I SA/Wa 2612/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. D. i B. D. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala sprzeciw. Minister Rozwoju Pracy i Technologii decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. M. , E. P. i B. D. uchylił w całości decyzję Wojewody M. z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] . Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. Nieruchomość położona w gminie L. , w obrębie [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha decyzją Wojewody M. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] , o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, została przeznaczona pod budowę południowego Wylotu z W. drogi ekspresowej S7 na odcinku od węzła [...] na Południowej Obwodnicy W. do obwodnicy G. . Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] Wojewoda M. orzekł o ustaleniu odszkodowania w kwocie [...] zł, w tym na rzecz J. M. w kwocie [...] zł za udział 3/4 części nieruchomości oraz na rzecz E. P. i B. D. we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w kwocie [...] zł za udział 1/4 części nieruchomości nabytej na rzecz Skarbu Państwa, położonej w gminie L. , w obrębie [...] , oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, a także o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania, jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli J. M. , E. P. i B. D.. W odwołaniu zarzucono nieprawidłowe sporządzenie operatu szacunkowego stanowiącego podstawę ustalenia odszkodowania, którego wysokość narusza konstytucyjne prawo stron do otrzymania słusznego odszkodowania. Strony podniosły także zarzut zaniechania podjęcia działań zmierzających do ustalenia rzeczywistej wartości nieruchomości, naruszenia zasady pogłębiania zaufania do administracji publicznej oraz naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, z uwagi m. in. na niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi dotychczasowych właścicieli. Odwołujący się wnieśli ponadto o poddanie operatu szacunkowego pod kontrolę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, ewentualnie o dopuszczenie operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie stron. Dodatkowo odwołujący się złożyli skargę na pracownika M. Urzędu Wojewódzkiego P. K. w związku z przeprowadzonymi przez pracownika czynnościami w związku z przedmiotowym postępowaniem administracyjnym. Odwołanie stron zostało uzupełnione pismami z dnia 28 sierpnia 2020 r. i z dnia 7 września 2020 r., w których podniesiono kolejne zarzuty dotyczące opinii o wartości nieruchomości oraz złożono wniosek o oszacowanie wpływu uchwalenia miejscowego planu miejscowego na spadek wartości nieruchomości. Do pisma z dnia 28 sierpnia 2020 r. dołączono ponadto operat szacunkowy z dnia 17 sierpnia 2020 r., autorstwa rzeczoznawcy majątkowego J. L. , na zlecenie właścicieli, w celu oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości. Minister Rozwoju Pracy i Technologii decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. M. , E. P. i B. D. uchylił w całości decyzję Wojewody M. z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] . W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania stanowi operat szacunkowy z dnia 20 kwietnia 2020 r. sporządzony na zlecenie Wojewody M. przez rzeczoznawcę majątkowego J. L.(nr uprawnień [...]). Rzeczoznawca majątkowy wskazał, że przedmiotem wyceny jest nieruchomość położona przy ul. [...] , w oddaleniu od zwartej zabudowy wsi. Nieruchomość posiada dostęp do drogi, w części utwardzonej kruszywem. Sąsiedztwo stanowią tereny niezabudowane, niezagospodarowane i pojedyncza zabudowa zagrodowa i mieszkaniowa jednorodzinna. Działka niezagospodarowania. Na działce znajduje się przepust drogowy. Badając przeznaczenie planistyczne nieruchomości biegły podał, że na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wyceniania nieruchomość leżała na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą nr 123/X/2011 Rady Gminy L. z dnia 29 listopada 2011 r. Zgodnie z planem nieruchomość leżała na terenie oznaczonym symbolem [...]- drogi wewnętrzne oraz [...] - teren komunikacji - droga klasy ekspresowej. Celem porównania wartości nieruchomości dokonano analizy cen nieruchomości przeznaczonych pod drogi na terenie powiatu [...] w okresie od stycznia 2018 r. do marca 2020 r. Badając rynek nieruchomości drogowych autor operatu wskazał, że ceny nieruchomości drogowych na analizowanym rynku kształtowały się w szerokim przedziale od 84,34 do 215,11 zł/m2. Na tak zdefiniowanym rynku odnaleziono 6 transakcji nieruchomościami drogowymi, z czego 4 przyjęto do ostatecznej analizy. Następnie wskazano cechy mające wpływ na wartość nieruchomości, takie jak: położenie - 20%, sąsiedztwo - 20%, stan zagospodarowania -10%, dojazd - 20%, jakość drogi dojazdowej -10%, uzbrojenie 20%. Wartość gruntu oszacowano na kwotę [...] zł, tj. 85,43 zł/m2. Natomiast wartość części składowych oszacowano w wysokości [...] zł. Łącznie wartość nieruchomości oszacowano na kwotę [...] zł. Ponadto podkreślono, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a jednocześnie nie jest sprzeczne z prawem. Unormowanie to wskazuje na zasadę równej mocy środków dowodowych co oznacza, że w toku postępowania wyjaśniającego organ administracji zobowiązany jest zebrać cały materiał dowodowy aby po jego rozpatrzeniu wydać decyzję administracyjną. Organ nie jest związany opinią biegłego i powinien ją ocenić na równi z innymi środkami dowodowymi w ramach swobodnej oceny dowodów. W odniesieniu do operatu szacunkowego, którego sporządzenie podlega sformalizowanemu reżimowi, strona jest również uprawniona do przedstawienia alternatywnego operatu szacunkowego. Tym samym organ odwoławczy nie może pominąć okoliczności, że w toku postępowania przed organem drugiej instancji do akt sprawy został złożony kontroperat sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. L. w dniu 17 sierpnia 2020 r. W sporządzonym w dniu 17 sierpnia 2020 r. operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy, po ustaleniu drogowego przeznaczenia planistycznego nieruchomości, wycenił przedmiotową nieruchomość w oparciu o transakcje nieruchomościami przeznaczonymi pod drogi publiczne. Rzeczoznawca majątkowy wyceniając przedmiotową nieruchomość zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Analizą objął rynek transakcji nieruchomościami gruntowymi przeznaczonymi pod drogi na terenie powiatów[...] i pruszkowskiego w okresie od stycznia 2017 r. do maja 2020 r. Na tak zdefiniowanym rynku biegły odnalazł 60 transakcji nieruchomościami drogowymi. Do ostatecznego zbioru nieruchomości rzeczoznawca majątkowy przyjął 25 transakcji nieruchomościami przeznaczonymi pod drogi. Ceny ww. transakcji kształtowały się w zakresie od 58,00 zł/m2 do 154,67 zł/m2. Do cech rynkowych mających wpływ na wartość nieruchomości rzeczoznawca majątkowy wskazał lokalizację - waga 70% i znaczenie drogi w systemie komunikacyjnym lokalnym i ponadlokalnym - waga 30%. Wartość wycenianego gruntu rzeczoznawca majątkowy wycenił na kwotę [...] zł, tj. 141,54 zł/m2. Ponadto wskazał, że na przedmiotowej nieruchomości znajdowały się naniesienia o wartości [...] zł. Łącznie zatem wartość wycenianej nieruchomości została oszacowana na kwotę [...] zł. Zdaniem Ministra aby dokonać oceny ww. dowodów o wartości nieruchomości, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na znaczne rozbieżności w opiniach obu rzeczoznawców odnośnie poziomu cen nieruchomości wycenianej. Różnica w wartościach oszacowanych w operatach szacunkowych, sporządzonych na zlecenie organu wojewódzkiego oraz na zlecenie strony, wynika z oszacowanej wartości jednostkowej. W operacie szacunkowym sporządzonym na zlecenie Wojewody M. wartość ta została ustalona na kwotę 85,43 zł/m2, zaś w kontroperacie wartość ta wyniosła 141,54 zł/m2. Różnicę w ustalonej cenie nieruchomości należy uznać zdaniem organu za rozbieżność na tyle istotną, że nie pozwala ona na ustalenie obiektywnej wartości rynkowej nieruchomości. Tak duża różnica w oszacowanej wartości nieruchomości poddaje w wątpliwość rzetelność sporządzenia przynajmniej jednej z przedłożonych opinii o wartości nieruchomości. Podkreślono, że wprawdzie rzeczoznawcy majątkowy są niezależni przy sporządzaniu operatu szacunkowego, niemniej nie mogą oni działać w sposób dowolny. Opinie różnych rzeczoznawców majątkowych dotyczące tej samej nieruchomości, sporządzone rzetelnie, z uwzględnieniem aktualnie obowiązujących przepisów prawa oraz zasad etyki, powinny być do siebie zbliżone. Wszelkie rozbieżności pomiędzy opiniami, zwłaszcza dotyczące wartości nieruchomości powinny zostać rozstrzygnięte na etapie postępowania odszkodowawczego. Organ prowadzący postępowanie odszkodowawcze w przypadku istniejących wątpliwości lub niejasności winien żądać wyjaśnień lub przeprowadzić rozprawę administracyjną z udziałem autorów obu opinii. Dodatkowo, odnosząc się do oceny operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie stron, wskazano, że został on dołączony na etapie postępowania przed organem drugiej instancji, a co za tym idzie Wojewoda M. nie miał możliwości dokonania oceny operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie stron. Wyjaśniono ponadto, że w myśl art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wynika obowiązek organu administracji publicznej pierwszej instancji merytorycznego rozpoznania sprawy oraz obowiązek organu drugiej instancji jej ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia celem skontrolowania, czy działania podejmowane przez organ pierwszej instancji były prawidłowe. Celem postępowania odwoławczego nie jest sama kontrola poprawności rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji, lecz uzupełnienie stanu faktycznego i materiału dowodowego sprawy oraz uwzględnienie tych zmian w stanie prawnym sprawy, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. Istota dwuinstancyjności sprowadza się do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej. Podkreślono, że z uwagi na wyrażoną w art. 15 k.p.a. zasadę dwuinstancyjności i konieczność dokonania przez organ I instancji oceny operatu sporządzonego na zlecenie stron, brak jest także podstaw przekazania operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie organu wojewódzkiego pod ocenę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Nieuzasadniony jest ponadto w ocenie organu II instancji zarzut niezapewnienia przez organ I instancji czynnego udziału strony w postępowaniu jest nieuzasadniony. Samo powoływanie się przez pełnomocnika strony na uchybienie procesowe z art. 10 k.p.a. nie może wywierać skutku w postaci uznania, że decyzja organu pierwszej instancji obarczona jest wadliwością. Aby zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. odniósł zamierzony skutek, strona zobowiązana była wykazać, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. W odniesieniu do wniosku o oszacowanie zmniejszenia wartości nieruchomości z uwagi na przyjęcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Minister wskazał na brak takiej możliwości w przedmiotowym postępowaniu, które dotyczy ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą w trybie specustawy drogowej. Jedyną formą rekompensaty związaną z ewentualnym zmniejszeniem wartości nieruchomości wynikającym z jej drogowego przeznaczenia może być natomiast renta planistyczna uregulowana w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., Nr 296 ze zm.). Skargę na powyższą decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] listopada 2020 r. wnieśli E. P. i B. D.. Zaskarżonej decyzji zarzucili brak przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji ww. decyzji Ministra oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, na podstawie art. 200 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju, Pracy i Technologii wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] listopada 2020 r. uchylająca w całości decyzję Wojewody M. z [...] lipca 2020 r., którą ustalono odszkodowanie za działkę nr [...] o powierzchni [...] z obrębu [...] w łącznej wysokości [...] zł. Analiza skargi oraz jej uzasadnienia pozwala stwierdzić, że zarzuty skargi dotyczą prawidłowości zastosowania przez Ministra art.138§2 k.p.a. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że odwołanie od decyzji organu I instancji wnieśli skarżący i zarzucili nieprawidłowe sporządzenie operatu szacunkowego stanowiącego podstawę ustalenia odszkodowania. Odwołujący się wnieśli o poddanie operatu szacunkowego pod kontrolę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, a ewentualnie o dopuszczenie dowodu z operatu szacunkowego sporządzonego na ich zlecenie. Odwołujący się złożyli do akt sprawy operat z 17 sierpnia 2020 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. L. Wojewoda M. rozstrzygając niniejszą sprawę jako organ I instancji oceniał operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. L. z 20 kwietnia 2020 r. i uznając go za wiarygodny dowód w sprawie ustalił na jego podstawie odszkodowanie na rzecz właścicieli przedmiotowej nieruchomości. Kontr-operat wpłynął do akt sprawy administracyjnej na etapie postępowania odwoławczego, zatem został oceniony jedynie przez organ II instancji. Minister zwrócił uwagę na znaczące rozbieżności obu operatów oraz słusznie w ocenie Sądu podniósł istotę zasady dwuinstancyjności (art.15 k.p.a.), która sprowadza się co do zasady do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Granice rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w II instancji wyznacza zatem rozstrzygnięcie decyzji I instancji – w przedmiotowej sprawie oparte na nietożsamym materiale dowodowym. Innymi słowy obowiązek dwukrotnego rozpoznania sprawy oznacza, że organ I i II instancji, zgodnie z przepisami prawa procesowego, prowadzi postępowanie wyjaśniające. Organ odwoławczy, którym zazwyczaj jest organ wyższego stopnia nie może zatem ingerować w czynności organu I instancji, a innymi słowy sprowadziłoby to postępowanie administracyjne faktycznie do jednej instancji i pozbawiło organ I instancji samodzielności nieodzownej w orzecznictwie administracyjnym. Reasumując, słusznie zdaniem Sądu organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia, bowiem analiza dodatkowego dowodu w postaci wykonanego na zlecenie skarżących operatu spowodowała uzasadnione wątpliwości co do rzetelności sporządzenia przynajmniej jednego z operatów stanowiących dowody w sprawie zgodnie z art.75§1 k.p.a. Organ II instancji słusznie przy tym podniósł, że operat szacunkowy będący jednym z dowodów w sprawie podlega ocenie przez organ administracji w trybie art.77 i 80 k.p.a., zatem oceny winny dokonać organy obu instancji celem zagwarantowania stronie prawa odwołania się. Podkreślić przy tym należy, że w wyniku złożenia odwołania przez skarżących i uwzględnienia jego uzasadnionych zarzutów w stosunku do rozstrzygnięcia organu I instancji, Minister prawidłowo zatem uznał, że nieustalenie istotnych okoliczności faktycznych zawsze ma istotny wpływ na wynik sprawy. (vide wyrok NSA z 23 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2606/14). Tym samym w ocenie Sądu nie została naruszona dyspozycja art.138§2 k.p.a. Wobec powyższego stwierdzenia jedynie dla porządku należy podkreślić, że operat szacunkowy stanowi podstawę ustalenia odszkodowania i w ocenie Sądu konieczne jest odniesienie się do zarzutów związanych z prawidłowością ich sporządzenia. Należy wziąć pod uwagę, że materialnoprawną podstawę kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 18 specustawy oraz stosowane odpowiednio, na mocy odesłania zawartego w art. 12 ust. 4a i następne tej ustawy, przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r. poz. 121 ze zm., dalej jako u.g.n.). Artykuł 18 ust. 1 specustawy stanowi, że wysokość odszkodowania za przejętą nieruchomość ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Zgodnie natomiast z art. 130 ust. 2 u.g.n. dla ustalenia wysokości odszkodowania konieczne jest uzyskanie opinii rzeczoznawcy majątkowego określającej wartość nieruchomości. Wartością tą z kolei jest co do zasady wartość rynkowa, a więc najbardziej prawdopodobna cena nieruchomości, możliwa do uzyskania na rynku (art. 134 ust. 1 i art. 151 ust. 1 u.g.n.), przy określaniu której uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami (art. 134 ust. 2 u.g.n.). Szczegółowe unormowania regulujące sporządzenie wyceny nieruchomości m.in. na potrzeby ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte (wywłaszczone) pod inwestycje drogowe zawarte zostały w rozporządzeniu w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Zgodnie z § 36 ust. 1 rozporządzenia wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów specustawy drogowej określa się, "przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji". Stosownie do § 36 ust. 2 rozporządzenia w przypadku, gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. 1, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym. W ustępie 3 § 36 unormowano tryb ustalania wartości rynkowej nieruchomości w sytuacji, gdy przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości. Zgodnie natomiast z ust. 4 § 36 rozporządzenia "w przypadku, gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio". Tym niemniej rzeczoznawca winien się odnieść do aktualnego sposobu użytkowania działki i ustalić, czy jest on tożsamy z celem wywłaszczenia - pod drogę oraz czy przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia powoduje zwiększenie jej wartości (art.134 ust.1-3 u.g.n.). Przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. (Dz.U. Nr 207, poz.2108 i 2109) stanowi natomiast, że przy ustalaniu wartości rynkowej nieruchomości przejętej pod drogę publiczną, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wycena rozpoczyna się od porównania transakcji nieruchomości drogowych. Tylko brak wystarczających danych odnoszących się do tego typu transakcji umożliwia dokonanie wyceny przy wykorzystaniu danych dotyczących transakcji nieruchomościami o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych do szacowanej nieruchomości (por. wyroki NSA z 5 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1395/13; z 1 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2311/15; z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 1816/13; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n. wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Rola organu administracji ogranicza się zatem do oceny sporządzonej wyceny wyłącznie pod względem zachowania warunków formalnych. Organ nie może natomiast wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, a zatem nie może zamiast biegłego i wbrew jego opinii przyjąć, że wartość nieruchomości jest inna niż wyliczono w operacie szacunkowym. Organ administracji może natomiast, jest wręcz do tego obowiązany jako jedyny podmiot uprawniony do oceny dowodu oraz dążenia do wyjaśnienia, czy operat nie zawiera błędów lub stwierdzeń nieodpowiadających rzeczywistemu stanowi rzeczy (por. np. wyrok NSA z 23 października 2014 r. sygn. akt I OSK 534/13, CBOSA). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie sposób doszukać się naruszenia przez Ministra przepisów prawa, w tym powoływanych w skardze, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda winien wnikliwie odnieść się do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wszechstronnie rozpatrzyć stan faktyczny sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz szczegółowo wyjaśnić motywy, jakimi kierowały się przy jej rozstrzyganiu oraz uzasadniły swoje orzeczenia (art. 107 § 1 i 3 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.