III SA/Kr 792/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Ewa Michna Sędziowie: S WSA Janusz Kasprzycki ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia złożonego przez A. F. (dalej: "skarżący") na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] 2020 r., którym odmówiono zawieszenia postępowania administracyjnego, wszczętego z urzędu w dniu 30 października 2020 r. wobec skarżącego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za nielegalne zajęcie pasa drogowego ulicy K (działka ewid. Nr [...] obr. [...]) na odcinku z działką ewid. [...] obr. [...], poprzez umieszczenie obiektu budowlanego niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego – zadaszonej drewnianej konstrukcji przed budynkiem oznaczonym numerem [...] przy ulicy K w Z. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 134 w zw. z art. 144 i 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."). Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z dnia 1 grudnia 2020 r. skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (sygn. akt [...]). Skarżący podniósł, że aby nakładać karę za zajęcie pasa drogowego Gmina musi posiadać tytuł prawny do nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] 2020 r. Burmistrz Miasta odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary administracyjnej za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30 października 2020 r. wszczął z urzędu postępowanie wobec skarżącego za nielegalne zajęcie pasa drogowego ulicy K poprzez umieszczenie obiektu budowlanego niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego – zadaszonej drewnianej konstrukcji przed budynkiem oznaczonym nr [...] przy ulicy K. Organ wskazał, że podniesione we wniosku o zawieszenie postępowania okoliczności nie stanowią w świetle prawa podstawy do zawieszenia postępowania i nie mogą być wzięte pod uwagę. Postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje od niego zażalenie, a strona może je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Pismem zatytułowanym "Zażalenie nr 3" skarżący zaskarżył w całości postanowienie Burmistrza Miasta o odmowie zawieszenia postępowania i zarzucił mu naruszenie: - art. 6, art. 8, art. 9, art. 10, art. 12, art. 28, art. 35 w zw. z art. 78 § 1, art. 98 § 1, art. 101 § 1, art. 123, art. 124, art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145b § 1, art. 156 § 1 pkt 2, art. 221 § 1 i § 3, art. 241, art. 242 § 1 k.p.a. ze względu na rażące naruszenie praworządności; - art. 20, 22 i 32 Konstytucji RP przez dyskryminowanie osoby ze względu na żydowskie pochodzenie. Skarżący wniósł o wydanie decyzji stwierdzającej, że decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków jest wiążąca, a Burmistrz Miasta nie może działać za Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. Powołał się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2007 r., II SA/Kr 301/04. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia od postanowienia Burmistrza Miasta o odmowie zawieszenia postępowania. Organ wskazał, że zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. zażalenie służy wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz odmowę podjęcia zawieszonego postępowania, a zatem w ocenie organu na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zaskarżył w całości postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego ze względu na rażące naruszenie praworządności oraz art. 32 Konstytucji RP przez dyskryminowanie osoby ze względu na żydowskie pochodzenie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przyjęte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w tak określonych granicach wykazała, że odpowiada ono wymogom prawa, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie. Zgodnie z art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było bowiem pozostawienie środka zaskarżenia wyłącznie na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowień o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (tak postanowienie NSA z 16.04.2021 r., I OSK 2/21, CBOSA). Zasadnie zatem przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. Prawidłowo też Burmistrz Miasta pouczył skarżącego, że od wydanego postanowienia nie przysługuje zażalenie, a może ono zostać zaskarżone w ramach odwołania składanego od decyzji kończącej postępowanie w sprawie nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego. Zgodnie z art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, a postanowienie w sprawie jest ostateczne. Regulacja ta, w myśl art. 144 k.p.a., ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Obowiązkiem organu odwoławczego po otrzymaniu zażalenia jest jego zbadanie z punktu widzenia ustanowionych wymagań formalnych i materialnych. W ich zakresie mieści się również ustalenie dopuszczalności zażalenia (postanowienie NSA z dnia 28 maja 2021 r., I OSK 2705/20, CBOSA). Mając na względzie powyższe, zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, skoro skarżący złożył zażalenie od postanowienia, na które zażalenie nie przysługuje. Sąd zapoznał się z przedłożonymi przez skarżącego w toku postępowania dokumentami. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Istota uzupełniającego postępowania dowodowego polega na jego przeprowadzeniu w sytuacji, gdy brak dowodu z dokumentu uniemożliwia lub znacznie utrudnia ocenę zgodności z prawem stanu faktycznego ustalonego przez organ (por. wyrok NSA z 28.08.2020 r., I GSK 199/18, CBOSA). W rezultacie, Sąd nie dokonywał na ich podstawie ustaleń faktycznych, ponieważ nie były one potrzebne do oceny legalności zaskarżonego postanowienia, nie dotyczyły bowiem przedmiotu niniejszego postępowania. Odnosząc się do zarzuconego w skardze naruszenia art. 32 Konstytucji należy stwierdzić, że jest on bezzasadny. Przepis art. 101 § 3 w zw. z art. 144 i 134 k.p.a. k.p.a. został prawidłowo zastosowany przez organ, zgodnie z dyspozycją, a podjęte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Odnosząc się do wniosku skarżącego o umorzenie postępowania ze względu na zapadły w dniu 17 stycznia 2005 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie scalenia wskazać należy, że nie ma on związku z postępowaniem w niniejszej sprawie – kontrolą legalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia. Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział swój zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z przyczyn umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze okoliczności, że postępowanie administracyjne prowadzone przez Burmistrza Miasta powinno być umorzone na podstawie dokumentów znajdujących się w posiadaniu organu, należy wskazać, że przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, a nie rozstrzygnięcie w sprawie zajęcia pasa drogowego. W rezultacie, Sąd nie może się wypowiadać na temat tego postępowania, w szczególności na temat jego bezprzedmiotowości. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.