III SAB/Gl 123/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy w związku ze zwolnieniem ze służby postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy w związku ze zwolnieniem ze służby. Ponieważ w odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia (ponaglenia) służącego przed organem właściwym w sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do wykazania, w terminie siedmiu dni, czy przed wniesieniem skargi składał ponaglenie do organu wyższego stopnia, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (dalej jako KWP) w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie, czy też nie. Jednocześnie poinformowano, że niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedłożył e-mail z [...] r. sporządzony w związku z pismem KWP w K. z [...] r. oraz pismo z [...] r. KWP w sprawie złożonego wniosku o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący nie wyczerpał toku przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do właściwego organu. Wprawdzie w odpowiedzi na wezwanie Sądu wystosowane w tym przedmiocie przedłożył e-mail z [...] r., niemniej jednak w ocenie Sądu nie można uznać go za ponaglenie. Tym bardziej, że skierowane zostało do [...].pl, a nie do organu wyższego stopnia. Ponadto ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Powinno ono zawierać żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa. Musi zawierać uzasadnienie (tak art. 37 § 2 k.p.a.), czyli należy w nim przedstawić przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację (tj. okoliczności, twierdzenia i oceny) dotyczące tego, że organ administracji był bezczynny, tj. nie załatwił sprawy w przewidzianym przez prawo terminie, albo że postępowanie było prowadzone przewlekle, tj. mógł załatwić sprawę przed upływem terminu. Jeśli strona zarzuca organowi, że jego bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, to również powinna uzasadnić ten zarzut (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt I OZ 187/21, CBOSA) Tymczasem pismo (e-mail) skarżącego z [...] r. takich cech nie zawiera, co więcej nie zostało ono podpisane w sposób wskazany w art. 63 § 1 k.p.a. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wniesienie ponaglenia. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie ponaglenie takie nie zostało złożone, dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.