II OZ 356/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. i A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 89/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. B. i A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 4 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 89/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), odrzucił skargę M. B. i A. M. (dalej jako skarżące) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości. Sąd I instancji podniósł, że w piśmie z 28 stycznia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez podanie numeru PESEL. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 1 lutego 2021 r. (k. 22 akt). Z akt wynikało, że pełnomocnik nie nadesłał numeru PESEL skarżących. Sąd zauważył, że zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Gdy nie uzupełniono braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skoro korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została odebrana przez upoważnionego pracownika - J. S. - w dniu 1 lutego 2021 r., to wówczas rozpoczął bieg 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i upłynął on 8 lutego 2021 r. W terminie tym pełnomocnik nie wskazał jednak numerów PESEL stron. Wobec tego Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi nie został zachowany, a skarga podlega odrzuceniu. Skarżące reprezentowane przez pełnomocnika wniosły zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Skarżące zarzuciły, że Sąd dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Doszło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżących podnosi, że z uzasadnienia postanowienia wynika, iż pełnomocnik nie nadesłał numeru PESEL skarżących. Natomiast w jego ocenie z akt przedmiotowej sprawy wynikają numery PESEL skarżących, gdyż akta przedmiotowej sprawy zawierają ww. numery PESEL, w tym akta postępowania administracyjnego organu administracji publicznej. W związku z tym należy przyjąć, iż akta sprawy zawierają numery PESEL skarżących, a więc okoliczność ta nie powinna być uznana za podstawę do odrzucenia skargi. Dalej przywołano postanowienie NSA z 27 listopada 2019 r. sygn. akt I GZ 366/19, w którym stwierdzono, że "W okolicznościach konkretnej sprawy, gdy w aktach administracyjnych znajduje się numer PESEL strony wnoszącej skargę, nie można uznać, że niepodanie tego numeru w skardze, będące naruszeniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. W takiej sytuacji, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., niezasadne jest wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w omawianym zakresie pod rygorem jej odrzucenia". Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że pełnomocnik skarżących w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podał numerów PESEL stron wnoszących skargę i w konsekwencji został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Nie ulega również wątpliwości, że pełnomocnik skarżących nie nadesłał numeru PESEL w wyznaczonym terminie. Nie sposób zakwestionować ustaleń Sądu I instancji, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących zawierające uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżących. Ustalenia powyższe, wbrew twierdzeniom zażalenia, dają podstawy do odrzucenia skargi właśnie z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi. Okoliczność, że numery PESEL skarżących znajdują się w aktach administracyjnych sprawy nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że nr PESEL ma być wskazany w pierwszym piśmie procesowym w sprawie. Jeśli pierwsze pismo procesowe nie zawiera nr PESEL, to błąd ten może być naprawiony tylko poprzez uzupełnienie braku formalnego tego pisma nie zaś poprzez ustalanie nr PESEL przez Sąd na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska NSA wyrażonego w postanowieniu z 27 listopada 2019 r. sygn. akt I GZ 366/19. Sąd nie może we własnym zakresie uzupełniać stwierdzonych braków formalnych kierowanych do niego pism procesowych. Obowiązek taki należy do stron postępowania i temu właśnie służy instytucja wezwania do uzupełnienia stwierdzonych w pismach braków. Sąd nie może nakładać na siebie odpowiedzialności za ewentualne złe lub niedokładne uzupełnienie przedmiotowego braku, czego nie można wykluczyć. Sąd nie ma też możliwości weryfikowania czy wskazany w aktach administracyjnych PESEL jest wiarygodny i prawidłowy. Tym samym w sytuacji braku numeru PESEL strony w pierwszym piśmie procesowym kierowanym do sądu należy uznać to za brak formalny tego pisma. Wówczas należy wezwać stronę do jego uzupełnienia stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., z zastrzeżeniem 7 dniowego terminu do wykonania wezwania, pod właściwym dla pisma rygorem, w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia. W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że brak formalny skargi wystąpił i powinien stosownie do wezwania zostać uzupełniony w terminie. Pełnomocnik z niewyjaśnionych powodów nie zastosował się do doręczonego mu skutecznie wezwania, czego konsekwencją było prawidłowe odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.