II SA/Kr 890/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Jacek Bursa SWSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. P., B. P., Z. P. i A. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2021 r, znak : [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości skargę oddala W dniu 1 marca 2021 r. M. P., B. P., Z. P. i A. P. - spadkobiercy K. P., poprzedniego właściciela nieruchomości oznaczonej, jako działka nr [...], położonej w B., sprzedanej na rzecz Skarbu Państwa - umową Rep. A Nr [...] z dnia 29.09.1988 r., zawartą w trybie przepisu art. 53 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, złożyli wniosek o zwrot powstałej z tej nieruchomości działki nr [...], położonej w B., objętych księgą wieczystą nr [...] oraz o rozwiązanie notarialnej umowy Rep. A Nr [...] z dnia [...].1992 r. o oddanie Spółdzielni Mieszkaniowej w B. w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w B., w części dotyczącej ww. działki nr [...]. Wraz z wnioskiem o zwrot wymienione osoby złożyły wniosek o przywrócenie terminu do złożenia żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, którego dotyczy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem znak: [...] z dnia [...].2021 r. na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 1 k.p.a. w związku z art. 136 ust. 7 u.g.n., Starosta [...] orzekł o odmowie przywrócenia terminu do złożenia przez następców prawnych byłego właściciela wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości składającej się z niezabudowanej działki ewidencyjnej oznaczonej numerem [...], położonej w jednostce ewidencyjnej: [...], B. - miasto, obręb ewidencyjny: [...], [...], objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez V Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w B.. Organ I instancji wyjaśnił, że termin do złożenia wniosku o zwrot przedmiotowej nieruchomości upłynął z dniem 7.07.2020 r. na podstawie art. 136 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 15 zzr ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, uchylonym następnie ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Podkreślono, że termin wynikający z art. 136 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest terminem prawa materialnego, a tego rodzaju terminu nie mogą być przywracane. Po rozpatrzeniu zażalenia M. P., B. P., A. P. i Z. P. Wojewoda postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 9a w związku z art. 142 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm.). art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 58 § 1 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 735). W jego uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że instytucji procesowej przywrócenia terminu nie stosuje się do terminów materialnoprawnych, ma ona bowiem wyłącznie zastosowanie do terminów procesowych - i to terminów dokonania czynności procesowych (np. terminu złożenia odwołania). Przepis art. 136 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż określone w przepisie art. 136 ust. 3 uprawnienie poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, wygasa, jeżeli od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, upłynęło 20 lat, a w tym terminie uprawniony nie złożył wniosku, o którym mowa w ust. 3. W takim przypadku właściwy organ nie ma obowiązku zawiadamiania oraz informowania, o którym mowa w ust. 2. Wskazany w ww. przepisie termin ma niewątpliwie charakter terminu materialnoprawnego, gdyż po jego upływie wygasają roszczenia poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców o nadanie im prawa własności uprzednio wywłaszczonej i zbędnej na cel wywłaszczenia nieruchomości lub udziału w prawie własności, albo części nieruchomości lub udziału w tej części. Powyższy przepis został dodany ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2019 r. poz. 801), która weszła w życie 14 maja 2019 r. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, w przypadku gdy termin, o którym mowa w art. 136 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy albo gdy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do upływu tego terminu pozostało nie więcej niż 12 miesięcy, wniosek, o którym mowa w art. 136 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, może zostać złożony w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z powyższych regulacji wynika, że termin na złożenie wniosku o zwrot nieruchomości wywłaszczonej, upływał co do zasady 14 maja 2020 r. W dniu 31 marca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), którą dodano w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) m.in. przepisy art. 15zzr ust. 1 pkt 2 i 5, zgodnie z którymi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów materialnych do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki oraz terminów zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (w dniu wejścia w życie ww. ustawy obowiązywał na terenie kraju stan epidemii ogłoszony z powodu COVID-19). Przytoczony wyżej przepis art. 15zzr ust. 1 pkt 5 z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych zawiesił z dniem 31 marca 2020 r. bieg 12-sto miesięcznego terminu wynikającego z art. 136 ust. 7 u.g.n. w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zawieszenie biegu ww. terminu trwało do 23 maja 2020 r., z upływem którego wszedł w życie przepis art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. 2020 r., poz. 875) - zgodnie z jej art. 76 - który stanowi, że terminy, o których mowa w art. 15zzr ust. 1, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzr ust. 1, rozpoczęły swój dalszy bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy. Okres od 31 marca do 14 maja 2020 r. obejmował 45 dni, a zatem ostatnim dniem omawianego terminu zawitego, który rozpoczął swój dalszy bieg 24 maja 2020 r., był 7 lipca 2020 r. W okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwrotu przedmiotowej nieruchomości wygasło z mocy ustawy dnia 7 lipca 2020 r. W treści ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dopuszczono możliwości przywrócenia terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, zatem organ I instancji zasadnie orzekł zaskarżonym postanowieniem z dnia 16.03.2021 r. o odmowie przywrócenia terminu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez strony w zażaleniu stwierdzono, że z uwagi to, że termin wynikający z art. 136 ust.7 u.g.n. ma charakter materialnoprawny i tym samym nie można go przywrócić na wniosek złożony w trybie art. 58 § 1 k.p.a., nie podlegają ocenie organu wymienione w art. 58 k.p.a. przesłanki warunkujące przywrócenie terminu: tj. 7 dniowy termin na jego złożenie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednoczesne dopełnienie czynności, dla której ten termin był ustanowiony i uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy wnioskodawcy. Podkreślić należy, że decyzja organu administracji o zwrocie lub odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na rzecz poprzedniego jej właściciela lub jego spadkobierców, wydana po rozpoznaniu złożonego przez nich po dniu 7 lipca 2020 r. wniosku o zwrot tej nieruchomości, byłaby wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), co stanowiłoby podstawę do stwierdzenia jej nieważności. W związku z powyższym stwierdzić należy, że organ I instancji nie naruszył przepisów art. 6 k.p.a., art. 75 k.p.a. oraz art. 32 Konstytucji RP. Na zakończenie zauważyć należy, że organ I instancji nie rozpatrzył dotychczas złożonego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosku stron z dnia 1 marca 2021 r. o wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym, w tym zakresie organ I instancji powinien wydać stosowne rozstrzygnięcie. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. P., B. P., A. P. i Z. P.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania, a to: 1. Naruszenie procedury administracyjnej a to art. 58 KPA, poprzez błędne przyjęcie, że dotyczy on możliwości przywrócenia wybranych terminów, w szczególności, że z działania tego przepisu wyłączone są powoływane przez Organ terminy prawa materialnego, podczas, gdy z powołanego przepisu to nie wynika; 2. Naruszenie art. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez przyjęcie, że stosuje się w jego ramach skutek wygaśnięcia prawa w razie naruszenia uchybienia terminu jak w art. 136 ust. 7 ustawy o gospodarce gruntami, podczas, gdy z powołanego przepisu nie wynika uprawnienie do stosowania takiej analogii; 3. Naruszenie procedury administracyjnej, a to art. 6 KPA w związku z art. 75 KPA poprzez niewyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, a to stanu zdrowia K. P., faktu, że nie mógł on w całym okresie jaki pozostał na złożenie wniosku o zwrot takiego wniosku złożyć; 4. Naruszenie art. 32 i 64 Konstytucji RP, polegające na dyskryminacji osób chorych i ułomnych, które nie były w stanie złożyć wniosku o zwrot nieruchomości w krótkim 12 miesięcznym okresie wynikającym z art. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami, w razie przyjęcia, że taki stan powoduje wygaśniecie prawa, które nie podlega przywróceniu. 5. W zakresie opisanym w pkt 4 - niezgodność art. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami z powołanymi przepisami art. 32 i 64 Konstytucji RP. Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o - uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia z uwagi na naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego procesowego mających wpływ na wynik sprawy, względnie - stwierdzenie nieważności postanowienia jako rażąco naruszającego prawo, - zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstw i procesowego, według norm przepisanych. - przeprowadzenie rozprawy w sprawie niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Jak stanowi art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2021r, poz. 735) - w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. (59 § 1 k.p.a) Zgodnie z art. 136 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. 2016 poz. 2147, dalej "u.g.n."), nieruchomość wywłaszczona nie może być użyta na cel inny niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, z uwzględnieniem art. 137, chyba że poprzedni właściciel lub jego spadkobierca nie złożą wniosku o zwrot tej nieruchomości. Z ustępu 3 cytowanego przepisu wynika, iż poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu (...) Zgodnie z ust 7 cytowanego przepisu uprawnienie do zwrotu, o którym mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, upłynęło 20 lat, a w tym terminie uprawniony nie złożył wniosku, o którym mowa w ust. 3. Skarżący M. P., B. P., Z. P. i A. P. - spadkobiercy K. P., poprzedniego właściciela nieruchomości oznaczonej, jako działka nr [...], położonej w B., sprzedanej na rzecz Skarbu Państwa - umową Rep. A Nr [...] z dnia [...].1988 r., zawartą w trybie przepisu art. 53 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, złożyli w dniu [...] marca 2021 r wniosek o zwrot powstałej z tej nieruchomości działki nr [...], położonej w B., objętych księgą wieczystą nr [...] oraz o rozwiązanie notarialnej umowy Rep. A Nr [...] z dnia [...].1992 r. o oddanie Spółdzielni Mieszkaniowej w B. w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w B., w części dotyczącej ww. działki nr [...]. Wnieśli również o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot. Możliwość skutecznego złożenia wniosku upłynęła w rozpoznawanej sprawie z dniem 7 lipca 2020 r, a żądanie zwrotu wygasło. Artykuł 136 ust. 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2021.1899 t.j. z dnia 2021.10.21) stanowi, że uprawnienie do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasa, jeżeli od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, upłynęło 20 lat, a w tym terminie uprawniony nie złożył wniosku o jej zwrot. Powyższym przepis został dodany ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2019 r. póz. 801), która weszła w życie 14 maja 2019 r. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, w przypadku gdy termin, o którym mowa w art. 136 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy albo gdy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do upływu tego terminu pozostało nie więcej niż 12 miesięcy, wniosek, o którym mowa w art. 136 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, może zostać złożony w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 216 ust 2 pkt 3 u.g.n -przepisy rozdziału 6 działu III stosuje się odpowiednio do nieruchomości nabytych na rzecz Skarbu Państwa albo gminy odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. poz. 127, z późn. zm.). Z powyższych regulacji wynika, że termin na złożenie wniosku o zwrot nieruchomości upływał co do zasady 14 maja 2020 r.- tj. z upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2019 r. póz. 801), która weszła w życie 14 maja 2019 r. Jednakże 31 marca 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., póz. 568), którą dodano w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., póz. 374 ze zm.), m. in. przepisy art. 15zzr ust. 1 pkt 2 i 5, zgodnie z którymi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki oraz terminów zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (w dniu wejścia w życie ww. ustawy obowiązywał na terenie kraju stan epidemii ogłoszony z powodu COVID-19). Sąd podziela stanowisko organu, że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami regulujące zwrot wywłaszczonych nieruchomości - podobnie jak te dotyczące wywłaszczenia nieruchomości - stanowią normy prawa publicznego (administracyjnego). Nie może także budzić wątpliwości, to że termin, o którym mowa w art. 136 ust. 7 u.g.n. w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest terminem zawitym, z niezachowaniem którego ustawa wiąże ujemne skutki dla strony (poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercy), bowiem z jego upływem wygasły co do zasady wszelkie roszczenia o zwrot wywłaszczonych nieruchomości jeżeli od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, upłynęło 20 lat, a w tym terminie uprawniony nie złożyłby wniosku (który to przypadek ma miejsce w omawianej sprawie). Złożenie wniosku o zwrot nieruchomości należy także uznać za czynność kształtującą prawa i obowiązki strony, bowiem tylko w takim przypadku - w świetle brzmienia art. 136 ust. 3 w związku z ust. 7 u.g.n. - poprzedni właściciel lub jego spadkobierca może uzyskać zwrot nieruchomości (postępowanie w tej sprawie prowadzone jest wyłącznie na wniosek uprawnionej osoby). Przytoczony wyżej przepis art. 15zzr ust. 1 pkt 5 z dnia 2 marca 2020 r. ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem I zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych niewątpliwie zatem zawiesił z dniem 31 marca 2020 r. bieg 12-sto miesięcznego terminu wynikającego z art. 136 ust. 7 u.g.n. w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zawieszenie biegu ww. terminu trwało do 23 maja 2020 r., z upływem którego wszedł w życie przepis art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. 2020 r., póz. 875) - zgodnie z jej art. 76 - który stanowi, że terminy, o których mowa w art. 15zzr ust. 1, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzr ust. 1, rozpoczęły swój dalszy bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy. Zawieszenie biegu terminu trwało zatem 45 dni i obejmowało okres od 31 marca do 14 maja 2020 r. W konsekwencji ostatnim dniem omawianego terminu zawitego, który rozpoczął swój dalszy bieg 24 maja 2020 r., był 7 lipca 2020 r. Tymczasem wniosek o zwrot nieruchomości wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został złożony w dniu 1 marca 2021 r. , a więc z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 137 ust. 7 u.g.n. w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami. W tej sytuacji złożenie przez skarżących wniosku o przywrócenie terminu zawitego – materialnoprawnego, który ogranicza w czasie dochodzenie lub inną realizację prawa podmiotowego nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie przewidują tego obowiązujące przepisy prawa. Bez znaczenia dla tej oceny, są podnoszone przez skarżących okoliczności dotyczące przebiegu choroby i stanu zdrowia K. P. wynikające z dokumentacji medycznej. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.