I SA/Op 294/20

PostanowienieWSA w Opolu2020-12-29

Skład orzekający: Marzena Łozowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa, oraz nie uiściła należnego wpisu sądowego. Pomimo wezwań sądu, pełnomocnik nie dopełnił wymaganych czynności, a doręczenie wezwań uznano za skuteczne na podstawie przepisów o fikcji doręczenia. W związku z tym, sąd zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o niewielką kwotę oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego. Wezwania te nie zostały odebrane przez pełnomocnika, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki. W związku z nieuzupełnieniem braków w terminie, sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 1059,81 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2013 r. oraz kwoty podatku do zapłaty postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu stronie skarżącej kwotę 1059,81 zł (słownie tysiąc pięćdziesiąt dziewięć złotych osiemdziesiąt jeden groszy), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. D. G. (dalej jako: skarżący, strona) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 21 sierpnia 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2013 r. oraz kwoty podatku do zapłaty. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 55.420 zł. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 1059,81 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9.11.2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 0,19 zł, stosowanie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Zarządzeniem z tej samej daty, pełnomocnik skarżącego został również wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony w postępowaniu przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skierowana na podany przez pełnomocnika adres i po dwukrotnej awizacji wróciła do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako: [p.p.s.a.]. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres omawianej regulacji obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazać należy, że w niniejszym przypadku skarga wniesiona do Sądu dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa oraz brakiem fiskalnym, ponieważ nie uiszczono należnego wpisu w pełnej wysokości. W takiej sytuacji, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia ww. braków skargi. Przesyłka polecona zawierająca ww. wezwania, w związku z faktem, iż doręczyciel nie zastał adresata i nie mógł doręczyć przesyłki osobiście ani w sposób zastępczy, była przez pocztę dwa razy awizowana w dniach 16.11.2020 r. i 24.11.2020 r. Zgodnie z adnotacją doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zawiadomienie o jej pozostawieniu w placówce pocztowej w [...], umieszczone zostało w oddawczej skrzynce pocztowej. Wobec nie odebrania przez adresata przesyłki w terminie 7 dni od dnia powtórnego awiza przesyłka została zwrócona przez pocztę z adnotacją ,,zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w w/w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu (§ 4). Zatem, Sąd uznając, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. przyjął przewidzianą w tym przepisie fikcję prawną skutecznego doręczenia przesyłki z dniem 30.11.2020 r. Termin do uzupełnienia ww. wskazanych braków upłynął z dniem 7.12.2020 r. Pełnomocnik nie uzupełnił wpisu od skargi. Natomiast w dniu 8.12.2020 r. nadał do tut. Sądu przesyłkę z pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącego. Zatem brak formalny skargi został uzupełniony po terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło