III FSK 3017/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie o sprostowanie punktu trzeciego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3017/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej B. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Ol 62/20 w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 29 listopada 2019 r., nr SKO.53.972.2019 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia odmówić sprostowania wyroku. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" Wyrokiem z 8 kwietnia 2021 r., III FSK 3017/21, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. D. (dalej: "strona", "skarżąca"), uchylił wyrok WSA w Olsztynie z 30 czerwca 2020 r., I SA/Ol 62/20, w całości (punkt 1) oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 listopada 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. (punkt 2). W punkcie 3 zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz skarżącej kwotę 810 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku, o kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 203 pkt 1, art. 205 § 2 oraz art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). W piśmie z 27 maja 2021 r. organ wniósł o sprostowanie ww. wyroku NSA w punkcie 3 poprzez prawidłowe wskazanie kwoty zasądzonych kosztów postępowania sądowego. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zasądzona kwota jest za wysoka i powinna wynosić 727 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może być uwzględniony. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. (który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może jednak prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 3 września 2013 r., II OZ 665/13, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: "CBOSA"). Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA: z 10 grudnia 2007 r., II FSK 501/06; z 28 kwietnia 2011 r., II GSK 346/10; z 17 maja 2011 r., I GSK 1008/09; z 12 kwietnia 2012 r., II FSK 987/11; z 10 stycznia 2013 r., II GSK 1289/11; z 17 lipca 2014 r., I GSK 610/11; z 22 października 2014 r., I GSK 704/12; publik. CBOSA). W kontekście powyższych rozważań wskazana przez organ pomyłka może być rozpatrywana jedynie w kontekście błędu rachunkowego. Określona w sentencji wyroku kwota odpowiada jej zapisowi słownemu umieszczonemu obok, a zatem nie ma mowy o niedokładności, błędzie pisarskim czy "innej oczywistej omyłce". Wartość przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie to kwota 1378 zł. Z uwagi na punkt 1 i punkt 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2021 r. na rzecz skarżącej zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 810 zł, tj.: 100 zł tytułem wpisu od skargi, 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku sądu pierwszej instancji, 270 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przed sądem pierwszej instancji (§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) oraz 240 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (minimalna kwota określona w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia). Wbrew zatem twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie nie stwierdzono błędu rachunkowego w punkcie 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2021 r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 193 p.p.s.a.