II SAB/Ke 37/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2021 r. sprawy ze skargi [...] na bezczynność Dyrektora [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W dniu 11 lutego 2021 r. (data nadania na adres organu) A. B. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o: 1. stwierdzenie, że ww. organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 listopada 2020 r., a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku; 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; 4. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", w maksymalnej wysokości. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu 11 listopada 2020 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem do Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie pozasądowych ugód zawartych w 2020 r. przez ww. Szkołę, na mocy których Szkoła ta wypłaciła na rzecz drugiej strony jakąś kwotę pieniężną, a w przypadku zawarcia takich ugód – o informację na temat tego jaką kwotę wypłaciła szkoła i z jakiego tytułu, jak również o przesłanie kopii zawartych ugód. E-mail w tym przedmiocie został przesłany na adres elektroniczny szkoły wskazany na jej stronie internetowej. Do dnia wniesienia skargi organ nie zareagował w żaden sposób na złożony wniosek, zdaniem skarżącej pozostaje zatem w zwłoce w jego rozpoznaniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej objęte są także umowy cywilnoprawne zawierane przez organy władzy publicznej, czyli także ugody zawarte przez jednostki samorządu terytorialnego oraz ich jednostki organizacyjne. Z kolei Dyrektor Szkoły Podstawowej w [...] jest organem wskazanym w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176), dalej jako "u.d.i.p.", czyli podmiotem reprezentującym szkołę jako jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że żądanie skierowane przez wnioskodawczynię zostało skonstruowane w taki sposób, że "nie można z niego wywodzić o zakresie podmiotowym i przedmiotowym wniosku", co znalazło swoje odzwierciedlenie w odpowiedzi z dnia 26 listopada 2020 r., w którym Dyrektor Szkoły odpisała na maila "[...]": "Odpowiadając na Pani maila informuję, że szkoła nie zawierała jakiejś ugody". Organ załączył wydruk wiadomości mailowej. Jego zdaniem nie pozostaje on w bezczynności gdy odpowiada na wniosek, nawet jeśli odpowiedź na wniosek nie satysfakcjonuje wnioskodawcy. Na skutek doręczenia pełnomocnikowi skarżącej powyższej odpowiedzi na skargę skarżąca w piśmie z dnia 26 maja 2021 r. podtrzymała swe stanowisko i podniosła, że załączony do odpowiedzi wydruk jest bardzo niewyraźny, a skarżąca twierdzi, że nigdy nie otrzymała odpowiedzi ze szkoły (sprawdziła także folder spamu). Wniosła o zobowiązanie organu do przedłożenia wyraźnej kopii maila, na który się powołuje. Ponadto zdaniem skarżącej Dyrektor zapewne celowo poświadczył nieprawdę dokonując odpowiedzi. Jak wynika bowiem z wystąpienia pokontrolnego Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 19 marca 2021 r. szkoła zawarła ugodę w dniu 10 września 2020 r. Zatem zachowanie organu, który celowo wprowadza w błąd wnioskodawcę nie może zasługiwać na ochronę nawet jeśli podjął jakieś czynności, gdyż mają one na celu wyłącznie wprowadzenie w błąd wnioskodawcy. W piśmie z dnia 11 czerwca 2021 r. organ wskazał, że stwierdzenie o celowym poświadczeniu nieprawdy stanowi insynuację i nie polega na prawdzie. Załączył kolejny wydruk wiadomości email stanowiącej odpowiedź na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 Ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Stan taki miał miejsce w rozpoznawanej sprawie i stąd orzeczenie zapadło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym (art. 120 Ppsa). Zgodnie z art. 3 § 1 Ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 Ppsa, a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest przy tym konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa lub obecnie ponaglenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10). Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Z art. 13 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1) a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka–Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016). Zważyć też należy, że z art. 149 § 1 pkt 1–3 Ppsa wynika, iż sąd będzie mógł oddalić skargę na bezczynność jedynie w przypadku stwierdzenia, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności. Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że informacja objęta żądaniem wniosku z dnia 11 listopada 2020 r. stanowi informację publiczną, a Dyrektor Szkoły Podstawowej w [...] jest organem zobowiązanym do jej udzielenia w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Niemniej jednak zdaniem Sądu organ wykazał, że żądana informacja została udzielona. Świadczy o tym treść wydruku wiadomości email (k. 13, 29 i nast.) stanowiącej odpowiedź na wniosek skarżącej. Treść tego wniosku została przytoczona w treści wiadomości i brzmi następująco: "- czy w 2020 roku została zawarta jakaś ugoda pozasądowa, na mocy której Szkoła Podstawowa w [...]wypłaciła na rzecz drugiej strony jakąś kwotę pieniężną; jeśli tak, to proszę o informację jaką kwotę wypłaciła Szkoła Podstawowa w [...], z jakiego tytułu, na jakiej podstawie i jakie świadczenie wzajemne otrzymała Szkoła Podstawowa w [...]. - w przypadku zawarcia ugody pozasądowej proszę o przesłanie kopii zawartej ugody;". Dalsza część wiadomości brzmi: "Odpowiadając na Pani e-maila informuje, że szkoła nie zawierała żadnej jakiejś ugody. Pozdrawiam [...]". Jakkolwiek niewątpliwie treść wiadomości ma charakter lakoniczny, jednak dla stwierdzenia, czy organ pozostaje w bezczynności istotne znaczenie ma to, czy przytoczone stwierdzenie zawiera w sobie odpowiedź na pytanie (pytania) zawarte we wniosku. Zdaniem Sądu taka właśnie sytuacja ma miejsce. Po pierwsze bowiem treść odpowiedzi wyraźnie nawiązuje do przytoczonego chwilę wcześniej zapytania, przy użyciu zresztą tego samego wyrażenia dotyczącego "jakiejś ugody". Odpowiedź jest przy tym pełna, wynika z niej bowiem jasno, że żadna taka ugoda nie została zawarta. W związku z tym odpowiedź na dalszą część pytań była bezprzedmiotowa. Wiadomość jest przy tym sygnowana imieniem i nazwiskiem p.o. Dyrektora Szkoły [...]. Jak wynika ze wspomnianych wydruków, wiadomość ta została wysłana w formie takiej, w jakiej złożono wniosek, tj. elektronicznej, na prawidłowy adres skrzynki mailowej - "[...]". W tej sytuacji w ocenie Sądu należało uznać, że organ w sposób wystarczający wykazał, że wykonał swój obowiązek i nie można mu skutecznie postawić zarzutu pozostawania w bezczynności. Odpowiedź pochodzi bowiem z dnia 26 listopada 2020 r., a zatem na dzień wniesienia skargi brak było bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącej. Odnosząc się natomiast do argumentów podnoszonych przez pełnomocnika skarżącej należy podnieść, że nie jest rolą sądu administracyjnego orzekającego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sprawdzanie prawdziwości udostępnionej informacji publicznej (por. m.in. wyroki WSA w Białymstoku z 9 kwietnia 2020 r., sygn. II SAB/Bk 15/20, WSA w Olsztynie z 29 września 2020 r., sygn. II SAB/Ol 30/20). Reasumując, skarga nie podlegała uwzględnieniu, albowiem organ na dzień wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia 11 listopada 2020 r. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.