II GSK 79/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 531/21 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na zbieranie odpadów oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji, WSA) wyrokiem z 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 531/21, w sprawie ze skargi M. G. (dalej: przedsiębiorca, skarżący, strona, wnioskodawca), uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej: organ II instancji, SKO) z (...) nr (...) w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Wnioskiem z (...) skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta G. (dalej: organ) o zmianę decyzji nr (...) z (...) zezwalającej na zbieranie odpadów. Konieczność zmiany wynikała z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca lub u. zm. u.odp.). W dniu (...) Prezydent Miasta G. wydał decyzję nr (...) w sprawie odmowy zmiany decyzji Prezydenta Miasta G. nr (...) z (...) zezwalającej na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) (działka nr (...) obr. (...)). Prezydent wskazał, że powodem odmowy było realne zagrożenie pożarowe, stwierdzone po przeprowadzonych czynnościach kontrolno-rozpoznawczych straży pożarnej, na skutek których wydano postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z (...) znak: (...), w którym negatywnie zaopiniowano spełnianie przez skarżącego wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej. Nadto Komendant nie stwierdził zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. Operat przeciwpożarowy dla (...) M. G. ul. (...) G.; lokalizacja obiektu: G., ul. (...) (nr działki (...)), wykonanej w czerwcu 2020 r. przez mgr. inż. J. M. - specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej (nr upr. (...)). W konsekwencji nie stwierdzono zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w postanowieniu Komendanta Miejskiego PSP w G. z (...) r. znak sprawy: (...). W protokole ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych z (...), znak: (...) stwierdzono, że w miejscu prowadzenia działalności przez skarżącego nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru. Skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odwołanie, które nie zostało uwzględnione. Organ II instancji stwierdził, że zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2021 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. 2020 r. poz. 797 ze zm., dalej: u.odp.), oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c tej ustawy. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt. 1 u.odp., oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c u.odp., właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów (art. 41a ust. 4a u.odp.). Po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego SKO stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, gdyż zebrany materiał dowodowy tj. postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z (...) nr (...) w sprawie: 1/ negatywnego zaopiniowania spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej przez firmę skarżącego, oraz 2/ nie stwierdzenia zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. Operat przeciwpożarowy dla (...) M. G. ul. (...) G., a tym samym nie stwierdzenia zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w postanowieniu Komendanta Miejskiego PSP w G. z (...), znak sprawy (...) - był wystarczający do wydania decyzji nr (...) o odmowie zmiany decyzji Prezydenta Miasta G. nr (...). W ocenie SKO, organ właściwy w sprawie zmiany decyzji był zobligowany do odmowy jej zmiany w przypadku, gdy postanowienie komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej negatywnie zaopiniowało spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu uzgadniającym. W konsekwencji negatywna opinia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej skutkowała zasadnie podjęciem decyzji odmownej przez Prezydenta Miasta G. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd I instancji stwierdził, że w treści decyzji nie podano jakichkolwiek argumentów mających uzasadniać wydaną decyzję. Sąd przytoczył treść pkt 5.1. Operatu przeciwpożarowego z (...) dla (...) M. G., ul. (...) w G. dotyczącego zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru, w którym znalazły się informacje dotyczące znajdującej się w rejonie placu tymczasowego magazynowania odpadów (opon) sieci wodociągowej (gminna/miejska) z hydrantami. Lokalizację hydrantów pokazano na ppoż. planie sytuacyjnym. Sąd wskazał, że Operat przeciwpożarowy spełniał wymogi prawa, co zostało zaakceptowane przez Komendanta Straży Pożarnej. Tymczasem w postanowieniu Komendanta Straży Pożarnej, w oparciu o które organy podjęły decyzje negatywne dla strony podano, iż w trakcie czynności kontrolnych ujawniono, że w miejscu prowadzenia działalności przez skarżącego nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru. Na tej podstawie organy uznały, iż nie można stwierdzić zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w Operacie przeciwpożarowym uznając, że to uchybienie stanowi również niezgodność z przepisami przeciwpożarowymi. Sąd zarzucił, że w tym zakresie organy nie dokonały żadnej analizy dokonanych ustaleń kontrolnych co do wymogów wynikających ze sporządzonego operatu przeciwpożarowego. Samo stwierdzenie zawarte w treści postanowienia Komendanta Straży Pożarnej, że nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru, w żaden sposób nie wskazuje których wymogów zawartych w treści w/w operatu nie spełniono. Ten zaś operat stanowił podstawę dla organów w zakresie oceny spełnienia wymogów prawnych warunkujących wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia. Zdaniem Sądu obowiązkiem organu było wykazanie na czym polegają zaniedbania przedsiębiorcy. Takiej argumentacji, powiązanej z przepisami prawa brak, co oznacza naruszenie art. 11 i art. 107 k.p.a., w tym art. 107 § 3 k.p.a. Sąd podkreślił, że w obu decyzjach zaledwie jednym zdaniem opisano kwestię spełnienia wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w Operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu uzgadniającym, bez jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wymyka się zatem spod kontroli Sądu i z tego względu nie może się ostać w obrocie prawnym. Z tego powodu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję celem ponownej oceny ustaleń kontrolnych przez organ zgodnie z wymogami wynikającymi z omówionych wyżej przepisów prawa. Organ wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając powyższy wyrok w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez uznanie, że ewentualne braki w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego w zakresie odnoszącym się li tylko do oceny postanowienia organu współdziałającego - Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia (...) nr (...), mającego charakter wiążący, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w sytuacji gdy organ odwoławczy analizował przedmiotowe postanowienie, weryfikował podstawę faktyczną i prawną jego wydania, a utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję dał wyraz aprobaty dla jego treści, a nadto zawartość postanowienia determinuje rozstrzygnięcia organów, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że nawet obszerniejsze uzasadnienie, nie zmieniłoby treści rozstrzygnięcia i tym samym uchybienie to nie mogło mieć jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumenty na poparcie tego zarzutu kasacyjnego. Skarżący kasacyjnie organ zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie. Skarżący nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), gdyż strona skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a., a strona przeciwna w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować. W skardze kasacyjnej podniesiono tylko jeden zarzut, tj. zarzut naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. nieprawidłowego zdaniem organu uznania przez Sąd I instancji, że organ naruszył art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej: k.p.a.). Art. 107 § 3 k.p.a. przewiduje, że "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa." Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie zasadnie uznał Sąd I instancji, że te wymogi nie zostały przez organ spełnione. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera bowiem wszystkich elementów wskazanych w art. 107 § 3 k.p.a. Przesłanki podjętego rozstrzygnięcia nie znajdują pełnego odzwierciedlenia w ocenie zebranego materiału dowodowego i nie zostały w sposób wyczerpujący wyjaśnione przez organ. W rozpoznawanej sprawie, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy zmieniającej, w (...) sporządzona została przez mgr. inż. J. M. - specjalistę ds. ochrony przeciwpożarowej (nr upr. (...)) dokumentacja pn. Operat przeciwpożarowy dla (...) M. G. ul. (...) G.; lokalizacja obiektu: G., ul. (...) (nr działki (...)), stanowiąca wymagany załącznik do złożonego przez Skarżącego wniosku o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów. W Operacie tym w punkcie 5.1. pt.: "Zaopatrzenie w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru" wskazano, że: "Zgodnie z przepisami § 41.1 [8] wymagana ilość wody do celów przeciwpożarowych dla strefy pożarowej z odpadami stałymi poza budynkiem powinna wynosić co najmniej 20 dm ³/s. Gęstość obciążenia ogniowego w strefie pożarowej wynosi 2000 - 4000 MJ/m², a powierzchnia nie przekracza 1000 m. W rejonie placu tymczasowego magazynowania odpadów (opon) występuje sieć wodociągowa (gminna/miejska) z hydrantami DN 80 znajdującymi się przy ul. (...) w odległości; - jeden hydrant w odległości do 75 m i nie bliżej niż 5 m od placu magazynowego (ok. 11 m), - drugi hydrant w odległości do 150 m. Wydajność każdego z hydrantów powinna wynosić co najmniej 10 dm³/s przy ciśnieniu nominalnym co najmniej 0,2 MPa. Miejsce lokalizacji hydrantów oznakowane jest zgodnie z PN. Lokalizację hydrantów pokazano na ppoż. planie sytuacyjnym." Zgodnie z wymogiem przewidzianym w art. 42 ust. 4b pkt 1 u.odp., operat ten został uzgodniony z komendantem powiatowym Państwowej Straży Pożarnej, postanowieniem Komendanta Miejskiego PSP w G. z dnia (...), znak sprawy (...), na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji. Z treści art. 42 ust. 4c u.odp. wynika, że to uzgodnienie z komendantem powiatowym Państwowej Straży Pożarnej następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Ponieważ w ustawie o odpadach nie ma żadnego przepisu szczególnego dotyczącego procedury wydawania tego postanowienia uzgadniającego, to znaczy, że podlega ono regulacji ogólnej przewidzianej w art. 106 k.p.a., a więc w ramach tzw. współdziałania organów. Uzgodnienie oznacza wyrażenie zgody, a nie tylko niewiążącej opinii. Należy zatem podkreślić, że wydając postanowienie uzgadniające w dniu (...), Komendant Miejski PSP w G. wyraził zgodę na treść warunków przewidzianych w dokumentacji pn. Operat przeciwpożarowy dla (...) M. G. ul. (...) G., w tym zatem również co do dokonanej w tym Operacie oceny dotyczącej "Zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru". Sporne w rozpoznawanej sprawie postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z (...) nr (...), wbrew poglądowi skarżącego kasacyjnie organu, nie było postanowieniem wydawanym w ramach tzw. współdziałania organu, na podstawie art. 106 k.p.a. Zostało ono wydane w ramach przewidzianych w art. 41a u.odp. działań kontrolnych instalacji przeznaczonych do przetwarzania odpadów i miejsc przeznaczonych do magazynowania odpadów. Z art. 41 a ust. 3a u.odp. wyraźnie bowiem wynika, że na to postanowienie nie przysługuje zażalenie, nie podlega ono zatem odrębnej procedurze kontroli legalności przewidzianej w art. 106 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, nie jest trafna argumentacja skarżącego kasacyjnie organu, że sporne w tej sprawie postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z (...) było "w istocie uzgodnieniem", wydanym w ramach tzw. współdziałania organów. Z tego powodu należy uznać, że organ wydający decyzję w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów, miał nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonać oceny tego postanowienia, biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z wolą ustawodawcy nie podlega ono odrębnej procedurze weryfikacji w drodze zażalenia. Organ ma wprawdzie rację, że postanowienie to mógłby kwestionować "jedynie w ograniczonym zakresie" (str. 3 skargi kasacyjnej), niemniej jednak niedopuszczalne jest działanie automatyczne, bezkrytycznie przyjmujące stanowisko zawarte w tym postanowieniu i przyjęcie, że organ jest tym postanowieniem bezwzględnie związany. Takie stanowisko organu prowadziłoby bowiem do tego, że w istocie o treści decyzji w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów rozstrzygałby nie organ z mocy ustawy właściwy w takiej sprawie, tj. organ, któremu ustawa przyznała kompetencję administracyjną do rozstrzygnięcia tej sprawy, lecz Komendant Państwowej Straży Pożarnej, który w taką kompetencję nie został wyposażony, gdyż jego kompetencja ogranicza się jedynie do dokonania kontroli w zakresie spełniania wymagań przeciwpożarowych. Analiza treści uzasadnienia zaskarżonej w tej sprawie decyzji prowadzi do wniosku, że organ nie przeprowadził kontroli spornego postanowienia. Trafnie wskazał Sąd I instancji, że organ nie ustalał i nie wyjaśnił z jakiego powodu Komendant Miejski PSP w G. zmienił zdanie, tj. dlaczego w postanowieniu z (...) zaakceptował warunki wskazane w Operacie, a w postanowieniu z (...) uznał, że te warunki nie są spełnione. Organ nie ustalił czy w okresie pomiędzy czerwcem a wrześniem 2020 r. doszło do jakiejś zmiany stanu faktycznego lub prawnego, która spowodowała zmianę stanowiska Komendanta. W postanowieniu uzgadniającym z (...) Komendant udzielił wprawdzie w odniesieniu do niektórych wymogów zgody warunkowej "z zastrzeżeniem, że dopuszcza się spełnienie wymagań wskazanych w § 5 - 43 rozporządzenia w sprawie odpadów w sposób zgodny z treścią wyżej wymienionego Operatu przeciwpożarowego, jednakże nie dłużej niż: - do dnia 1 marca 2024 r. - w zakresie wymagań wskazanych w § 5 - 37 oraz § 41 - 43 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 lutego 2020 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej, jakie mają spełniać obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów (Dz. U. z 2020 r. poz. 296), - do dnia 1 września 2020 r. - w zakresie wymagań określonych w § 38 - 40 tego Rozporządzenia. Po upływie wyżej zakreślonych terminów, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów winny być wyposażane, użytkowane i zarządzane zgodnie z warunkami określonymi we wskazanym powyżej rozporządzeniu". Należy jednak zauważyć, że warunki, które miały być spełnione do dnia 1 września 2020 r., nie dotyczyły kwestii zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru. Z tego zatem punktu widzenia Operat nie budził wątpliwości Komendanta. Organ wydając decyzję, nie zwrócił się do Komendanta o wyjaśnienie z jakiego powodu po wcześniejszej akceptacji treści Operatu, we wrześniu 2020 r. uznał, że miejsce magazynowania odpadów nie spełnia wymagań ochrony przeciwpożarowej. Organ nie wyjaśnił zresztą, czy chodzi o niespełnianie wymagań przewidzianych w przepisach, czy o niezgodność z warunkami określonymi w Operacie. W spornym postanowieniu z (...): "1/ negatywnie zaopiniowano spełnienie wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej przez firmę skarżącego, oraz 2/ nie stwierdzono zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w dokumentacji pn. ,,Operat przeciwpożarowy..., a tym samym nie stwierdzono zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej". W uzasadnieniu tego postanowienia ograniczono się jednak jedynie do wskazania, że "W trakcie czynności ujawniono, że w miejscu prowadzenia działalności przez firmę (...) M. G. na działce nr (...) obręb (...) przy ul. (...) w G. nie zapewniono wody do zewnętrznego gaszenia pożaru. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można stwierdzić zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej zawartymi w Operacie przeciwpożarowym. Wyżej wymienione uchybienie stanowi również niezgodność z przepisami przeciwpożarowymi". Z treści postanowienia z (...) nie wynika zatem, jakie jest stanowisko Komendanta dotyczące opisanych w Operacie hydrantów, tzn. czy jego zdaniem one nie istnieją, pomimo ich wskazania w Operacie i umieszczenia na planie sytuacyjnym, czy też może nie stanowią one wystarczającej realizacji wymogów przeciwpożarowych. Z treści tego postanowienia nie wynika więc, z jakich powodów obecne stanowisko Komendanta jest negatywne. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że trafna była dokonana przez Sąd I instancji ocena, że w zaskarżonej decyzji organ tych wszystkich wątpliwości nie wyjaśnił w sposób wymagany w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji nie potwierdza, że w rozpoznawanej sprawie "została niewątpliwie przez organ przeprowadzona" kontrola spornego postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z (...) i że SKO w K. "zweryfikowało postanowienie Komendanta" (str. 3 i 4 skargi kasacyjnej). To, że negatywne postanowienie Komendanta determinuje negatywne rozstrzygnięcie organu w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów, nie uprawniało organu do automatyzmu i nie zwalniało go od podjęcia działań mających na celu wyjaśnienie wskazanych powyżej wątpliwości dotyczących treści postanowienia z (...), na co zasadnie zwrócił w tej sprawie uwagę Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że niezasadny był sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.