II SA/Wa 2008/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 nr [...] w przedmiocie przyznania stypendium ministra za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2019/2020 oddala skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, dalej "Minister", decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., na podstawie art. 359 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), dalej k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] ([...]) o odmowie przyznania A. R., studentce I roku studiów drugiego stopnia Uniwersytetu im. [...] w P. na kierunku [...], stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2019/2020. Uzasadniając decyzję organ odwołał się do § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców (Dz. U. poz. 658), które obowiązywało w okresie składania wniosków o przyznanie stypendium ministra na rok akademicki 2019/2020, stosownie do którego stypendium dla studenta uczelni nadzorowanej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na dany rok akademicki może zostać przyznane studentowi, który: 1) w poprzednim roku akademickim zaliczył rok studiów oraz 2) uzyskał wpis na kolejny rok studiów w danym roku akademickim. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, wymogów nie stosuje się do studenta, który w roku złożenia wniosku o przyznanie stypendium został przyjęty na studia drugiego stopnia. Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, za znaczące osiągnięcia naukowe studenta uważa się: 1) autorstwo lub współautorstwo monografii naukowej lub rozdziału w monografii naukowej wydanej przez wydawnictwo ujęte w wykazie wydawnictw sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; 2) autorstwo lub współautorstwo artykułu naukowego opublikowanego w czasopiśmie naukowym lub w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowych, ujętych w wykazie tych czasopism i materiałów sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 ustawy; 3) znaczący udział w projekcie badawczym o wysokim poziomie innowacyjności, realizowanym przez uczelnię, w której student odbywa lub odbywał kształcenie, w tym udział w projekcie badawczym finansowanym w ramach konkursu ogólnopolskiego lub międzynarodowego; 4) autorstwo i wygłoszenie referatu naukowego dotyczącego badań naukowych o wysokim poziomie innowacyjności na ogólnopolskiej lub międzynarodowej konferencji naukowej o wysokim prestiżu zorganizowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, zagraniczną uczelnię lub zagraniczną instytucję naukową; 5) uzyskanie nagrody indywidualnej lub znaczący udział w powstaniu osiągnięcia, za które uzyskano nagrodę zespołową w konkursie o wysokim prestiżu i o zasięgu międzynarodowym, w którym uczestniczyli studenci uczelni co najmniej z pięciu państw, z wyłączeniem konkursów organizowanych w ramach międzynarodowych konferencji naukowych. Zarządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 sierpnia 2019 r. (Dz. Urz. MNiSW poz. 59 oraz z 2020 r. poz. 9), do oceny wniosków został powołany Zespół doradczy do oceny wniosków o przyznanie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców, którego członkowie reprezentują różne dziedziny nauki. Powołanie zewnętrznego zespołu eksperckiego miało na celu zapewnienie maksymalnego obiektywizmu, rzetelnej i merytorycznej oceny osiągnięć przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę w odpowiednich dziedzinach nauki. Zespół liczy 43 członków reprezentujących różne dziedziny wiedzy. Powołanie zewnętrznego zespołu eksperckiego miało na celu zapewnienie maksymalnego obiektywizmu oceny. W dniu [...] listopada 2019 r. odbyło się posiedzenie Zespołu, na którym uchwalono szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra dla studentów. Uchwała ta zawiera wskazówki dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za znaczące, mające na celu zagwarantowanie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad. Wytyczne zostały udostępnione na stronie internetowej urzędu Ministra. Wnioski zostały ocenione przez Zespół metodą punktową, w ramach poszczególnych dziedzin reprezentowanych przez ekspertów z danej dziedziny. Przy ocenie danego osiągnięcia członkowie Zespołu kierowali się kryteriami określonymi w § 10 ust. 2 ww. rozporządzenia oraz szczegółowymi wytycznymi dotyczącymi sposobu oceny wniosków, wykorzystując przy tym swoją ekspercką wiedzę w określonych dziedzinach. Zgodnie z § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, przy ocenie wniosków brane były pod uwagę znaczące osiągnięcia naukowe lub artystyczne związane ze studiami lub znaczące osiągnięcia sportowe, uzyskane w okresie studiów od dnia rozpoczęcia studiów do dnia 30 września 2019 r., a w przypadku studenta studiów drugiego stopnia - od daty rozpoczęcia studiów pierwszego stopnia poprzedzających studia drugiego stopnia do dnia 30 września 2019 r. Jeżeli student otrzymał stypendium w poprzednich latach, ocenie podlegał okres od 1 października roku akademickiego, w którym studentowi przyznano ostatnie stypendium ministra, do 30 września 2019 r. Przy ocenie nie były brane pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie urlopów od zajęć lub innych przerw udzielonych zgodnie z regulaminem studiów. Przy ocenie nie uwzględniano również osiągnięć niezwiązanych ze studiami w danej uczelni na danym kierunku lub kierunkach (w przypadku studiów międzywydziałowych i międzyobszarowych). Dla każdej z kategorii osiągnięć wymienionych w § 2 ww. rozporządzenia, Zespół określił maksymalną liczbę punktów możliwą do przyznania. Student mógł więc uzyskać nie więcej niż: 40 pkt - za jedną monografię lub rozdział w monografii, 40 pkt - za jeden artykuł naukowy, 10 pkt - za udział w jednym projekcie badawczym, 5 pkt - za jeden referat na konferencji i 20 pkt - za jedną nagrodę w konkursie. Przy punktacji poszczególnych osiągnięć stosowane były ułamki punktów, zaś najmniejszą jednostkę stanowiło 0,25 pkt. Liczba punktów za dane osiągnięcie zależała od stopnia wypełnienia (w procentach) kryteriów oceny danego osiągnięcia. Przy ocenie monografii albo artykułu naukowego stosowano następujące kryteria; liczbę punktów w wykazie wydawnictw lub w wykazie czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych sporządzonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce albo w wykazie czasopism naukowych ogłoszonym przez ministra właściwego do spraw nauki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, formę publikacji, innowacyjność tematyki badań, których dotyczyła publikacja, i procentowy wkład autorski. Na status i prestiż wydawcy wskazywała liczba punktów określona w ww. wykazach. Najwięcej punktów można było uzyskać za 100% autorstwo całej monografii w wydawnictwie o najwyższej punktacji w wykazie wydawnictw lub 100% autorstwo artykułu naukowego w czasopiśmie o najwyższej punktacji w wykazie czasopism - o wysokiej innowacyjności tematyki badań. Monografie lub artykuły o niższym wkładzie autorskim, niższej punktacji w ww. wykazach czy niższej innowacyjności uzyskiwały niższą wartość procentową stopnia wypełniania kryteriów, a tym samym niższą punktację. W przypadku tej kategorii ocenie nie podlegały m.in. publikacje w wydawnictwach lub czasopismach spoza ww. wykazów, niższy niż 11% wkład autorski czy publikacje dotyczące badań o niskiej innowacyjności. Przy ocenie udziału w projektach badawczych stosowano następujące kryteria: pełnioną rolę, prestiż konkursu, w ramach którego był finansowany projekt, innowacyjność i znaczenie projektu dla rozwoju danej dziedziny nauki, okres uczestnictwa oraz efekty projektu (liczbę referatów naukowych, monografii naukowych, rozdziałów w monografii naukowej lub artykułów naukowych, zastosowań praktycznych wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub wdrożeń wyników działalności naukowej). Najwięcej punktów można było uzyskać za pełnienie roli kierownika w projekcie o wysokim prestiżu i międzynarodowym znaczeniu, trwającym powyżej 6 miesięcy, którego efektem była duża liczba wdrożeń, publikacji i referatów. Pełnienie innych ról w projektach o niższym prestiżu czy mniejszych efektach uzyskiwały niższą wartość procentową stopnia wypełniania kryteriów, a tym samym niższą punktację. W przypadku tej kategorii ocenie nie podlegał m.in. udział w projektach studenckich lub o niskim prestiżu, krótkotrwałe uczestnictwo w projekcie czy udział w badaniach nieprowadzonych przez uczelnię, w której student odbywał kształcenie. Przy ocenie referatów wygłoszonych na konferencjach stosowano następujące kryteria: zasięg konferencji, status organizatora, innowacyjność badań naukowych, których dotyczył referat oraz liczbę prelegentów posiadających co najmniej stopień doktora. Najwięcej punktów można było uzyskać za autorstwo i wygłoszenie referatu dotyczącego badań o wysokiej innowacyjności na międzynarodowej konferencji zagranicznej organizowanej przez zagraniczną uczelnię lub instytucję naukową, w której co najmniej 50% prelegentów stanowiły osoby ze stopniem doktora. Wygłaszanie referatów na konferencjach o niższym zasięgu czy mniejszej liczbie osób ze stopniem doktora uzyskiwało niższą wartość procentową stopnia wypełniania kryteriów, a tym samym niższą punktację. Natomiast niski prestiż konferencji lub niska liczba reprezentowanych uczelni mogły być przyczyną odmowy przyznania punktów w tej kategorii. W przypadku tej kategorii ocenie nie podlegało, m.in. wygłoszenie referatów niedotyczących badań naukowych, referatów, których student nie był jedynym autorem lub których nie wygłosił samodzielnie, inne niż referat formy prezentacji wyników badań, np. plakat naukowy, poster naukowy, komunikat ustny. Przy ocenie nagród uzyskanych w konkursach stosowano następujące kryteria: uzyskane miejsce, zasięg konkursu, prestiż konkursu, procentowy udział w uzyskaniu nagrody. Najwięcej punktów można było uzyskać za zajęcie indywidualnie 1 miejsca w konkursie o międzynarodowym światowym zasięgu i wysokim prestiżu. Uzyskanie dalszego miejsca w konkursie, udział w konkursie o niższym zasięgu lub prestiżu, jak również niższy wkład procentowy w otrzymanie nagrody uzyskiwało niższą wartość procentową stopnia wypełniania kryteriów, a tym samym niższą punktację. Natomiast niska liczba uczestników i zespołów, niewielka liczba reprezentowanych państw oraz niski status organizatora mogły być przyczyną odmowy przyznania punktów w tej kategorii. W przypadku tej kategorii ocenie nie podlegało m.in. uzyskanie nagrody w postaci innego stypendium, uzyskanie nagrody w konkursach o zasięgu uczelnianym lub lokalnym, w konkursach, w których uczestniczyli studenci uczelni z mniej niż pięciu państw, w konkursach, w których nie było możliwości ustalenia uzyskanego miejsca, w konkursach organizowanych w ramach konferencji, jak również nagród uzyskanych na pośrednim etapie konkursu międzynarodowego (w eliminacjach krajowych lub regionalnych do konkursu międzynarodowego) albo w konkurencjach cząstkowych konkursu składających się na klasyfikację generalną. Minister podkreślił, że ocena wniosków miała charakter porównawczy. Ocena punktowa wniosku zawierającego osiągnięcia naukowe była odnoszona do wniosków innych studentów w ramach danej dziedziny. Porównywalność punktacji w różnych dziedzinach została zapewniona poprzez zastosowanie przeliczenia punktacji wniosków w ramach poszczególnych dziedzin według jednakowej skali (od 0 do 50 pkt). Każdy wniosek zawierający osiągnięcia naukowe był przeliczany proporcjonalnie do 50 punktów względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów za osiągnięcia w danej dziedzinie. Zdaniem Ministra, opisana wyżej metoda zapewniła sprawiedliwy rozkład punktów, niezależny od potencjalnie odmiennego charakteru osiągnięć w ramach rożnych dziedzin oraz typów osiągnięć. Maksymalna punktacja wniosku wynosiła 50 pkt. Na podstawie indywidualnych ocen dokonanych przez członków Zespołu została sporządzona lista rankingowa wniosków uszeregowanych według liczby punktów, przeliczonych zgodnie z powyższą metodą. Na podstawie rankingu wniosków, w ramach środków finansowych w budżecie przeznaczonych na stypendia za znaczące osiągnięcia oraz limitu liczby i kwoty stypendiów określonych w § 14 i 15 rozporządzenia, w dniu 19 grudnia 2019 r. Minister przyznał 488 stypendiów studentom, których wniosek uzyskał co najmniej 9 pkt. Po dokonaniu pierwszej oceny merytorycznej, wniosek o przyznanie A. R. stypendium ministra uzyskał 7 pkt i w związku z tym odmówiono jej przyznania stypendium decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]. Jak wynika z protokołu oceny wniosku sporządzonego przez Zespół, spośród przedstawionych 8 osiągnięć uwzględniono 4, za które przyznano 9,00 pkt - za udział w 4 projektach (3a, 3b, 3c, 3d), zaś nie uwzględniono udziału w 4 konferencjach (4a, 4b, 4c, 4d) - z uwagi na brak stuprocentowego autorstwa referatu. Po proporcjonalnym przeliczeniu liczby uzyskanych przez studentkę punktów do 50 pkt względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów w obszarze nauk ścisłych i przyrodniczych (tj. 63,60 pkt) oraz po zaokrągleniu w dół do pełnej jedności wniosek uzyskał ostatecznie 7,00 pkt. Na liście rankingowej wniosków uszeregowanych według liczby punktów wniosek został sklasyfikowany na [...] pozycji. W związku ze złożeniem przez A. R. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniosek o przyznanie studentce stypendium ministra za znaczące osiągnięcia na rok akademicki 2019/2020 został poddany ponownej ocenie. Minister zgodził się z punktacją wniosku oraz opinią Zespołu doradczego wyrażoną w protokole ponownej oceny wniosku o przyznanie A. R. stypendium ministra. Liczba uzyskanych punktów, w stosunku do pierwszej oceny wniosku, uległa zmniejszeniu z 7 do 6 pkt. Skoro w roku akademickim 2019/2020 stypendium ministra otrzymali studenci, których wniosek uzyskał co najmniej 9 pkt, to zdaniem organu brak było podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2019 r. W przypadku projektów badawczych 3a oraz 3d Zespół podtrzymał dotychczasową punktację, odpowiednio 3,5 pkt oraz 1,25 pkt. Projekt 3a uznano za projekt o wysokim prestiżu, ponadto doceniono również efekty jego realizacji przyznając maksymalną punktację. Również projekt 3d uznano za projekt o wysokim prestiżu, jednakże z uwagi na fakt, że nie wykazano efektów jego realizacji w postaci prezentacji na konferencjach czy też publikacji wyników w postaci artykułów naukowych, nie przyznano dodatkowych punktów. Ponadto, po weryfikacji Zespół obniżył punktację za projekt 3b do wartości 1,25 pkt, ponieważ pomimo wysokiego prestiżu projektu nie wykazano znaczących efektów jego realizacji w postaci referatów i/lub publikacji naukowych. Podwyższono natomiast punktację za projekt 3c, przyznając 2 pkt, doceniając fakt, że w wyniku jego realizacji powstały trzy prezentacje referatowe oraz jedna posterowa. Projekt ten, w porównaniu z pozostałymi, nie jest projektem o wysokim prestiżu, był realizowany w ramach badań statutowych uczelni, zakres udziału w projekcie był niewielki. Granty własne uczelni o niskich kosztach nie były wysoko punktowane przy ocenie wniosków również innych studentów ubiegających się o stypendium. Za aktywności związane z udziałem w projektach badawczych obniżono punktację z 9,00 pkt do 8,00 pkt. Odnośnie oceny referatów, Zespół podtrzymał decyzję o nieprzyznaniu punktów. Każdy z przedłożonych do oceny referatów nie był jednoautorski, a więc studentka nie posiadała 100% wkładu autorskiego w jego opracowanie. Zespół nie uwzględnił argumentacji studentki wskazującej na jej "samodzielność wykonania referatu zarówno pod względem koncepcji jak również tworzenia prezentacji ustnej oraz multimedialnej". Ekspert Zespołu wyjaśnił, że jeżeli wymienieni autorzy, zgodnie z oświadczeniem studentki, nie brali udziału w procesie przygotowania referatu nie powinni być wymienieni jako współautorzy. Natomiast jeżeli ich udział był znikomy i nie wymagał umieszczenia w spisie autorów, wówczas powinni być wymienieni w części "Podziękowania" ("Acknowledgements"). Przedłożone oświadczenia studentki były sprzeczne z abstraktami z konferencji, w których wskazani są inni autorzy. W protokole wskazano również, że referat 4a został wygłoszony na konferencji organizowanej przez Wydawnictwo [...]. Według eksperta, nie była to konferencja o wysokiej randze, mając na uwadze odsetek uczestników ze stopniem naukowym doktora. Analogicznie jak we wcześniejszym postępowaniu, przeliczono proporcjonalnie liczbę uzyskanych przez studentkę punktów do 50 pkt względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów w obszarze nauk ścisłych i przyrodniczych (tj. 63,60 pkt) i po zaokrągleniu tej liczby w dół do pełnej jedności wniosek uzyskał ostatecznie 6 pkt. Minister stwierdził, że nie miał podstaw do zakwestionowania merytorycznej oceny osiągnięć wnioskodawczyni, której dokonali eksperci Zespołu doradczego. Oceny merytorycznej dokonano metodą punktową, co wynika wprost z rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców i w oparciu o jednakowe kryteria oraz zasady oceny wniosków wszystkich studentów ubiegających się o stypendium ministra na rok akademicki 2019/2020. Ponowna ocena wniosku oznacza całościową ocenę wniosku od początku, a nie tylko tych osiągnięć, co do których zgłoszono zastrzeżenia we wniosku odwoławczym. W związku z tym punktacja w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy może nie tylko wzrosnąć lub się utrzymać, ale także ulec zmniejszeniu. Obniżenie punktacji nie naruszało jednakże zakazu reformationis in peius ("organ nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się"), wyrażonego w art. 139 k.p.a., ponieważ nie nastąpiło pogorszenie sytuacji prawnej odwołującej się strony wskutek wydania decyzji przez organ odwoławczy (I OSK 1223/15). Natomiast pozostawienie błędnej kwalifikacji osiągnięć, niezgodnej ze stanem faktycznym i procedurą, mogłoby pociągnąć za sobą zarzut niejednolitej oceny wniosków. Minister za w pełni zasadne uznał nieprzyznanie punktów za udział w czterech konferencjach (4a-4d), ponieważ - jak wynika z programów konferencji - studentka, mimo złożonego oświadczenia o 100% autorstwie – nie była jedynym autorem wygłoszonych referatów, co wynika z programów konferencji. W ocenie Ministra, programy konferencji przygotowane przez ich organizatorów i dołączone do wniosku o przyznanie stypendium wraz z abstraktami referatów stanowią wiarygodne źródło informacji o braku 100% autorstwa referatów. Wnioskodawczym nie dostarczyła, poza oświadczeniem, dowodu wskazującego na podanie przez organizatorów konferencji nieprawidłowych danych. Taka zasada była stosowana konsekwentnie i bez żadnych wyjątków przy ocenianiu wniosków wszystkich studentów ubiegających się o stypendium ministra na rok akademicki 2019/2020. Minister nie mógł zatem przyznać studentce w drodze wyjątku i w sposób uprzywilejowany punktów za udział w 4 konferencjach. Przyznając punkty za te osiągnięcia, organ naruszyłby zasadę równego traktowania i jednolitej punktacji przyznawanej za udział studentów w konferencjach naukowych. Ponadto podkreślił, że punkty za udział w 4 konferencjach zostały nieprzyznane nie ze względu na niską rangę, zasięg lub prestiż konferencji albo niską innowacyjność badań, których dotyczył referat, lecz ze względów formalnych (tj. brak stuprocentowego autorstwa). Zdaniem Ministra, nie jest uzasadnione twierdzenie, jakoby oceny wniosku studentki dokonał niewłaściwy Zespół lub Zespół, w składzie którego zabrakło 2 ekspertów. Brak udziału dwóch ekspertów w ocenianiu wniosków nie miał żadnego znaczenia, ani wpływu na wyniki końcowej oceny wniosku studentki. Dwóch ekspertów, zgodnie z własną decyzją, nie dokonywało oceny wniosków w tej edycji konkursu o przyznanie stypendium ministra na rok akademicki 2019/2020, a ponadto eksperci, o których mowa, nie byli specjalistami w dziedzinie nauk ścisłych i przyrodniczych (np.[...]). Oznacza to, że i tak nie ocenialiby wniosku studentki kształcącej się na kierunku [...]. Według Ministra, Zespół doradczy ministra był i jest uprawniony do oceniania osiągnięć uzyskanych zarówno przez studentów, jak i przez wybitnych młodych naukowców ubiegających się o stypendium ministra, a jego członkowie uzyskali odpowiednie upoważnienia do wglądu i przetwarzania danych osobowych studentów składających wnioski o to stypendium. Uprawnionymi do dostępu i przetwarzania danych osobowych ww. studentów są również pracownicy Ministerstwa prowadzący postępowania ws. przyznawania stypendiów ministra dla studentów i wybitnych młodych naukowców. Zwrócił uwagę, że dane osobowe A. R., ubiegającej się o stypendium ministra, nie zostały pozyskane przez Ministerstwo bezpośrednio od wnioskodawczyni, lecz przekazane przez rektora uczelni wnioskującego o przyznanie studentce stypendium ministra na podstawie art. 359 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawczyni w oświadczeniu dołączonym do wniosku o przyznanie stypendium ministra wyraziła zgodę na zamieszczenie jej danych w zbiorze danych Ministerstwa i ich przetwarzanie zgodnie z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych. Przetwarzanie tych danych jest niezbędne do realizacji ustawowo określonego zadania Ministra, tj. przyznania stypendium ministra za znaczące osiągnięcia. Wnioskodawczyni dysponowała zatem informacjami o przetwarzaniu jej danych osobowych w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek rektora Uniwersytetu im. [...] w P. Odnośnie zaś podnoszonej kwestii nieuprawnionego uregulowania wytycznych oceny wniosku w formie uchwały Zespołu, a nie przepisów powszechnie obowiązujących, Minister powołał się na ocenę tej kwestii przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 2 lipca 2014 r. (sygn. akt I OSK 565/14) stwierdził, że uchwała nie wprowadza żadnych zmian w określonych przepisami prawa powszechnie obowiązującego przesłankach warunkujących przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, a jedynie przypisuje im jednakowe wagi, co jest niezbędne dla ujednolicenia wewnętrznego trybu postępowania Zespołu w celu zapewnienia możliwości ustalenia rankingu wniosków uszeregowanego według największej liczby punktów, który będzie oparty na jednolitej punktacji poszczególnych rodzajów osiągnięć naukowych, a zatem będzie porównywalny. Nie można zatem uznać przepisów tej uchwały jako współtworzących podstawę prawną decyzji administracyjnych w sprawach przyznania stypendium ministra za wybitne osiągnięcia. Według Ministra to, że wytyczne powstały po 25 października, nie miało wpływu na decyzję, gdyż wszystkie wnioski były oceniane według tych samych zasad. Przed 25 października organ nie wiedział, czy takie Wytyczne będą konieczne. Gdyby liczba wniosków była mniejsza niż pozwalałyby na to środki w budżecie. Minister nie musiałby tworzyć rankingu i wytyczne oceny byłyby niepotrzebne. A. R. pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [....] grudnia 2019 roku nr [...], wnosząc o ich uchylenie oraz zasądzanie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego polegające na naruszeniu art. 359 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przepisów rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców poprzez: - ich niezastosowanie i posłużenie się podczas oceny wniosków zasadami przyjętymi przez Zespół - pozostającymi w sprzeczności z ww. przepisami; - ich niezastosowanie i posłużenie się podczas oceny wniosków zasadami przyjętymi przez Zespół niepodanymi do wiadomości zainteresowanych przed upływem terminu do składania wniosków o przyznanie stypendiów, przez co student nie miał możliwości zapoznania się z tymi kryteriami; - odmowę przyznania stypendium Ministra, pomimo że nawet zgodnie z zasadami oceny wniosków, przyjętymi przez powoływany w uzasadnieniu decyzji Zespół, powinna osiągnąć liczbę punktów przekraczającą próg uprawniający do przyznania stypendium; 2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: - art. 8 k.p.a. - poprzez uchwalenie przez Zespół kryteriów oceny wniosków po upływie terminu do złożenia wniosków, co świadczy o nieprowadzeniu postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej; - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy, a w konsekwencji brak prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy; - art 6 k.p.a., poprzez powoływanie się na uchwalone wytyczne; - art. 107 § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób uchybiający wzorcowi ustawowemu, poprzez pominięcie wskazania w jej treści: • sposobu ustalania liczby punktów uzyskanych przez stronę w postępowaniu klasyfikacyjnym przeprowadzonym przez Zespół, • szczegółowego wyjaśnienia, dlaczego uwzględnił tylko udział w 4 projektach i dlaczego nie uwzględnił udziału w 4 konferencjach; • szczegółowego sposobu wyliczenia liczby punktów, od której to liczby przyznawano stypendia, tj. 9 pkt; 3) rażące naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych, które również stanowią część przepisów proceduralnych, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie przepisów art. 14, art. 28 i art. 29 RODO, prowadzące do udziału w wydaniu decyzji, a także samego wydania decyzji przez osoby nie posiadające umocowania do przetwarzania jej danych osobowych. Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z decyzji Ministra z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] na okoliczność tego, że Minister innemu uczestnikowi postępowania w przedmiocie przyznania stypendium dla studentów uwzględnił autorstwo referatów na podstawie oświadczeń, czym naruszył zasadę równego traktowania i jednolitej punktacji przyznawanej za udział studentów w konferencjach naukowych oraz decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] na okoliczność istnienia w dziedzinie nauk [...] praktyki dopisywania jako współautorów referatów również wykonawców badań, których referat dotyczy. Skarżąca w uzupełnieniu skargi i w reakcji na stanowisko Ministra zajęte w jej sprawie skierowała do Sądu pismo procesowe z dnia [...] marca 2021 r. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2020 r. organ wniósł o jej oddalenie. Stanowisko swoje podtrzymał w obszernych pismach procesowych z dnia [...] stycznia 2021 r. oraz z dnia [...] maja 2021 r. Odnośnie skierowanych wniosków dowodowych wnosił o ich oddalenie, wskazując w obszernej argumentacji, że wbrew stanowisku skarżącej, powołane przez nią decyzje Ministra z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] i nr [...] świadczą o konsekwentnej, zgodnej z przepisami rozporządzenia oraz Wytycznymi, ocenie osiągnięć w kategorii "autorstwo i wygłoszenie referatu naukowego dotyczącego badań naukowych o wysokim poziomie innowacyjności na ogólnopolskiej lub międzynarodowej konferencji naukowej o wysokim prestiżu zorganizowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, zagraniczną uczelnię lub zagraniczną instytucję naukową" oraz o tym, że organ w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy i właściwie ocenił zebrane dowody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137, z poźn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 359 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stypendium ministra może otrzymać student wykazujący się znaczącymi osiągnięciami naukowymi lub artystycznymi związanymi ze studiami, lub znaczącymi osiągnięciami sportowymi. Stypendium przyznaje minister na wniosek rektora. Stypendium jest przyznawane na rok akademicki. Nie ulega wątpliwości, że w świetle powyższej regulacji prawnej decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego ma charakter uznaniowy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 369/12 (publik. LEX nr 1264785), podkreślił, iż cyt.: "Jeżeli przyznane ministrowi w budżecie środki finansowe na stypendia "naukowe" są zbyt małe, żeby takie stypendium otrzymał każdy student, który spełni przesłanki wskazane w art. 181 ust. 2 p.sz.w., organ musi dokonać dodatkowej gradacji osiągnięć naukowych wnioskodawców, ponieważ może przyznać tylko tyle stypendiów, na ile pozwalają mu posiadane fundusze. Niemniej jednak, gradacja ta powinna być dokonana wedle jednakowych, możliwie maksymalnie zobiektywizowanych i wiadomych dla stron postępowania kryteriów, tak aby każdy z ubiegających się o stypendium mógł ocenić, czy zastosowana wobec niego punktacja opiera się na tych samych wskaźnikach, wedle których ustalono pozycję rankingową innych studentów ubiegających się o stypendium za osiągnięcia w nauce. W rezultacie uzasadnienie decyzji uznaniowej musi być na tyle wyczerpujące i zindywidualizowane, aby sąd administracyjny był w stanie ocenić, czy zawarte w decyzji rozstrzygnięcie nie zapadło z przekroczeniem granic uznania administracyjnego". Zdaniem Sądu, analiza akt wskazuje, że Minister w toku ponownego rozpoznawania sprawy z dostateczną starannością przeanalizował dokumentację przekazaną przez Rektora, mając na uwadze również zarzuty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Osiągnięcia naukowe zarówno skarżącej, jak i innych osób ubiegających się o takie stypendium, były oceniane przez Zespół doradczy organu przyznającego stypendia, składający się z ekspertów z danych dziedzin nauki. Merytoryczne oceny zespołu były wyrażane w punktach, za każde osiągnięcie określonego rodzaju, w granicach do maksymalnej liczby punktów przypisanych każdemu osiągnięciu i z zachowaniem reguł i wymagań ustalonych w obowiązujących przepisach prawa. Badanie zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem nakazuje Sądowi przeprowadzenie kontroli oceny wniosku o przyznanie stypendium, stanowiącej podstawę podjęcia decyzji w sprawie stypendium, z formalnego punktu widzenia, co do trybu jej podjęcia, określonego odpowiednimi przepisami prawa. Poza kompetencjami Sądu pozostaje natomiast merytoryczna weryfikacja ocen osiągnięć naukowych studenta, jeżeli ocena została wystawiona zgodnie z obowiązującą w tym zakresie procedurą oceniania. Przepis art. 363 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce przyznaje Ministrowi kompetencje do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych kryteriów i trybu przyznawania oraz sposobu wypłacania tych świadczeń (stypendiów). W wykonaniu tego ustawowego upoważnienia Minister wydał rozporządzenie z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców (Dz. U. z 2019 r., poz. 658) stanowiąc, m. in., że rozporządzenie określa m. in: szczegółowe kryteria i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, studentom wykazującym się znaczącymi osiągnięciami naukowymi lub artystycznymi związanymi ze studiami, lub znaczącymi osiągnięciami sportowymi. Nie odmawia się zatem Ministrowi możliwości uszczegóławiania kryteriów oceny dokonań studentów i promowania określonej formy i doniosłości dokonań naukowych. Nie wszystkie też osiągnięcia naukowe, a jedynie znaczące, podlegają uwzględnieniu w procesie przyznawana stypendium. Ważne jest natomiast, aby przyjęte kryteria oceny były jednakowe dla wszystkich weryfikowanych wniosków. Nie można zgodzić się zatem ze skarżącą, że szczegółowe zasady przyznawania punktacji za poszczególne osiągnięcia naukowe, zawarte w wytycznych Zespołu do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra za znaczące osiągnięcia, powinny być znane jeszcze przed terminem składnia wniosków o przyznanie stypendium. Rodzaje osiągnięć i sposób ich dokumentowania został określony w rozdziale 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców, a zatem były powszechnie znane w dacie sporządzania wniosków o przyznanie stypendiów. Ponadto, wniosek jest dokumentem sformalizowanym i zawiera szczegółowe objaśnienia, jakie osiągnięcia i dokonania naukowe podlegają ocenie przez Ministra. Wobec tego późniejsze określenie zasad punktacji poszczególnych osiągnięć naukowych, nie mogło mieć wpływu na zgłoszenie we wniosku, bądź nie, określonych osiągnięć naukowych. Następcze określenie zasad oceny poszczególnych osiągnięć, punktujących wagę i doniosłość tych dokonań, musiało nastąpić dopiero po ustaleniu ilości złożonych wniosków w zestawieniu z przeznaczonymi środkami finansowymi na stypendia. Mnogość wniosków znacznie przekraczająca liczbę przyznawanych stypendiów wymusiła konieczność porównywania dorobku naukowego poszczególnych kandydatów. Nie stanowi to jednak o nierównym traktowaniu stron postępowania, co sugeruje skarżąca, skoro wytyczne zawierały szczegółowe, jednakowe dla wszystkich uczestników, zasady przyznawania punktacji. Organ wypełnił zatem obowiązek dokonania oceny wniosków wedle jednakowych, możliwie maksymalnie zobiektywizowanych i wiadomych dla stron postępowania kryteriów, bowiem do ich oceny, zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2019 r. w sprawie powołania Zespołu doradczego do oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców (Dz. Urz. MNiSW poz. 59), powołał Zespół ekspercki. Podstawę ku temu stanowił art. 341 Prawa o szkolnictwie wyższym. W dniu 5 listopada 2019 r. Zespół uchwalił szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra. Uchwała ta zawierała wskazówki dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mające na celu zagwarantowanie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad i wytyczne te ukazały się na stronie internetowej urzędu Ministra. W orzecznictwie przyjmuje się, iż uchwała Zespołu eksperckiego nie wprowadza żadnych zmian w określonych przepisami prawa powszechnie obowiązującego przesłankach warunkujących przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, a jedynie przypisuje im jednakowe wagi, co jest niezbędne dla ujednolicenia wewnętrznego trybu postępowania Zespołu w celu zapewnienia możliwości ustalenia rankingu wniosków uszeregowanego według największej liczby punktów, który będzie oparty na jednolitej punktacji poszczególnych rodzajów osiągnięć naukowych, a zatem będzie porównywalny. Nie można zatem uznać przepisów tej uchwały jako współtworzących podstawę prawną decyzji administracyjnych w sprawach przyznania stypendium ministra za wybitne osiągnięcia – patrz wyrok NSA z dnia 2 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 565/14 (publik. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zespół dwukrotnie analizował przedstawione we wniosku o przyznanie stypendium osiągnięcia, bazując na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zapewniono, aby ponowna ocena wniosku została dokonana przez innego eksperta niż w uprzednim postępowaniu. Wniosek o przyznanie stypendium był oceniany przez Zespół metodą punktową w ramach poszczególnych dziedzin reprezentowanych przez ekspertów z danej dziedziny. Przy ocenie danego osiągnięcia członkowie Zespołu kierowali się kryteriami określonymi w § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 kwietnia 2019 r. w sprawie stypendiów ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki dla studentów i wybitnych młodych naukowców. Ocena wniosków miała charakter porównawczy. Zespół oceniał dany wniosek na tle wniosków innych studentów w ramach danej dziedziny. W wyniku ponownej oceny wniosku A. R., ostatecznie liczba przyznanych punktów, w stosunku do pierwszej oceny, uległa zmniejszeniu z 7 do 6 pkt. Powody zmiany punktacji poszczególnych osiągnięć zostały szczegółowo wyjaśnione przez eksperta i opisane w zaskarżonej decyzji. Słusznie organ zwrócił uwagę, że rozpoznając ponownie sprawę dokonywana jest weryfikacja prawidłowości sporządzonej pierwotnie oceny, w kontekście dodatkowych informacji, argumentów i dowodów przedstawionych przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych też względów zmiana punktacji była możliwa zarówno w kierunku jej zwiększenia, jak i zmniejszenia. Zdaniem Sądu, Minister wykazał powody nieprzyznania skarżącej, z przyczyn formalnych, punktów za udział w czterech konferencjach (4a-4d), ponieważ - jak wynika z programów konferencji - studentka, mimo złożonego oświadczenia o 100% autorstwie – nie była jedynym autorem wygłoszonych referatów, co wynika z programów konferencji. Ponadto wnioskodawczyni nie dostarczyła, poza swoim oświadczeniem, innych dowodów wskazujących na podanie przez organizatorów konferencji wadliwych danych. Skoro załączone przez skarżącą dowody wskazywały jedynie na to, że wzięła ona udział w ww. konferencjach i że wygłosiła referaty, ale nie potwierdzały, że była ona jedynym autorem prac, które prezentowała, stanowisko Ministra w zakresie wykładni § 2 ust. 5 rozporządzenia należało uznać za prawidłowe. Przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia stanowi, że za znaczące osiągnięcia naukowe studenta uważa się autorstwo i wygłoszenie referatu naukowego dotyczącego badań naukowych na ogólnopolskiej lub międzynarodowej konferencji naukowej o wysokim prestiżu zorganizowanej przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, zagraniczną uczelnię lub zagraniczną instytucję naukową. Programy konferencji, przygotowane przez ich organizatorów i dołączone do wniosku o przyznanie stypendium wraz z abstraktami referatów, stanowią wiarygodne źródło informacji (dowód) na temat autorstwa referatów. Minister zatem prawidłowo przyjął, że ww. dowody nie potwierdziły okoliczności wskazywanych przez skarżącą, że jest ona jedynym autorem referatu. Wskazywały tylko, że skarżąca samodzielnie wygłosiła referat. Twierdzenia te miały oparcie w faktach, były logiczne, tym samym nie można ich uznać za dowolne. Należy również zaznaczyć, że zgodnie z § 13 rozporządzenia, wnioski o przyznanie stypendiów podlegały ocenie merytorycznej, za pomocą metody punktowej. Liczba punktów przyznawanych za dane osiągnięcie zależała od stopnia wypełnienia kryteriów jego oceny. Ocena osiągnięć została zatem prawidłowo (zgodnie z rozporządzeniem) wyrażona za pomocą punktów, a nie w sposób opisowy. Przedmiotem kontroli nie jest weryfikacja badanej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Subiektywna ocena strony, co do wagi jej osiągnięć naukowych w danej dyscyplinie naukowej, nie oznacza, że ocena organu w tym zakresie nie jest właściwa. W sprawach, w których decyzje wydawane są w ramach uznania administracyjnego Sąd uprawniony jest do kontrolowania prawidłowości zastosowanych procedur, a także do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, organ nie naruszył prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, zaś zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. Za prawidłowe Sąd uznał także stanowisko Ministra zajęte odnośnie zarzutu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych. Sąd odmówił przeprowadzenia dowodów uzupełniających wnioskowanych w piśmie procesowym skarżącej z dnia [...] grudnia 2020 r. Podkreślić należy, że podstawą orzekania sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami. Sąd bierze ponadto pod uwagę fakty powszechnie znane (art. 106 § 4 p.p.s.a.), a także dowody uzupełniające z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd oczywiście może wezwać organ do uzupełnienia akt sprawy, jeśli przez niedopatrzenie organu akta zawierają braki, ale to uzupełnienie dotyczy właśnie tych akt, które organ posiadał wydając rozstrzygnięcie. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, ani nie dopatrując się zarzucanych w niej naruszeń prawa oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, a przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w oparciu o art. 119 pkt 2 p.p.s.a.