II GZ 357/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1035/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli u przedsiębiorcy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. O. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lutego 2020 r., w przedmiocie kary pieniężnej za uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli u przedsiębiorcy. Sąd I instancji wskazał, że pismem z 17 marca 2020 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Pismem z 29 czerwca 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2020 r. Termin na uzupełnienie braków upływał w dniu 20 lipca 2020 r. Sąd podniósł, że do dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, skarżący nie uzupełnił jej braków. W motywach zaskarżonego postanowienia WSA stwierdził, że niepodanie w skardze numeru PESEL oraz nieuczynienie tego na wezwanie Sądu w zaznaczonym terminie, skutkowało uniemożliwieniem nadania skardze prawidłowego biegu oraz obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. O., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że działa w sprawie osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika. Doręczone mu postanowienie znajdowało się w przesyłce pocztowej łącznie z innymi kartkami, wzywającymi do uiszczenia wpisu od skargi, na których strona skupiła swoją uwagę. Okoliczność ta spowodowała, że skarżącemu umknęło, iż przesyłka zawierała także wezwanie do uzupełnienia braku w postaci informacji o numerze PESEL. O treści niezauważonego dokumentu skarżący dowiedział się dopiero w dniu 3 września 2020 r., ponieważ od momentu doręczenia przesyłki do podanej daty przebywał na urlopie wypoczynkowym. Uniemożliwiło to wcześniejsze uzupełnienie braku w wyznaczonym terminie. Ponadto skarżący stwierdził, że działał w błędnej świadomości, iż jako, że decyzja organu pozostawała w związku z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, nie zachodziła konieczność podawania numeru PESEL, a jedynie numeru NIP, który w skardze został podany. Strona podkreśliła również, że Sąd ma możliwość uzyskania danych, o uzupełnienie których wnosił, poprzez zwrócenie się do Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 934), która weszła w życie 31 maja 2019 r., do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepis art. 46 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wprowadzonym art. 1 pkt 2 ustawy nowelizującej, pismo powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi oraz braku formalnego w postaci podania jego numeru PESEL. Wezwania te zostały doręczone skarżącemu w dniu 13 lipca 2020 r., co znajduje odzwierciedlenie w dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru (vide: karta akt sądowych – nr 32). W zakreślonym terminie skarżący uiścił wymagany wpis, jednak nie nadesłał numeru PESEL. Oznacza to, że brak formalny skargi nie został, mimo wezwania, uzupełniony, w związku z czym Sąd I instancji skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odpowiadając na argumentację zażalenia w zakresie braku reprezentacji strony przez profesjonalnego pełnomocnika podnieść należy, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, było jasne, czytelne, a jego wykonanie nie wymagało specjalistycznej wiedzy prawniczej. Sąd precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym skarga jest obarczona oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżący będzie musiał się liczyć w przypadku niewykonania wezwania. W takim stanie sprawy Sąd I instancji skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie zasadnie odrzucił, albowiem zobligowany był do tego treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W odniesieniu zaś do argumentu przeoczenia wezwania Sądu zobowiązującego do uzupełnienia skargi o brakujący numer PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika jaka była jej zawartość. Powyżej miejsca, w którym skarżący własnoręcznym podpisem potwierdził odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się opis tego, co ona zawierała. Wskazano w tym miejscu, że przesyłka zawiera "wezwanie o wpis + wezwanie o pesel, 7 dni". Zatem w chwili odbierania przesyłki skarżący mógł bez trudu zweryfikować jej zawartość. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, jest prawidłowe. Orzeczenie to nie stoi również w sprzeczności z orzecznictwem sądów administracyjnych, zgodnie z którym wskazanego braku nie traktuje się tak rygorystycznie w sytuacji, gdy numer PESEL, wprawdzie niepodany w skardze, znajduje się jednak w aktach administracyjnych sprawy (vide: postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2020 r., sygn. akt II OZ 343/20, postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt I GZ 366/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie okoliczność taka nie zachodzi, bowiem wymagany numer PESEL nie został wskazany w żadnym ze wcześniejszych pism, w tym również nie podano go w toku postępowania administracyjnego. Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.