I OZ 272/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N.A. i W.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 178/21 w sprawie ze skargi N.A. i W.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku wykonania odnowienia lasu postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 13 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - P.p.s.a.), odrzucił skargę N.A. i W.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku wykonania odnowienia lasu. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących, pismem z [...] lutego 2021 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numerów PESEL oraz nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictw procesowych, z których wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym wezwaniem terminie ([...] marca 2019 r.) pełnomocnik nadesłał 2 odpisy pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przed sądami oraz wskazał numery PESEL skarżących. Nadesłane pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przed sądami, będące kserokopiami nie zostały jednak podpisane przez pełnomocnika skarżących, a jedynie opatrzone pieczątką "Poświadczam za zgodność z oryginałem. Warszawa, dnia [...] marca 2021 r., Radca prawny M.K.". W ocenie Sądu I instancji, pomimo wezwania, pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braku formalnego w sposób prawidłowy, dlatego też odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. było zasadne. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył W.A., reprezentowany przez pełnomocnika – r.pr. M.K. Wnosząc o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia, zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, bowiem wobec W.A. nie istniały żadne braki formalne skargi, gdyż w jego imieniu działał prawidłowo umocowany pełnomocnik ustanowiony na podstawie pełnomocnictwa z [...] marca 2019 r., którego odpis znajduje się w aktach administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Wedle art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji właściwie, wobec niedołączenia do skargi stosownego pełnomocnictwa do reprezentacji strony w postępowaniu sądowym, wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. Następnie wobec nienależytego wykonania powyższego wezwania (niepodpisania pełnomocnictwa), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi, której braków formalnych pełnomocnik nie uzupełnił w terminie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że opatrzenie pieczątką "Poświadczam za zgodność z oryginałem. Warszawa, dnia [...] marca 2021 r., Radca prawny M.K." bez umieszczenia podpisu pełnomocnika sprawia, że poświadczenie nie posiada ustawowo wymaganych cech, a tym samym nie może być uznane za wierzytelne. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 75 ze zm.), radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Sąd Najwyższy w uchwale z 30 listopada 2011 r. wskazał, że ww. opisany sposób sporządzania przez radcę prawnego poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem, ma zastosowanie również do uwierzytelniania odpisu pełnomocnictwa (art. 89 § 1 k.p.c.; uchwała SN z 30 listopada 2011 r., III CZP 70/11, OSNC 2012, nr 6, poz. 73). Niespełnienie któregokolwiek z określonych w tym przepisie wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne. Zauważyć także należy, że nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt: II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II GZ 1010/15). Nie można zatem podzielić stanowiska pełnomocnika skarżącego, który w istocie twierdzi, że obowiązek złożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi przy wnoszeniu skargi nie powstaje, gdy pełnomocnictwo to zostało już złożone w postępowaniu administracyjnym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność, że pełnomocnictwo dla W.A. znajduje się w aktach administracyjnych sprawy nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu prawidłowego pełnomocnictwa. Ten ostatni przepis stanowi (po jego nowelizacji dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r.), że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepisy P.p.s.a. nie nakładają na sąd administracyjny obowiązku badania w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, czy dokument pełnomocnictwa został złożony do akt administracyjnych, ani też skuteczności złożonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa (por. wyrok NSA z 17 maja 2016 r., II OSK 2587/14, CBOSA). Ze wskazanych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.