IV SAB/Wr 263/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wydania postanowienia w sprawie o numerze [...] postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wniósł skargę na opisaną w sentencji bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika. W odpowiedzi na skargę ww. organ wnioskował o jej odrzucenie. Uzasadniał, że - przed wniesieniem skargi na bezczynność - skarżący nie wniósł ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (np. zażalenia, odwołania, czy ponaglenia). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wniósł ponaglenia, które winno poprzedzać skargę na bezczynność (nie przedłożył dowodu złożenia ponaglenia; w aktach administracyjnych sprawy brak dowodu wniesienia ponaglenia; brak złożenia ponaglenia potwierdził organ w odpowiedzi na skargę). Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2013 r., II OZ 37/13 i z 5 marca 2013 r., I OZ 152/13; dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze niedopuszczalnej i podlegającej odrzuceniu. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt II sentencji postanowienia.