II FSK 344/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Antoni Hanusz (spr.), Sędzia del. WSA Artur Kot, Protokolant asystent sędziego Natalia Simaszko, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 765/21 w sprawie ze skargi P. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 kwietnia 2021 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.79.2021.1.BG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 1. Wyrokiem z 28 września 2021 r., I SA/Kr 765/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną przez P. LTD Sp. z o.o. z siedzibą w K. interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z siedzibą w Bielsku Białej z 19 kwietnia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. 2. Pełnomocnik organu podatkowego wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając mu: 1) na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 146 § 1 w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 14b § 1 i 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: "o.p.") poprzez uwzględnienie skargi strony skarżącej, uchylenie zaskarżonej interpretacji i przyjęcie, że wykładnia prawa przedstawiona w przedmiotowej interpretacji jest niepełna albowiem organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie numer 2 i nie ocenił stanowiska w tym zakresie, 2) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: "u.p.d.o.p.") poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że wypłata na rzecz skarżącej kwoty uzyskanej w związku z posiadaniem udziałów w spółce maltańskiej, otrzymanej jako zwrot podatku dochodowego tej spółki, w warunkach przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, powinna być zakwalifikowana jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., podczas gdy prawidłowo należało przyjąć, że jest to przychód określony w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p., - art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przepis ten nie znajdzie w sprawie zastosowania, chociaż w ocenie organu podatkowego przepis ten powinien być stosowany, gdyż w przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia, uzyskana przez wnioskodawcę wypłata środków stanowiąca zwrot podatku dochodowego zapłaconego przez spółkę maltańską od zysku tej spółki będzie stanowiła przychód o jakim mowa we wskazanym przepisie, - art. 20 ust. 3 u.p.d.o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że przepis ten znajdzie w sprawie zastosowanie, chociaż w ocenie organu podatkowego przepis ten nie powinien być stosowany. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oddalenie skargi strony, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na podstawie 185 p.p.s.a. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik spółki wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 3. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest odpowiedź na pytanie, czy kwoty uzyskane przez skarżącą w związku z posiadaniem udziałów w spółce maltańskiej, otrzymane jako zwrot podatku dochodowego tej spółki, stanowią dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Słusznie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że analiza art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. prowadzi do wniosku, iż przychód z udziału w zyskach osób prawnych jest pojęciem zawierającym w swej treści wszelkie dochody, jakie powstają w następstwie posiadania przez podatnika prawa do udziału w zyskach osoby prawnej. W niniejszej sprawie, jak wskazano we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, skarżąca może otrzymać zwrot podatku od spółki maltańskiej, (otrzymanego przez tą ostatnią zgodnie z przepisami maltańskiego prawa podatkowego), z uwagi na fakt, że posiada większość udziałów w tej spółce (tzn. więcej niż 50%). Skoro, za przychód związany z udziałem w zyskach innej osoby prawnej uznaje się ten przychód, którego podstawą jest tytuł prawny w postaci wniesionego udziału/akcji, zapewniający przysporzenie majątkowe bezpośrednio lub pośrednio z zysku tych osób prawnych, a otrzymane przez skarżącą kwoty związane są ściśle z byciem udziałowcem spółki maltańskiej w dacie zwrotu podatku, to niewątpliwie należności te stanowią przychód z udziału w zyskach osób prawnych. Prawidłowe jest zatem stanowisko, iż wypłata na rzecz spółki kwoty uzyskanej w związku z posiadaniem udziałów w spółce maltańskiej, otrzymanej jako zwrot podatku dochodowego tej spółki, w warunkach przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, powinna być zakwalifikowana jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a nie, jak twierdzi organ jako przychód określony w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. Organ interpretacyjny dokonał więc błędnej wykładni przepisu art. 7b ust.1 pkt 1 u.p.d.o.p. W konsekwencji błędnej wykładni prawa materialnego, która zaważyła na błędnej odpowiedzi organu na pytanie sformułowane przez spółkę w pkt 1 wniosku, nieuprawnione stało się też stanowisko co do bezprzedmiotowości pytania zawartego w pkt 2 wniosku. Zatem słusznie Sąd pierwszej instancji uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego za w pełni uzasadnione. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 § 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.