I SA/Po 752/20
WyrokWSA w Poznaniu2021-06-29
Skład orzekający: Katarzyna Wolna - Kubicka, Izabel Kucznerowicz, Katarzyna Nikodem
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej może być podstawą do kwestionowania prawidłowości doręczenia tej decyzji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie może być podstawą do kwestionowania prawidłowości doręczenia decyzji. Brak skutecznego doręczenia decyzji oznacza, że termin do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczął biegu, a w konsekwencji nie może zostać przekroczony i tym samym przywrócony. Niewłaściwości w doręczaniu decyzji powinny być podnoszone w ramach skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, a nie w samym wniosku o przywrócenie terminu.Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza odmawiającej ulgi w podatku od nieruchomości. Spółka twierdziła, że o decyzji dowiedziała się dopiero po otrzymaniu pisma Burmistrza, a przesyłka z decyzją nie została podjęta z powodu braku awiza w skrytce pocztowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu, uznając, że spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Spółka zaskarżyła postanowienie SKO do WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Sędziowie WSA Izabel Kucznerowicz WSA Katarzyna Nikodem (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Firmy "A" sp. z o.o. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Burmistrz [...] decyzją z [...] kwietnia 2018 r., nr [...] odmówił Firmie "A" Sp. z o.o. w [...] udzielenia ulgi w podatku od nieruchomości za 2016 r. Decyzja ta została doręczona spółce w dniu 24 kwietnia 2018 r., w trybie doręczenia zastępczego, na podstawie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. - dalej: "O.p.").
Wnioskiem z [...] stycznia 2019 r. spółka wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Burmistrza [...]. W argumentacji wniosku spółka wskazała, że o wydaniu ww. decyzji dowiedziała się w dniu 24 stycznia 2019 r. po zapoznaniu się z treści pisma Burmistrza [...] z [...] stycznia 2019 r. i z załączonej do tego pisma decyzji. Pismo to stanowiło odpowiedź na pismo spółki z [...] stycznia 2019 r. w sprawie korekty wystawionych tytułów wykonawczych na podatek od nieruchomości za lata 2016-2018. Spółka wskazała, że Burmistrzowi [...] oraz pracownikom Urzędu Miasta [...] znana jest wyjątkowo trudna sytuacja spółki, uniemożliwiająca - przebywanie na terenie zakładu w [...] – pracownikom spółki. Współpraca z Urzędem Miasta od lat odbywa się również na zasadzie prowadzonych rozmów telefonicznych. Spółka jest zmuszona do odbioru przesyłek pocztowych z Urzędu Pocztowego w [...] przy wykorzystaniu skrytki pocztowej - w której umieszczane są awiza kierowanej do spółki korespondencji. Przesyłki pocztowe wydawane są w oparciu o awiza sporządzane w formie papierowej.
Spółka oświadczyła, że zawsze odbiera każdą awizowaną korespondencję, w tym również z Urzędu Miasta w [...]. Przesyłka zawierająca decyzję Burmistrza [...] nie została podjęta tylko i wyłącznie z powodu braku awiza w skrytce pocztowej. W związku z tym spółka uznała, że w takiej sytuacji nie może być mowy o celowym nieodbieraniu poczty. Zaznaczyła przy tym, że w jej interesie jest korzystne rozstrzygnięcie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r., nr [...] odmówiło spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W motywach rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że nie dało wiary twierdzeniom spółki, że w punkcie odbiorczym adresata nie została pozostawiona informacja o próbie doręczenia przesyłki poleconej i pozostawieniu jej na okres 7 dni u operatora pocztowego. SKO zaznaczyło, że próba doręczenia przesyłki spółce miała miejsce dwa razy: w dniu 10 kwietnia 2018 r. i w dniu 18 kwietnia 2018 r. Uwzględniając powyższe SKO stwierdziło, że spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka wniosła o uchylenie powyższego postanowienia SKO w [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania. Kwestionowanemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez nieuwzględnienie w sposób wyczerpujący wcześniej przedłożonego materiału dowodowego w sprawie numer [...] i nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych w tym: uzupełnienia z [...] marca 2019 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania z dnia [...] stycznia 2019 r. oraz złożonej w Urzędzie Pocztowym [...] reklamacji przesyłki pocztowej z 26 marca 2019 r. - przez co organ nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalił wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Przedmiotem postępowania jest ocena zgodności z prawem postanowienia SKO [...] z [...] sierpnia 2020 r. odmawiającego skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza [...] z [...] kwietnia 2018 r.
W myśl art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do oceny braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania przez skarżącą. Skarżąca brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania uzasadnia nie otrzymaniem zawiadomień (awiza) o pozostawieniu przesyłki pocztowej zawierającej decyzję. Jednakże wersji skarżącej nie potwierdzają żadne wiarygodne argumenty, które można uznać za przekonujące.
Wprawdzie uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 162 O.p. jest środkiem zastępczym dowodu, niedającym pewności, a tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o fakcie, nie powinno jednak sprowadzać się wyłącznie do zapewnienia złożonego przez stronę, że jakaś okoliczność miała lub nie miała miejsca. Nie zmienia to jednak faktu, że obowiązek wykazania okoliczności w tym zakresie spoczywa na stronie. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma wątpliwości co do tego, że organ podatkowy nie ma obowiązku poszukiwania dowodów wskazujących na możliwość braku winy strony w uchybieniu terminu. Wskazać także należy, że uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu nie może ograniczać się do samych twierdzeń strony, a fakt wykazania okoliczności faktycznych stanowiących podstawę przywrócenia terminu podlega ocenie organu.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie SKO prawidłowo stwierdziło, że skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, pozwalającej na zastosowanie cytowanego przepisu. Wprawdzie faktem jest, co już wyjaśniono powyżej, że zgodnie z art. 162 § 1 O.p. strona nie ma obowiązku udowodnienia, a tylko uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nie nastąpiło bez jej winy, jednakże nie oznacza to, że wystarczające dla przywrócenia terminu są gołosłowne twierdzenia strony niepoparte żadnymi wiarygodnymi danymi.
Należy zauważyć, że z treści skargi wynika, że skarżąca w istocie kwestionuje prawidłowość doręczenia decyzji z [...] kwietnia 2018 r. w trybie art. 150 O.p. W tym kontekście zaznaczyć należy, że nieskuteczne doręczenie decyzji nie może stanowić podstawy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Sąd zauważa, że wniosek o przywrócenie terminu opiera się na założeniu, że decyzja, od której wniesiono odwołanie została skutecznie doręczona i że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zarówno w doktrynie, jak i judykaturze wielokrotnie wyrażano pogląd, podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu nie można skutecznie kwestionować prawidłowości doręczenia decyzji. Brak skutecznego doręczenia decyzji powoduje bowiem, że bieg terminu do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczyna się, a w konsekwencji nie może on zostać przekroczony i tym samym przywrócony stosownie do art. 162 § 1 O.p. Jeżeli stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, na mocy postanowienia wydanego w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., to nieprawidłowości w doręczaniu decyzji powinny być podnoszone w ramach skargi na to postanowienie (zob. P. Pietrasz w komentarzu do art. 162 Ordynacji podatkowej (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany pod red. L. Etela, LEX/el. 2020; R. Hauser w komentarzu do art. 162 Ordynacji podatkowej (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz, S. Babiarz i in., wyd. IX, WKP 2019; wyrok NSA z 27 lutego 2020 r., sygn. akt I FSK 2241/19, wyrok NSA z 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I FSK 1653/17).
Sąd zaznacza, że w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu organ podatkowy dokonuje oceny wiarygodności przedstawionych przez stronę okoliczności i ich wpływu na uchybienie terminu w kontekście braku winy, a ciężar uprawdopodobnienia braku zawinienia spoczywa wyłącznie na osobie zainteresowanej przywróceniem terminu.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, a zatem SKO zasadnie odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło