II SA/Po 15/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2021 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie kosztów leczenia i utrzymania zwierząt 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz A. H. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania A. H., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ż. z dnia [...] września 2020r., nr [...] w sprawie ustalenia kosztów leczenia oraz utrzymania zwierząt. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją z dnia [...] września 2020r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy Ż. w pkt 1 ustalił koszty leczenia oraz utrzymania zwierząt czasowo odebranych A. H. decyzjami z dnia [...] października 2019r. nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2019r. nr [...] od dnia [...].11.2019r. do dnia [...].08.2020r. wg poniesionych kosztów ( zapłaconych faktur ) w wysokości [...] zł brutto; w pkt 2 obciążył kosztami ustalonymi w pkt 1 właściciela zwierząt A. H.. Od powyższej decyzji odwołał się A. H.. Odwołujący podniósł, iż jego zwierzęta miały dobrą opiekę i nikt się nie znęcał nad nimi. Dalej organ wskazał, iż prawomocną decyzją z dnia [...] października 2019r. nr [...] orzeczono o czasowym odebraniu A. H. zwierząt: świń 41 sztuk, bydła 26 sztuk oraz 3 psów. Kolejną prawomocną decyzją z dnia [...] listopada 2019r. nr [...] orzeczono o czasowym odebraniu w/w kolejnych zwierząt: świn 5 sztuk, bydło 1 sztuka. Powodem tego rozstrzygnięcia było ustalenie, że zwierzęta były przetrzymywane w krytycznych warunkach. W związku z wydanymi w/w decyzjami o czasowym odbiorze zwierząt w okresie od [...] listopada 2019r. do [...] sierpnia 2020r. Gmina Ż. ponosiła koszty utrzymania oraz leczenia zwierząt. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r., poz. 122 ze zm. – dalej u.o.z.) zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie. Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 4 u.o.z., w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Odebrane właścicielowi zwierzęta przetransportowano zgodnie z programem opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobieganiu bezdomności zwierząt na terenie Miasta i Gminy Ż. w 2019r. stanowiącym załącznik do uchwały NR [...] Rady Miejskiej Ż. z dnia [...] marca 2019r. I tak psy przetransportowano do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w J., bydło do G. Spółka z o.o. z/s w Ś. , świnie do [...] z/s w A. Gmina Ż. ponosiła koszty zgodnie z wystawionymi fakturami przez gabinety weterynaryjne oraz w/w gospodarstwa w okresie [...] listopada 2019r. – [...] sierpnia 2020r. Zestawienie faktur zawiera tabela na str. 4-6 zaskarżonej decyzji, gdzie w pozycjach 1-20 ujęte są poszczególne kwoty wynikające z faktur i ich przeznaczenie. Organ podniósł, iż do każdej z faktur załączona jest nadto kalkulacja realnie poniesionych miesięcznych kosztów przez gospodarstwa rolne. W celu weryfikacji wystawionych faktur organ przeprowadził dowód z opinii biegłego. Z opinii biegłego wynika, iż poniesione koszty utrzymania zwierząt były niższe od wskazanych w opinii, biorąc pod uwagę również fakt, że zwierzęta znajdowały się w złej kondycji fizycznej i wymagały dodatkowej korekty do standardowej kalkulacji w zakresie paszy. Ponadto pozostałe koszty leczenia oraz utylizacji są zgodne z zawartymi umowami. Podkreślić należy, iż wystąpienie po stronie właściciela zwierząt ustawowego obowiązku pokrycia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia jest wyłącznie konsekwencją prawną decyzji o odebraniu zwierzęcia i nie może być rozpatrywane w kategoriach np. kary. Przy czym obciążenie dotychczasowego właściciela kosztami wymienionymi w art. 7 ust. 4 u.o.z. nie jest też sprawą uznaniową, bowiem z brzmienia przepisu wynika wprost obowiązek obciążenia kosztami dotychczasowego właściciela zwierząt. W żadnym razie nie można też przyjąć, iż obowiązek ten leży po stronie gminy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł A. H. zarzucając jej : - naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "K.p.a.") poprzez brak przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego oraz brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy administracyjnej, w szczególności poprzez nie przeprowadzenie z urzędu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia celowych i niezbędnych kosztów utrzymania odebranych zwierząt, - naruszenie art. 7 ust. 4 w zw. z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 u.o.z. poprzez błędne uznanie, że zachodzą przesłanki do obciążenia odwołującego kosztami związanymi z odebraniem od niego zwierząt, w sytuacji gdy nie zostało zakończone postępowanie karne przed Sądem Rejonowym w J., sygn. akt II K [...] o popełnienie przestępstwa z art. 35 ust. 1a u.o.z., - nie przeprowadzenie dowodu z akt sprawy karnej (Sąd Rejonowy w J., sygn. akt II K [...]), w szczególności dowodu z zeznań świadków - Powiatowego Inspektora Weterynarii oraz innych osób biorących udział w odebraniu zwierząt, co mogło w konsekwencji doprowadzić do błędnie wydanej decyzji i braku podstaw do zabrania zwierząt, - bezzasadne przyjęcie zawyżonych kosztów za usługi na rzecz utrzymania stada zwierząt, w tym pobyt, obsługę, karmę, paszę, słomę oraz wodę objętych wskazanymi przez siebie fakturami, podczas gdy realne koszty utrzymania zwierząt były znacznie niższe od faktycznie poniesionych (koniecznych), - nie przedłożenie przez organ dokumentacji medycznej leczenia odebranych zwierząt, które następnie już po odebraniu odwołującemu padły z nieustalonych przyczyn, - brak wyjaśnienia i wyliczenia na fakturach co oznaczają sformułowania "za utrzymywania stada bydła", "za utrzymanie trzody chlewnej", tj. co wchodziło w skład tego utrzymania ze wskazaniem wartości poszczególnych składników, - brak przedstawienia umów zawartych z opiekunami i innymi podmiotami świadczącymi usługi w związku z odebraniem zwierząt. W jaki sposób podmioty te zostały wyłonione, na podstawie jakich kryteriów. Czy organ przeprowadzał rozeznanie rynkowe w zakresie ofert tego typu usług, - narażenie na szkodę odwołującego po przez brak podejmowania decyzji w zakresie ewentualnego uboju zwierząt lub ich sprzedania, z uwagi na fakt, iż kwoty utrzymania przewyższały wartość stada. Ponadto, koszty utrzymania powinny w pierwszej kolejności zostać pokryte z należności uzyskanych ze sprzedaży odebranych zwierząt, - bezzasadne obciążenie odwołującego kosztami za usługi na rzecz zwierząt, w tym pobyt, obsługę, karmę, paszę, słomę oraz wodę objętymi fakturami VAT, przy przyjęciu kwot brutto, w sytuacji gdy w przypadku ewentualnego obciążenia odwołującego tymi kosztami winny zostać uwzględnione jedynie kwoty netto tj. w kwocie obniżonego podatku należnego od Gminy o kwotę podatku naliczonego przez wystawcę tych faktur, - naruszenie art. 4 pkt 15 u.o.z. i niezastosowanie ww. przepisu co w konsekwencji doprowadziło do błędnego wydania decyzji. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ż. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Ponadto Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania oraz o: - przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rolnika i biegłego lekarza weterynarii na okoliczność ustalenia celowych i niezbędnych kosztów utrzymania odebranych zwierząt, - dołączenie do akt niniejszej sprawy akt Sądu Rejonowego w J. o sygn. II K [...], - przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków: A. K.-I., M. T., P. A., P. S. na okoliczność odebrania zwierząt, - przeprowadzenie dowodu z przesłuchania odwołującego, - zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy Ż. do przedłożenia informacji o usługach i opiece weterynaryjnej w związku z odebraniem zwierząt, w szczególności do przedłożenia dokumentów, protokołów z informacji o podawanych lekach i wykonywanych czynnościach. Jak również o przedłożenie dokumentów i informacji jakie były powody padnięcia odebranych zwierząt, - zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy Ż. do przedłożenia informacji o tym w jaki sposób doszło do wyboru gospodarstwa (opiekunów), którzy świadczyli na rzecz organu usługi w zakresie opieki nad odebranymi zwierzętami. Jaka była procedura wyboru. W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął jej zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz wskazując, iż podnoszone w skardze zarzuty nie wpływają na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt II SPP/Po [...] odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (ust. 3). Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy ustalającej koszty transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych Skarżącemu zwierząt i obciążającej tymi kosztami Skarżącego. W rozpoznawanej sprawie nie było sporne, że Skarżący był właścicielem odebranych zwierząt. Odnosząc się w tym miejscu do podnoszonych w skardze kwestii nie wykazania na jakiej podstawie ustalono, iż zachowanie Skarżącego było sprzeczne z zasadą utrzymania zwierząt we właściwych warunkach bytowania wskazać należy, iż w postępowaniu dotyczącym obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt nie ocenia się zasadności odebrania zwierząt Skarżącemu, gdyż decyzje zapadłe w tej kwestii były przedmiotem innych postępowań, zaś wobec ich niezaskarżenia stały się ostateczne. Z powyższych względów zarzuty skargi nie przeprowadzenia dowodu z akt sprawy karnej na okoliczność braku podstaw do zabrania zwierząt nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym miejscu podkreślić należy, iż istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia prawidłowości ustalenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt na łączną kwotę [...]zł i obciążenia nimi Skarżącego. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2020 r., poz. 638, dalej: "u.o.z."). W myśl art. 7 ust. 1 u.o.z. zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podejmowana jest z urzędu po uzyskaniu informacji od Policji, straży gminnej, lekarza weterynarii lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt (art. 7 ust. 1 a u.o.z.). Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, następuje za zgodą podmiotu, któremu zwierzę ma być przekazane (art. 7 ust. 1 b u.o.z.). W niniejszej sprawie zwierzęta po ich odebraniu Skarżącemu zostały przetransportowane do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w J. ( 2 psy), G. Spółka z o.o. z siedzibą w Ś. (bydło) oraz do [...] w A. . W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z programem opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobieganiu bezdomności zwierząt na terenie Miasta i Gminy Ż. na 2019 r. stanowiącym załącznik do uchwały NR [...] Rady Miejskiej Ż. z dnia [...] marca 2019r. (Dz. U. Woj. Wlkp. z 2019 r., poz. 4009 ) opiekę na zwierzętami domowymi zapewnia Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w J. (§ 2 omawianego Programu), a nad zwierzętami gospodarskimi G. (§ 11 ww. uchwały). Tym samym zwierzęta, z wyłączeniem trzody chlewnej, zostały przekazane do podmiotów wskazanych w uchwale uchwały NR [...] Rady Miejskiej Ż. z dnia [...] marca 2019r. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż program opieki nad zwierzętami na terenie Miasta i Gminy Ż. na 2019 r. zastał podjęty po zasięgnięciu opinii Powiatowego Lekarza Weterynarii oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt. Z powyższych względów, w ocenie składu orzekającego, odebrane zwierzęta, trafiły do podmiotów, które wcześniej zostały zweryfikowane i daja rękojmie należytej opieki nad zwierzętami. Odnośnie świń wskazać należy, iż zwierzęta te nie zostały przekazane do gospodarstwa wskazanego w uchwale NR [...] Rady Miejskiej Ż. z dnia [...] marca 2019r., ponieważ G. ze względu na swój profil prowadzonej hodowli nie było w stanie zapewnić odpowiednich pomieszczeń i warunków utrzymania trzody chlewnej. Powyższe nie oznacza jednak, iż w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek obawy co do wywiązania się przez Gospodarstwo z obowiązków wynikających z zawartego porozumienia. Ponadto, w świetle zarzutów skargi wskazać należy, iż w aktach administracyjnych (k. 126 -130) znajduje się porozumie pomiędzy Gminą Ż., a G. oraz porozumienie Między Gminą Ż., a G. Sp. z o.o.. Tym samym nie ulega wątpliwości, iż zwierzęta zostały przekazane za zgodą podmiotu, któremu zostały one ostatecznie przekazane. Z tych też względów zarzut skargi braku przedstawienia umów zawartych z opiekunami i innymi podmiotami świadczącymi usługi w związku z odebraniem zwierząt nie mógł zostać uwzględniony. Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 7 ust. 4 u.o.z., który to przepis ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3 u.o.z., kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Sąd stwierdza, że ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie (tak również WSA w Opolu w prawomocnym wyroku z 24 października 2013 r., II SA/Op 348/13; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie "CBOSA"). Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonana, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia - dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia. Skład rozpoznający niniejszą sprawę nie kwestionuje samej zasadności obciążenia Skarżącego kosztami utrzymania zwierząt, to jednakże w świetle nadesłanych akt administracyjnych wątpliwości Sądu budzi wysokość tych kosztów. W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd podziela stanowisko zawarte w orzecznictwie sądów administracyjnych, że obowiązek uiszczenia rzeczonych kosztów ma charakter publicznoprawny i dlatego organ administracji publicznej obciążając nimi strony winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić wysokość ustalonych kosztów jednocześnie wyjaśniając stronie dlaczego ich wysokość odpowiada realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1321/18, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Go 863/19, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 35/21, CBOSA). W związku z powyższym z akt sprawy, jak i z uzasadnienia, winien wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt, a wyliczenie to musi poddawać się weryfikacji w zakresie czy odpowiadają one realnym kosztom ponoszonym z tego tytułu. Z powyższych względów za prawidłowe uznać należy działania podjęte przez organ polegające na zwróceniu się do W. Ośrodka Doradztwa Rolniczego w P. o opinię celem przedstawienia przewidywanych kosztów utrzymania zwierząt, co miało pozwolić na weryfikację poniesionych kosztów. Powyższe jednak w niniejszej sprawie uznać należy za niewystarczające. W przedmiotowej sprawie co prawda do faktur wystawianych przez G. R. R. czy też faktury z G. R.-O. dołączona jest kalkulacja utrzymania zwierząt, to jednakże ich wysokość, w świetle dalszych wywodów uzasadnienia, nadal budzi wątpliwości Sądu, w szczególności gdy pod uwagę weźmie się wyliczenia wynikające z opinii W. Ośrodka Doradztwa Rolniczego w P.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż z opinii przedstawionej przez biegłego [...]ODR w P. na podstawie przeprowadzonych kalkulacji utrzymania trzody chlewnej w okresie od [...] listopada 2019r. do [...] marca 2020r. oraz utrzymania bydła w okresie [...] listopada 2019 do [...] maja 2020r. wynika, iż poniesione koszty utrzymania trzody chlewnej i bydła są niższe od wskazanych w opiniach biegłego. W ocenie Sądu analiza akt sprawy nie pozwala na tak jednoznaczne stwierdzenie. W szczególności widoczne jest to w części obejmującej koszty utrzymania bydła. Z opinii [...]ODR w P. wynika, iż koszt utrzymania bydła w okresie od [...] listopada 2019 r. do [...] maja 2020 r. powinny wynosić razem [...] zł. Natomiast realnie poniesione opłaty w tym okresie (łącznie 6 faktur) wynosiły łącznie około [...] zł brutto. Tym samym nie można uznać, iż koszty utrzymania bydła poniesione są niższe niż wynika to z opinii biegłego. Co prawda w treści decyzji organ dodatkowo wskazał, iż koszty utrzymania bydła wynoszą [...] zł netto/dzień, a koszt wskazane w opinii biegłego to [...] zł netto/dzień. Jednakże po pierwsze z opinii biegłego w żadnym wypadku nie wynika, iż jest to koszt netto. Ponadto nawet przyjmując, iż opinia posługuje się kwotą netto, to wskazać należy, iż łączna wartość netto faktur wystawionych w okresie od [...] listopada 2019 do [...] maja 2020r. wynosi około [...] zł, co w przeliczeniu na dni (193) daje około [...] zł netto za dzień, a nie jak wskazał organ [...] zł. Przyjęcie do porównania w uzasadnieniu decyzji stawki dziennej z kalkulacji (strona 11 akt administracyjnych), która nie uwzględniała dodatkowych opłat doliczanych do faktur za poszczególne miesiące, nie może służyć twierdzeniu, że koszty są niższe. Ponadto w tym miejscu wskazać należy, iż w opinii biegłego jednoznacznie wyjaśniono, że ze względu na złą kondycję zwierząt, przyjęto wzrost zużycia paszy o 22 %. Jednakże w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wyjaśniono dlaczego zwierzęta przez okres 190 dni wymagały zwiększonej ilości pożywienia, co sugeruje, że ich kondycja w żadnym stopniu nie uległa poprawie. Wyjaśnienie powyższej kwestii jest tym bardziej istotne w niniejszej sprawie, gdyż strona obciążona kosztami zwracała uwagę na powyższe okoliczności. Ponadto na gruncie niniejszej sprawy zwrócić również należy uwagę, iż koszty utrzymania bydła w opinii biegłego zostały określone w większości (z wyłączeniem kosztów usługi utrzymania bydła) w przeliczeniu na sztukę. Z tych też względów nie może uiść uwadze, iż liczebność przyjętego stada bydła ulegała w poszczególnych miesiącach zmianie, co wynika bezpośrednio z dokumentu zatytułowanego "stan bydła" (k. 47 akt administracyjnych). Z dokumentu tego jednoznacznie wynika, iż już w dniu [...] stycznia 2020 r., a więc półtorej miesiąca od zabrania stada, stan bydła wynosił 22 szt. Identyczny stan bydła, pomimo dwóch urodzeń w dniu 27 stycznia i [...] lutego 2020 r. , kształtował się w dniu [...] marca 2020 r. Tym samym stan bydła w okresie od 9 styczni 2020 r. był o około 20 procent niższy niż przyjęty do kalkulacji przez biegłego. Również stawka dzienna utrzymania bydła przyjęta w kalkulacjach załączonych do poszczególnych faktur w żaden sposób nie ulegała zmianie, pomimo, że liczebność stada w poszczególnych miesiącach była niższa od pierwotnej ilości. Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, iż organ nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji w stopniu wystarczającym , że obliczone przez organ koszty są kosztami realnie ponoszonymi z tego tytułu. W odniesieniu do trzody chlewnej wskazać należy, iż koszt jej utrzymania w okresie od [...] listopada 2019 r. do [...] marca 2020 r. wyniósł razem [...] zł netto, co daje [...] zł brutto. Zgodnie z opinią biegłego koszt ten wynieść powinien [...] zł. Zatem jeżeli faktycznie wartość wskazana w opinii biegłego stanowiła by wartość netto, to stanowisko organu o niższych kosztach uznać należałoby za prawidłowe. Jednakże w niniejszej sprawie należy również mieć na uwadze, iż liczebność trzody chlewnej w ww. okresie również uległa zmianie, co wynika z faktur za unieszkodliwienie trzody chlewnej (2 szt. - [...] grudnia 2019 r., 1 szt. - [...] marca 2020 r. i 1 szt. - [...] marca 2020 r. ). Niższe koszty wynikające z faktycznych poniesionych kosztów mogą właśnie wynikać z faktu zmniejszenia liczebności trzody chlewnej. Jednakże powyższe pozostaje wyłącznie w sferze domysłów, a nie ustalonych przez organ faktów. Z tych też względów zarzut skargi naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. uznać należy za w pełni uzasadniony, gdyż co wskazano wyżej, uzasadnienie decyzji nie wyjaśnia w sposób zupełny prawidłowości przyjętych kosztów utrzymania zwierząt. Zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odnosząc się do wniosków dowodowych Skarżącego wskazać należy, iż sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Sąd administracyjny nie może prowadzić postępowania dowodowego i dokonywać ustaleń, celem merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Może to jedynie uczynić w granicach zakreślonych w art. 106 § 3 p.p.s.a., ale nawet wówczas celem tego postępowania nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy prawidłowo organy ustaliły stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy prawidłowo zastosowały przepis prawa materialnego do poczynionych ustaleń. Z tych też względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, przesłuchania świadków i Skarżącego. Odnosząc się do kwestii obciążenia skarżącego kwotami brutto, a nie netto wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia [...] marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz.685) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Omawiany przepis jest spójny z art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z nim, krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Z uwagi na powyższe wskazać należy, iż w zakresie realizacji zadań określony w ustawie o ochronie zwierząt gmina nie można zostać uznana za podatnika VAT. Tym samym w ocenie Sądu organ zasadnie obciążył skarżącego kwotami brutto, a nie netto. Z uwagi na przedstawione powyżej okoliczności stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, a to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w pkt 1 wyroku. Sąd rozstrzygnął o kosztach postępowania w pkt 2 wyroku, działając na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając wysokość poniesionego przez Skarżącego wpisu w sprawie (2.000,00 zł). Ponownie prowadząc postępowanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze należycie ustali stan faktyczny sprawy i udokumentuje swoje ustalenia w aktach sprawy. W szczególności organ powinien rozważyć celowość przeprowadzenia w sprawie uzupełniającej opinii biegłego który wypowiedziałby się na okoliczność wysokości kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w tym również wątpliwości podniesionych w niniejszym uzasadnieniu.