II SA/Ke 725/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania robót budowlanych uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej WINB) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (zwanego dalej PINB) z dnia [...], którym postanowiono wstrzymać w terminie natychmiastowym inwestorowi – M. K. prowadzenie robót budowlanych, polegających na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o pomieszczenie gospodarcze przeznaczone na kotłownię, dobudowane od strony północno-wschodniej do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...], wykonywanych bez wymaganego przepisami Prawa budowlanego pozwolenia na budowę, z jednoczesnym poinformowaniem inwestora o możliwości złożenia w PINB, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, wniosku o legalizację ww. obiektu budowlanego, a następnie, w dalszej kolejności, o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji ww. obiektu budowlanego lub jego części, oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej, a także z pouczeniem, że w przypadku niezłożenia w wymaganym terminie wniosku o legalizację ww. obiektu budowlanego, wydana zostanie, na podstawie art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego, decyzja nakazująca rozbiórkę tego obiektu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia WINB wyjaśnił, że pismem z dnia 22 października 2018 r. J. Z. wystąpiła do organu I instancji z informacją o zrealizowaniu szeregu inwestycji na sąsiedniej działce nr [...] przy ul. [...], w tym o wybudowaniu w ostatnim czasie kotłowni z kominem, przylegającej do ściany jej budynku mieszkalnego. Pomimo wyznaczania przez organ I instancji dwukrotnych oględzin na ww. działce, każdorazowo posesja nie została udostępniona do oględzin, była zamknięta. PINB ustalił, że działka nr [...] stanowi współwłasność J. G. (5/6), który tam nie mieszka, i M. A. (1/6). W piśmie z dnia 23 lipca 2019 r. J, G, poinformował organ I instancji, że: - M. A. i jego matka M. K. zajęli jego nieruchomość, nie płacąc czynszu za użytkowanie domu i terenu; - ze względu na konflikt z ww. użytkownikami nie ma możliwości bezpośredniej interwencji w kwestii zablokowania nielegalnych prac budowlanych. W piśmie z dnia 23 stycznia 2019 r. M. A. oświadczył, że: - garaż, wiaty i inne budynki gospodarcze na ww. działce wybudował jego ojciec M. A. oraz jego matka M. K. w latach osiemdziesiątych; - komin nie był budowany jako nowy, tylko poprawiono stary komin – ze względu na zły stan techniczny; - jego matka M. K. jest samoistnym posiadaczem działki na podstawie pisma z Urzędu Miasta [...] i do niej należy kierować wszelkie pisma i czynności, gdyż to ona stawiała i wykonywała budynki. Organ I instancji powiadomił prokuraturę o udaremnianiu czynności organu nadzoru budowlanego przez współwłaściciela posesji i wniósł o wszczęcie postępowania karnego. Po działaniach prokuratury i sądu karnego, w dniu 10 marca 2021 r. przedstawiciele PINB przeprowadzili oględziny na działce nr [...] ustalając, że znajduje się tam budynek mieszkalny jednorodzinny o wymiarach około 7,50 x 8,50 m, posiadający wszystkie ściany murowane za wyjątkiem ściany od strony wschodniej, która jest drewniana. Od strony północno wschodniej istniejącego budynku zlokalizowane jest pomieszczenie na piec węglowy, wejście do pomieszczenia zlokalizowane jest od strony zachodniej i zamontowane są tam drzwi stalowe. Na dachu znajduje się komin murowany jednoprzewodowy o wysokości około 1,5 m z zamontowanym wkładem stalowym wystającym z murowanego komina na wysokość ok. 2,7 m. Dach nad pomieszczeniem przeznaczonym na kotłownię przykryty jest blachą trapezową ze spadkiem na stronę północną i zamontowanym orynnowaniem. Obecna M. K. oświadczyła, że pierwotny budynek został wybudowany około 1939 r. ze starego drewna, a po pierwszym remoncie był pożar. Podtrzymała swoje stanowisko (wyrażone do protokołu oględzin w sprawie zbiornika bezodpływowego) co do tego, że wszystkie obiekty budowlane na działce zostały zlokalizowane w miejscu starych budynków i zostały zalegalizowane przez Prezydenta Miasta [...] ok. 1998 r. M. K. zadeklarowała, że dostarczy do dnia 31 marca 2021 r. stosowne dokumenty w przedmiotowej sprawie – czego nie uczyniła. Obecny P. Z. oświadczył do protokołu oględzin, że budynek wybudowany został ok. 1930 r. i pod tym oświadczeniem podpisał się też J. G. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. organ I instancji zawiadomił strony, że tego samego dnia z urzędu zostało wszczęte postępowanie w sprawie wybudowanego na działce nr [...] pomieszczenia gospodarczego pełniącego funkcję kotłowni. M. A. złożył do protokołu ustne wyjaśnienia w dniu 7 kwietnia 2021 r. oświadczając, że pomieszczenie kotłowni zostało wybudowane wraz z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w 1939 r. – według oświadczenia M. K.. PINB wezwał świadków – osoby mieszkające na działkach po zachodniej stronie działki przy ul. [...] do przedstawienia w terminie do dnia 21 maja 2021 r. ewentualnych nowych informacji, dokumentów lub innych dowodów dotyczących wykonanych przez inwestorkę M. K. obiektów budowlanych na ww. działce. W odpowiedzi M. S. oraz J. S. stwierdziły, że nie posiadają żadnych wiadomości ani dokumentów w tej sprawie, a B.S. w dniu 18 maja 2021 r. złożyła w siedzibie organu I instancji ustne oświadczenie do protokołu, że pomieszczenie kotłowni było budowane w latach 2000. Pismem z dnia 24 maja 2021 r. J. Z. wystąpiła do organu I instancji z informacją, że komin na kotłowni zawalił się i został zamontowany nowy komin poniżej poziomu dachów. Do organu I instancji przedłożono protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych z dnia 9 kwietnia 2021 r. przeprowadzonej przez uprawnionego mistrza kominiarskiego, w którym stwierdzono, że komin nadaje się do dalszej eksploatacji, jest wybudowany na prawidłową wysokość, zalecono wymianę przedłużenia kanału dymowego z blachy na nową. Mając na uwadze powyższe PINB wydał w dniu [...] opisane na wstępie postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. W podstawie prawnej powołano m.in. art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3, ust. 4 i ust. 5, art. 48a, art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), zwanej dalej "u.P.b.". W zażaleniu na powyższe postanowienie M. K. zakwestionowała opisaną w postanowieniu datę powstania ww. obiektu. Poinformowała, że w 1997 r. był pożar, który zniszczył drewnianą konstrukcję opisanego obiektu i dlatego w chwili kontroli i wykonywania mapy nie był wzięty pod uwagę, ale obiekt ten został odbudowany w tym samym miejscu i o tych samych wymiarach. Zdaniem skarżącej należy przyjąć, że drewniana konstrukcja, nie wliczając pożaru, miała prawo nie przetrwać 40-60 lat i należało doprowadzić ją do stanu użytkowania. Ponadto skarżąca wyraziła pogląd, że zeznania B. S. są niespójne, nie ma w nich podanej konkretnej daty i nie są poparte dowodami w postaci zdjęć czy innych dokumentów, więc nie powinny być brane pod uwagę, tak jak zeznania J. G. i P. Z. WINB, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, przytoczył art. 48 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 3, 4, art. 48a oraz art. 28 ust 1 u.P.b., podkreślając że począwszy od wprowadzenia obecnego Prawa budowlanego w dniu 1 stycznia 1995 r. żaden przepis art. 29-31 tej ustawy nie zwalniał i nie zwalnia obecnie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku takim jak przedmiotowy, to znaczy w przypadku wykonania rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie kotłowni. Organ I instancji dokonał porównania zebranych dowodów w postaci mapy do celów projektowych z 2017 r., mapy zasadniczej z dnia 14 kwietnia 2021 r., pozyskanej z ekspertyzy budowlanej budynku mieszkalnego przy ul. [...] autorstwa K. O., rzutu parteru budynku pozyskanego z tej samej ekspertyzy budowlanej oraz szkicu sytuacyjnego ww. działki, sporządzonego do protokołu z dnia 3 czerwca 1997 r. przez inspektora nadzoru budowlanego. PINB zauważył, że na szkicu z 1997 r. przedmiotowe pomieszczenie gospodarcze pełniące funkcję kotłowni nie zostało zinwentaryzowane, gdyż nie istniało. Natomiast na rzucie parteru budynku z pozyskanej ekspertyzy budowlanej z dnia 23 kwietnia 2021 r. pomieszczenie gospodarcze pełniące funkcję kotłowni jest już wykazane. Analizując proporcje kształtu budynku PINB wskazał, że także na poddanych analizie mapach brak jest przedmiotowego pomieszczenia. Organ I instancji, opierając się dodatkowo na oświadczeniu B. S., uznał za udowodnione, że pomieszczenie kotłowni wybudowane zostało po roku 2000 – z czym WINB się w pełni zgodził. W zażaleniu M. K. wprost poinformowała, że w 1997 r. był pożar, który zniszczył m.in. konstrukcję przedmiotowego obiektu i dlatego obiekt nie istniał w czasie kiedy wykonywane były oględziny w 1997 r., do których szkic organ I instancji załączył, a ponadto obiekt nie istniał kiedy wykonywana była mapa. Odnosząc się do twierdzeń inwestorki o odbudowaniu budynku w tym samym miejscu i o tych samych wymiarach, po pożarze, organ odwoławczy przytoczył art. 3 pkt 6 u.P.b., podkreślając że całkowite rozebranie istniejącej uprzednio drewnianej części budynku mieszkalnego i wykonanie po pewnym okresie czasu (na pewno po dniu 1 października 1995 r.) odbudowy tej części budynku mieszkalnego – nawet w przypadku zachowania tych samych wymiarów i usytuowania – jest równoznaczne z wykonaniem budowy polegającej na rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze przeznaczone na kotłownię. Fakt ewentualnego uprzedniego istnienia w określonym miejscu w czasie ubiegłym spalonej części budynku mieszkalnego, nie ma – zdaniem WINB – takiego znaczenia prawnego, jakie usiłuje przedstawić strona, to znaczy nie ma podstaw prawnych do prowadzenia wobec stwierdzonej rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze przeznaczone na kotłownię, postępowania administracyjnego opartego o przepisy uprzednio obowiązującej ustawy Prawo budowlane z 1974 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. K. zakwestionowała stanowisko WINB co do tego, że nie miała prawa odbudować na fundamentach istniejącego od samego początku powstania domu jego części. Był to bowiem dom drewniany i z biegiem lat drewno wymagało zastąpienia go cegłą i tak też nastąpiło. Skarżąca nie budowała nowego budynku, tylko w miejscu starych ścian postawiła ściany i przykryła cały dom blachą trapezową. Na posesji istnieją jeszcze fragmenty starego muru w granicy z sąsiednią działką, budowanego za czasów teścia M. K.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Podstawą prawną postanowienia PINB, utrzymanego w mocy zaskarżonym postanowieniem, były przepisy u.P.b. w brzmieniu po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471). W art. 25 tej ustawy przyjęto zasadę, że do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (u.P.b.), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Organy nie odniosły się do tej kwestii, choć PINB podejmował czynności począwszy od 2018 r., kiedy to zostało złożone pismo J. Z. z prośbą o przeprowadzenie kontroli na działce nr [...]. Od tamtej pory podejmowano próby przeprowadzenia oględzin, prowadzono korespondencję z zainteresowanymi osobami. W aktach znajdują się m.in. zawiadomienia i wezwania na oględziny "w sprawie wybudowanych obiektów na działce", w których jako podstawę prawną wskazywano art. 79 § 1 i 2, art. 85 § 1 i art. 50 § 1 k.p.a., a także protokoły oględzin z 13 grudnia 2018 r., 29 stycznia 2019 r. Pismem z dnia 25 marca 2021 r. organ I instancji, powołując się m.in. na przepis art. 61 § 4 k.p.a., zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wybudowanego pomieszczenia gospodarczego pełniącego funkcję kotłowni, zlokalizowanego na działce nr [...]. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 4 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Czynność organu polegająca na zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania z urzędu nie może być utożsamiana z datą wszczęcia tego postępowania, gdyż o wszczęciu postępowania z urzędu decyduje organ, a nie strona, w przeciwieństwie do sytuacji, gdy postępowanie administracyjne wszczynane jest na wniosek. Zawiadomienie, o jakim mowa w art. 61 § 4 k.p.a., jest więc czynnością następczą w stosunku do samego wszczęcia postępowania z urzędu. Przyjąć jednocześnie należy, że postępowanie wszczyna się z urzędu przez podjęcie pierwszej czynności w sprawie przez organ administracji publicznej, który według swej oceny jest właściwy do jej załatwienia w drodze decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Kielcach z 5 listopada 2019 r., sygn. II SA/Ke 491/19; M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", opubl. LEX/el. 2021, kom. do art. 61 k.p.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 81 ust. 4 u.P.b. organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Przeprowadzona w trybie powołanego przepisu kontrola ma na celu ocenę legalności wykonanych robót budowlanych i ustalenie, czy koniecznym jest wszczęcie w sprawie i w jakim zakresie postępowania jurysdykcyjnego. W związku z tym w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że podjęcie takich czynności kontrolnych nie jest równoważne z wszczęciem postępowania administracyjnego. Dopiero jeżeli na skutek ich przeprowadzenia okaże się, że zostały naruszone przepisy prawa budowlanego, właściwy organ wszczyna odpowiednie postępowanie przewidziane w u.P.b. W niniejszym przypadku trudno ocenić czy czynności podejmowane przez organ I instancji począwszy od 2018 r. stanowiły czynności kontrolne w rozumieniu art. 81 ust. 4 u.P.b., czy też wraz z choćby wyznaczeniem oględzin doszło już do wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego. W wystawianych pismach (zatytułowanych "zawiadomienie i wezwanie") nie wskazywano bowiem art. 81 ust. 4 u.P.b., ale powoływano przepisy k.p.a. dotyczące postępowania dowodowego prowadzonego w ramach postępowania administracyjnego – w tym tego, że strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem (art. 79 § 1 k.p.a.), strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia (art. 79 § 2 k.p.a.), organ administracji publicznej może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań osobiście, przez pełnomocnika, na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy lub dla wykonywania czynności urzędowych (art. 50 § 1 k.p.a.). Organy nie odniosły się do tej kwestii, a w związku z tym, co wyżej podniesiono ma ona doniosłe znaczenie dla ustalenia, czy w sprawie zostały zastosowane przepisy u.P.b. we właściwym brzmieniu, tj. obowiązującym od 19 września 2020 r. W szczególności zabrakło odniesienia się do charakteru działań organu podejmowanych przed tą datą, co pozwoliłoby na ustalenie, czy de facto doszło już wówczas do wszczęcia postępowania w sprawie, czy też nastąpiło to dopiero w dniu 25 marca 2021 r. Niezależnie od powyższego trzeba wskazać, że zgodnie z art. 52 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym od 19 września 2020 r. – a zatem w tej wersji, która została zastosowana przez organy – obowiązki, w formie nakazów i zakazów, określone w postanowieniach i decyzjach, o których mowa w niniejszym rozdziale, nakłada się na inwestora. Jeżeli roboty budowlane zostały zakończone lub wykonanie postanowienia albo decyzji przez inwestora jest niemożliwe, obowiązki te nakłada się na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Organy także nie odniosły się do treści tego przepisu, a rozstrzyga on kwestię podmiotową, tj. na kogo mają zostać nałożone obowiązki w formie nakazów i zakazów określone w rozdziale 5a u.P.b., a zatem również obowiązek wstrzymania budowy. Z powołanego przepisu w aktualnym brzmieniu wynika, że może to być podmiot inny niż inwestor, do którego w pierwszej kolejności kierowany jest nakaz wstrzymania budowy, bowiem może to być także – w sytuacjach określonych w przepisie – właściciel lub zarządca obiektu budowlanego (por. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, "Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany", opubl. LEX/el. 2021, t. 23 do art. 48 u.P.b.). M.in. w sytuacji gdy roboty budowlane zostały zakończone, obowiązki nakłada się nie na inwestora, ale właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Istotne znaczenie ma zatem ustalenie, czy roboty budowlane zostały zakończone. W niniejszym przypadku organy nie poczyniły wprost takiego ustalenia. Z oświadczenia B. S. (k. 34) wynika, że "pomieszczenie kotłowni budowane było w latach 2000". Nie użyto tu zatem formy dokonanej, choć z całości akt sprawy można raczej domniemywać, że roboty zostały już zakończone. To zaś wskazywałoby, że adresatem przedmiotowego postanowienia zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 52 ust. 1 u.P.b. (o ile to ten przepis znajdzie ostatecznie zastosowanie w sprawie) nie powinna być skarżąca, ale współwłaściciele nieruchomości. Niezbędne są jednak jednoznaczne ustalenia w tym zakresie. W tym kontekście trzeba również zwrócić uwagę, że jeśli chodzi o ustalenie osoby inwestora, to jak wynika z zaskarżonej decyzji zostało ono poczynione na podstawie treści pisma M. A. z 23 stycznia 2019 r. Wynika z niego, że "garaż, wiaty i inne budynki gospodarcze" budował jego tata M. A. oraz jego mama M. K. w latach 80-tych. Nie wiadomo tak naprawdę, czy przedmiotowy obiekt mieści się w katalogu tych wymienionych w piśmie M. A. – tym bardziej, że, jak ustalił organ, został on zbudowany w latach 2000. Tym samym zachodzi wątpliwość, czy także w przypadku tego budynku to właśnie M. K. jest inwestorem. Wreszcie należy podnieść, że również jeśli chodzi o charakter i cechy obiektu, którego dotyczy zaskarżone postanowienie, zostały one ustalone dość pobieżnie. Wiadomo jedynie, że chodzi o "pomieszczenie gospodarcze przeznaczone na kotłownię", że posiada ono stalowe drzwi, a na dachu murowany komin o wysokości ok. 1,5 m i w wyższej części wkład stalowy ok. 2,7 m; dach stalowy kryty jest blachą trapezową ze spadkiem w kierunku północnym z orynnowaniem (protokół oględzin k. 23). Nie wiadomo ani jakie są wymiary obiektu, z czego został wykonany, w jaki sposób jest posadowiony na gruncie. Tymczasem są to cechy, które pozwalają we właściwy sposób ocenić, zindywidualizować i zakwalifikować obiekt na gruncie przepisów u.P.b. – zwłaszcza jeśli ma być w związku z jego realizacją wszczynane określone postępowanie. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że w toku prowadzonego postępowania doszło do istotnego naruszenia przepisów postępowania, co musiało prowadzić do uchylenia decyzji organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Ponownie rozpatrując sprawę organy wezmą pod uwagę wyżej poczynione rozważania Sądu. W szczególności odniosą się do charakteru czynności podejmowanych przed 25 marca 2021 r., a także ustalą jakie są istotne cechy ocenianego obiektu oraz czy i na kogo winien zostać nałożony przedmiotowy obowiązek. W konsekwencji wydadzą rozstrzygnięcie w oparciu o właściwe przepisy prawa, a rozstrzygnięcie to zostanie w sposób należyty uzasadnione.