III FZ 348/21

Dnia 31 sierpnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 570/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 570/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę H. S. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Podstawą powyższego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt III SPP/Wa 165/20 referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie praw pomocy bez rozpoznania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2020 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2020 r. Skarżący do 24 sierpnia 2020 r. nie uiścił należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do § 3, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści przytoczonych regulacji wynika, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od skargi skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. Uiszczenie wpisu po terminie tym samym jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W rozpatrywanej sprawie Skarżący wniósł skargę na decyzję dotyczącą orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014 r., 2015 r., 2016 r., 2017 r. W tego typu sprawach właściwy jest wpis stały – przyjmuje się bowiem, że przedmiotem sporu nie jest tutaj należność pieniężna (por. art. 216 p.p.s.a.). Tym samym, Przewodniczący Wydziału III WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł. Taką wysokość wpisu przewiduje § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu Skarżący nie neguje tego, iż wpisu nie uiścił. Mając na uwadze powyższe, zażalenie należało oddalić. Nie zasługuje przy tym na aprobatę argumentacja Skarżącego dotycząca prawa pomocy. Wyjaśnić należy, że rozstrzygając o zasadności zażalenia wywiedzionego od postanowienia odrzucającego skargę NSA nie ocenia zasadności przyznania stronie prawa pomocy – temu służy procedura kontrolna w zakresie prawa pomocy. W niniejszej sprawie prawo pomocy nie zostało stronie przyznane (postanowieniem z 1 czerwca 2020 r., sygn. akt III SPP/Wa 165/20 referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie praw pomocy bez rozpoznania). W zażaleniu pełnomocnik Skarżącego domaga się ponadto zbadania przez NSA czy sędzia WSA jest uprawniony by orzekać. Mając na uwadze regulacje ustrojowe sądownictwa administracyjnego, osobą nieuprawnioną jest osoba niebędąca sędzią, a więc ten, kto nie posiada kwalifikacji sędziowskich i nie został powołany na stanowisko sędziego sądu administracyjnego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) lub ten, kto wprawdzie posiada kwalifikacje sędziowskie, jednak nie został powołany na stanowisko sędziego, a także osoba, która zgodnie z ustawą nie ma uprawnień do orzekania w danym sądzie administracyjnym. Uprawnienia do orzekania w składach danego sądu administracyjnego wynikają z faktu otrzymania nominacji na określone stanowisko we wskazanym sądzie administracyjnym lub delegacji do orzekania w określonym sądzie. Przez akt powołania osoba staje się sędzią. Akt powołania jest aktem kształtującym status sędziego – osoba powołana przez Prezydenta RP jest uprawniona do orzekania w określonym sądzie (vide postanowienie NSA z 19 października 2007 r., I OSK 1543/07). Jednocześnie w przedmiotowej sprawie, jej istota sprowadza się do sprawdzenia, czy Skarżący uiścił należny wpis sądowy. W tym postępowaniu, będącym postępowaniem zażaleniowym, NSA nie jest uprawniony by badać akt kształtujący, jakim jest powołanie sędziego. Jest rzeczą bezsporną, iż Skarżącemu nie przyznano prawa pomocy i nie uiścił on należnego wpisu sądowego. Zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. oddalił zażalenie.