V SA/Wa 3805/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2021 r. sprawy ze skargi [...] na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie skargi na działania związane z zawarciem umowy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z (...) maja 2021 r. S, K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia (...) czerwca 2021 r. nr (...). W odpowiedzi na skargę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniósł o jej odrzucenie. Organ podniósł, że skarżący pismem z 29 marca 2021 r. zwrócił się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: UOKiK) o wydanie decyzji o uznaniu za praktyki ograniczające konkurencję działań podmiotu trzeciego i nakazanie zaniechania stosowania praktyki naruszającej zakazy, o których mowa w art. 6 lub art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2021 r. poz. 275; dalej: u.o.k.i.k.). Skarżący powołał się w tym zakresie na art. 10 ust. 1 u.o.k.i.k. Delegatura UOKiK w G. udzieliła skarżącemu odpowiedzi pismem z (...) kwietnia 2021 r., w którym poinformowała skarżącego o kompetencjach Prezesa UOKiK, nawiązując do korespondencji poprzednio prowadzonej ze skarżącym. Następnie pismem z 16 kwietnia 2021 r. skarżący odniósł się do otrzymanej odpowiedzi, wskazując, że narusza ona szereg przepisów prawa oraz nie uwzględnia stanu faktycznego. Prezes UOKiK w piśmie z (...) maja 2021 r. poinformował skarżącego, że jego pismo z 16 kwietnia 2021 r. zostało uznane za skargę w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735; dalej: k.p.a.) oraz o niezałatwieniu sprawy w terminie. Zaskarżonym pismem z (...) czerwca 2021 r. Prezes UOKiK udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego pismo z 16 kwietnia 2021 r. W ocenie organu, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem skarga z 29 maja 2021 r. powinna zostać odrzucona. Organ podkreślił, że pismo Prezesa UOKiK z (...) czerwca 2021 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej ani innego aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Korespondencja prowadzona ze skarżącym nie obligowała organu do wszczynania jakiegokolwiek postępowania przewidzianego przez przepisy u.o.k.i.k. Zdaniem organu, pismo skarżącego prawidłowo zakwalifikowano jako skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. albowiem tylko w takim trybie możliwe było jego rozpoznanie. Organ zwrócił uwagę, że sprawa nie podlegałaby właściwości sądu administracyjnego również gdyby uznano, że jego pisma stanowiły zawiadomienie w trybie art. 86 lub art. 100 u.o.k.i.k., albowiem informacja o sposobie rozpatrzenie zawiadomienia (art. 86 ust. 4 u.o.k.i.k.) nie podlega zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego uczyniono pismo Prezesa UOKiK wydane przez ten organ jako zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. Z przepisu tego wynika, że "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". W ocenie Sądu, organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżącego z 16 kwietnia 2021 r. jako skargę w rozumieniu ww. przepisu. W piśmie skarżącego wyrażono bowiem niezadowolenie ze sposobu rozpatrzenia jego pisma z 29 marca 2021 r., w którym skarżący informował organ o praktykach ograniczających konkurencję przez podmiot trzeci i formułował wnioski w tym zakresie. Z okoliczności sprawy nie wynika natomiast, aby organ był zobowiązany do wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego na jakimkolwiek etapie korespondencji prowadzonej w sprawie ze skarżącym. Zaskarżone pismo nie stanowi zatem decyzji administracyjnej ani też innego aktu wskazanego w ustawie, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega natomiast kognicji sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, LEX nr 737711). Ponadto, jak trafnie zauważył organ, także informacja Prezesa UOKiK o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 86 lub art. 100 u.o.k.i.k., nie stanowi tzw. innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podobnie jak w odniesieniu do zawiadomienia o sposobie rozpatrzenia wniosku lub skargi określonych w dziale VIII k.p.a. – informacja o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia o podejrzeniu naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi czynność materialno-techniczną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lipca 2011 r. sygn. akt II GSK 1035/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając to na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.