III SA/Łd 352/21

Dnia 9 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Asesor WSA Małgorzata Kowalska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. B.-D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania projektu decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych na rozpoznanie i udokumentowanie złoża kruszywa naturalnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] roku nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz J. B.-D. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z [...] r. w sprawie negatywnego zaopiniowania projektu decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych na rozpoznanie i udokumentowanie złoża kruszywa naturalnego "A" w kategorii C1 położonego w miejscowości W., gmina Z., powiat z., województwo ł., na działce oznaczonej nr ewid. [...] (obręb [...] W.). Wskazane rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: Pismem z 13 listopada 2020 r. Marszałek Województwa Ł. zwrócił się do Wójta Gminy Z. w przedmiocie zaopiniowania projektu decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych na rozpoznanie i udokumentowanie złoża kruszywa naturalnego "A" w kategorii C1 położonego w miejscowości W., gmina Z., powiat z., województwo ł., na działce ozn. nr ewid. [...] (obręb [...] W.). Postanowieniem z [...] r. Wójt Gminy Z. negatywnie zaopiniował wyżej wymieniony projekt decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych na rozpoznanie i udokumentowanie złoża kruszywa naturalnego. J. B.-D. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że postanowieniem z [...] roku Wójt Gminy Z. zaopiniował pozytywnie wniosek J. D. w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych na rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego "A" zlokalizowanego na przedmiotowej działce. Nadto strona wskazał, że dokumentacja geologiczna dla złoża kruszywa naturalnego sporządzona w oparciu o ten projekt została zatwierdzona 2 listopada 2012 roku i znajduje się w posiadaniu organu I instancji. Postanowieniem z [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ przywołał treść art. 7 i 80 ustawy z 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1064 ze zm.) – dalej "p.g.g.", i wskazał, że aktualne jest stanowisko wypracowane na tle poprzednio obowiązującej ustawy Prawo geologiczne i górnicze, że jedynym kryterium dla uzgodnienia projektu robót geologicznych jest zgodność tych robót z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli jest uchwalony lub z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków przestrzennego zagospodarowania gminy. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sam brak naruszenia sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium nie obliguje organu opiniującego projekt robót geologicznych do wydania opinii pozytywnej. Zdaniem Kolegium zasadnie zatem Wójt Gminy Z. stanął na stanowisku, że skoro brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki, to istotne znaczenie dla dokonania uzgodnienia projektu robót geologicznych ma Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Z.. W tym zakresie Kolegium nie podzieliło jednak twierdzeń organu I instancji, że zgodnie z zapisami studium nie ma możliwości realizacji obiektów górniczych, wskazując, że niniejsze postępowanie nie dotyczy realizacji obiektów górniczych czy też wydania koncesji, a jedynie zaopiniowania projektu decyzji w sprawie robót geologicznych polegających na rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża kruszywa. Z tego względu, zdaniem organu odwoławczego, twierdzenie organu I instancji dotyczące obiektów górniczych jest zbyt daleko idące i wykracza poza zakres przedmiotowego postępowania. Jednocześnie organ II instancji wskazał, że w aktach sprawy znajduje się informacja z Referatu Urbanistyki Urzędu Gminy Z. z 19 listopada 2020 r., w której wskazano, iż działka o nr ewid. [...] w obrębie W. położona jest na terenach, których podstawowym przeznaczeniem jest działalność gospodarcza typu rzemiosła produkcyjnego, przemysł, bazy, składy, logistyka i usługi komercyjne, obsługa techniczna oraz w części droga powiatowa. Informacja ta została zweryfikowana na podstawie treści Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Z. . W ocenie organu odwoławczego z powyższego wynika, że roboty geologiczne polegające na rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża kruszywa naturalnego nie mieszczą się w zakresie przeznaczenia rzeczonej nieruchomości, wobec czego rozstrzygnięcie organu I instancji jest zasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe postanowienie J. B.-D. zarzuciła naruszenie: art. 7 ust. 2 p.g.g. poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż na terenie oznaczonym w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy jako tereny o podstawowym przeznaczeniu dla lokalizacji działalności gospodarczej typu rzemiosła produkcyjnego, przemysłu, baz, składów, logistyki i usług komercyjnych, obsługi technicznej oraz w części na terenie drogi powiatowej nie ma możliwości realizacji obiektów górniczych, podczas gdy praktyka organów administracji geologicznej, które stoją na stanowisku, że roboty geologiczne nie naruszają przeznaczenia nieruchomości, ustalonego w planie miejscowym ani sposobu jej wykorzystania określonego w studium, potwierdza iż znaczenie ma tutaj realny sposób możliwości wykorzystania nieruchomości i znajdujące się na niej złoża, a nawet brak wprowadzenia udokumentowanego złoża kopaliny do dokumentów planistycznych gminy - sam w sobie - nie powinien stanowić przeszkody dla uzyskania zatwierdzenia projektu robót geologicznych; art. 95 ust. 2 p.g.g. poprzez jego pominięcie i brak jego zastosowania w sytuacji, gdy w terminie do 2 lat od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża kopaliny obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, natomiast dokumentacja geologiczna dla obszaru złoża kruszywa naturalnego "A", położonego w miejscowości W., gmina Z., obręb W., na działce ozn. nr ewid. [...] została zatwierdzona 2 listopada 2012 r., co implikuje obowiązek uwzględnienia jej w dokumentacji planistycznej gminy Z., a co za tym idzie potwierdza sposób wykorzystania możliwości tej nieruchomości, co z kolei warunkuje wydanie dla niej zatwierdzenia projektu robót geologicznych, a więc i pozytywnej opinii wójta w tym zakresie; art. 96 ust. 1 pkt 1 p.g.g. poprzez jego pominięcie i brak jego zastosowania w sytuacji, gdy w przypadku upływu terminu, o jakim mowa w art. 95 ust. 2 p.g.g. Wojewoda wprowadza obszar udokumentowanego złoża kopaliny do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze, co implikuje obowiązek uwzględnienia dokumentacji geologicznej zatwierdzonej w dniu 2 listopada 2012 r. w dokumentacji planistycznej gminy Z., a co za tym idzie potwierdza sposób wykorzystania możliwości nieruchomości położonej w miejscowości W., gmina Z., obręb W., na działce ozn. nr ewid. [...] jako obszaru złoża kruszywa naturalnego "A", co z kolei warunkuje wydanie dla tego obszaru zatwierdzenia projektu robót geologicznych, a więc i pozytywnej opinii wójta w tym zakresie; art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i pominięcie w prowadzonym postępowaniu przez organ dowodu z dokumentów w postaci zatwierdzonej dokumentacji geologicznej, w tym postanowienia wydanego przez tutejszy organ w dniu 10 maja 2020 r. w przedmiocie zaopiniowania pozytywnego wniosku w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego "A" zlokalizowanego w granicach działki o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości W., obręb W., gmina Z.; 5. art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania oraz wysłuchania stron poprzez pominięcie prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i zajęcie stanowiska przed wydaniem zaskarżonego postanowienia; 6. art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia, gdzie organ w praktyce nie podjął żadnych czynności w tym kierunku, a swoje stanowisko oparł na z góry powziętej tezie o braku możliwości realizacji robót geologicznych polegających na rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża kruszywa naturalnego na obszarze działki o nr ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości W., obręb W., gmina Z.; 7. art 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów administracji publicznej, polegający na braku przeprowadzenia de facto postępowania w tej fazie, czy podjęcia jakichkolwiek czynności lub dokonania ustaleń; 8. art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 86 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania, a także zbadania i rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego i przedłożonego w przedmiotowej sprawie, a także będącego w posiadaniu organów I i II instancji, niewyjaśnienie lub pominięcie istotnych okoliczności, co rzutowało na nieprawidłową ocenę całokształtu sprawy, gdzie nie dokonano całościowej analizy jej okoliczności, jak chociażby zasadność i cele pozyskania wnioskowanego zatwierdzenia projektu decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych; 9. art. 107 § 1 pkt 6 i 7 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania pełnej podstawy faktycznej i prawnej, a co za tym idzie brak pełnej oceny i analizy przesłanek warunkujących wydanie zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Tytułem wstępu wskazać należy, że sąd administracyjny w rozstrzyganej sprawie orzekał na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz.2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sąd może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W ocenie sądu w niniejszej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z [...] rok negatywnie opiniujące projekt decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych na rozpoznanie i udokumentowanie złoża kruszywa naturalnego "A" w kategorii C1 położonego w miejscowości W., gmina Z., powiat z., województwo ł., na działce oznaczonej nr ewid. [...]. Przechodząc do oceny powyższych rozstrzygnięć na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 80 ust. 1 p.g.g., projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, zatwierdza organ administracji geologicznej, w drodze decyzji. Jak wynika zaś z art. 80 ust. 5 p.g.g. zatwierdzenie projektu robót geologicznych wymaga opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Z kolei zgodnie z art. 106 k.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ (§ 1). Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie (§ 5). Opinia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) nie ma wiążącego charakteru dla organu administracji geologicznej. Stosownie do art. 7 p.g.g. podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dozwolone tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona przeznaczenia nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz w odrębnych przepisach (ust. 1), zaś w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowanie i wykonywanie działalności określonej ustawą jest dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli nie naruszy ona sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w odrębnych przepisach (ust. 2). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sam brak naruszenia sposobu wykorzystywania nieruchomości ustalonego w studium nie obliguje organu opiniującego projekt robót geologicznych do wydania opinii pozytywnej. Przepis art. 80 ust. 5 ustawy nie wskazuje, jakie są wymogi dotyczące opinii wójta. Przyjmuje się natomiast, że opinia taka powinna zawierać stanowisko wójta w aspekcie zadań gminy, wiążących się z przedmiotem rozstrzygnięcia. Do zadań gminy należą - między innymi - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.) - sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (por. wyrok WSA w Łodzi z 25 kwietnia 2013 roku sygn. akt III SA/Łd 331/13 LEX nr 1326561). Tym samym w przedmiotowej sprawie organy słusznie przyjęły, że skoro brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 141 to uwzględnić należało treść studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy . Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie winno być zatem ustalenie, czy projektowane roboty nie naruszają zapisów zawartych w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Z. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] r. W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie wskazuje się, że niezależnie od tego, czy będzie to opinia czy inna forma współdziałania (uzgodnienia, porozumienia), w każdym przypadku mamy do czynienia z dwoma osobno przeprowadzanymi postępowaniami administracyjnymi, w których stosuje się przepisy k.p.a. Na organach administracji ciążą zatem wszystkie prawa i obowiązki wynikające z przepisów procesowych. Stanowisko, jakie w formie postanowienia zajmuje organ współdziałający, nie rozstrzyga o istocie sprawy ani nie kończy jej w instancji administracyjnej. Postępowanie przed organem współdziałającym ma bowiem w istocie swojej charakter pomocniczego stadium postępowania w sprawie załatwianej przez inny organ w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ani przedmiot tego postępowania, ani też rozstrzygnięcia w nim podjęte nie mają samodzielnego bytu prawnego. Postanowienie organu współdziałającego wchodzi do materiału dowodowego sprawy i, w zależności od stopnia związania jego treścią, albo znajdzie tylko wyraz w uzasadnieniu decyzji, albo też wpłynie bezpośrednio na treść rozstrzygnięcia sprawy zawartej w decyzji administracyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2001r. sygn.. II SA 519/00, Lex nr 51225). Wobec powyższego w rozstrzyganej sprawie wydając postanowienie w trybie art. 106 k.p.a. organ związany był rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Powyższe oznacza zaś, że organ był obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i rozstrzygnięcia wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy orzeczenia administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, (publ w ONSA 1984, nr 2, poz. 117), podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107§ 3 k.p.a. W kontrolowanym postępowaniu Wójt Gminy Z. nie przeprowadziły żadnej analizy, która wskazywałaby, że projekt robót geologicznych polegających na wykonaniu w ciągu 1 tygodnia 5 otworów rozpoznawczych o głębokości do 10 m o łącznym metrażu wierceń ok 50 m +20% tj. ok. 10 mb (ewentualnej nadwyżki metrażu wierceń), wyprofilowaniu ich, pobraniu prób oraz ich likwidacji urobkiem wydobytym w czasie wiercenia z zachowaniem pierwotnego profilu geologicznego, w jakikolwiek sposób pozostaje w sprzeczności z zapisami Studium. W swoim rozstrzygnięciu przytoczył zapisy Studium wskazując, że działka nr [...] w obrębie W. położona jest na terenach, których podstawowym przeznaczeniem jest lokalizacja działalności gospodarczej typu rzemiosła produkcyjnego, przemysłu, baz, składów, logistyki i usług komercyjnych, obsługi technicznej oraz w części na terenie drogi powiatowej w związku z powyższym brak jest możliwości realizacji na niej obiektów górniczych. Kolegium zwracając uwagę, że niniejsze postępowanie nie dotyczy realizacji obiektów górniczych czy też wydania koncesji, a jedynie zaopiniowania projektu decyzji w sprawie robót geologicznych polegających na rozpoznaniu i udokumentowaniu złoża kruszywa bezkrytycznie zaakceptowało rozstrzygnięcie organu I instancji. Zdaniem sądu nie można przyjąć, iż planowane dokonanie odwiertów celem poszukiwania złóż kopaliny w postaci piasku będzie w jakikolwiek sposób sprzeczne ze wskazywanymi przez organ powodami odmowy tj. zlokalizowaniem działki na której maja być prowadzone prace na obszarze, którego podstawowym przeznaczeniem jest działalność gospodarcza typu rzemiosła produkcyjnego, przemysł, bazy, składy, logistyka i usługi komercyjne, obsługa techniczna oraz w części droga powiatowa. Ponadto w rozstrzyganej sprawie skarżąca w zażaleniu na postanowienie organu I instancji podniosła, że postanowieniem z [...] roku Wójt Gminy Z. zaopiniował pozytywnie wniosek J. D. w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej projekt robót geologicznych na rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego "A" zlokalizowanego na przedmiotowej działce. Nadto strona wskazał, że dokumentacja geologiczna dla złoża kruszywa naturalnego sporządzona w oparciu o ten projekt została zatwierdzona 2 listopada 2012 roku. Skarżąca podniosła, że wskazana dokumentacja geologiczna znajduje się w posiadaniu organu I instancji, a nadto że zgodnie z art. 95 ust. 2 p.g.g.w terminie 2 lat od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża kopalin obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Tymczasem Kolegium w kontrolowanym postanowieniu odnosząc się do podniesionych w zażaleniu argumentów strony wskazało, że "sam fakt wydania postanowienia z 10 maja 2012 roku nie świadczy o tym, że dokumentacja geologiczna została sporządzona", zaś "przepisy art. 95 i 96 p.g.g. nie znajdują zastosowania w rozstrzyganej sprawie". Zdaniem sądu w rozstrzyganej sprawie organ I instancji wydając swoje rozstrzygnięcie nie uwzględnił i nie przeanalizował będących w jego posiadaniu i znanych mu z urzędu dokumentów dotyczących złoża kopalin zlokalizowanego na działce nr 141 wydając arbitralne rozstrzygnięcie. W ocenie sądu podczas prac geologicznych substancja gruntu nie zostanie w znacznym stopniu naruszona, a nadto w sprawie nie można abstrahować od okoliczności znanych organowi z urzędu że na gruntach tych obecnie znajduje się już udokumentowane złoże kopalin, z którego jest prowadzona działalność wydobywcza. Z kolei organ II instancji mimo okoliczności wskazanych przez stronę w zażaleniu wydał rozstrzygniecie w sprawie bez wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego czym także naruszył art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. W ocenie sąd w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie ustalono w sposób prawidłowy okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny opiniowanych prac geologicznych i zaniechano podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, czego efektem było naruszenie art. 7, art. 8 § 1 art. 77 § 1 k.p.a. Utrzymując w mocy wadliwe postanowienie organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. naruszyło także art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. Z art. 124 § 2 k.p.a. W prowadzonym ponownie postępowaniu rzeczą organów będzie kompleksowe wyjaśnienie okoliczności faktycznych dotyczących wniosku skarżącej i wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu realizującym zasady zawarte w art. 7, art. 8 art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Końcowo odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących pominięcia i braku zastosowania przez organy obu instancji przepisów art. 95 ust. 2 i art. 96 ust. 1 pkt 1 p.g.g. wskazać należy, że przedmiotowe postępowanie nie dotyczyło kontroli prawidłowości zapisów Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Z., a zatem trafnie organ II instancji w swoim rozstrzygnięciu wskazał, że przepisy te nie miały zastosowania w rozstrzyganej sprawie. Reasumując wskazać należy, że wobec tego, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia szeregu przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 77 § 1, 80 a także art. 107 § 3 k.p.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy, sąd w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. E.G.