II SA/Rz 260/21

Dnia 13 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. k. z siedzibą w [....] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kry pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu [...] Sp. k. z siedzibą w [...] uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł (czterysta złotych). Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno- Skarbowego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia [...] Sp. k. z siedzibą w [....] (skarżący) kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Odpis powyższej decyzji został wysłany pełnomocnikowi skarżącego na podany adres do doręczeń. Wobec nieodebrania przesyłki, została ona w dniu 10 grudnia 2020 r. złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono pełnomocnika skarżącego w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. Pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę z placówki pocztowej w dniu 28 grudnia 2020 r. W dniu 26 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 144 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa organ podatkowy doręcza pisma: 1) za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, lub 2) za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie (art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej). W przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń (art. 149 Ordynacji podatkowej). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę (art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 Ordynacji podatkowej). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej). W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji została w dniu 10 grudnia 2020 r. złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono pełnomocnika skarżącego w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. Powtórne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 18 grudnia 2020 r. Oznacza to, że termin do jej odbioru upływał z końcem dnia 24 grudnia 2020 r. (czwartek). Sąd wyjaśnia w tym miejscu, że zgodnie z ustawą z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 90 ze zm.), dzień 24 grudnia nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę z placówki pocztowej w dniu 28 grudnia 2020 r., jednakże okoliczność ta pozostaje bez wpływu na datę jej doręczenia. Dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął czternastodniowy termin odbioru decyzji prawidłowo złożonej w placówce pocztowej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania jej w tej placówce adresatowi (zob. przykładowo postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 562/19). Wobec powyższego termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] doręczonej skutecznie w dniu 24 grudnia 2020 r., upływał z końcem dnia 25 stycznia 2021 r. Sąd wyjaśnia przy tym, że wprawdzie ostatni dzień terminu przypadał w dniu 23 stycznia 2021 r. (sobota), jednakże zgodnie art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był więc 25 stycznia 2021 r. (poniedziałek). Pełnomocnik skarżącego nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 26 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.