II SO/Kr 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] w K. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. F. B. w dniu 18 lutego 2021 r. (data nadania przesyłki poleconej – koperta k. 12) na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] w K. grzywny za nieprzekazanie jego skargi z 7 stycznia 2021 r. na bezczynność w sprawie jego wniosku z 2 września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie na podstawie art. 200 p.p.s.a. wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku F. B. wskazał, że 2 września 2020 r. złożył do strony przeciwnej wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Następnie 7 stycznia 2021 r. skierował za pośrednictwem organu skargę na jego bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została doręczona organowi 8 stycznia 2021 r. Jak stwierdził wnioskodawca, "do dnia dzisiejszego nie została ona przekazana do tutejszego Sądu". Zdaniem F. B. uzasadnia to wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., bowiem przekroczył czternastodniowy termin do przekazania skargi sądowi administracyjnemu, wynikający z art. 21 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek strona przeciwna wniosła, aby Sąd odstąpił od wymierzania organowi grzywny. Podniesiono, że w dniu 8 lutego 2021 r. skargę przekazano do WSA w Krakowie i została ona zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 37/21. Opóźnienie w przekazaniu skargi spowodowane było trudnościami organizacyjnymi w funkcjonowaniu uczelni w okresie najwyższego stanu pandemicznego w kraju. W tym okresie uczelnia funkcjonowała w sposób niestandardowy, pracownicy pozostawali na pracy zdalnej, dlatego pomimo dołożenia wszelkich starań uczelnia nie dochowała ustawowego terminu 14 dni na przekazanie skargi. Nie było to działanie celowe ani zamierzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 r., poz. 2325 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w zakresie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). W orzecznictwie podkreśla się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale również represyjny. Jednocześnie podkreśla się, że wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi (postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. I OZ 841/11, LEX nr 1069754). Jak wynika z akt sprawy sygn. II SAB/Kr 37/21 (koperta k. 12 tych akt) skargę doręczono organowi w dniu 8 stycznia 2021 r., a zatem piętnastodniowy termin do jej przekazania do sądu upływał 23 stycznia 2021 r. Ponieważ była to sobota, to na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a. termin ten przesunął się na dzień 25 stycznia 2021 r. Skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy przesłano 8 lutego 2021 r. (koperta k. 17 akt II SAB/Kr 37/21) – a więc 14 dni po terminie. Opóźnienie nie było znacznie, a w momencie składania wniosku o wymierzenie organowi grzywny (18 lutego 2021 r.) organ nie pozostał już w stanie opóźnienia. Dodatkowo można zauważyć, że ogólny termin do przekazania skargi przez organ, wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. (trzydzieści dni) został zachowany. Sąd wziął również pod uwagę wskazywane przez organ przyczyny opóźnienia w wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W sytuacji panującego w tym czasie stanu epidemii i znacznej liczby zachorowań okolicznością powszechnie znaną było wykonywanie przez znaczną część pracowników pracy w formie zdalnej. Przy zmniejszonej obsadzie pracowniczej należało w pierwszej kolejności zapewnić bieżące funkcjonowanie uczelni w zakresie jej podstawowych obowiązków związanych z kształceniem. W tych okolicznościach za usprawiedliwione należy uznać przekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej z czternastodniowym opóźnieniem. Tylko na marginesie można wskazać, że sprawa sygn. II SA/Kr 37/21 zakończyła się wydaniem wyroku w dniu 6 maja 2021 r. Z powyższych względów Sąd oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny – na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.