III SAB/Gl 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2021 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. G. (dalej: skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na nieudzielenie informacji publicznej przez Dyrektora Aresztu Śledczego w B. oraz Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. (dalej: organ). W zakresie bezczynności Dyrektora Aresztu Śledczego w B. skarga została rozpoznana pod sygnaturą akt III SAB/Gl 37/21. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że [...] r. złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej do Dyrektora Aresztu Śledczego w B. , następnie zaś skargę i inne zapytanie do adresowane do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. Otrzymał odpowiedź, że winien w tych sprawach zwrócić się do " Dyrektora Aresztu Śledczego w B.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Potwierdził, że skarżący złożył pismo z [...]r do Dyrektora Aresztu Śledczego w B. a następnie pisma z [...] i [...] r., do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. , które nie zostało potraktowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej albowiem nim nie było . Pismo to dotyczyło brak respektowania podstaw prawa w Areszcie Śledczym w B. W ocenie organu strona nie wniosła zapytania o udzielenie informacji publicznej zatem organ nie pozostaje w bezczynności. Organ podniósł iż jedynie w pierwszym punkcie swej skargi domagał się odpowiedzi na pytanie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, używając lakonicznego sformułowania "dot. wychowawcy A. X" ale z uwagi na brak precyzji w użytym sformułowaniu gdzie wniosek po myśli ugruntowanego orzecznictwa winien być jednoznaczny zdaniem organu nie spełniał on kryteriów pozwalających go uznać za prawidłowo złożony wniosek . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) -zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Możliwość złożenia takiej skargi istnieje również w sprawach dotyczących wniosków o udzielenie informacji publicznej, na co wskazuje także pośrednio art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176). Należy jednak w tym miejscu powołać się na utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazujące, iż skarga na decyzję nieistniejącą podlega odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność z innych przyczyn (np. wyroki z dnia 13 listopada 2002 r. sygn. akt V SA 1856/02, V SA/WA 21000/02, z dnia20 listopada 2002 r. sygn. akt V SA 1907/02, V SA 1930/20). Wyroki te wydano co prawda pod rządami wówczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) jednak z uwagi na zbieżność obecnie obowiązującego art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z ówcześnie obowiązującym przepisem art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. uznać należy, że linia ta zachowała swoją aktualność. Sąd orzekający w sprawie stoi na stanowisku, że pogląd powyższy należy również odnieść do skargi na bezczynność złożonej w sytuacji braku jakiegokolwiek postępowania przed organem. Skoro bowiem postępowanie nie zostało w ogóle zainicjowane, nie można mówić również o bezczynności. W takiej sprawie występuje pierwotny brak przedmiotu zaskarżenia, co wyklucza jej merytoryczne rozpoznanie a tym samym prowadzi do zastosowania art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a i prowadzi do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu. Pismo, jakie skarżący złożył, nie było bowiem skierowanym do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Pismo na które strona się powołuje było skargą na bezprawne działania wobec jego osoby przez Dyrektora Aresztu Śledczego w B. i tak też zostało potraktowane. Niesprecyzowany fragment pisma zawierające prośbę dotyczącą bliżej nieokreślonej osoby z uwagi na brak konkretyzacji również nie może zostać potraktowany jako wniosek o udostepnienie informacji publicznej a w rezultacie nie podlega rozpoznaniu w tym trybie, na co wskazują wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn.. akt I OSK 219/15, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2017 r. sygn.. akt IV SAB/Gl 138/17 i z dnia 10 lipca 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 98/18. Należy wskazać również, że nadesłane w sprawie o sygnaturze akt III SAB/Gl 37/21, w wykonaniu wezwania Sądu z 4 marca 2021 r. pismo z [...] r. nie zostało skierowane do Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. a do Dyrektora Aresztu Śledczego w B. W konsekwencji powyższego Sąd uznał iż strona nie złożyła wniosku adresowanego do Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej . Brak jest bowiem na to dowodów w aktach sprawy a za wiarygodne Sąd przyjął wyjaśnienia organu udzielone w tym zakresie, iż takowy wniosek nie został złożony w administracji jednostki penitencjarnej. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.