VIII SAB/Wa 21/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca) Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 19 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1) stwierdza, że Wójt Gminy O. dopuścił się bezczynności, a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności; 3) oddala skargę w pozostałym zakresie; 4) zasądza od Wójta Gminy O. na rzecz skarżącej H. N. kwotę [...] ([...]) złotym tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] maja 2021 r. H.N. (dalej: Skarżąca) wystąpiła drogą elektroniczną do Urzędu Gminy O. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1) Proszę o przedstawienie umów podpisanych ze schroniskiem w W. za 2013 - 2015. 2) Czy Gmina kontrolowała losy zwierząt oddanych z jej terenu do schroniska w W.? Jeśli tak, proszę o informacje, w jaki sposób. 3) Jaka karma była podawana psom? Jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę? 4) Proszę o kopie dokumentów potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z Gminy za 2013 – 2015r. 5) Ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska? Proszę o świadectwa wystawione przez schroniskowych weterynarzy. 6) Czy chipy zostały wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych Safe Animal? Chipy zwierząt adoptowanych zostają wprowadzone do tej bazy. 7) Czy Gmina ogłaszała i promowała swoje zwierzęta na stronie gminnej? Jeśli tak, proszę podać daty. Jeśli nie to dlaczego nie? 8) Ile psów zostało wysterylizowanych/wykastrowanych z ogólnej liczby psów przyjętych do schroniska. Proszę o dostarczenie dowodów na wykonanie zabiegów. 9) Proszę o kopie faktur obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi za 2013 – 2015. Jeśli Gmina zgodnie z Instrukcją Kancelaryjną B5 nie posiada już faktur, proszę o odpowiedz na pozostałe punkty z wniosku. 10) Czy schronisko posiadało wolontariuszy na umowach wolontariackich oraz ilu pracowników? 11) Ile zwierząt adoptowano? Proszę o przedstawienie kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO. Dane osób adoptujących proszę zamazać/zakleić. Pozostałe pozycje na umowach adopcyjnych powinny być widoczne. 12) W celu zapobiegania bezdomności, czy Gmina wprowadziła program sterylizacji i kastracji? Czy dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich? 13) Czy Gmina rozważała możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązała takiej współpracy, to dlaczego nie? 14) Proszę o protokoły kontroli w schronisku za 2013 – 2015r. W dniu [...] maja 2021 r. H. N. za pośrednictwem platformy ePuap przesłała do Wójta Gminy O. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek H. N. z [...] maja 2021 r. Skarżąca wniosła o 1) ukaranie Gminy grzywną wg decyzji Sądu i wydanie wyroku, iż poprzez nieudzielenie informacji publicznej nastąpiło naruszenie prawa; 2) wydanie wyroku o udostępnienie informacji publicznej przez Urząd Gminy na wszystkie punkty z wniosku; 3) w przypadku nieprzesłania skargi do WSA w terminie 15 dni, o ukaranie Gminy grzywną; 4) zwrot opłaty sądowej, która zostanie wniesiona po wezwaniu Sądu do jej uiszczenia. W dniu [...].05.2021 r. Wójt Gminy O. udzielił następującej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej drogą elektroniczną – zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku: Ad. 1. W załączeniu przesyłam umowę z dnia [...] marca 2013 r. zawartą firmą "[...]" z siedzibą w Ł., ul. K. [...] lok. [...] oraz filią w m. W. [...] gm. B.. Ad. 2. W dniu [...].10.2014 r. odbyła się kontrola w zakresie realizacji obowiązków wynikających z umowy zawartej z firmą "[...] w załączeniu notatka służbowa z kontroli. Ad. 3. Brak wiedzy w tym zakresie. Ad. 4. Urząd Gminy w O. nie posiada dokumentów potwierdzających leczenie oddanych zwierząt. Ad. 5.6 sztuk zwierząt padło po oddaniu do schroniska. Urząd Gminy w O. nie posiada świadectw. Ad. 6. Urząd nie posiada informacji o wprowadzeniu chipów do międzynarodowej bazy Danych Safe Animal. Ad. 7. W latach 2013—2015 Urząd Gminy nie ogłaszał zwierząt do adopcji na stronie urzędowej. Ad. 8. Urząd Gminy nie posiada dowodów wykonania powyższych zabiegów. Z informacji uzyskanych podczas kontroli wynikało, że wszystkie psy poddawane były zabiegom sterylizacji bądź kastracji. 9. Proszę o kopie faktur obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi za 2013 – 2015. Jeśli Gmina zgodnie z Instrukcją Kancelaryjną B5 nie posiada już faktur, proszę o odpowiedz na pozostałe punkty z wniosku. 10. Czy schronisko posiadało wolontariuszy na umowach wolontariackich oraz ilu pracowników? Ad. 10. Brak informacji w tym zakresie. Ad. 11. Ze schroniska zostało adoptowanych 9 szt. zwierząt. Urząd nie posiada umów zawieranych z osobami adoptującymi psy ze schroniska. 12. W celu zapobiegania bezdomności, czy Gmina wprowadziła program sterylizacji i kastracji? Czy dopłacała do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich? Ad. 12. W latach 2013-2015 nie wprowadzano programu sterylizacji i kastracji. Ad. 13. Rozważana była możliwość utworzenia powiatowego schroniska dla zwierząt. Niestety żadna gmina nie wskazała odpowiedniego miejsca na lokalizację schroniska. 14. Proszę o protokoły kontroli schroniska za 2013-2015 r. Ad. 14. W załączeniu notatka służbowa z kontroli doraźnej z dnia [...].10.2014 r. przeprowadzonej w "[...]". Jednocześnie organ przeprosił za nieterminowe przesłanie informacji, podnosząc, że było to związane z nadmiarem obowiązków służbowych i panującą obecnie sytuacja związaną z pandemią COVID -19. Do odpowiedzi dołączył umowę Nr [...] z [...].03.2013 r., zestawienie bezdomnych zwierząt przekazanych z terenu Gminy O. do schroniska dla zwierząt w miejscowości W. [...], notatkę służbową z [...].10.2014 r. W dniu [...] maja 2021r. Skarżąca skierowała do organu pismo, stanowiące zawiadomienie o wniesieniu skargi do WSA, uzupełnienie skargi z [...].05.2021 r. oraz negatywnie ustosunkowała się do udzielonej odpowiedzi, formułując szereg zastrzeżeń i uwag. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o umorzenie postępowania wobec wykonania obowiązku przez organ przed dniem wniesienia skargi, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 ust. 3 p.p.s.a.), a z akt sprawy wynika, iż działaniom organu nie można przypisać rażącego naruszenia prawa. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu wskazał, że w [...] maja 2021 r. do Urzędu Gminy O. wpłynęła skarga Skarżącej na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie nieudzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem Skarżącej tj. nakazanie organowi stosowania przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, ukaranie Organu grzywną z racji naruszenia prawa. Organ nie zgadzając się ze stanowiskiem Skarżącej podniósł, że udzielił żądanej informacji w dniu [...].05.2021 r. przesyłając w formie elektronicznej odpowiedź na wniosek. Opóźnienie spowodowane było szerokim zakresem żądanych informacji oraz ograniczoną pracą Urzędu Gminy w O. w związku z panującą na terenie Polski pandemią COVID – 19. Podniósł, że o ile rzeczywiście organ udzielił odpowiedzi po upływie ustawowego terminu, to wobec powyższych okoliczności w niniejszej sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1– 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast okoliczność wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi powoduje, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, ale uwzględnienie skargi może wówczas polegać na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo naruszenie prawa nie było rażące (wyrok NSA z 2 lutego 2018 roku, sygn. akt II OSK 2966/17). Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa oraz rozważając, czy zachodzą podstawy do wymierzenia grzywny. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p, nie umorzył postępowania bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 1429 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Nie ulega wątpliwości, że informacje żądane przez stronę skarżącą mają charakter informacji publicznej (dotyczą realizacji zadania publicznego), a Wójt Gminy O. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wójt (odpowiednio: burmistrz / prezydent miasta) jest podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jasno wynika, że adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p. W szczególności są nimi "organy władzy publicznej" (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), do których niewątpliwie zaliczają się także organy jednostek samorządu terytorialnego ("j.s.t."), w tym ich organy wykonawcze, jakimi w szczególności są właśnie wójtowe / burmistrzowie / prezydenci miast. Kwestie te nie są zresztą przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Z kolei rozważając aspekt przedmiotowy, tj. czy żądane przez Skarżącą informacje i dokumenty mają charakter informacji publicznej, należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej wprowadziła swoistą definicję legalną "informacji publicznej", przez którą – zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. – należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu zawiera przepis art. 6 ust. 1 pkt 1–5 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in.: informacje o polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań (art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p.); informacje o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, f u.d.i.p.), a także o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.); informacje o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, oraz treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, c u.d.i.p.); informacje o majątku publicznym, w tym o majątku j.s.t. (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Na tym tle normatywnym należy wskazać, że Skarżąca w swym wielopunktowym wniosku zwróciła się o udostępnienie informacji odnoszących się, najogólniej rzecz ujmując, do kwestii zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami, tudzież przeciwdziałania ich bezdomności, przede wszystkim w kontekście funkcjonowania schroniska dla zwierząt w W. – z którym Gmina miała podpisane umowy – a w szczególności informacji dotyczących losu zwierząt oddanych do ww. schroniska, w tym ich ewentualnej adopcji, zakresu opieki weterynaryjnej świadczonej w schronisku i związanej z tym dokumentacji, sposobu odżywiania zwierząt, ich ewentualnego czipowania oraz sterylizacji/kastracji, danych statystycznych w tym przedmiocie, środków finansowych wydatkowanych przez Gminę na ww. zadania, a także kontroli przeprowadzanych w schronisku. Wobec tego, mając zwłaszcza na względzie, że: – zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 2020 r. poz. 638), zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin; – rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 u.o.z., określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt (art. 11a ust. 1 u.o.z.), który powinien obejmować m.in.: zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt, odławianie bezdomnych zwierząt, obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt, poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt i usypianie ślepych miotów (art. 11a ust. 2 pkt 1 i 3-6 u.o.z.), a może obejmować: plan znakowania zwierząt w gminie (art. 11a ust. 3 u.o.z.) oraz plan sterylizacji lub kastracji zwierząt w gminie (art. 11a ust. 3a u.o.z.); – realizacja zadań, o których mowa w przywołanym wyżej art. 11a ust. 2 pkt 3-6 u.o.z., może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt (art. 11a ust. 4 u.o.z.); – koszty realizacji ww. programu ponosi gmina (art. 11a ust. 5 zd. drugie u.o.z.), należy uznać, że informacje objęte wnioskiem Skarżącej stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i lit. f, pkt 4 lit. a i lit. c oraz pkt 5 lit. c u.d.i.p. Są to bowiem informacje o działalności Gminy w zakresie opieki nad zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na jej terenie, a także o dokumentach wytworzonych w związku z działalnością Gminy w ramach wykonywania tego zadania publicznego oraz o środkach finansowych przeznaczanych na tę działalność. Przechodząc do oceny zakresu i sposobu wywiązania się przez Wójta z obowiązku udostępnienia Skarżącej żądanej informacji publicznych, należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. właściwy organ jest obowiązany do udostępniania informacji publicznych "będących w jego posiadaniu". W konsekwencji, gdy organ nie dysponuje żądaną informacją, powinien o tym fakcie poinformować wnioskodawcę, uprawdopodabniając ponadto, w miarę potrzeby (np. jeśli obowiązany był daną informację posiadać), przyczyny braku tej informacji. Poza tym, jeżeli ma wiedzę w tym zakresie, winien wskazać wnioskodawcy podmiot, który jest dysponentem żądanej informacji publicznej, co pozwoli wnioskodawcy na zwrócenie się do niego z odpowiednim żądaniem. Natomiast, w takim przypadku, adresat wniosku nie ma obowiązku pozyskiwać informacji niebędących w jego posiadaniu od innych podmiotów, w celu załatwienia wniosku. W szeregu odpowiedzi na zadane przez Skarżącą pytania lub zgłoszone przez nią żądania udostępnienia określonych dokumentów – w tym na pytania (żądania) z pkt 3,4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 (w części) wniosku – Wójt odpowiedział, że nie posiada wnioskowanych informacji (nie ma odnośnej "wiedzy") lub żądanej dokumentacji. Te twierdzenia organu, z uwagi na ich przedmiot (umowy z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w schronisku; informacje o karmie, jaką są karmione zwierzęta w schronisku, i jej kosztach; dokumentacja potwierdzających leczenie zwierząt w schronisku; brak informacji o wprowadzeniu chipów do Międzynarodowej Bazy Danych Safe Animal; brak dowodów wykonania przez schronisko zabiegów kastracji i sterylizacji; informacje o liczbie zatrudnionych w schronisku pracowników i wolontariuszy; brak umów zawieranych z osobami adoptującymi psy ze schroniska), Sąd uznał za wiarygodne. Zarazem Sąd zauważył, że wprawdzie Wójt nie wskazał Skarżącej wyraźnie podmiotu, który może ewentualnie owe "brakujące" informacje lub dokumentację posiadać, ale jest jasne – znów: z uwagi na ich ww. przedmiot – że tym podmiotem jest schronisko. Wobec tego zdaniem Sądu należy stwierdzić, że w powyższym zakresie – tj. odnośnie do pytań (żądań) z pkt 3, 4, 5 (w części dot. świadectw wystawionych przez schroniskowych weterynarzy) 6, 7, 8, 9, 10, 11 (w części) wniosku – wniosek Skarżącej spotkał się z wymaganą odpowiedzią (o nieposiadaniu żądanych informacji, dokumentacji). Ponadto zestawienie pytań/żądań z pkt 1, 2, 5 (w części dot. ilości padłych zwierząt), 12, 13 i 14 wniosku, z odnośnymi odpowiedziami udzielonymi przez Wójta pokazuje, że w tym zakresie żądana informacja publiczna została Skarżącej udzielona. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl ust. 2 art. 13 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W stanie faktycznym zaistniałym w niniejszej sprawie, wniosek (złożony w formie elektronicznej) wpłynął do organu [...] maja 2021 r. Organ udzieli odpowiedzi w dniu [...] maja 2021 r., a zatem z przekroczeniem 14 dniowego terminu do udzielenia odpowiedź na wniosek, niemniej jednak ostatecznie, po wniesieniu skargi odpowiedź została skarżącej udzielona. Z tego względu, w pkt. II wyroku, umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności w sprawie wniosku skarżącej. Innymi słowy Sąd uznał, że organ na dzień wniesienia skargi ([...] maja 2021 r.) pozostawał w bezczynności, ale przed wydaniem orzeczenia w sprawie bezczynność ustała, z uwagi na udzielenie informacji. Przestaje zatem istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy jest potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie, postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do podjęcia przez podmiot zobowiązany do określonego w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej działania. W niniejszej sprawie organ obiektywnie pozostawał w bezczynności, albowiem termin ustawowy do udzielenia odpowiedzi został przekroczony. Niemniej jednak z odpowiedzi na skargę, której Sąd daje wiarę wynika, że opóźnienie przesłanie informacji i załączonych do niej dokumentów było związane z nadmiarem obowiązków służbowych i panującą obecnie sytuacja związaną z pandemią COVID -19. Odnosząc się do uwag Skarżącej dotyczących udzielonej odpowiedzi wskazać należy, że organ nie miał obowiązku zwracania się do schroniska w W. w celu pozyskania stosownych informacji czy dokumentacji. Jeżeli skarżąca chce otrzymać informacje, w posiadaniu których jest schronisko dla zwierząt a nie gmina, powinna zwrócić się bezpośrednio do schroniska. Jest ono bowiem podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej, jeśli wykonuje zadanie publiczne finansowane ze środków publicznych, na podstawie umowy z gminą dotyczącej realizacji programu opieki nad bezdomnymi zwierzętami. Podkreślenia wymaga, że organ jest obowiązany do udostępnienia tylko takiej informacji, którą posiada. Jeśli zaś żądanych informacji nie posiada, winien w terminie 14 dni poinformować o tym wnioskodawcę. Natomiast sam fakt niezadowolenia z treści udzielonej przez organ odpowiedzi na wniosek nie może przesądzać o zasadności skargi na bezczynność. Wskazać też należy, że pytanie o motywacje organu (pytanie 7 z wniosku) nie stanowią informacji publicznej, o ile nie zostały w "urzędowy" sposób wcześniej utrwalone. Przechodząc do oceny charakteru bezczynności, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości, oczywistość stwierdzonego naruszenia. Ocena ta powinna być dokonywana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy, w tym długotrwałości bezczynności, jak i jej powodów. Przy czym nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, lecz musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. Sąd wziął pod uwagę, że w niniejszej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącej i co prawda po terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., lecz udzielił wyczerpującej odpowiedzi. Działanie to nie świadczy zatem o złej woli organu, gdyż nie było zamierzone i ukierunkowane na naruszenie praw procesowych strony. Nie sposób też nie uwzględnić wyjaśnień organu o komplikacjach w organizacji pracy urzędu związanych z trwającą epidemią i wynikających z tego ograniczeniach dotykających bez wyjątków, choć w różnym stopniu, wszystkie instytucje zarówno publiczne jak i prywatne. Z tego względu Sąd uznał, jak pkt. I wyroku, że organ choć w krótkim czasie pozostawał w bezczynności, to jednak nie miała ona charakteru rażącego. Z tych samych względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny, o czym orzeczono w pkt. III wyroku. O kosztach orzeczono w pkt. IV wyroku – art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się poniesiony przez Skarżącą wpis od skargi – [...] zł