III SA/Wa 1031/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lutego 2020 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.699.2019.1.JK2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 23 grudnia 2019 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej DKIS) wpłynął wniosek M. K. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm., dalej Updof). We wniosku strona wskazała, że 31 marca 2008 r. wnioskodawca zawarł z P. [...] S.A. umowę o pracę. W dniu 21 sierpnia 2015 r. wnioskodawca zawarł również z P. [...] umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. Na podstawie umowy o zakazie konkurencji wnioskodawca objęty był zakazem prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec P. [...] lub podmiotów należących do Grupy Kapitałowej P. [...], obowiązującym przez okres dwunastu miesięcy od ustania stosunku pracy. Z tytułu objęcia wnioskodawcy zakazem konkurencji spółka zobowiązała się płacić mu 100% kwoty stałego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego za każdy miesiąc objęcia wnioskodawcy zakazem konkurencji. Umowa o pracę została rozwiązana z 31 sierpnia 2018 r. i z tym dniem ustał stosunek pracy z wnioskodawcą. W związku z rozwiązaniem umowy o pracę, spółka wypłacała na rzecz wnioskodawcy wynagrodzenie z tytułu obowiązywania zakazu konkurencji za poszczególne miesiące, tj. za okres od września 2018 r. do sierpnia 2019 r. Spółka opodatkowała wynagrodzenie wnioskodawcy z tytułu zakazu konkurencji podatkiem w wysokości 70% wynikającym z art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof. Wnioskodawca podał, że zgodnie z zamieszczonymi na stronie internetowej informacjami oraz raportami bieżącymi P. [...] Skarb Państwa pośrednio poprzez akcjonariusza P. [...] S.A., dysponuje 33,01% głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy P. [...] Według najlepszej wiedzy wnioskodawcy, potwierdzonej danymi ze strony internetowej P. [...] S.A. i jej raportami bieżącymi, raportami kwartalnymi i raportami rocznymi, liczba głosów, którymi pośrednio może dysponować Skarb Państwa na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy P. [...] S.A. poprzez spółkę P. S.A. nie uległa zmianie od dnia 18 czerwca 2014 r. W raporcie bieżącym nr 38/2014 z 24 czerwca 2014 r. P. [...] wykazała, że od 18 czerwca 2014 r. P. S.A. posiada [...] akcje P.[...], co stanowi 33,01% kapitału zakładowego P. [...] i jednocześnie akcje te uprawniają do 14.784.194 głosów na walnym zgromadzeniu, co stanowi 33,01% ogólnej liczby głosów. Również raporty roczne oraz raporty kwartalne P.[...] w roku 2018 i 2019 potwierdzają, że P. S.A. posiada [...] akcje P.[...], co stanowi 33,01% kapitału zakładowego P. i jednocześnie akcje te uprawniają do [...] głosów na walnym zgromadzeniu, co stanowi 33,01% ogólnej liczby głosów. Wnioskodawca dodał, że w świetle przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 623), akcjonariusz posiadający bezpośrednio lub pośrednio powyżej 33% głosów na walnym zgromadzeniu spółki publicznej jest zobowiązany przekazywać informacje o zmianie posiadanego udziału o co najmniej 1% ogólnej liczby głosów. W związku z powyższym, w kontekście braku informacji o takiej zmianie stanu posiadania, należało uznać, że żadna inna spółka zależna od Skarbu Państwa, poza P. S.A., nie posiada akcji P.[...] S. A. Wnioskodawca zwrócił również uwagę na fakt, że biorąc pod uwagę frekwencję akcjonariuszy na walnych zgromadzeniach akcjonariuszy P.[...] w 2018 r. oraz 2019 r., Skarb Państwa pośrednio poprzez P. S.A. dysponował następującą ilością głosów na poszczególnych walnych zgromadzeniach akcjonariuszy: 50,02% głosów na Zwyczajnym Walnym Zgromadzeniu w dniu 13 czerwca 2018 r., które odbyło się w trakcie zatrudnienia wnioskodawcy w P. [...]; 48,98% głosów na Zwyczajnym Walnym Zgromadzeniu w dniu 16 stycznia 2019 r., które odbyło się po ustaniu zatrudnienia wnioskodawcy w P. [...]; 47,37% głosów na Zwyczajnym Walnym Zgromadzeniu w dniu 26 czerwca 2019 r. które odbyło się po ustaniu zatrudnienia wnioskodawcy w P.[...]. W związku z. powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko, że wynagrodzenie wypłacone wnioskodawcy przez P.[...] z tytułu zakazu konkurencji, nie powinno zostać objęte opodatkowaniem w wysokości 70% na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof? Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy przez P.[...] z tytułu zakazu konkurencji nie powinno być objęte opodatkowaniem w wysokości 70% na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof. Postanowienia art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof mają bowiem zastosowanie wyłącznie w stosunku do "spółki, w której Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna lub komunalna osoba prawna dysponują bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, w tym także na podstawie porozumień z innymi osobami". Wnioskodawca stwierdził, że przez większość głosów należy rozumieć dysponowanie ponad 50% wszystkich głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych ustanowionych przez daną spółkę (na moment nabycia tych akcji lub udziałów). Tym samym, podmioty publiczne będą dysponowały bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na walnym zgromadzeniu, jeżeli podmiotom tym będzie przysługiwała przewaga głosów obliczana w stosunku do ogólnej liczby głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych, tj. gdy będą dysponować ponad 50% głosów w stosunku do wszystkich głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych ustanowionych przez daną spółkę. W interpretacji indywidualnej z 21 lutego 2020 r., wydanej na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, ze zm., dalej Op), DKIS uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu DKIS wskazał, że zastosowane w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof sformułowanie wykazuje pewne podobieństwo do konstrukcji przyjętej na gruncie ustawy - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 505, ze zm., dalej Ksh) dla określenia pojęcia spółki dominującej w art. 4 § 1 pkt 4 lit. a Ksh (a także w art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - Dz. U. z 2019 r. poz. 351, ze zm., dalej Ur, dla zdefiniowania pojęcia "jednostki dominującej"). Zgodnie z tym przepisem spółkę uznaje się za dominującą m.in. wówczas, gdy dysponuje ona bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), także na podstawie porozumień z innymi osobami. DKIS podkreślił, że ww. przepis Ksh nie wiąże stosunku dominacji z posiadanym przez wspólnika (akcjonariusza) udziałem w kapitale danej spółki, tylko z liczbą głosów na zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu) innej spółki. Chodzi więc o faktyczną władzę nad spółką. Nie budzi też wątpliwości, że na potrzeby ustalenia, czy spółka dysponuje większością głosów w rozumieniu omawianego przepisu Ksh, bierze się pod uwagę zarówno "własne" głosy spółki na zgromadzeniu wspólników (walnym zgromadzeniu) innej spółki (większość "bezpośrednia"), ale także głosy innych osób (nie tylko innych wspólników czy akcjonariuszy tej innej spółki, ale również osób trzecich), którymi spółka dysponuje na podstawie porozumień z tymi osobami (większość "pośrednia"). Należy jednak zauważyć, że w pewnych sytuacjach dla stwierdzenia stosunku dominacji (dysponowania większością głosów) wystarczające może być dysponowanie mniejszościowym pakietem praw udziałowych, który jednak — zależnie od uwarunkowań danej spółki (stopień rozproszenia akcjonariatu, frekwencja na zgromadzeniach) - gwarantuje stałe dysponowanie bezwzględną większością głosów na kolejnych zgromadzeniach innej spółki. Zatem sam fakt posiadania przez Skarb Państwa na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy, na dzień rozwiązania z wnioskodawcą umowy o pracę, 33,01% głosów, nie przesądza, że Skarb Państwa - nie dysponuje faktycznie bezwzględną większością głosów na kolejnych zgromadzeniach wspólników lub na walnym zgromadzeniu spółki. Reasumując, nie można zgodzić się z wnioskodawcą, że wynagrodzenie wypłacane na rzecz wnioskodawcy przez spółkę z tytułu zakazu konkurencji nie powinno zostać objęte opodatkowaniem na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnioskodawca wniósł o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił DKIS naruszenie: 1. art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, przed dokonanie wadliwej wykładni przez DKIS, w szczególności pojęcia "dysponowanie bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, w tym także na podstawie porozumień z innymi osobami", w tym pojęcia "zgromadzenie"; 2. art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, poprzez uznanie przez DKIS, że przepis ten znajduje zastosowanie do stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącego w treści wniosku, mimo iż Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna ani komunalna osoba prawna nie dysponują bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy P. [...] S.A.; 3. art. 14c § 1 i 2 Op, poprzez oparcie stanowiska DKIS wyrażonego w interpretacji indywidualnej na okolicznościach wykraczających poza stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego we wniosku; 4. art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Op, poprzez brak dokonania przez DKIS w interpretacji indywidualnej pełnej oceny stanowiska skarżącego oraz brak odniesienia się do istotnych argumentów skarżącego w zakresie pytania postawionego we wniosku oraz uzasadnienia prawnego tej oceny. DKIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej Ppsa), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl art. 57a Ppsa, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje zatem wyłącznie we wskazanym w skardze zakresie. Kontrolując zaskarżony akt Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Ponieważ skarżący zarzuca organowi podatkowemu w wydanej interpretacji zarówno naruszenie przepisów prawa procesowego, jak i prawa materialnego, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest odnieść się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, zarzuty procesowe nie mogą zyskać aprobaty, gdyż z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że organ podatkowy dokonał merytorycznej oceny prawnej stanowiska skarżącego, szczegółowo wyjaśniając wszystkie przesłanki będące podstawą rozstrzygnięcia, jak również precyzyjnie wskazał, dlaczego uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Sąd zauważa w szczególności, że w celu odpowiedzi na zawarte we wniosku pytania, organ interpretacyjny dokonał analizy przedstawionego stanu faktycznego w kontekście właściwych przepisów Updof. Odwołał się również do przepisów Ksh. Organ przedstawił więc pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa materialnego w aspekcie prawa podatkowego i sposób ich zastosowania w rozstrzyganej kwestii. Jednocześnie Sąd stwierdza, że okoliczność, iż organ nie wydał interpretacji zgodnej ze stanowiskiem podatnika, nie może być kwalifikowane jako naruszenie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, o której mowa w art. 121 Op, gdyż powyższe zasady nie mogą być rozumiane jako bezwzględna konieczność nakazu wykładni przepisów zawsze na korzyść podatnika. Dlatego też zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Op Sąd uznał za bezpodstawny, gdyż z uzasadnienia zaskarżonej Interpretacji wynika w sposób jasny, jakie motywy prawne zdecydowały o tym, że organ uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Spór materialnoprawny koncentruje się natomiast de facto wokół wykładni art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof. Zgodnie z tym przepisem, zryczałtowany podatek dochodowy pobiera się od dochodów (przychodów) z tytułu odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, jeżeli zobowiązaną do zapłaty odszkodowania jest spółka, w której Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego, państwowa osoba prawna lub komunalna osoba prawna dysponują bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, w tym także na podstawie porozumień z innymi osobami, w części, w której wysokość odszkodowania przekracza wysokość wynagrodzenia otrzymanego przez podatnika z tytułu umowy o pracę lub umowy o świadczenie usług wiążącej go ze spółką w okresie sześciu miesięcy poprzedzających pierwszy miesiąc wypłaty odszkodowania - w wysokości 70% tej części należnego odszkodowania. Na tle przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego sporne było, czy spółka, w której pracował skarżący zobowiązana do wypłaty świadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, jest podmiotem, w którym Skarb Państwa dysponuje większością głosów na walnym zgromadzeniu. Tożsame zagadnienie prawne było przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyrokach: z 21 stycznia 2020 r., II FSK 356/18, z 25 lutego 2020 r., II FSK 2418/18 oraz z 3 marca 2020 r. II FSK 1518/18 oraz II FSK 3393/18. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela ocenę prawną rozważanego zagadnienia prawnego zawartą w powołanych wyżej orzeczeniach, toteż zasadnym jest odwołanie się do zawartej tam argumentacji. Ustawodawca w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof nie sformułował definicji pojęcia "dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu". Również w żadnym innym przepisie omawianej ustawy podatkowej nie sprecyzowano, o jakiej większości jest tutaj mowa. W konsekwencji, wobec braku definicji legalnej przeznaczonej na użytek ustawy, w pierwszej kolejności należało odwołać się do językowego znaczenia spornego sformułowania. Zasadniczo bowiem przy odkodowywaniu treści normy prawnej interpretowanym zwrotom należy przypisywać takie znaczenie, jakie posiadają one w języku potocznym (ogólnym), z uwzględnieniem kontekstu ich zastosowania. Nie ulega wątpliwości, że w języku polskim zwrot "większość" rozumiany jest jako "więcej niż połowa". Wykładnia językowa przemawia zatem za przyjęciem, że również w przypadku walnego zgromadzenia dysponowanie większością głosów oznacza posiadanie więcej, niż połowy głosów. Nie budzi przy tym wątpliwości, że w ujęciu art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, gdy mowa o walnym zgromadzeniu (zgromadzeniu wspólników), chodzi o te zgromadzenia w ich podstawowym, abstrakcyjnym znaczeniu - jako organy spółek kapitałowych, nie zaś o konkretne, każdorazowe walne zgromadzenie (zgromadzenie wspólników). W takiej też sytuacji - bez czynienia dalszych założeń - można jednoznacznie stwierdzić, jakim procentem głosów w ogólnym rozrachunku dysponuje w każdym przypadku dany podmiot w strukturze akcjonariatu spółki. Rezultat przeprowadzonej wykładni językowej znajduje również potwierdzenie w wykładni systemowej. Zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof sformułowanie zostało zaczerpnięte z przepisów Ksh. W myśl art. 4 § 1 pkt 4 lit. a tej ustawy spółka dominująca to m.in. taka spółka handlowa, która dysponuje bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), także na podstawie porozumień z innymi osobami. Skoro zatem brzmienie warunku wskazanego w przepisie ustawy podatkowej będącego przedmiotem wykładni jest identyczne, jak w przepisach Ksh, sformułowanie "dysponowania bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu", jakim ustawodawca posłużył się w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, należy interpretować w taki sam sposób jak w przepisach Ksh. W piśmiennictwie prawa spółek handlowych wyrażane są różne stanowiska co do tego, według jakich kryteriów należy oceniać "dysponowanie większością głosów" w spółce handlowej. Prezentowany jest m.in. przywołany przez organ pogląd, że w pewnych sytuacjach dla stwierdzenia stosunku dominacji (dysponowania większością głosów) wystarczające może być dysponowanie mniejszościowym pakietem praw udziałowych, który jednak - zależnie od uwarunkowań danej spółki (stopień rozproszenia akcjonariatu, frekwencja na zgromadzeniach) - gwarantuje stałe dysponowanie bezwzględną większością głosów na kolejnych zgromadzeniach innej spółki (tak: M. Romanowski, Pojęcie spółki dominującej w kodeksie spółek handlowych, PiP 2004, s. 80). Część autorów (por. np. A. Opalski, A. W. Wiśniewski, Kodeks spółek handlowych. Tom III A. Spółka akcyjna. Komentarz do art. 301-392, Wydawnictwo C.H. Beck 2016) wyraża natomiast pogląd, że przez "większość głosów" należy rozumieć dysponowanie przewagą głosów obliczaną w stosunku do ogólnej liczby głosów przysługujących z wszystkich praw udziałowych ustanowionych przez spółkę, czyli dysponowanie więcej niż 50% głosów (czasem wystarczy nawet ułamek głosu przewagi). Należy podkreślić, że w przepisie art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof ustawodawca nie użył jakichkolwiek konkretyzujących określeń ani sformułowań. Rozbieżność poglądów doktryny dotyczy zatem kwestii, czy istotne znaczenie ma większość głosów na konkretnym walnym zgromadzeniu spółki (tj. przy uwzględnieniu frekwencji na danym walnym zgromadzeniu - co rodzi wątpliwość, o które walne zgromadzenie miałoby chodzić), czy też o większość głosów w ogólnej liczbie głosów w kapitale, sprawdzalną w każdym czasie na podstawie dokumentów statuujących ustrój danego podmiotu. Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę podziela pogląd, zgodnie z którym przez większość głosów należy rozumieć dysponowanie ponad 50% wszystkich głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych ustanowionych przez daną spółkę (na moment nabycia tych akcji lub udziałów). Tym samym, podmioty publiczne (w tym Skarb Państwa) będą dysponowały bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na walnym zgromadzeniu, jeżeli podmiotom tym będzie przysługiwała przewaga głosów obliczana w stosunku do ogólnej liczby głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych, tj. gdy będą dysponować ponad 50% głosów w stosunku do wszystkich głosów przysługujących ze wszystkich praw udziałowych ustanowionych przez daną spółkę. Gdyby racjonalny ustawodawca miał na myśli dysponowanie większością głosów rozumiany jako rodzaj uczestnictwa kapitałowego polegający na zasadzie kwalifikowanego uczestnictwa większościowego, to zostałoby to w sposób wyraźny zaznaczone. Jak już wyżej wskazano - przez "zgromadzenie", o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof, należy rozumieć organ spółki kapitałowej, podmiot, który dysponuje przewagą głosów obliczonych w stosunku do całkowitej liczby głosów przysługujących z wszystkich praw, ustalaną w oparciu o sformalizowane kryteria - dokumenty statuujące ustrój spółki. Wykluczyć należy natomiast, aby większość w rozumieniu analizowanego przepisu przysługiwała mu wówczas, gdy jedynie z uwagi na okoliczności faktyczne na danym zgromadzeniu będzie posiadał najwięcej głosów spośród obecnych. Dysponowanie bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 15 Updof jest równoznaczne z posiadaniem bezwzględnej większości głosów (50% plus 1 głos) w ogólnej liczbie głosów istniejących w danym podmiocie. Musi być to zatem większość przysługująca prawnie, a nie jedynie faktycznie. Tylko takie rozumienie tego pojęcia można zweryfikować, a odmienna wykładnia pozostawia organom dużą swobodę interpretacyjną, co w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego może prowadzić do naruszenia wyrażonej w art. 217 Konstytucji RP zasady określoności przepisów prawa podatkowego (zob. wyrok WSA w Warszawie z 4 lipca 2018 r., III SA/Wa 2915/17). Z tych też względów zasadne okazały się oba zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. DKIS ponownie rozpoznając sprawę uwzględni zaprezentowaną przez Sąd ocenę prawną. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa. Na koszty składał się wpis od skargi 200 zł.