I SA/Op 441/21
WyrokWSA w Opolu2021-11-24
Skład orzekający: Aleksandra Sędkowska, Grzegorz Gocki, Anna Komorowska-Kaczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne na podatek rolny, leśny i od nieruchomości może zostać utrzymana w mocy pomimo zarzutów naruszenia prawa materialnego i konstytucyjnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa podatkowego dotyczące ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na podatek rolny, leśny i od nieruchomości, opierając się na danych ewidencji gruntów i budynków oraz obowiązujących stawek podatkowych. Nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego mającego wpływ na wynik sprawy, a argumenty skarżących dotyczące innych postępowań nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Skarżący byli właścicielami i posiadaczami gruntów rolnych, leśnych oraz budynków mieszkalnych i gospodarczych. Organ I instancji ustalił łączne zobowiązanie pieniężne na podatek rolny, leśny i od nieruchomości na rok 2021 w wysokości 4.950 zł, które zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący kwestionowali decyzję, podnosząc naruszenia prawa materialnego i konstytucyjnego oraz wskazując na inne postępowania dotyczące bezumownego korzystania z gruntów.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi W. S., E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2021 r. oddala skargę.
Przedmiotem skargi wniesionej przez E. S. i W. S. (dalej jako: skarżący, strony, podatnicy) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. (dalej również jako: SKO) z dnia [...], którą organ ten działając na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) [dalej: O.p.] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza N. z dnia [...] ustalającą łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2021 w wysokości 4.950 zł.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Decyzją z [...] Burmistrz N. ustalił skarżącym łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2021 w wysokości 4.950 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania, SKO opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu SKO wskazało na treść przepisów art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 333) [dalej: u.p.r.], art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) [dalej: u.p.o.l.], art. 2 ust. 2 u.p.o.l., art. 1 u.p.r., art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 888 ze zm.) [dalej: u.p.l.], art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 u.p.o.l., art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., art. 5 ust. 1 u.p.o.l. art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 u.p.o.l., art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.l., art. 4 ust. 1 u.p.o.l., art. 6 ust. 4 u.p.o.l., art. 4 ust. 1 u.p.r., art. 2 ust. 1 u.p.r., art. 6 ust. 1 i ust. 2 u.p.r., art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r., art. 3 u.p.l. art. 1 ust. 2 u.p.l., art. 4 ust. 1 i ust. 4 u.p.l., art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.) [dalej: u.p.g.k.], § 67 i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393), uchwały Rady Miejskiej w N. nr [...] z dnia [..] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od podatku od nieruchomości (Dz.Urz.Woj.O. i 2016 r. poz. [...]), komunikatu Prezesa GUS z dnia 19 października 2020 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2021 (M.P. z 2020 r. poz. 982) jak i komunikatu Prezesa GUS z dnia 20 października 2020 r. w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna, obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2020 r. (M.P. z 2020 r. poz. 983).
Wyjaśniło, że nieruchomości, których właścicielami są skarżącym podlegają opodatkowaniu odpowiednio podatkiem od nieruchomości, podatkiem rolnym; jak i podatkiem leśnym.
Z danych ewidencji gruntów i budynków, informacji w sprawie podatku rolnego, informacji w sprawie podatku od nieruchomości wynika, że podatnicy są właścicielami: działki nr a am [...] w S. o powierzchni 0,32 ha, stanowiącej grunty rolne zabudowane, działki nr b am [...] w N. o powierzchni 23,35 ha, stanowiącej grunty orne i nieużytki, działki nr c am [...] w N. o powierzchni 13,90 ha, stanowiącej grunty orne i lasy. Ponadto strony są posiadaczami części o powierzchni 1,4115 ha działki nr d am [...] w N. (której zarządcą jest PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo N.), stanowiącej grunty orne i lasy. Strony były też (do 29 lutego 2020 r.) posiadaczami części o powierzchni 5,55 ha działki nr e am [...] w N. (której właścicielem jest gmina N.), stanowiącej łąki trwałe i grunty pod rowami. Strony są również właścicielami budynków mieszkalnych o powierzchni użytkowej 168 m2, budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służących wyłącznie działalności rolniczej o powierzchni użytkowej 24,32 m2 oraz 516 m2, gruntów pozostałych (nieużytków) o powierzchni 3.600 m2, a także lasów o powierzchni 0,92 ha.
Organ I instancji uzupełnił materiał dowodowy w zakresie budynku gospodarczego na działce nr a w S. o powierzchni użytkowej 516 m2. Ustalił, z czynnym udziałem podatników, że choć deklarowany do opodatkowania budynek nie został ujęty w ewidencji gruntów i budynków, to rzeczywiście istnieje.
Co do dzierżawy części działki nr e o powierzchni 5,55 ha (łąki trwałe ŁII , ŁIV) SKO ustaliło, że dzierżawa wynikająca z umowy z 27 stycznia 2017 r. wygasła wraz z dniem 30 września 2019 r. w związku z upływem czasu, na który umowa została zawarta. Po tym dniu podatnicy posiadali wymieniony grunt (stanowiący własność gminy N.) bezumownie do dnia 29 lutego 2020 r. Na podstawie § 10 ust. 4 wymienionej urnowy Gmina naliczyła byłemu dzierżawcy opłatę wg stawki podwyższonej za bezumowne korzystanie z gruntu.
SKO stwierdziło, że podatnicy posiadają grunty sklasyfikowane jako lasy (Ls) o powierzchni jedynie 0,92 ha w ramach działki c am [...] w N.
Organ odwoławczy nie podzielił argumentacji stron, że posiadają dodatkowo 3,00 ha lasów. Działka nr c, o powierzchni 13,90 ha, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, oznaczona jest w części obejmującej 0,9200 ha - jako lasy (Ls), a w części obejmującej 12,98 ha - jako grunty orne (R). Brak jest natomiast dowodów, z których wynikałoby, że powierzchnia gruntów sklasyfikowanych jako lasy na tej działce jest większa niż wynika to z ww. ewidencji. W tym zakresie SKO powołało się na wyrok NSA z dnia 6.06.2017 r., II FSK 1284/15, gdzie wskazano, że skoro ustawodawcą w art. 1 ust. 2 u.p.l. odniósł się do sposobu sklasyfikowania gruntu jako lasu w ewidencji gruntów i budynków, a jednocześnie nie wspomniał w art. 1 ustawy o rzeczywistym wykorzystaniu gruntów, to oznacza, że podatkowi leśnemu podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (Ls). Co więcej NSA wprost przesądził, że na gruncie art. 1 ustawy przyjąć należy, że dla prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania podatkiem leśnym nie jest konieczne ustalenie, czy jest on zajęty na wykonywanie działalności leśnej.
Zatem brak podstaw do przyjęcia, że strony posiadają inną powierzchnię lasów niż wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.
Końcowo SKO wyjaśniło wyliczenie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2021 r. (zob. str. 3 – 4 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) w wysokości 4.950 zł.
We wniesionej skardze podatnicy zarzucili, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem porządku prawnego RP oraz z naruszeniem praw konstytucyjnych, tj. art. 45 i art. 65 ust. 4 Konstytucji RP.
W związku z powyższym, strony wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) [dalej: p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z kolei w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym tu zastosowania).
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego w wysokości 4.950 zł.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący w badanym roku byli właścicielami następujących nieruchomości:
- działki nr a am [...] w S. o powierzchni 0,32 ha, stanowiącej grunty rolne zabudowane;
- działki nr b am [...] w N. o powierzchni 23,35 ha, stanowiącej grunty orne i nieużytki;
- działki nr c am [...] w N. o powierzchni 13,90 ha, stanowiącej grunty orne i lasy.
Skarżący w badanym roku byli również posiadaczami części o powierzchni 1,4115 ha działki nr d am [...] w N. (której zarządcą jest PGL Lasy Państwowe Nadleśnictwo N.), stanowiącej grunty orne i lasy.
Strony były też (do 29 lutego 2020 r.) posiadaczami części o powierzchni 5,55 ha działki nr e am [...] w N. (której właścicielem jest gmina N.), stanowiącej łąki trwałe i grunty pod rowami.
Skarżący byli również właścicielami budynków mieszkalnych o powierzchni użytkowej 168 m2, budynków gospodarczych położonych na gruntach gospodarstw rolnych, służących wyłącznie działalności rolniczej o powierzchni użytkowej 24,32 m2 oraz 516 m2, gruntów pozostałych (nieużytków) o powierzchni 3.600 m2, a także lasów o powierzchni 0,92 ha.
Odnośnie budynku gospodarczego na działce nr a w S. o powierzchni użytkowej 516 m2 ustalono dodatkowo (z czynnym udziałem podatników), że choć deklarowany do opodatkowania budynek nie został ujęty w ewidencji gruntów i budynków, to rzeczywiście istnieje.
Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela powyższy stan faktyczny ustalony przez organy na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych, w tym gruntów i budynków, informacji w sprawie podatku rolnego, informacji w sprawie podatku od nieruchomości.
Poczynione ustalenia faktyczne dawały z kolei podstawę do wydania zaskarżonej decyzji w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązani pieniężnego na 2021 r. albowiem w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 6c ust. 1 u.p.r., zgodnie z którym, osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym), z zastrzeżeniem ust. 2. Przepisy art. 6a ust. 6a i 10a stosuje się odpowiednio.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 u.p.o.l. stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak wynika z art. 2 ust. 2 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.p.l., opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna.
Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wynika, że podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.r. podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:
1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;
2) posiadaczami samoistnymi gruntów;
3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także jeżeli dotyczy nieruchomości znajdujących się w Zasobie, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363 oraz z 2019 r. poz. 1309), albo
b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i Lasów Państwowych.
Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.l. podatnikami podatku leśnego, z zastrzeżeniem ust. 2, są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:
1) właścicielami lasów, z zastrzeżeniem ust. 3;
2) posiadaczami samoistnymi lasów;
3) użytkownikami wieczystymi lasów;
4) posiadaczami lasów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.o.l. podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi: 1) dla gruntów - powierzchnia; 2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.
Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 u.p.o.l., zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej, a także grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.r., podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.
Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 u.p.r., o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1).
Jak wynika z art. 6 ust 1 u.p.r. podatek rolny za rok podatkowy wynosi:
1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta,
2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta
- obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy.
Przepis art. 6 ust. 2 u.p.r. stanowi, że średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy.
Jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych.
Z kolei zgodnie z art. 3 u.p.l., podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (art. 1 ust. 2 u.p.l.).
Podatek leśny od 1 ha, za rok podatkowy, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.l., wynosi (...) równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczaną według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy.
Przepis art. 4 ust. 4 u.p.l. stanowi, że średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału.
W ocenie Sądu organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie powołane przepisy w doniesieniu do poszczególnych przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, podatkiem rolnym jak i podatkiem leśnym.
Nie budzi wątpliwości Sądu przyjęta podstawa opodatkowania jak i zastosowane stawki podatku wynikające z przepisów prawa miejscowego.
Trafnie w sprawie przyjęto za podstawę opodatkowania powierzchnie:
1) gospodarstwa rolnego, po uwzględnieniu zwolnień na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. i zastosowaniu przeliczników z art. 4 ust. 5 u.p.r.
a) styczeń-grudzień 2021 r. - 37,7070 ha przeliczeniowych 32,7070 x 146,375 zł = 4.787,49 zł
2) budynku mieszkalnego 168 m2 x 0,73 zł/m2 = 122,64 zł, trafnie też przyjęto, że budynki gospodarcze podlegają zwolnieniu od podatku z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b, nieużytki podlegają zwolnieniu od podatku z art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l.;
3) lasu 0,92 ha x 43,3048 zł/ha - 39,84 zł.
Wyjaśnić tu należy, że stawka podatku od nieruchomości - 0,73 zł/m2 wynikała z § 1 ust. 1 pkt 2 lit. a uchwały Nr [...] Rady miejskiej w N. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od podatku od nieruchomości (Dz. U z 2016 r., poz. [...]).
Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 października 2020 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2021 (M.P. z 2020, poz. 982), średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2021 wyniosła 58,55 zł za 1 dt. Tym samym stawka podatku rolnego wyniosła 146,375 zł (2,5 * 58,55 zł, liczone zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.r.).
Zgodnie natomiast z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2020 r. w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna, obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2020 r. (M.P. z 2020, poz. 983), średnia cena sprzedaży drewna, obliczona według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2020 r., wyniosła 196,84 zł za 1 m3. Tym samym stawka podatku leśnego wyniosła 43,3048 zł/ha (0,220 * 196,84, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.l.).
Tym samym nie budzi zastrzeżeń ustalona przez organ wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. - 4.950 zł.
Zgodzić się również należy z organem co do tego, ze argumentacja podniesiona przez strony w odwołaniu nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podkreślić tu należy, że w zakresie kwalifikacji poszczególnych gruntów organ podatkowy związany jest zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Powyższe potwierdza również orzecznictwo.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 maja 2020r. sygn. akt II FSK 2876/19 , odwołując się do swojego wyroku z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 3108/12, "art. 21 ust. 1 upgk. należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, w podatku rolnym i podatku leśnym, winny zostać uwzględnione zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Informacje dotyczące funkcji (użytkowego przeznaczenia) zarówno gruntu, jak i budynku (lokalu) mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji gruntów".
Co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku) dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, a jej funkcje (przeznaczenie) ujawnione w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (wyrok NSA z 17 lipca 2020 r., IIFSK 1107/20).
Podzielić należy także stanowisko organu, że podatnicy posiadają grunty sklasyfikowane jako lasy (Ls) o powierzchni jedynie 0,92 ha w ramach działki c am [...] w N.. Brak było podstaw do przyjęcia, że podatnicy posiadają dodatkowo 3,00 ha lasów. Działka nr c, o powierzchni 13,90 ha, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, oznaczona jest w części obejmującej 0,9200 ha - jako lasy (Ls), a w części obejmującej 12,98 ha - jako grunty orme (R). Brak jest natomiast dowodów, z których wynikałoby, że powierzchnia gruntów sklasyfikowanych jako lasy na tej działce jest większa niż wynika to z ww. ewidencji.
Trafnie w tym zakresie powołano się na wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., II FSK 1284/15, gdzie wskazano, że skoro ustawodawca w art. 1 ust. 2 u.p.l. odniósł się do sposobu sklasyfikowania gruntu jako lasu w ewidencji gruntów i budynków, a jednocześnie nie wspomniał w art. 1 ustawy o rzeczywistym wykorzystaniu gruntów, to oznacza, że podatkowi leśnemu podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (Ls). Na gruncie art. 1 ustawy przyjąć należy, że dla prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania podatkiem leśnym nie jest konieczne ustalenie, czy jest on zajęty na wykonywanie działalności leśnej.
Odnosząc się natomiast do argumentacji podniesionej na obecnym etapie postępowania w skardze i załączonej dokumentacji wskazać należy, że nie ma ona wpływu na wynik przedmiotowej sprawy.
Skarżący odnoszą się szeroko do zainicjowanych przez nich innych postępowań czy spraw karnych. Wskazywane przez strony okoliczności nie mają jednak znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy, która dotyczy jedynie zasadności ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2021 r.
Poza granicami niniejszej sprawy postoją kwestie podnoszone przez strony, a to m.in. odmowa wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez Burmistrza N. poprzez wskazanie okoliczności wygaśnięcia umowy dzierżawy części działki nr e jak i odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie udzielenia korzyści majątkowej urzędnikom Urzędu Miejskiego w N. Również podnoszona przez strony nielegalność opłat za bezumowne korzystanie z części działki e należącej do Gminy N. nie dotyczy badanego w sprawie roku podatkowego (2021) – opłaty te zostały naliczone za okres bezumownego korzystania w 2019 r. i 2020 r.
Zaznaczyć tu należy, że z akt sprawy wynika, iż części działki nr e o należącej do Gminy N. jest od dnia 1.04.2020 r. użytkowana przez P. P. zgodnie z zawarta umową dzierżawy z dnia 20.03.2020 r.
Sąd rozpoznający przedmiotową skargę nie jest władny do rozstrzygania ewentualnych sporów w zakresie ww. bezumownego korzystania z działki. Spory takie podlegają rozstrzygnięciu w ramach odrębnych postępowań.
Zatem argumentacja strony związana z nieprawidłowym ustaleniem, że w 2019 r. i 2020 r. bezumownie korzystała z ww. działki nr e należącej do Gminy N., nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy.
Podobnie poza granicami niniejszej sprawy pozostaje kwestia prawidłowości decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARIMR w O. z dnia [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło