II SA/Wa 1949/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Dyrektora Urzędu Statystycznego w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Dyrektor Urzędu Statystycznego w W. złożył skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2020r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga E. M. (dalej "Skarżąca"), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Urząd Statystyczny w W., z siedzibą w W. przy ul. [...] (zwany dalej "Pracodawcą"), polegające na bezprawnym udostępnieniu danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska, jakości pracy oraz nieprawdziwych okoliczności dotyczących rozwiązania stosunku pracy, poprzez podanie ich do wiadomości pracowników podczas organizowanego w dniu w [...] grudnia 2018 r. szkolenia. Skarżąca wskazała, że jej była przełożona, będąca Kierownikiem Wydziału [...], podczas zorganizowanego dla pracowników szkolenia w dniu [...] grudnia 2018 r. omówiła sposób rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącą wraz z podaniem informacji dotyczących efektów kontroli i jakości wykonywanej przez Skarżącą pracy. Skarżąca zarzuciła ponadto Pracodawcy, że ww. informacje były nieprawdziwe. W konsekwencji Skarżąca wniosła o stwierdzenie naruszenia ochrony danych osobowych przez Pracodawcę. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uzyskał wyjaśnienia odnośnie okoliczności sprawy i ustalił następujący stan faktyczny: 1. Pracodawca po rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącą przetwarza jej dane osobowe w celu realizacji obowiązku dotyczącego archiwalnego przechowywania danych związanych z zatrudnieniem w oparciu o przepisy Kodeksu pracy (dowód: pismo Pracodawcy z [...] października 2019 r.). 2. Po rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącą Kierownik Wydziału [...] będącego jednostką organizacyjną Pracodawcy, podczas szkolenia dla pracowników Pracodawcy, zorganizowanego [...] grudnia 2018 r., udostępniła dane osobowe Skarżącej w zakresie jej imienia, nazwiska, jakości pracy oraz okoliczności dotyczących rozwiązania stosunku pracy (dowód: pismo Skarżącej z [...] lutego 2019 r. wraz z załącznikiem oraz pismo Pracodawcy z [...] października 2019 r. wraz z załącznikiem). 3. Pracodawca wyjaśnił, że podczas szkolenia pracowników w dniu [...] grudnia 2018 r. miała miejsce sytuacja potencjalnego udostępnienia danych osobowych Skarżącej. Pracodawca na tę okoliczność dokonał zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. W treści zgłoszenia Pracodawca wskazał, że dane osobowe Skarżącej zostały ujawnione w sposób zamierzony, w celach służbowych na prośbę pracowników wydziału, aby oczyścić atmosferę w pracy oraz opanować nastroje wśród pracowników wydziału w związku z pojawiającymi się w jednostce organizacyjnej sprzecznymi informacjami dotyczącymi rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącą (dowód: pismo Pracodawcy z [...] października 2019 r. wraz z załącznikiem). Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych rozpoznając skargę wskazał, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r., zwane dalej RODO, określa obowiązki administratora danych, do których należy przetwarzanie danych osobowych z zachowaniem przesłanek określonych w tym rozporządzeniu. Przepisem uprawniającym administratorów danych do przetwarzania zwykłych danych osób fizycznych jest art. 6 ust. 1 RODO, zgodnie z którym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy spełniona jest jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie. Katalog przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 RODO, jest zamknięty. Każda z przesłanek legalizujących proces przetwarzania danych osobowych ma charakter autonomiczny i niezależny. Oznacza to, że przesłanki te co do zasady są równoprawne, a wobec tego spełnienie co najmniej jednej z nich stanowi o zgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych. W konsekwencji zgoda osoby, której dane dotyczą nie jest jedyną podstawą przetwarzania danych osobowych, bowiem proces przetwarzania danych będzie zgodny z RODO również wówczas, gdy administrator danych wykaże spełnienie innej z wyżej wymienionych przesłanek. Niezależnie od zgody osoby, której dane dotyczą przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne między innymi wtedy, gdy jest to niezbędne dla wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (art. 6 ust. 1 lit. c RODO) lub gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą (art. 6 ust. 1 lit. f RODO). Organ wskazał, że zgodnie z zasadą ograniczenia celu dane muszą być zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami (art. 5 ust. 1 lit. b RODO). Jak podnosi się w doktrynie "wymóg dotyczący dalszego przetwarzania danych nakazuje nieprzetwarzanie (np. niewykorzystywanie) danych w sposób niezgodny z celami określonymi przy zbieraniu danych. [...]. Istotne jest, aby te cele były określone i przetwarzanie danych służyło ich realizacji. Cele te nie mogą być niezgodne z celami określonymi przy zbieraniu danych, co oznacza, że istnieje możliwość zmiany celu przetwarzania (przetwarzania w innym celu, o ile nie jest on niezgodny z celami, dla których dane były gromadzone)" (Fajgielski Paweł, Komentarz do rozporządzenia nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz). Organ zaznaczył, iż po rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącą przetwarza jej dane osobowe w celach archiwalnych w związku z obowiązkiem przechowywania danych dotyczących zatrudnienia w oparciu o przepisy Kodeksu pracy, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. c RODO. Podczas przetwarzania danych osobowych Skarżącej w ww. celach Pracodawca jednak ujawnił dane Skarżącej w zakresie imienia, nazwiska, jakości pracy oraz okoliczności dotyczących rozwiązania stosunku pracy, poprzez podanie ich do wiadomości pracowników podczas organizowanego w dniu [...] grudnia 2018 r. szkolenia. Organ wskazał, że takie działanie Pracodawcy nie znajduje oparcia w podstawach prawnych przetwarzania danych określonych w art. 6 ust 1 RODO. Pracodawca w przesłanym do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych zgłoszeniu naruszenia ochrony danych osobowych powołuje się na to, że miał prawnie uzasadniony ceł w tym, aby wyjaśnić pozostałym pracownikom przyczyny oraz sposób rozwiązania stosunku pracy ze Skarżącą. W ocenie Prezesa Urzędu chęć poprawy atmosfery w pracy i nastrojów pozostałych pracowników nie uzasadnia udostępnienia im danych osobowych Skarżącej, które powinny podlegać szczególnej ochronie przez Pracodawcę w związku z przepisami Kodeksu pracy. Tym samym organ wskazuje, że Pracodawca nie ograniczył celu przetwarzania danych Skarżącej wyłącznie do ich archiwizacji i błędnie uznał, że udostępnienie danych Skarżącej ma nadrzędny charakter wobec jej interesów lub podstawowych praw i wolności, czym naruszył zasadę przetwarzania danych określoną w art. 5 ust. 1 lit. b RODO. Krytycznie należy również odnieść się do stwierdzenia, że dane osobowe Skarżącej zostały ujawnione na wniosek pozostałych pracowników, bowiem Pracodawca jako administrator danych powinien ograniczać krąg osób, które dopuszczone są do przetwarzania danych i weryfikować zasadność i legalność wniosków o udostępnienie danych osobowych swoich pracowników. Ustalone powyżej okoliczności potwierdzają, że udostępnienie danych osobowych Skarżącej, w postaci jej imienia, nazwiska, jakości pracy oraz okoliczności dotyczących rozwiązania stosunku pracy, osobom nieuprawnionym, tj. pracownikom Pracodawcy, podczas szkolenia w dniu [...] grudnia 2018 r., stanowiło naruszenie art. 6 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lit. b RODO. Dla oceny legalności udostępnienia danych osobowych Skarżącej nie ma wpływu to, czy informacja o jakości pracy Skarżącej i rozwiązaniu stosunku pracy ze Skarżącą była zgodna z prawdą bowiem organ zakwestionował podstawę prawną udostępnienia w całości i tym samym prawidłowość konkretnych danych, które były udostępnione nie mają znaczenia w kontekście przedmiotowej decyzji. W oparciu o powyższe ustalenia i rozważania Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] lipca 2020r udzielił Urzędowi Statystycznemu w W., upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, L 119, 4 maja 2016), polegające na udostępnieniu danych osobowych E. M., w zakresie imienia, nazwiska, jakości pracy oraz okoliczności dotyczących rozwiązania stosunku pracy, poprzez podanie ich do wiadomości pracowników podczas organizowanego w dniu [...] grudnia 2018 r. szkolenia, bez podstawy prawnej. Dyrektor Urzędu Statystycznego w W. (dalej "Skarżący") złożył skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2020r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Zaskarżonej decyzji zarzucał: I. naruszenie przepisów materialnych art. 6 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 lit, b w zw. z art. 58 ust. 2 lit, b ROPO, które miało wpływ na wynik sprawy polegające na błędnym przyjęciu, że Skarżący naruszył przepisy dotyczące ochrony danych osobowych poprzez ich ujawnienie bez podstawy prawnej, podczas gdy w realiach przedmiotowej sprawy nie doszło do nieuprawnionego ujawnienia danych osobowych przez pracodawcę, a poruszona podczas szkolenia w dniu 14 grudnia 2018 r. informacja dotycząca Uczestniczki niniejszego postępowania znajduje swoje uzasadnienie w art. 6 ust. 1 lit. c oraz lit. f RODO, co w konsekwencji doprowadziło do udzielenia upomnienia administratorowi. II. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: a) art. 7, art. 77 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r.. poz. 256 z późn.zm.). zwanej dalej "k.p.a.", polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co skutkowało niesłusznym nałożeniem na Skarżącego kary upomnienia, podczas gdy w realiach przedmiotowej sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich jej okoliczności, nałożenie na Skarżącego upomnienia jest niezasadne; b) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w decyzji oraz w uzasadnieniu do niej wszystkich faktów, które organ uznał za udowodnione, jak też dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom, w tym zwłaszcza brak ustosunkowania się do dowodów z dokumentów załączonych do pisma z dnia [...] lipca 2020 r., co znacząco utrudnia rekonstrukcję sposobu rozumowania organu, a w konsekwencji kontrolę legalności zaskarżonej decyzji. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący podnosił, iż w piśmie z dnia [...] lipca 2020 r. dokładnie wyjaśnił całą sytuację, która była przedmiotem skargi do Urzędu Ochrony Danych Osobowych, wskazując, że przetwarzanie danych osobowych było zgodne z prawem. Wskazał, iż uczestniczka była zatrudniona w Urzędzie Statystycznym w W. na stanowisku [...]. Z uwagi na specyfikę pracy osoby zatrudnionej na takim stanowisku (tj. wykonywanie [...]) podlega ona odpowiedniej kontroli, która to kontrola jest narzędziem służącym ocenie [...] (tj. m.in. ocenie jakości [...] w toku prowadzonych przez niego [...]) oraz współpracy koordynatora z [...]. Stanowi ona przede wszystkim składnik tzw. kontroli jakości systemu działań zmierzającego do podniesienia jakości realizowanych badań statystycznych poprzez zastosowanie procedur optymalizujących ich rezultaty. Kontrola pracy [...] powinna być procesem ciągłym i systematycznym realizowanym w następujących formach: 1) kontroli materiałów [...], 2) kontroli danych [...], 3) kontroli terenowej ([...]), 4) kontrolnych wywiadów telefonicznych, 5) kontrolnych [...]. Uczestniczka została poddana kontroli terenowej. Ta forma kontroli służy ocenie pracy [...], w szczególności ocenie [...], predyspozycji i umiejętności [...] oraz ocenie jego rzetelności. Jeżeli chodzi o metody, które są stosowane w takiej kontroli, to wyróżnia się: 1) bezpośredni kontakt [...], 2) ankietę pocztową, 3) ankietę telefoniczną lub elektroniczną. W trakcie przeprowadzania takiej kontroli należy potwierdzić następujące fakty: 1) czy [...], 2) czy [...], 3) czas trwania i miejsce [...], 4) podstawowe dane [...], 5) kompletność [...], 6) użycie odpowiedniego narzędzia ([...]), 7) datę realizacji [...]. Skarżący wskazał, iż jednym ze sposobów postępowania w ramach działania pokontrolnego jest omówienie stwierdzonych uchybień podczas spotkania [...]. Spotkania takie przyczyniają się do wymiany doświadczeń [...], pozwalają odpowiedzieć na pytania dotyczące przyczyn najczęściej występujących uchybień w realizacji [...] przez [...], stają się okazją do zebrania uwag odnośnie procesu realizacji [...] oraz jakości [...], a dodatkowo wskazują jakie działania [...] pozytywnie wpływają na jakość osiąganych danych i rezultatów ich pracy, a które działania są niewłaściwe i pogarszają lub wręcz uniemożliwiają prawidłowe wykonywanie powierzonych [...] obowiązków. Nadto w obowiązującej procedurze dotyczącej pracy [...] wskazuje się, że nierzetelni oraz nieuczciwi [...] powinni ponosić konsekwencje swojej działalności. Skarżący podnosił, iż osoby zatrudnione na stanowisku [...] są zaznajomione z wyżej przedstawioną procedurą. Często jednak kwestionują zasadność prowadzenia takich kontroli, wskazując że są one zbyteczne. Uczestniczka została poddana wyżej wymienionym procedurom kontrolnym. Wyniki przeprowadzonych kontroli zostały bardzo dokładnie opisane w dokumentacji służbowej. Waga uchybień była tak znaczna w pracy Uczestniczki, że zasadne było rozwiązanie umowy o pracę z winy pracownika, jednakże biorąc pod uwagę okres zatrudnienia Uczestniczki w Urzędzie Statystycznym w W., kierownik Wydziału [...] M. W. zwróciła się do Dyrektora Urzędu Statystycznego w W. Pani M. W. o rozwiązanie umowy o pracę z Uczestniczką za porozumieniem stron. Z takim samym wnioskiem wystąpiła Uczestniczka. Skarżący wyjaśniał, iż po rozwiązaniu stosunku pracy z Uczestniczką wśród pracowników Wydziału [...] zaczęły pojawiać się nieprawdziwe informacje dotyczące sposobu rozwiązania umowy z Uczestniczką. Zaczęły krążyć informacje, że kierownik M. W. "mści się na pracownikach" i "każdego [...] zwolni poprzez nasyłanie na nich kontroli". Pracownicy byli przestraszeni i prosili kierownik M. W., aby wyjaśniła okoliczności zakończenia współpracy z Uczestniczką. Podczas szkolenia dla ankieterów w dniu [...] grudnia 2018 r., gdzie była omawiania potrzeba przeprowadzenia kontroli pracy [...] Pani kierownik M. W., kierując się przede wszystkim troską o dobre imię zakładu pracy tj. Urzędu Statystycznego w W., a także w celu zapewnienia dobrej współpracy i atmosfery wśród pracowników wyjaśniła, że pojawiające się informacje, dotyczące sprawy Uczestniczki są nieprawdziwe, a konieczność zakończenia współpracy z Uczestniczką uzasadniła wynikami przeprowadzonej kontroli. W ocenie Skarżącego nie doszło do naruszenia przepisów ochrony danych osobowych, a podejmowane przez kierownika Wydziału [...] działania miały oparcie w art. 6 ust. 1 lit. c RODO tj. przetwarzanie danych osobowych opiera się na przepisach ustawy. W tym zakresie należy odwołać się do art. 221 (przetwarzanie danych osobowych pracownika), art. 94 pkt 9 (zapewnienie obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracowników oraz wyników ich pracy) oraz pkt 10 (wpływać na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego) ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2019 r., poz. 1040). Zdaniem skarżącego, jednocześnie podstawę przetwarzania danych osobowych w realiach przedmiotowej sprawy należy upatrywać także w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, tj. istnienie prawnie uzasadnionego interesu administratora. W ocenie Skarżącego można zastosować tę przesłankę legalizującą przetwarzanie danych osobowych z uwagi na to, że w omawianej sytuacji administrator nie realizuje swoich zadań jako organ władzy publicznej, gdyż sprawa dotyczy relacji pomiędzy pracownikiem, a pracodawcą, a w konsekwencji także kwestii związanych z dbaniem o dobre imię pracodawcy oraz zapewnienia odpowiedniej atmosfery pracy. Prawnie uzasadniony interes, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, musi być zgodny z prawem, a biorąc pod uwagę obowiązki jakie ciążą na pracodawcy w zakresie zapewnienia obiektywnych i sprawiedliwych kryteriów oceny pracowników oraz wyników ich pracy, a także kształtowania w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego, należy uznać, że w realiach przedmiotowej sprawy, interes o którym mowa w przepisie, taki właśnie był. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wnosił o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019r., poz.2325, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga rozpoznawana zgodnie z powyższymi kryteriami podlegała oddaleniu. Sąd uznał, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, wydając sporną decyzję, nie dopuścił się naruszenia zarówno wiążących Polskę przepisów prawa europejskiego, jak i regulacji prawa krajowego, w stopniu mającym istotny wpływ na końcowy wynik sprawy zakończonej wydaniem spornej decyzji. Prezes Urzędu jest organem właściwym w sprawie ochrony danych osobowych i organem nadzorczym w rozumieniu art. 51 rozporządzenia 2016/679. Zadania organu nadzorczego wymienione są w art. 57 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, wyliczenie to nie ma charakteru zamkniętego, a ich charakter jest zróżnicowany. Obok zadań o charakterze doradczo-informacyjnym i organizatorskim, istotne znaczenie mają: monitorowanie i egzekwowanie stosowania rozporządzenia, rozpatrywanie skarg wniesionych przez osoby, których dane dotyczą, lub przez podmiot, organizację lub zrzeszenie zgodnie z art. 80 rozporządzenia 2016/679, prowadzenie postępowań w sprawie stosowania rozporządzenia. Skarga podlegała oddaleniu bowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie narusza ani prawa materialnego ani prawa procesowego. Decyzja wydana została po należytym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w którym w sposób wyczerpujący ustalono pełny stan faktyczny sprawy (art. 7 k.p.a.). Organ rozpatrzył cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dokonał jego trafnej oceny (art. 80 k.p.a.). Na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego Sąd stwierdził, że ocena ta nie była dowolna. Organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył zasady praworządności (art. 6 k.p.a.), zastosował właściwe przepisy prawa. Nadto, uzasadnienie decyzji spełnia wszystkie wymogi art. 107 § 3 k.p.a. i nie pozostawia wątpliwości, co do przyczyn, dla których Prezes UODO podjął rozstrzygnięcie w postaci udzielenia upomnienia. Zgodnie z artykuł 6 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. (dalej "RODO") zgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych możliwe jest jednie w wymienionych przypadkach, tj.: 1. Przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy - i w takim zakresie, w jakim - spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków: a) osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów; b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy; c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze; d) przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej; e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi; f) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem. Jednocześnie akapit pierwszy lit. f) nie ma zastosowania do przetwarzania, którego dokonują organy publiczne w ramach realizacji swoich zadań. Udostępnienie danych osobowych byłego pracownika skarżącej na spotkaniu pracowników w dniu [...] grudnia 2018r. nie znajduje żadnego umocowania we wskazanych regulacjach prawnych. W przedmiotowej sprawie można jedynie rozważać występowanie przesłanki z art. 6 ust. 1 lit f RODO, na co wskazuje Skarżący. Należy jednocześnie zważyć, iż Skarżący rozwiązał umowę o pracę z E. M. za porozumieniem stron. Jeżeli miał tak istotne zarzuty, co do jakości pracy ww. jako opisywał w skardze mógł rozwiązać umowę w innym trybie przewidziany w Kodeksie pracy, adekwatnie do stopnia zawinienia prawnika (o ile takie miało miejsce). Również kwestia ewentualnych nieprawdziwych informacji, pojawiających się w Urzędzie Statystycznym nie mogła być przesłanką ujawnienia danych osobowych w zakresie imienia, nazwiska, jakości pracy oraz okoliczności rozwiązania stosunku pracy na spotkaniu pracowników w dniu [...] grudnia 2018r., czyli w dacie, w której E. M. nie była już pracownikiem skarżącego. Pracodawca decydując się na rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron "zamknął" temat w zakresie oceny jakości pracy. Potrzebę "uspokojenia" atmosfery pracy nie można natomiast traktować ponad ustawowe uprawnienia byłego pracownika. Zwłaszcza, że do rozwiązania umowy o pracę w przyjętym przez Skarżącego trybie potrzebna była zgodna wola obu stron. Ponadto, co najistotniejsze w przedmiotowej sprawie, wskazany art. 6 ust. 1 RODO nie umożliwiał takiego działania byłemu pracodawcy. Odnosząc się do wskazanego wcześniej art. 6 ust. 1 lit. f RODO należy przy tym podkreślić, że "Omawiana tu przesłanka może być stosowana jedynie przez podmioty prywatne (np. przedsiębiorców), natomiast nie mogą się na nią powoływać podmioty publiczne. Wynika to z końcowej części przepisu ust. 1 komentowanego artykułu, w której stwierdzono, że podstawa określona w "lit. f nie ma zastosowania do przetwarzania, którego dokonują organy publiczne w ramach realizacji swoich zadań". Oznacza to, że zasadniczo podstawą przetwarzania danych przez podmioty publiczne (w tym organy administracji publicznej) powinny być przepisy prawa, natomiast za swoisty odpowiednik omawianej tu klauzuli uzasadnionych interesów uznać można podstawę określoną w ust. 1 pkt e komentowanego artykułu, która dopuszcza przetwarzanie danych, jeżeli jest ono niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi. Komentowany przepis w sposób jednoznaczny rozstrzyga wątpliwość, jaka istniała w oparciu o przepis art. 23 ust. 1 pkt 5 u.o.d.o.1997, który po nowelizacji nie ograniczał stosowania zawartej tam przesłanki do sektora prywatnego, co budziło istotne kontrowersje." - P. Fajgielski [w:] Komentarz do rozporządzenia nr 2016/679 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz, Warszawa 2018, art. 6. Dodać też należy, iż Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też Sąd nie uwzględnił podniesionych w skardze zarzutów naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Postępowanie administracyjne, zdaniem Sądu, było prowadzone rzetelnie, a strona miała możliwość złożenia wyjaśnień. Uzasadnienie decyzji z kolei zawiera wszelkie wymagane prawem elementy, a w szczególności wyjaśniona została podstawa prawna rozstrzygnięcia, przytoczone zostały kluczowe dla sprawy przepisy, przedstawiono stan faktyczny sprawy oraz dokonano subsumcji tego stanu faktycznego pod określone normy prawne. Także rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest zrozumiałe, jasne i odpowiada wymaganiom prawa a nałożona kara upomnienia adekwatna do stopnia naruszenia prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.