III OZ 559/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 32/21 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 32/21 w sprawie ze skargi R.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Poznaniu postanowieniem z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 32/21, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a.") odrzucił skargę R.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie udzielenia informacji. R.S. pismem z dnia 24 marca 2021 r. wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia, którą sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 32/21 odrzucił skargę kasacyjną R.S. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami doradca podatkowy a w sprawach własności przemysłowej rzecznik patentowy (art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do wymienionego wyżej kwalifikowanego kręgu osób. Tym samym skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez R.S. – w oparciu o art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. należało uznać za niedopuszczalną. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia R.S. wniesionego osobiście do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji oraz wskazał na nierozpoznanie przez Sąd wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. W piśmie z dnia 14 czerwca 2021 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego – w wykonaniu wezwania Sądu – oświadczył, iż podtrzymuje zażalenie R.S. na postanowienie z dnia 30 marca 2021 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które w niniejszej sprawie nie mają zastosowania. Wskazać należy, iż niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób określonych w art. 175 P.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2010 r. sygn. akt II ONP 1/10). W przedmiotowej sprawie jest niesporne, że skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Po 32/21, wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., została sporządzona przez R.S. osobiście. Nie jest on adwokatem ani radcą prawnym, a zatem nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 175 § 1 P.p.s.a. Skarżący nie miał wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z tego względu wniesiona przez R.S. osobiście skarga kasacyjna – jako niedopuszczalna – podlegała odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Ubocznie wyjaśnić należy, iż fakt ustanowienia dla R.S., na mocy postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV SPP/Po 44/21, pełnomocnika z urzędu nie miał wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, a więc na niedopuszczalność wniesionej osobiście przez skarżącego skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.