II SA/Sz 731/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na czynność Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy B. w przedmiocie wstępu oraz nagrywania przebiegu posiedzenia Komisji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 maja 2021 r. C. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Rady Gminy B. z dnia [...] listopada 2019 r. odmawiającą wstępu oraz nagrywania posiedzenia Komisji. Podjętej czynności zarzucił naruszenie: 1). art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej jako: "u.s.g."), w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez niezastosowanie i bezpodstawne uniemożliwienie wstępu na posiedzenie Komisji Rewizyjnej Rady Gminy B. w dniu [...] listopada 2019 r. 2). art. 61 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej, poprzez odmowę wstępu na posiedzenie Komisji i skorzystanie z przysługującego prawa, 3). art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej w skrócie: "u.d.i.p."), w zakresie w jakim przepis ten stanowi, że gwarantuje dostęp do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, poprzez niezasadne uznanie, iż osoby z zewnątrz nie posiadają prawa udziału w posiedzeniach Komisji – powołując się na art. 21 u.s.g. oraz § 80 ust. 2 pkt 2 Statutu Gminy B. – uchwała nr [...] Rady Giny B. z dnia [...] października 2018 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy B., gdzie Przewodniczący Komisji Rewizyjnej może zaprosić na jej posiedzenia z zewnątrz tylko osoby powołane na wniosek Komisji Rewizyjnej w charakterze biegłych lub ekspertów 4). naruszenie art. 18 u.d.i.p. uniemożliwiające wykonywanie prawa. W związku z powyższym skarżący wniósł o: 1). stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., 2). uznanie uprawnienia skarżącego do wstępu na posiedzenie ww. Komisji w dniu 19 listopada 2019 r., na podstawie art. 146 § 2 p.p.s.a. oraz nagrywania przebiegu prac. W uzasadnieniu skargi wnoszący ją wskazał, że w dniu [...] listopada 2019 r. odbyło się zaplanowane posiedzenie Komisji Rewizyjnej Rady Gminy B., a informacja o posiedzeniu była uprzednio podana do publicznej wiadomości. Przewodnicząca Komisji Rewizyjnej odmówiła skarżącemu wstępu oraz nagrywania przebiegu prac Komisji podczas posiedzenia, a po odmowie skarżącego opuszczenia sali posiedzeń, wezwała członków Komisji do opuszczenia Sali i udania się w inne nieznane miejsce, gdzie zostało przeprowadzone posiedzenie Komisji. Przedmiotem złożonego przez skarżącego wniosku było udostępnienie informacji publicznej, poprzez możliwość zarówno wstępu, jak i nagrywania przebiegu prac Komisji podczas posiedzenia. W sprawie nie została wydana żadna decyzja odmowna ani ograniczająca prawo udostępnienia informacji publicznej. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma Wójt wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2019 r. w Urzędzie Gminy B. zwołane zostało posiedzenie Komisji Rewizyjnej podczas którego zaplanowano przeprowadzenie kontroli: "Analizy sytuacji mieszkaniowej, stanu zadłużenia, liczby mieszkań komunalnych, podejmowanych czynności egzekucyjnych, realizacji opłat z tytułu czynszu i wydatków na remonty mieszkań za 2018 r.". Skarżący, nie informując wcześniej o chęci wzięcia udziału w posiedzeniu, stawił się na miejscu i żądał dopuszczenia go do udziału w posiedzeniu oraz umożliwienia nagrywania jego przebiegu przy pomocy urządzenia rejestrującego dźwięk i obraz. Przewodnicząca Komisji odmówiła skarżącemu możliwości udziału w posiedzeniu i jego rejestracji z uwagi na wrażliwe dane osobowe, które miały być przedmiotem posiedzenia (w szczególności dotyczące stanu zadłużenia poszczególnych lokatorów mieszkań komunalnych). Na czynność tę skarżący wniósł skargę we dniu 25 maja 2021 r., tj. ponad 19 miesięcy od kiedy skarżący dowiedział się o zaskarżonej czynności. Według Wójta, bez wątpienia pierwszeństwo winna znaleźć w tym przypadku ustawa o ochronie danych osobowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Skarga w tej sprawie mieści się w katalogu czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (w szczególności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). Podzielając stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 2517/14, przyjąć należy, że co do zasady czynność polegająca na odmowie wstępu na posiedzenie komisji podjęta przez przewodniczącego tej komisji, w którego skład wchodzą radni wybrani w wyborach powszechnych, jest objętą kognicją sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, przy czym w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W świetle okoliczności sprawy należy przyjąć, że czynność Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Gminy B. o odmowie wstępu oraz nagrywania posiedzenia Komisji Rewizyjnej została podjęta i ogłoszona osobiście skarżącemu w dniu 19 listopada 2019 r. Okoliczność ww. potwierdził sam skarżący w treści skargi. Co za tym idzie termin ustawowy do zaskarżenia czynności materialno-technicznej upłynął skarżącemu w dniu 19 grudnia 2020 r. Oznacza to, że złożona przez skarżącego w dniu 24 maja 2021 r. skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, a zatem jest niedopuszczalna. Nie występują zarazem okoliczności uzasadniające uznanie, że znaczne uchybienie terminu do wniesienia skargi miało miejsce bez winy strony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.