdują się na Liście. Przeczy temu jednak jednoznaczne stanowisko upoważnionego pracownika PARP, sformułowanie w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Sąd nie znajduje podstaw by je kwestionować. Należy bowiem uwzględnić, że oświadczenie funkcjonariusza publicznego, co do faktów związanych z wykonywanymi przezeń zadaniami, można uważać za wiarygodne, uwzględniając potencjalne sankcje za poświadczenie nieprawdy - w ramach odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy publicznych. Sama okoliczność, że - zdaniem Spółki – celowe i zasadne byłoby posiadanie przez daną instytucję publiczną wiedzy w danym zakresie nie oznacza, że stosowne rejestry czy wyciągi danych są prowadzone, zwłaszcza gdy odnośny obowiązek nie wynika ze szczególnych regulacji normatywnych. Reasumując, żądana przez Spółkę informacja stanowi przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji. Należy tu podzielić w pełni stanowisko organu, szeroko zresztą uzasadnione. Rozpoznając sprawę Sąd miał też na uwadze wątpliwość wyrażoną w uzasadnieniu prawomocnego - wydanego w tej sprawie - orzeczenia o sygn. akt II SA/Wa 6/19. Wskazywano tam na potrzebę wyjaśnienia kwestii ograniczenia wniosku, wynikającą z pisma Spółki z [...] października 2018 r. W piśmie tym posłużono się – opisując żądane dokumenty - sformułowaniem kontrola u "danego" beneficjenta. Mogło być to dorozumiane, jako żądanie informacji dotyczącej jednostkowej kontroli – u jednego, konkretnego podmiotu. W takim przypadku sformułowana w uzasadnieniu skarżonego aktu argumentacja nie byłaby adekwatna. Ponownie rozpatrując sprawę organ nie odniósł się się wprawdzie w ogóle wprost do tej kwestii. Z treści wniesionej obecnie skargi wynika jednak jednoznacznie, że intencją Spółki nie było ograniczenie wniosku do żądania informacji dotyczącej pojedynczej kontroli u jednego beneficjenta (nie wskazano wszak jego nazwy), lecz była ona cały czas zainteresowana zestawem dokumentów dotyczących wszelkich zainicjowanych kontroli, dotyczących realizacji określonego projektu – wedle kryteriów określonych wnioskiem. W takiej sytuacji, nieodniesienie się w uzasadnieniu skarżonego aktu do danego zagadnienia stanowi wprawdzie uchybienie, lecz nie mogło ono mieć żadnego istotnego wpływu na wynik danej sprawy. Nie sposób więc uznać, aby sprawa nie została wyjaśniona w jej istotnych aspektach w kontekście wytycznych, zawartych w uzasadnieniu w wyroku o sygn. akt II SA/Wa 6/19. Skoro trafnie skonstatowano, że żądanie Spółki dotyczyło informacji przetworzonej kluczowe znaczenie miało ustalenie czy za jej udostępnieniem przemawia szczególnie istotny interes publiczny. Przede wszystkim wypada wskazać, że orzekając uprzednio w sprawie Sąd nie sygnalizował w ogóle kwestii, aby organ źle ocenił brak wykazania takiego interesu. Sygnalizował zaś - jako budzące wątpliwości - czy żądana informacja może być określana, jako wymagająca przed udostępnieniem przetworzenia. Można więc przyjąć, że – na danym etapie - zaakceptował argumentacje organu w danym zakresie. Niemniej - odnosząc się do argumentacji skargi - należy wskazać, że podnoszone przez Spółkę okoliczności nie mogą być kwalifikowane jako przemawiające za wystąpieniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Otóż samo przekonanie określonego wnioskodawcy, że w działaniu instytucji publicznej dochodzi do pewnych nieprawidłowości nie może być przesłanką dla zobowiązania danego podmiotu do przetwarzania informacji - co wiąże się z zaangażowaniem określonych środków publicznych - w celu przygotowania materiału, pozwalającego na ocenę, czy konkretne podejrzenia znajdują podstawy. Gdyby tak było w istocie, każdy danego rodzaju wniosek o przetworzenie informacji należałoby uznawać za zasadny bądź organ musiałby sam oceniać przedstawione przez wnioskodawcę zarzuty, mające uzasadniać sporządzenie informacji, czy uważa je za trafne i w tym kontekście przesądzać, czy żądaną informację opracowywać. Nie sposób w ten sposób wykładać regulacji, dotyczących udostępnienia informacji publicznej jako przetworzonej. Prowadzi to do wniosku, że szczególnie istotny interes publiczny przemawia za udostępnieniem informacji publicznej przetworzonej, gdy jej przydatność można obiektywnie uznać za pewną nie zaś hipotetyczną - zależnie od jej treści (np. czy potwierdza nieprawidłowości). Nie może mieć także znaczenia w sprawie podnoszone przez Spółkę zainicjowanie postępowania karnego, wobec domniemanych nieprawidłowości. Dostęp do informacji publicznej nie służy gromadzeniu materiału dowodowego w indywidualnej sprawie karnej. O ile faktycznie będzie za tym przemawiać interes publiczny, stosowne dane zgromadzą organy powołane do ochrony praworządności. Nie sposób też szczególnie istotnego interesu publicznego upatrywać w możliwości ewentualnego upublicznienie zgromadzonych danych przez środki masowego przekazu, o ile potwierdzałyby one domniemane nieprawidłowości. Jak wcześniej wskazano, przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego nie jest tożsama z samą możliwością ujawnienia określonych nieprawidłowości. Trafnie wprawdzie wywodzi Spółka, że ujawnianie nieprawidłowości i ich publiczne nagłaśnianie może mieć istotną rolę i dobrze służyć poprawianiu funkcjonowania instytucji publicznych. Jednak sama potencjalna możliwość zrealizowania takiego celu nie może być przesłanką wydatkowania środków publicznych w celu przetwarzania informacji, dla potrzeb konkretnego wnioskodawcy. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.